Och, deze discussie weer.
Kijk, wanneer alles gezegd en gedaan is komt heel die discussie neer op het volgende:
Waarom richt een freelancer een vennootschap op?
Omdat de lasten op loon te hoog zijn. That's it.
Is maar een deel van het verhaal, die lasten op loon maken daar zeker een (substantieel) deel van uit, mogen we ook niet flauw over doen.
Maar:
- Er zijn er velen die die lage lasten wel willen maar niet durven/willen, wegens de bijhorende onzekerheid van het zelfstandig zijn, het zichzelf niet geschikt vinden om zelfstandige te worden (andere mindset, zelfs voor freelancers met langlopende contracten).
- Er zijn er die zelfstandige worden voornamelijk om onder dat baas/werknemer scenario uit te geraken, de relatieve vrijheid die erbij hoort (geen gezaag over type bedrijfswagen, zoveel of zo weinig kunnen werken als je zelf wil, ...).
Er wordt hier heel veel in zwart/wit scenario's gesproken, en dat is het niet.
Ik zie ook heel veel werknemers die zichzelf wat arm rekenen om de vergelijking te accentueren.
Je hebt niet alleen de "lasten" op fiscaal gebied voor werknemers (die idd hoger zijn dan bij zelfstandigen), je hebt ook de lasten die door de werkgever gedragen worden in het voordeel van die werknemers, zoals vakantiegeld, dertiende maand/eindejaarspremie etc, en een belangrijke, gegarandeerd loon bij ziekte.
@Leclerc dat is voor bedienden trouwens de volle 30 dagen door de werkgever te betalen alvorens mutualiteit een stuk overneemt.
Werknemers werken in regel 11 maanden voor 13.6 maanden loon (als ze geen enkele ziektedag hebben).
Een zelfstandige krijgt net zoveel loon als hij werkt.
Het is eenvoudig, wanneer de fiscale lasten exact hetzelfde zouden zijn voor een zelfstandige, dan zou dat statuut een grote kans hebben van een stuk oninteressanter te worden (en dus niet gelijkgetrokken), in de zin dan dat je evenveel gaat verdienen als een werknemer (gesteld dat je dayrate/bruto inkomen voldoende hoger ligt dan dat van een werknemer om het verlies vakantiegeld/wagen/eindejaarspremie etc. te compenseren..
Dan zit je met een statuut dat eigenlijk geen voordelen meer heeft (je verdient krak zoveel als een werknemer), maar wel voornamelijk nadelen, voornamelijk naar werkzekerheid en gewaarborgd inkomen (ziekte) toe, en het volledig wegvallen van die werkgevers voordelen.
Dus ja, voor freelancers, managers, ... die exact dezelfde job, fulltime, bij dezelfde werkgever blijven doen, zou dat een statuut mogen zijn dat op het einde van de rit niet echt méér hoeft op te brengen dan als in een werknemers statuut (in totaliteit, dus vakantie en 13de maand wel meenemen etc, dus die freelancer moet dan wel meer verdienen per maand, maar alleen wanneer die effectief werkt, waar dan natuurlijk ook weer gat over geklaagd worden).
Maar dan zijn er ook een hele hoop andere situaties, waar we dus wegwandelen van dat zwart/wit gebeuren.
- Er zijn jobs die zo gespecialiseerd zijn dat quasi geen enkel bedrijf een full time employee daarvoor kan aannemen.
Dus iemand met die skillset gaat ofwel héél moeilijk werk vinden als werknemer, of in een job terechtkomen waar die skillset maar X aantal % van de werktijd gebruikt kan worden en de rest van de uren aan minder gespecialiseerd werk. Met natuurlijk een lager inkomen, resulterend dat die persoon zijn skillset niet volwaardig ten gelde kan maken (en mogelijk bore-out etc).
Freelancer is een oplossing, mogelijks bestaat er een soort van consultancy bedrijf voor die specifieke skillset, maar mogelijks ook niet.
- Een aantal van die zelfstandigen gaan doorgroeien naar volwaardig ondernemerschap, al dan niet met personeel.
Aan de (welk statuut heb je) poll hier ergens op het forum is de ratio van zelfstandige met en zonder personeel iets meer dan 2 op 10. (zit zelf daarbij met nu bijna 20 FTE's).
Net zoals mezelf vermoed ik ook dat het overgrote deel van loondienst, over zelfstandige/freelancer naar ondernemer zijn geëvolueerd.
Ondernemers zijn belangrijk, werkgelegenheid etc, en de voorstellen die je hier ziet passeren zouden die allemaal raken en zowat alle motivatie om ondernemer te worden wegnemen.
Want yes, we verdienen méér dan dik onzen boterham, maar zeker de eerste pakweg 5 à 10 jaar staan daar werkweken van 80 à 100 uur tegenover...
Voor mij denk ik gewoon het concept "schijnzelfstandige" een update nodig heeft.
Want het zijn die personen, die eigenlijk één op één krak hetzelfde blijven doen dan wat ze als "werknemer" doen, in exact dezelfde werkomgeving, bij exact dezelfde werkgever, maar dan in een ander statuut, die 100% enkel en alleen fiscale redenen hiervoor hebben.
Die hun leven veranderd volstrekt niets, buiten minder belastingen betalen.
Al de anderen, die bij dat fiscaal voordelig statuut de hoop nadelen van de zelfstandigheid/ondernemerschap moeten dragen mogen daar zeer zeker voor beloond worden, en ja, dat mag (deels) door de maatschappij gedragen worden.
Sociale zekerheid is al een nuloperatie (minder bijdragen maar ook minder terugkrijgen), en ik zou zelfs vermoeden dat het totaalplaatje fiscaal (dus belastingen) veel korter bij dat van werknemers zou liggen dan men vermoed.
Het grote verschil zit sociale bijdrage, combinatie patronale bijdrage (25%) plus werknemersbijdrage rsz (13.07%) als werknemer, tegen de 20.5% die zelfstandigen betalen; maar zoals gezegd, er zit ook een verschil op wat je kan terug krijgen.
Akkoord
