Het probleem is dat je dan in concurrentie gaat met kappers die een lagere prijs kunnen geven omdat ze aan zwartwerk doen.
Dergelijke zaken zijn nochtans héél eenvoudig op te lossen. Net zoals een witte kassa (verre van perfect), kan je bij een zelfstandige activiteit met afspraken een soort van agendasysteem verplichten, waarbij de agenda het bewijs is. Zit er iemand in de kapstoel die niet in de agenda staat = bewijs van zwartwerk. Het agendasysteem is te koppelen met internet en zo kan je altijd afspraken maken die zichtbaar zijn voor iedereen.
(idem voor veel andere soorten jobs).
Ik zit al 10 jaar in een sector waarbij massa's concurrenten illegale praktijken erop nahouden en daar een oneerlijk concurrentieel voordeel uithalen (en de sector schaden). Daar doet de overheid hun job ook niet met correcte controles en wetgeving af te dwingen. Dat is net het hele frustrerende aan dit soort dingen en loopt in lijn met wat ik eerder zei: wie eerlijk handelt, verliest evenzeer (en zoniet meer in sommige gevallen). Laksheid op bepaalde vlakken, overregulatie op andere vlakken, ... Het heeft ons oprecht al miljoenen aan mislopen inkomsten gekost. Puur omdat de overheid hun handhaving niet correct doet (of niet uitvoert) en de Belgische bedrijven niet beschermt tegen buitenlandse bedrijven.
Eigenlijk kwam het erop neer: Belgische bedrijven mochten veel zaken niet meer doen, buitenlandse bedrijven deden het wel gewoon binnen België en de overheid liet hun eigenlijk begaan. Eigenlijk is het dom geweest dat wij ook geen achterpoortjes gingen opzoeken door buitenlandse holdings te starten en zo in België actief te zijn maar wij hebben dit bewust niet gedaan. Wij waren as usual de naïevelingen die alles netjes binnen het wettelijk kader deden/doen, om de sector te professionaliseren, wat ons ook in overhead aanzienlijk meer kostte en als dank deed de overheid niets ter bescherming van de sector, integendeel.
Onterechte verworpen uitgaven, professioneel bij mij oneerlijk concurrentieel voordeel, ... Je zou er randje cynisch van beginnen worden.
In de volksmond hoor je vaak de praatjes: ''de moordenaars laten ze lopen maar bij parkeerboetes staan ze bij ons voor de deur''. Dat is een extreme uitdrukking maar dat gevoel komt natuurlijk ergens van. Ik vond dat soort vergelijkingen ook altijd boerenpraat maar hoe langer ik ondernemer ben en de absurditeiten die ik al tegengekomen ben op vlak van rechtspraak, wetgeving, financieel, ... Je zou er echt cynisch van worden. Zolang ik professioneel actief ben in de sector kan ik daar niet teveel in detail over uitwijden maar als ik ooit mijn functie achterlaat, zouden er velen zijn die zeggen ''dat kan niet, je liegt''. Ik heb oprecht al heel vaak een gevoel van onrecht gehad en naarmate de onderneming groeide, deden dit soort kwesties zich vaker voor. Ik zou alvast nooit geen grote onderneming meer willen opstarten of leiden, althans niet in België. (mijn mindset is daar in de laatste 5 jaar echt gigantisch geshift met wat ik allemaal gezien en gehoord heb.)
Ik ben altijd enorm ondernemend geweest, altijd leuke projecten die in men hoofd malen maar het feit dat het voor mij als individu door bij elke interactie die overheid gerelateerd is, weg te stappen met een negatief gevoel? Ik vind dat toch enorm veelzeggend. De zin voor ondernemerschap is hier doodgebloed dankzij de overheid. Toont toch weldegelijk aan, vanuit mijn persoonlijke visie, dat er toch echt wel iets serieus 'broken' is in België. (Is trouwens kritiek die je van veel ondernemers, ook hele grote, steeds meer en meer begint te horen)