Fotografiethread

Het is een van de leukste takken van de fotografie ook. Mega uitdagend, onvoorspelbaar. De 15-20min dat we vaak maar mogen fotograferen ga ik in een soort tunnelvisie. Ik hoor het publiek niet meer en ga mee op de muziek. Zelfs van muziek die ik minder goed ken. Dat is een zalig gevoel.
Het heeft met enorm veel bijgeleerd om mee te pakken in mijn meer "commercieel werk".
Zo fotografeer ik graag "met een hoekske af" voor huwelijken of gewone gezinsshoots. Ik leer(de) naar andere hoeken kijken, met tegenlicht werken, ...
Maar het is natuurlijk, zoals je aangeeft, de stempel van de eigen fotograaf. Maf om foto's van collega's te zien op hetzelfde optreden die er volledig anders kunnen uitzien.
 
Zeker waar, en in 't algemeen is iets van korrel bij portretten voor mij nooit storend :)
Ik durf die korrel hier en daar soms wat kunstmatig op te krikken, met hedendaagse fotobewerking valt dat in feite niet zo hard op dat het fake is en het geeft wel wat meerwaarde. Maar met lichtsterke primes in combinatie met een degelijke FF-sensor blijft de ISO meestal redelijk onder controle.
 
Ik heb ook nog een tijdje gefotografeerd voor indiestyle.be en vond dat echt plezant. Ik vond dat niet super moeilijk maar het ging mij gewoon om het plezier en om een paar deftige foto's af te leveren voor die site. 'k Heb nooit echt een unieke stijl proberen vinden erin, da's idd wel een serieuze uitdaging zeker omdat de omstandigheden vaak heel gelijkaardig zijn. Het moeilijkste vond ik dat je dikwijls zo afhankelijk bent van wat de lichtmannen ervan maken. Soms heb je optredens met veel rook en speciale coole setups qua licht en kan je in 1 liedje tijd al 10 machtige foto's maken maar soms is het heel basic en mag je al van geluk spreken als je er een ok beeld of 2 hebt van een volledig optreden.


Zo ooit 'n elektronische muzikant in een klein café gefotografeerd, letterlijk 1 man aan een tafel met een laptop en een keyboard en ik denk een lamp of twee. En ik moest daar dan minstens 5 beelden voor afleveren 😅 Of een band in de Charlatan, met alleen maar felrode lichten. M'n camera sloeg tilt, 't is dan maar allemaal zwartwit geworden 😛


Ik mis het wel soms, toch ook een van mijn favoriete takken qua fotografie eigenlijk. Net omdat het zo anders is dan dagelijks leven en natuur en landschap en macro en dergelijke. Ik koos ook de optredens die ik wilde fotograferen gebaseerd op locatie en planning en dat waren bijna altijd artiesten of bands die ik niet kende en zo toch wel een hoop muziek leren kennen waar ik nu nog dikwijls naar luister. Daarvoor alleen al was dat super plezant, zonder verwachtingen toekomen op een optreden en dan soms bijna vergeten dat je nog foto's moet maken omdat het zo'n goed optreden/goede muziek blijkt te zijn 😀
 
Laatst bewerkt:
Ik vind het een zeer leuke tak van de fotografie maar het zou niets voor mij zijn. Genieten van de muziek is hier absolute top prio en mocht ik dan foto's willen nemen dan ben ik niet enkel met de muziek bezig dus zorgen jullie maar voor mooie foto's dan kan ik genieten :D
 
Ik vind het een zeer leuke tak van de fotografie maar het zou niets voor mij zijn. Genieten van de muziek is hier absolute top prio en mocht ik dan foto's willen nemen dan ben ik niet enkel met de muziek bezig dus zorgen jullie maar voor mooie foto's dan kan ik genieten :D

Hoe contradictorisch het ook is, ik geniet vaak meer van de muziek tijdens het fotograferen dan erna.
Als het bands of artiesten zijn waar ik ook nummers van ken, loop ik heel vaak mee te zingen/neuriën.
Ik ben op dat moment véél bewuster bezig met de nummers om in te pikken op momenten van de drum, breakdowns, ...
 
Ik zat 5 jaar in het huisfotografen team van Graspop. Toevallig via een andere fotograaf binnen geraakt. Ik had niet echt ervaring met concertfotografie dus die eerste keer was best spannend.
Was wel heel leuk om te doen maar het is inderdaad niet evident om origineel uit de hoek te komen. Paar keer voor de mainstage gestaan. Met een 20-30 fotografen op een super kleine frontstage... (vlak voor het podium dan, in de front natuurlijk veel plaats maar is alweer 2m lager en verder).
Het is inderdaad maar aan een handvol mensen gegeven om écht bekend te worden met hun fotografie. Ik denk dan aan Tim Tronckoe, Robin Looy en uiteraard Rudy De Doncker maar die loopt al vanaf zijn jonge jaren mee in dat rock-metal wereldje.

2018 was blijkbaar het laatste jaar, wat gaat de tijd snel.
 
Ik heb ooit eens een poging gedaan om tijdens een event te fotograferen. Leuk maar uiteindelijk niets voor mij. Voor mij zijn events sowieso al te druk. En ik kan ook moeilijk genieten van het gebeuren zelf omdat ik dan te fel gefocust ben op het fotograferen zelf.

Mamiya 645 Fuji Pro 400H

451chyi60pt51.jpg
 
Inderdaad, zo een leuke tak van fotografie. Spijtig dat het zo moeilijk is om daar geld in te verdienen. Maar trouwfotografie trekt mij dan weer minder. Vooral dan geposeerd fotograferen vind ik heel moeilijk. En ik denk wel dat dat de meest voor de hand liggende tak is om geld in te verdienen.

Diegene die al in concert fotografie hebben gewerkt. Kregen jullie dan ook betaald? Vrijwilligersvergoeding ofzo? Of was het ticket zelf eigenlijk de 'betaling'?

Ik heb mogelijks ook enkele concerten in het sportpaleis gepland om te fotograferen. Lijkt mij wel spannend en moeilijk als ik het hier zo hoor.

Borgerhout is trouwens wel een perfecte uitvalsbasis. Trix, de Roma, OLT Rivierenhof, Stadsschouwburg, Arenberg, Bourlaschouwburg, Lotto Arena/Sportpaleis en dan nog genoeg kleinere zaaltjes.
 
Laatst bewerkt:
Inderdaad, zo een leuke tak van fotografie. Spijtig dat het zo moeilijk is om daar geld in te verdienen. Maar trouwfotografie trekt mij dan weer minder. Vooral dan geposeerd fotograferen vind ik heel moeilijk. En ik denk wel dat dat de meest voor de hand liggende tak is om geld in te verdienen.

Diegene die al in concert fotografie hebben gewerkt. Kregen jullie dan ook betaald? Vrijwilligersvergoeding ofzo? Of was het ticket zelf eigenlijk de 'betaling'?

Ik heb mogelijks ook enkele concerten in het sportpaleis gepland om te fotograferen. Lijkt mij wel spannend en moeilijk als ik het hier zo hoor.
Als muziekliefhebber lijkt het me wel fijn om gratis naar een concert te mogen in ruil voor wat foto's, maar als ik het hier zo wat lees moet je het niet gaan doen om veel geld bij te verdienen. Met wat geluk krijg je nog drankbonnetjes of kan je backstage de fanboy uithangen. Familie en trouwshoots lijken me betere "cashcows" te zijn, al lijkt het me ook niet evident om dat full-time te gaan doen. Ik zou dat eerder willen doen om wat extra geld te verdienen en beter materiaal aan te schaffen, want holy fuck, fotografie is een dure hobby als je naar GM-lenzen in het Sonygamma kijkt. Ik weet niet of je nog heel veel plezier beleeft aan fotografie als je dat in hoofdberoep doet, of zie ik dat verkeerd?

En met de weinige ervaring die ik heb met trouwfotografie of familieshoots: soms stuur je wel wat bij en laat je een koppel of gezin iets doen of ergens poseren, maar ik vind het even fijn om hen "los" te laten en wat spontane foto's te trekken. Vorig jaar met de familie een shoot gehad en de fotografe liet ons gewoon picknicken met een ontbijtmand en dat leverde leuke foto's op. Ik zie op Insta soms wel héél geposeerde foto's verschijnen en hoewel er sommige héél mooi zijn kan het ook erg houterig of fake overkomen. Maar de traditionele "koppelshoot" is nu eenmaal in scène gezet, daar kan je moeilijk om heen. "Doe maar wat" is altijd wat bijgestuurd, al zal @Spector daar wel een eigen mening over hebben.

Mocht ik alleszins opnieuw een trouw mogen doen ga ik een tweede body huren, al kost dat ook weer wat geld. Als je enkel met primes fotografeert lijkt me dat wel een must.
 
Ja, de hoop is het als bijverdienste te kunnen doen. Origineel wilde ik meer in reportage fotografie gaan. Maar daar moet ik nog wat contacten voor leggen denk ik.

Familieshoots zijn er ook al voorbij gekomen. Natuurlijk, als je de enigste in de familie bent die wat fatsoenlijke foto's kan maken 😅. De resultaten waren mooi, maar ik krijg er geen energie uit. Dan voelt het echt als een 'opdracht' ipv er zelf van te kunnen genieten.
 
Ja, de hoop is het als bijverdienste te kunnen doen. Origineel wilde ik meer in reportage fotografie gaan. Maar daar moet ik nog wat contacten voor leggen denk ik.

Familieshoots zijn er ook al voorbij gekomen. Natuurlijk, als je de enigste in de familie bent die wat fatsoenlijke foto's kan maken 😅. De resultaten waren mooi, maar ik krijg er geen energie uit. Dan voelt het echt als een 'opdracht' ipv er zelf van te kunnen genieten.
Je moet je ding kunnen vinden en als je het met tegengoesting doet heeft het naar mijn mening niet veel zin om daarin verder te gaan. Ik krijg energie van een geslaagde foto, maar het genre maakt me eigenlijk niet zoveel uit. Ik maak meestal foto's in de natuur, maar als ik de kans heb doe ik ook graag aan straatfotografie of maak ik spontane of minder spontane portretten. Zo flexibel ben ik dan wel. :tongue:
 
@Margu @Avondland

Ik ken wel enkele concertfotografen die er een centje mee verdienen. Maar die doen het dan ook wel al 10j+. Die hebben ondertussen al wat contacten gelegd, hebben een verfijnde stijl en zijn ook gewoon goed. Dus ondertussen zijn er al bands die ze kennen en ze soms wel eens vragen om mee te gaan op een mini tour of een optreden in een grote zaal in de BENELUX. Maar again, da zijn eerder uitzonderingen.
Er staan echt 100'en hobbyfotografen te wachten om gratis foto's van een artiest te mogen nemen. Artiesten "nemen" dan nog eens foto's van insta/facebook om te hergebruiken mits vermelding. Gratis reclame, maar daar kom je niet ver mee. Dus je moet al chance hebben dat ze beelden kopen om ze te mogen gebruiken voor drukwerk bv. Kortom, we doen het voor de liefde, muziek en passie. Al wat erbij komt is surplus.

Wat huwelijken/lifestyle betreft zijn dat inderdaad de betere cashcows, zoals Avondland dat zo mooi zegt.
Hoe dan ook moet je bijsturen op zo'n shoots. Maar het is eerder een kunst om je koppel te laten bewegen zoals jij wil, zonder dat ze doorhebben dat ze poseren.
Ik ben al rap de fotograaf die zal zeggen en knuffel nu maar wat, maar ik heb ze wel net in een scene gezet in een pose die ik zie werken, maar ze hebben het niet door dat ik ze doe "poseren". Als je instructies geeft kan je het ook op een toffe manier aanbrengen dan zeggen "en sta nu eens zo." "kin een beetje omhoog" "neem uw vrouw eens vast" Ik volg(de) al een aantal cursussen omtrent koppels en alles wat daarrond hangt. En daar komt telkens ook naar boven om je koppel op hun gemak te stellen maar wel onrechtstreeks wat de leiding te nemen. Een "maar" die er wel bijkomt is dat je als fotograaf wat moet aanvoelen wat precies zal passen en werken bij een koppel. Niet alle koppels zijn hetzelfde. En dat geld voor koppels, gezinnetjes of families.

Moraal van het verhaal: als fotograaf ben je in charge en het is aan ons om het koppel op hun gemak te stellen zodat het "poseren" wegvalt.
 
@Margu @Avondland

Ik ken wel enkele concertfotografen die er een centje mee verdienen. Maar die doen het dan ook wel al 10j+. Die hebben ondertussen al wat contacten gelegd, hebben een verfijnde stijl en zijn ook gewoon goed. Dus ondertussen zijn er al bands die ze kennen en ze soms wel eens vragen om mee te gaan op een mini tour of een optreden in een grote zaal in de BENELUX. Maar again, da zijn eerder uitzonderingen.
Er staan echt 100'en hobbyfotografen te wachten om gratis foto's van een artiest te mogen nemen. Artiesten "nemen" dan nog eens foto's van insta/facebook om te hergebruiken mits vermelding. Gratis reclame, maar daar kom je niet ver mee. Dus je moet al chance hebben dat ze beelden kopen om ze te mogen gebruiken voor drukwerk bv. Kortom, we doen het voor de liefde, muziek en passie. Al wat erbij komt is surplus.

Wat huwelijken/lifestyle betreft zijn dat inderdaad de betere cashcows, zoals Avondland dat zo mooi zegt.
Hoe dan ook moet je bijsturen op zo'n shoots. Maar het is eerder een kunst om je koppel te laten bewegen zoals jij wil, zonder dat ze doorhebben dat ze poseren.
Ik ben al rap de fotograaf die zal zeggen en knuffel nu maar wat, maar ik heb ze wel net in een scene gezet in een pose die ik zie werken, maar ze hebben het niet door dat ik ze doe "poseren". Als je instructies geeft kan je het ook op een toffe manier aanbrengen dan zeggen "en sta nu eens zo." "kin een beetje omhoog" "neem uw vrouw eens vast" Ik volg(de) al een aantal cursussen omtrent koppels en alles wat daarrond hangt. En daar komt telkens ook naar boven om je koppel op hun gemak te stellen maar wel onrechtstreeks wat de leiding te nemen. Een "maar" die er wel bijkomt is dat je als fotograaf wat moet aanvoelen wat precies zal passen en werken bij een koppel. Niet alle koppels zijn hetzelfde. En dat geld voor koppels, gezinnetjes of families.

Moraal van het verhaal: als fotograaf ben je in charge en het is aan ons om het koppel op hun gemak te stellen zodat het "poseren" wegvalt.
Bij trouwshoots ga je ook altijd een aantal "verplichte nummers" moeten doen: bruid en bruidegom en oma, bruid en bruidegom en zussen, bruid en bruidegom met getuigen, ... tot in den treure. Het is ook belangrijk dat je aanvoelt wat een koppel juist wil, maar dat is iets wat je moet aftasten bij het verkennende gesprek.
 
Concertfotografie lijkt me echt een van de allermoeilijkste takken van de fotografie. Je staat daar met een heleboel andere fotografen op een beperkte ruimte, in slecht licht en meestal (té) laag tov je onderwerp... Toch echt uitdagend om er dan je "eigen" beeld van te maken.
Ik ben al een aantal jaar huisfotograaf voor een concertzaal in Brussel en dat is eigenlijk best plezant om te doen. Ge wordt er wel handiger in op den duur. Ik werk sowieso al met back button focus, maar tijdens concerten fotografeer ik ook regelmatig volledig manueel omdat uw camera 3/4 van de tijd geen contrastzones heeft om op te focussen.

Hoe ge het ook draait of keert, er is ook wel gewoon een soort fotografie waarbij ge in burst werkt en waar ge op op een tijspanne van 1 seconde 10 verschillende foto's kunt maken, afhankelijk van wat het licht op dat moment is aan het doen. In die zin vind ik het ook niet 'moeilijk', het is een van de meest gear-dependent takken van de fotografie (goeie body + goeie primes zijn hier hun geld waard) terwijl het een van de meest slecht betaalde takken is. Een algemeen gebrek aan gêne en overweg kunnen met het bier dat op u (en op uw gerief) geknoeid wordt zijn naast het juiste materiaal het belangrijkste vind ik.

Wat ge zegt is wel echt waar, meestal staat ge lager dan de artiest en dat is niet altijd de fijnste hoek. Ik loop wel gewoon mee over het podium en ik probeer mij te verzetten, als een artiest zotte toeren begint uit te halen durf ik er ook gewoon wel eens naast te gaan staan en close up wide angle shots te maken. Ik steek ook regelmatig mijn camera in de lucht om enigzins op niveau van de artiesten te geraken.

Ik vind dat ik het niet slecht doe en ik hoop ook dat er 'meer' uit voortvloeit (alhoewel ik niet direct zou weten wat precies - eventueel mee op tournee gelijk iemand hier al zei, of misschien eens gevraagd worden voor grotere zalen) maar zoals gezegd is het niet gemakkelijk. Het is een hele vluchtige vorm van fotografie, dus wat ge vandaag doet is morgen weer vergeten.

Ik ben ook een hele slechte commercant die zichzelf niet graag in de kijker zet dus dat maakt het niet gemakkelijker om verder 'door te groeien' om het met een lelijk woord te zeggen.
 
Laatst bewerkt:
Bij trouwshoots ga je ook altijd een aantal "verplichte nummers" moeten doen: bruid en bruidegom en oma, bruid en bruidegom en zussen, bruid en bruidegom met getuigen, ... tot in den treure. Het is ook belangrijk dat je aanvoelt wat een koppel juist wil, maar dat is iets wat je moet aftasten bij het verkennende gesprek.

Die "familieshoot" koppel is echt wel los van de koppelshoot. En da weet het koppel ook op voorhand dat dat de verplichte nummertjes zijn.
Dan kies ik een plek en is het inderdaad shooten aan de lopende band. Op voorhand laat ik het koppel ook een lijstje opmaken wie ze allemaal samenwillen op de foto's. Goed dat ze er al eens over nadenken, alsook handig voor mij om wat inzicht in de familie te krijgen. Vermijd een heel pak genante momenten :)

Ik ben al een aantal jaar huisfotograaf voor een concertzaal in Brussel en dat is eigenlijk best plezant om te doen. Ge wordt er wel handiger in op den duur. Ik werk sowieso al met back button focus, maar tijdens concerten fotografeer ik ook regelmatig volledig manueel omdat uw camera 3/4 van de tijd geen contrastzones heeft om op te focussen.

Hoe ge het ook draait of keert, er is ook wel gewoon een soort fotografie waarbij ge in burst werkt en waar ge op op een tijspanne van 1 seconde 10 verschillende foto's kunt maken, afhankelijk van wat het licht op dat moment is aan het doen. In die zin vind ik het ook niet 'moeilijk', het is een van de meest gear-dependent takken van de fotografie (goeie body + goeie primes zijn hier hun geld waard) terwijl het een van de meest slecht betaalde takken is. Een algemeen gebrek aan gêne en overweg kunnen met het bier dat op u (en op uw gerief) geknoeid wordt zijn naast het juiste materiaal het belangrijkste vind ik.

Wat ge zegt is wel echt waar, meestal staat ge lager dan de artiest en dat is niet altijd de fijnste hoek. Ik loop wel gewoon mee over het podium en ik probeer mij te verzetten, als een artiest zotte toeren begint uit te halen durf ik er ook gewoon wel eens naast te gaan staan en close up wide angle shots te maken. Ik steek ook regelmatig mijn camera in de lucht om enigzins op niveau van de artiesten te geraken.

Ik vind dat ik het niet slecht doe en ik hoop ook dat er 'meer' uit voortvloeit (alhoewel ik niet direct zou weten wat precies - eventueel mee op tournee gelijk iemand hier al zei?) maar zoals gezegd is het niet gemakkelijk. Het is een hele vluchtige vorm van fotografie.

Voor welke concertzaal shoot je? Wie weet hebben we al eens samen staan shooten haha
 
Er staan echt 100'en hobbyfotografen te wachten om gratis foto's van een artiest te mogen nemen. Artiesten "nemen" dan nog eens foto's van insta/facebook om te hergebruiken mits vermelding. Gratis reclame, maar daar kom je niet ver mee. Dus je moet al chance hebben dat ze beelden kopen om ze te mogen gebruiken voor drukwerk bv. Kortom, we doen het voor de liefde, muziek en passie. Al wat erbij komt is surplus.
Dat is dus de pest van de creatieve sector. Exposure legt vaak geen brood op de plank en zorgt ervoor dat men "gratis" gewoon geraakt.
Maar dan wel neuten dan illegale downloads of dat spotify en co aan hun inkomens vreten.
 
Dat is dus de pest van de creatieve sector. Exposure legt vaak geen brood op de plank en zorgt ervoor dat men "gratis" gewoon geraakt.
Maar dan wel neuten dan illegale downloads of dat spotify en co aan hun inkomens vreten.

Dat is het zeker. Dat wordt hen ook vaak verweten. Want het absurde is dat de sector wél kan betalen voor videografen, maar fotografen verwachten ze van gratis te werken.

Ik heb het geluk om hier en daar wél betaalde opdrachten heb in de sector. Maar die kan ik op 1 hand tellen.
Ook zit ik bij een collectief met mooie exposure wat ook al kansen geboden heeft.
Blijven werken is de boodschap zeker? :-)
 
Terug
Bovenaan