Financiële steun van ouders: het nieuwe normaal of voor de happy few?

[Mulan]

Idem. Mocht je nu echt geen woning kunnen kopen tout court, zou ik het nog wel begrijpen.
Maar dat is het geval niet, je HEBT namelijk al een woning.

Gaan schooien om geld omdat je niet wil wijken van je eisenlijst vind ik ook not done. En ik hoop dat mijn dochter ook nooit bij mij zal komen met de vraag: "hey, ma, hoeveel kan je nu ècht missen van je spaargeld zodat ik in Gent centrum een gezinswoning kan kopen want eigenlijk hebben we daarvoor dik 100.000 euro te weinig, gezien de markt."
Ik hoop dat ik haar wel iets zal kunnen geven en dan zal ik dat met veel plezier zelf voorstellen. Als ze met haar handje omhoog voor me komt te staan, zal dat een bittere pil zijn en zal ik oprecht denken dat mijn opvoeding gefaald heeft.

 

[Green Mamba]

Aan de andere kant vraag ik me af of dit dan de horde is die je over moet om zonder schroom meer steuntjes te vragen en hoe afhankelijk je wordt naar de toekomst toe.

 

[utred]

Toch liever een huis in Gent dan trots in Limburg.

 

[Mulan]

Jullie reacties doen me oprecht nadenken hoor. Ik denk dat ik eerst en vooral even over mijn frustraties moet geraken van de woningmarkt hier. Het is trouwens niet voor direct, maar voor binnen enkele jaren. Momenteel zit ik goed. Maar in mijn directe omgeving van vrienden/collega's zie ik dus wel degelijk iedereen naar de ouders stappen. Voor mij leek dat normaal. Misschien ga ik met het verkeerde volk om

Leuk om dat te lezen!

Maar de band met je ouders en zowel de financiële situatie van hen als van jou zijn hierin ook wel bepalend.
Jij hebt al een mooi cadeau gekregen van hen. Nóg eens zo een cadeau vragen, lijkt me wel ondankbaar. Jij kan beter inschatten dan wij of dat je band met hen zou schaden. Ik garandeer je dat dat wél het geval zou zijn als mijn dochter dat aan mij zou vragen, niet uit noodzaak maar omwille van een eisenlijstje.

Zelf verdiende ik nog voor mijn dertigste meer dan mijn ouders die op dat moment beide voltijds werkten met 40j werkervaring op de teller. Dan gaan klagen dat het leven zo duur is, zou simpelweg pervers geweest zijn.
Elke euro die mijn ouders hebben, is door zelf te gaan werken. Zij verwachten dus van mij net hetzelfde.
Mijn financiële opvoeding bestond uit "leef naar je budget". Ze zijn ons voorbeeld daarin geweest en ik denk dat ze best wel fier zijn op ons dat hun dochters dat ook doen.
Mijn zus werd van de ene dag op de andere dag afgedankt door haar ex, zij woonden in Gent centrum en omwille van co-ouderschap was er niet veel marge om elders te gaan zoeken. Ze woont dus in 1 van de - ook veel te dure- randgemeenten rond Gent en de enige reden waarom mijn ouders geld hebben gegeven, is omwille van de kinderen. Zodat ze zich niet gestraft zouden moeten voelen omdat mama minder geld heeft dan papa en ze daarom moeilijker op school of op de hobby's of bij de vrienden geraken. Nu nemen ze de tram en een half uur later staan ze in het centrum. Mijn zus neemt de fiets naar haar werk in het centrum van Gent en spaart hiermee parkeerkosten uit. Maar een huis in het centrum van Gent aanschaffen, dat kon zelfs met de ouders hun hulp niet.

 

[Castil]

Hier is pas na onze zoektocht een gift van de schoonouders gekomen, net om te vermijden dat we boven ons leefbudget en 'te' zouden kopen.
Was een aangename verrassing want is er beetje ruimte om de tuin en inrichting wat sneller af te werken.

 

[cdp1193]

"Ik dwaalde rond en slenterde in de stad Gent. Bevallige stad, pittoresk, lijkt steeds meer op Brugge en Knokke. Er lijkt - behalve voor studenten - amper nog plaats voor jonge mensen. Huizen en appartementen zijn er onbetaalbaar voor jonge koppels en individuen. De stad lijkt stilaan op een luxueuze speeltuin voor mensen met veel geld.
Ik zag de wanhoop in de ogen van mijn zoon en dochter en hun vrienden. Een stad die hen lijkt weg te duwen door zijn snelle gentrificatie. Mooie koffiebars, dat wel. Maar ook: een stad die de ongelijkheid lijkt te omarmen door de vastgoedsector zijn gang te laten gaan, daar moest ik toch langere tijd de wenkbrauwen bij fronsen. Zou zo’n stadsbestuur nadenken over de toekomst, hoe je je sociaal weefsel om zeep helpt door je jongeren - je toekomst - buiten de stadsgordel te dwingen?"

Het probleem is juist dat er veel te weinig wooneenheden bijkomen in hippe steden. Daardoor kan het natuurlijk proces van filtering in de vastgoedmarkt niet plaatsvinden (wooneenheden worden goedkoper naarmate ze ouder worden). Ingrijpen door de overheid zou dit alleen maar erger maken. Of wil je een huizenmarkt zoals Nederland of Wenen waar je 10-20j op een wachtlijst mag staan eer je iets kunt huren?

 

[Nineshots]

Ik denk dat ik eerst en vooral even over mijn frustraties moet geraken van de woningmarkt hier.

Idd daar moet je vooral overheen geraken. Wij hebben ook wel een mooi bedrag gekregen, waardoor ons budget voor een huis eigenlijk echt mooi was.
Alleen frustreerde mij dat enorm dat je daarvoor niet meer in verhouding een heel mooi huis kunt kopen.
We wonen nu zeker mooi en we zijn er zeker tevreden van. Maar het bedrag dat we betaald hebben is echt belachelijk als je kijkt naar +10j terug.

 

[SomeDude]

Idd daar moet je vooral overheen geraken. Wij hebben ook wel een mooi bedrag gekregen, waardoor ons budget voor een huis eigenlijk echt mooi was.
Alleen frustreerde mij dat enorm dat je daarvoor niet meer in verhouding een heel mooi huis kunt kopen.
We wonen nu zeker mooi en we zijn er zeker tevreden van. Maar het bedrag dat we betaald hebben is echt belachelijk als je kijkt naar +10j terug.

Cru gezegd maar je beseft toch dat dat door mensen zoals u (die geld van een ander gebruiken) komt dat de prijzen omhoog gaan

 

[Nineshots]

Cru gezegd maar je beseft toch dat dat door mensen zoals u (die geld van een ander gebruiken) komt dat de prijzen omhoog gaan

Dat idee had ik ook toen ik die post typte

 

[Chauffagist]

Cru gezegd maar je beseft toch dat dat door mensen zoals u (die geld van een ander gebruiken) komt dat de prijzen omhoog gaan

Er is 300 miljard op de spaarrekeningen in België. Ik ben er van overtuigd dat zelf vele middenklasse mensen van 50-60 een appartement/huisje aan spaargeld staan hebben. We mogen eigenlijk nog van geluk spreken dat velen risico-avers zijn en het oppotten, je zou anders wat zien op de huizenmarkt...

 

[oxbow1]

Net even immoweb bekeken en voor 270K + kosten, heb je in gent toch een beetje deftige woning qua opp, (waar nog wel werk aan zal zijn.)
(of bekijk ik nu de mindere buurten in Gent? (ben er absoluut niet thuis.)

Voor 2 verdieners is dat toch niet onoverkomelijk. (als alleenstaande ben je momenteel echt wel gef*ckd)

De markt blijft wel echt schrijnend momenteel, in Mol waar ik een huurwoning aan te renoveren ben, is momenteel te Huur qua woningen=>letterlijk 1 pand. (Ben wel gemotiveerd om dit zo snel mogelijk af te krijgen nu)

 

[Avondland]

Ik heb, toen ik alleen ging wonen, wel een aardige cent meegekregen van thuis (waar ook een erfenis bij zat). Dat gaf me de mogelijkheid om als alleenstaande eerst een appartement te kopen met een niet al te zware lening en later dat appartement door te verkopen (met winst) en een huis te kopen met mijn vrouw (met lening). Het is een alleenstaand huis met een grote tuin (wat betaalbaar is in regio Mol en "onbetaalbaar" in regio Antwerpen-stad). Mijn ouders gaan mij en mijn broer + de kleinkinderen nog geld schenken om de zware erfenisbelastingen te omzeilen. Ik sta er dus goed voor en dat besef ik. We gaan onze lening er niet mee kunnen afbetalen, maar we hebben wel de mogelijkheid om ons huis binnen een aantal jaar af te werken. Dat schept weer perspectieven, want we gaan niet meer moeten sparen om verbouwingen te financieren.

Zonder steun van mijn ouders had ik wellicht geen appartement gekocht, maar iets gehuurd. Dat was wellicht een minder zware kost geweest om maandelijks als alleenstaande te dragen.

 

[ThomasMore]

Net even immoweb bekeken en voor 270K + kosten, heb je in gent toch een beetje deftige woning qua opp, (waar nog wel werk aan zal zijn.)
(of bekijk ik nu de mindere buurten in Gent? (ben er absoluut niet thuis.)

Voor 2 verdieners is dat toch niet onoverkomelijk. (als alleenstaande ben je momenteel echt wel gef*ckd)

De markt blijft wel echt schrijnend momenteel, in Mol waar ik een huurwoning aan te renoveren ben, is momenteel te Huur qua woningen=>letterlijk 1 pand. (Ben wel gemotiveerd om dit zo snel mogelijk af te krijgen nu)

Ik vind Gent ook precies nogal meevallen: https://www.immoweb.be/nl/zoekertje/huis/te-koop/gent/9000/9423100?searchId=

530 voor een huis op de Brabantdam. Of dit: https://www.immoweb.be/nl/zoekertje/huis/te-koop/gent/9000/9460975?searchId= 389 is toch voor veel tweeverdieners bereikbaar...

En on topic: ik hoop dat ik later mijn kinderen ook een financiële injectie kan geven die hen helpt om een comfortabele woning te kunnen verwerven. Die hoeven dan echt niet te wachten tot ik mijn laatste zucht geef hoor.

 

[Soeplepel]

Dat ge geld krijgt en daarom een groter huis kunt kopen, heb ik totaal geen probleem mee en enkel maar gezonde jaloezie. Maar ik vind bedelen voor geld toch ook maar een schaamtelijke stap te ver.
Als ze weten dat het financieel niet haalbaar is, dan hadden ze toch al geholpen? Nu gaat ge gaan bedelen achter geld waar ze zelf voor gewerkt hebben, misschien kunnen ze zelf niet hun droomhuis kopen en dan gaat ge hun geld gaan vragen Waar ze btw niets voor terugkrijgen

 

[Avondland]

Dat ge geld krijgt en daarom een groter huis kunt kopen, heb ik totaal geen probleem mee en enkel maar gezonde jaloezie. Maar ik vind bedelen voor geld toch ook maar een schaamtelijke stap te ver.
Als ze weten dat het financieel niet haalbaar is, dan hadden ze toch al geholpen? Nu gaat ge gaan bedelen achter geld waar ze zelf voor gewerkt hebben, misschien kunnen ze zelf niet hun droomhuis kopen en dan gaat ge hun geld gaan vragen Waar ze btw niets voor terugkrijgen

Vragen om een duwtje is nog niet hetzelfde als bedelen, lijkt me? Mijn "financiële injectie" is op initiatief van mijn ouders gekomen, daar heb ik zelf niet om gevraagd. Maar elk gezin gaat daar anders over en zijn bepaalde onderwerpen gemakkelijk of moeilijk aanspreekbaar. Je kan de vraag stellen en als het "nee" is, kan je dat accepteren en verder gaan met je leven en vrede nemen met het alternatief.

 

[Soeplepel]

Vragen om een duwtje is nog niet hetzelfde als bedelen, lijkt me? Mijn "financiële injectie" is op initiatief van mijn ouders gekomen, daar heb ik zelf niet om gevraagd. Maar elk gezin gaat daar anders over en zijn bepaalde onderwerpen gemakkelijk of moeilijk aanspreekbaar. Je kan de vraag stellen en als het "nee" is, kan je dat accepteren en verder gaan met je leven en vrede nemen met het alternatief.

Had het niet op uw post, maar Hayrus aangezien die letterlijk zei dat hij ging bedelen

 

[Avondland]

Had het niet op uw post, maar Hayrus aangezien die letterlijk zei dat hij ging bedelen

Nee, ik dacht wel dat je het niet op mijn post, maar het was toch Green Mamba die zei dat het op bedelen lijkt?

 

[Soeplepel]

Nee, ik dacht wel dat je het niet op mijn post, maar het was toch Green Mamba die zei dat het op bedelen lijkt?

Nee hier:

Dan zal het wel smeken worden bij alle kanten van de familie omdat een bescheiden huisje met tuintje in Gent onbetaalbaar is geworden voor tweeverdieners met een doorsnee inkomen.

 

[Green Mamba]

Ik heb het inderdaad bedelen genoemd, want dat is het natuurlijk. En zeker als je al een steuntje hebt gehad.

 

[TNTim]

Om het meest te krijgen is dat toch de manier om het aan te pakken?
Zoveel mogelijk klagen/zagen dat alles duur is in de hoop dat er iets uit de lucht valt.

Niet dat ik het toepas, maar eigenlijk is dat het slimst.
In onze maatschappij wordt dat ook beloond, want in heel veel gevallen krijg je dan ook vaker uw goesting.