Financiële steun van ouders: het nieuwe normaal of voor de happy few?

Hoeveel financiële steun kreeg ik na het afstuderen of bij de aankoop van een woning?

  • Helemaal niets

    Stemmen: 114 32,6%
  • < 10.000

    Stemmen: 62 17,7%
  • 10.000 - 50.000

    Stemmen: 88 25,1%
  • 50.000 - 100.000

    Stemmen: 40 11,4%
  • >100.000 of woning/bouwgrond

    Stemmen: 46 13,1%

  • Totaal aantal stemmers
    350
Misschien vertrouwen ze het niet?

Ik heb toch ook al gezien dat relaties in de familie gebrouilleerd raakten nadat het huis was geschonken...
Als die grootouders ineens op hoge kosten raken, kunnen ze in de problemen verzeilen. Huis verkopen kan niet meer.
Je hoeft het ook niet te schenken. Het is toch al mooi als je je vermogen zodanig plant dat je kinderen bij overlijden minder erfbelasting moeten betalen terwijl je toch de volledige controle blijft behouden zolang je leeft.
 
De hoge erf- en schenkingsbelasting wordt vooral betaald door families die geen successieplanning hebben gedaan. Via een burgerlijke maatschap kan je dat optimaliseren en daar hoef je echt geen miljonair voor te zijn. Veel meer mensen zouden dat moeten doen...
Het is niet zo evident hoor, maar het kan helpen ja.

 
De hoge erf- en schenkingsbelasting wordt vooral betaald door families die geen successieplanning hebben gedaan. Via een burgerlijke maatschap kan je dat optimaliseren en daar hoef je echt geen miljonair voor te zijn. Veel meer mensen zouden dat moeten doen...
Een maatschap is al vrij complex, de meeste mensen hebben dat niet nodig. Een goed testament maken of een deel wegschenken is wel voor zo goed als iedereen interessant
 
Gelukkig dat alles een beetje evolueert :p
Vroeger had je ook vaak de huismoeder die niet buiten het dorp kwam, geen rijbewijs had en die vrij wereldvreemd was. Ik ben blij dat we geëvolueerd zijn. De emancipatie was een reëel geven, dat was effectief een concreet probleem.
Vroeger had je ook gewoon vaak dat de vrouw volledig afhankelijk was van de man en zijn grillen. Iedereen kent wel de voorbeelden van de vrouw die doodgraag van haar man zou scheiden, maar dit gewoon niet kon omdat ze op elk vlak afhankelijk was.

Ik kan uit eigen ervaring wel effectief zeggen dat privacy wel een issue is. Ook afhankelijk van hoe je als ouder zelf bent. Maar als je thuis bent dan kan je ook niet constant met huishouden bezig zijn. Ik ben daar wel vaak geweest en dat was een super lieve vrouw, maar we konden echt geen scheet laten of ze had het gehoord en kwam ook om de vijf boten eens polsen. Die kerel maakte er ook een sport van om haar te misbruiken om drank en voedsel te brengen.


Dit was mrkend54l in zijn jonge jaren, toen hij privacy tekort kwam:

eMebTFo.jpg
 
Ik kan uit eigen ervaring wel effectief zeggen dat privacy wel een issue is. Ook afhankelijk van hoe je als ouder zelf bent. Maar als je thuis bent dan kan je ook niet constant met huishouden bezig zijn. Ik ben daar wel vaak geweest en dat was een super lieve vrouw, maar we konden echt geen scheet laten of ze had het gehoord en kwam ook om de vijf boten eens polsen. Die kerel maakte er ook een sport van om haar te misbruiken om drank en voedsel te brengen.
Godverbeterd die bemoeizuchtige huismoeder van jouw speelkameraadje dat uit beleefdheid komt vragen of je geen koekje en een limonade wil.

Bel de privacy commissie!

Ik kan me niet voorstellen wat voor een traumatische jeugd jouw vriend hierdoor meegemaakt heeft. Die heeft dus nooit de privacy gehad om in de living met een warme appeltaart naar porno te kijken?! Onvoorstelbaar. 😬
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Godverbeterd die bemoeizuchtige huismoeder van jouw speelkameraadje dat uit beleefdheid komt vragen of je geen koekje en een limonade wil.

Bel de privacy commissie!

Ik kan me niet voorstellen wat voor een traumatische jeugd jouw vriend hierdoor meegemaakt heeft. Die heeft dus nooit de privacy gehad om in de living met een warme appeltaart naar porno te kijken?! Onvoorstelbaar. 😬
Was dat bij jullie dan geen familieactiviteit?
 
Ik vind de vraagstelling voor de poll wat beperkend. Ik ben er nu 37 en mijn ouders hebben recent voor het eerst voorgesteld om een schenking over te maken aan mij en mijn zussen (opdat we dit later niet zouden moeten erven).
 
Ik vind de vraagstelling voor de poll wat beperkend. Ik ben er nu 37 en mijn ouders hebben recent voor het eerst voorgesteld om een schenking over te maken aan mij en mijn zussen (opdat we dit later niet zouden moeten erven).
De topic gaat eerder over starters die een duwtje in de rug krijgen zodat ze eerder (of) een (groter) huis kunnen kopen.

Schenkingen die nadien gedaan worden, hebben een ander doel en gaan minder impact hebben op je levensstandaard. Dit is fiscale optimalisatie en belastingsontvluchting (wat ik persoonlijk alleen maar toejuich).
 
Godverbeterd die bemoeizuchtige huismoeder van jouw speelkameraadje dat uit beleefdheid komt vragen of je geen koekje en een limonade wil.

Bel de privacy commissie!

Ik kan me niet voorstellen wat voor een traumatische jeugd jouw vriend hierdoor meegemaakt heeft. Die heeft dus nooit de privacy gehad om in de living met een warme appeltaart naar porno te kijken?! Onvoorstelbaar. 😬
Voor alle duidelijkheid ging het ook wel verder dan dat. Laat ons zeggen dat het de relatie niet bijster goed heeft gedaan :p

Maar goed als jij dat een goeie manier vindt om uw kinderen op te voeden dan moet je dat vooral doen hoor! :P
 
Hogere erfenisbelasting, lagere inkomstenbelasting.


Een belasting op verandering van naam van vermogen bij einde leven is natuurlijk moeilijk als men de vrijheid over het vermogen mag behouden bij leven...

En dan heb je nog het vennootschapsvermogen onder een eigen rechtspersoonlijkheid die een ander doel voor ogen heeft en geen (natuurlijk) einde leven heeft..

Hier ook hulp gekregen en voorzie in een zelfde lijn dit door te geven aan de kinderen. Het naar voor schuiven van vermogen geeft naar mijn gevoel een verhoogde kans op een gelukkig leven op voorwaarde dat je kinderen een attitude en scholing meekrijgen alsook dat je vertrouwen hebt over de generaties heen. (niet allemaal gemakkelijk en te kiezen dus)

Vermogen opbouwen kost tijd en middelen. Tijd heb je als je jong bent.
 
0 euro steun gehad, alles zelf verdiend door sparen en slim te beleggen in crypto en aandelen doorheen de jaren.

Edit: wat meer info: op mijn 21ste buitengeschopt nadat ik mijn diploma behaald had. Op dat moment had ik een goeie 20k denk ik aan spaargeld verdiend van vakantiejobs en beleggen. Studio gehuurd tot mijn 26ste toen ik mijn vriendin ontmoette. Tegen dan had ik al tegen de 100k staan, eigenlijk weinig gespaard van mijn job, het meeste kwam van beleggen en crypto. Dan nog 3 jaar doorgespaard samen met de vriendin, en dan huis gekocht aan een zéér goede prijs van koppel die ging scheiden. We hadden echt sjanse daarmee. Ook nog woonbonus erbij gehad gelukkig. Ben er nu 34 en nooit hulp gehad van eender wie (vriendin ook nie), maar wel geen financiële zorgen door gewoon beetje slim om te springen met mijn geld...
 
Laatst bewerkt:
Mja, van 20k naar 100k had evengoed van 20k naar 0k kunnen gaan. Persoonlijk beschouw ik dit niet als slim om springen met je geld.
Eerder als op het juiste moment in en uit de crypto markt gesprongen.
 
Mja, van 20k naar 100k had evengoed van 20k naar 0k kunnen gaan. Persoonlijk beschouw ik dit niet als slim om springen met je geld.
Eerder als op het juiste moment in en uit de crypto markt gesprongen.
Ja dit dus: "door slim om te gaan met geld is het vervijfvoudigd, ik heb het in crypto gestoken".
Dat is in essentie hetzelfde als zeggen "ik ben slim omgegaan met mijn geld, alles op roulette en x36 gegaan"
 
Eerlijk, er zijn threads of de beurs en crypto waar dit beter kan uitgevochten worden dan in een thread over financiële steun van de ouders. De persoon in kwestie geeft aan niets gekregen te hebben, dat was het relevante deel :)
 
Heb tijdens jeugd & studies ook alles betaald gekregen en dan ook gul kunnen bijverdienen in het familiebedrijf als student. Begon mijn werk leven rond de 30k.

Verwachtte voor de rest niks meer. Maar ze hebben dan toch jaren later mij trouw betaald (15k) en toen ik een huis begon te zoeken ~100k gekregen wat zeer zeker heeft geholpen. Daardoor een deftig goedgelegen vrijstaand huis kunnen kopen (hadden zelf ook 150k bijeengespaard, dus toch een mooie eigen inbreng), dus ben daar ook zeer dankbaar voor.

Voor de rest verwacht ik niet echt nog grote bedragen tot de erfenis binnen 40 jaar, maar wie weet :). We zijn met 3 thuis en geld is er wel (groote orde 1-2 miljoen in 'extra' middelen. Vrij bedoel ik investeringen/extra vastgoed/bank rekening).

Heb het zelf nooit echt slecht geboerd dus had ze zeker niets kwalijk genomen zonder die giften.
 
Beide ouders gestorven tegen dat ik 40 was dus dat heeft ons toegestaan een huis te kopen. Waren ze beiden nog in leven, ging dat zeker niet gelukt zijn.
Gezondheidsgewijs dachten we dat zijn ouders eerder gingen gaan, is anders uitgedraaid. Maar zonder dooie ouders: never gelukt.
Mijn ouders hebben wel altijd bijgesprongen voor kleine dingen indien we echt hulp nodig hadden (huurwaarborg of zo) dus ik voelde mij zeker wel gesteund en ik weet ook dat ze hadden gegeven mochten ze die mogelijkheid gehad hebben.
Door de planning van mijn schoonouders en het feit dat wij gekocht hebben, hebben mijn beide kinderen nu al elk een huis en van locatie en soort huizen die de moeite gaan blijven. Ze gaan dus een bepaald soort stress nooit kennen. Gelukkig hebben ze ons als ouders en zal er zeker nog andere stress zijn.
 
Beide ouders gestorven tegen dat ik 40 was dus dat heeft ons toegestaan een huis te kopen. Waren ze beiden nog in leven, ging dat zeker niet gelukt zijn.
Gezondheidsgewijs dachten we dat zijn ouders eerder gingen gaan, is anders uitgedraaid. Maar zonder dooie ouders: never gelukt.
Mijn ouders hebben wel altijd bijgesprongen voor kleine dingen indien we echt hulp nodig hadden (huurwaarborg of zo) dus ik voelde mij zeker wel gesteund en ik weet ook dat ze hadden gegeven mochten ze die mogelijkheid gehad hebben.
Door de planning van mijn schoonouders en het feit dat wij gekocht hebben, hebben mijn beide kinderen nu al elk een huis en van locatie en soort huizen die de moeite gaan blijven. Ze gaan dus een bepaald soort stress nooit kennen. Gelukkig hebben ze ons als ouders en zal er zeker nog andere stress zijn.
Tegen uw 40ste pas een huis kunnen kopen?
En uw kinderen hebben nu ook al elk een huis?
 
Tegen uw 40ste pas een huis kunnen kopen?
En uw kinderen hebben nu ook al elk een huis?
Wij hebben ons huis dus dat is voor kind 1 en mijn schoonouders hebben laten vastleggen dat hun huis naar de kinderen gaat (eigendom - hun zoon, mijn man, krijgt wel vruchtgebruik) Dus ja, elk kind heeft een huis. Ik zeg niet dat wij gaan doodvallen of verhuizen de moment dat die 18 worden, gewoon dat er twee huizen zijn en twee kinderen.
 
Wij hebben ons huis dus dat is voor kind 1 en mijn schoonouders hebben laten vastleggen dat hun huis naar de kinderen gaat (eigendom - hun zoon, mijn man, krijgt wel vruchtgebruik) Dus ja, elk kind heeft een huis. Ik zeg niet dat wij gaan doodvallen of verhuizen de moment dat die 18 worden, gewoon dat er twee huizen zijn en twee kinderen.
Ja maar goed op die manier heb ik 3 huizen :P
Ik blijf het raar vinden dat er eerst iemand moet sterven voor je dus een financiële duw in de rug kan krijgen. Met wat geluk leven die mensen nog 30 jaar, dan heb je financieel een tegenvaller natuurlijk.

In mijn vriendenkring zit ook zo een kerel die een heel mooi huis heeft op zijn 29ste. Zijn beide ouders zijn wel al even overleden, dus ik benijd hem niks.
 
Ja maar goed op die manier heb ik 3 huizen :p
Ik blijf het raar vinden dat er eerst iemand moet sterven voor je dus een financiële duw in de rug kan krijgen. Met wat geluk leven die mensen nog 30 jaar, dan heb je financieel een tegenvaller natuurlijk.

In mijn vriendenkring zit ook zo een kerel die een heel mooi huis heeft op zijn 29ste. Zijn beide ouders zijn wel al even overleden, dus ik benijd hem niks.
Ja mijn ouders hadden hun afbetaald huis en elk een pensioen. Dat was het. Dus een duw in de rug konden die niet geven. Er was wel een spaarpotje maar ik zou nooit aanvaard hebben dat ze daar iets uit gaven in de veronderstelling dat ze idd nog dertig jaar konden leven. Mijn schoonouders kunnen bijvoorbeeld makkelijk een duw in de rug geven maar die weigeren. Enfin, we hebben het nooit gevraagd omdat we dat antwoord op voorhand wisten.
Ik begrijp niet wat er zo vreemd is aan moeten wachten op een erfenis eer te kunnen kopen. En feit dat een huis nú al op naam kinderen staat = ze hebben een huis. Feit dat wij als ouders ons huis in eigendom hebben en de kinderen ooit gaan erven = ze hebben een tweede huis. Tis niet omdat ze de sleutels nog niet hebben dat het niet uiteindelijk van hen is. Als ik sterf zoals mijn ouders, dan zijn ze 22 en 25.
 
Terug
Bovenaan