De stielmannen zijn flinterdun op de particuliere markt, we lopen nu richting het kerstverlof, en in de bouwsector betekend dat zoveel als ‘alles moet af voor nieuwjaar’.
Ik word momenteel gestalkt door opdrachtgevers(industrie) wie hun budgetten er nog doormoeten voor nieuwjaar of weet ik veel wat.
Daarstraks een offerte gemaakt voor een industriele klant die echt moeten zagen heeft voor zijn offerte, 6,5K voor een pruts die eigenlijk maar 4K zou mogen kosten. Geen 30 min later een bestelbon in mijn e~mail…
Grotere klanten doen al maanden bestellingen van 100K gewoon via mail, baf een contract geen kortingen of niets.. Wij scharrelen dus elke bekwame onderaannemer op die bij ons komt mee gas geven.
Wat blijft er eigenlijk over voor de gewone particulier? Een paar goede kleine zelfstandigen en ‘Den overschot’.
Dank u wel. Ik denk dat bij deze wel mijn punt gemaakt is voor de oververhitte bouwsector.
Ik heb er constant een dubbel gevoel bij:
- Enerzijds een gigantische afkeer en een degout voor alles wat nog maar ruikt naar "den bouw", zoals je hier al uitgebreid kon lezen
- Of net door die enorme krapte in de markt, het vele laaghangende fruit om enorme efficiëntiewinsten te boeken en met weinig moeite enorme kwaliteitsverbeteringen door te voeren, om toch in de bouwsector te stappen. Maar dan moet ik altijd denken aan die (quasi) enige aannemer waar ik wél tevreden van ben: mijn elektricien. Een man die resoluut gaat voor kwaliteit maar die een burnout heeft gekregen omwille van de mentaliteit op de gemiddelde werf: doorschuiven van de problemen naar de volgende aannemer. En als elektricien zit hij zowel in de ruwbouw als in de afwerkingsfase met dus een grote afhankelijkheid van andere aannemers waardoor hij zijn beoogde kwaliteit onmogelijk kon nastreven.
Kijk, komende uit een sector waar de klant koning is (lijkt mij normaal), waar wij proactief elke stap in het project op heldere wijze moeten communiceren naar de klant, waar de klant al mijn n+2 opbelt wanneer hij in zijn 10 maanden-durend project eens 2 weken niets gehoord heeft van mij, waar we strikte policies hanteren om ten laatste 48 uur na het contact met de klant de meeting reports door te sturen, binnen de x dagen offertes moeten verstuurd worden, ...
Dan moet het een enorme verademing zijn om de klanten aan uw voeten te zien smeken om een offerte en klanten die blij zijn als een kind wanneer zij u telefonisch kunnen bereiken na 3 dagen proberen.
Momenteel zit ik in beide werelden aan de slechte zijde:
- op mijn werk is de klant altijd koning en krijg ik constant de shit naar mijn kop
- en buiten mijn werk ben ik de klant (nota bene voor bedragen van vaak 10 000'en euro) maar daar is dan de aannemer koning en krijg ik dus ook weer constant de shit naar mijn kop.
Het is enorm frustrerend om in beide werelden aan de verkeerde zijde te staan.
@GADGET waarom werk jij voor particulieren? Cru gezegd valt er groter en eenvoudiger geld te rapen door je op andere klanten te richten.
Als ik op mijn werk het verschil ervaar tussen grote industriële klanten en kleine KMO's (die ik dan eventjes beschouw als "de particulieren") dan weet ik wel waarom sommigen resoluut voor de particulieren kiezen.
De graad van professionaliteit mag veel lager liggen voor KMO's/particulieren vooraleer die moeilijk doen. Als ik een presentatie moet geven voor grote industriële klanten dan spreek je met professionals in hun vakgebied met heel hoge standaarden. Als je daar met de CFO en de elektrisch ingenieur van gans de fabriek voor u zit, moet je alles tot in de puntjes beheersen en kun je geen enkele steek laten vallen. Aan de directeur van een kleine KMO of aan een particulier kun je zeggen wat je wil, die kennen er toch niets van of ze moeten toevallig in de branche zitten.
ibb.co
