Ja en Nee.
Op zich heb ik het hier goed, 3 geweldige nieuwe mensen leren kennen die nu vrienden zijn en ook collega's, mijn supervisor ook kan je altijd op whatsapp sturen en gaat soms zelfs mee iets drinken.
Op dat gebied heb ik wel altijd iemand die ik kan sturen of random iets mee gaan doen voor het werk en dat is een betere situatie dan ik had.
Ook in de uitgaansbuurten ken ik ondertussen een paar mensen die er altijd wel zijn en waar ik contact mee kan leggen als ik er ben.
Aan de andere kant zoek ik nog steeds hopeloos naar liefde en als ik me overdag eens alleen in de stad begeef of aan het water ga zitten en ik zie een hoop koppels voel ik me wel enorm alleen, vooral nu weer als het weer beter is en iedereen gaat richting het water of terrassen.
Ik mis enorm die connectie met 1 iemand speciaal, harder dan de positive vibes die ik uit m'n vrienden en collega's krijg wat er uiteindelijk weer toe leid dat ik soms toch weer last heb van insomnia en intrusive gedachten.
1 van m'n vrienden hier heeft afgelopen weekend samen gehaakt met een roommate van een andere vriendin, zonder zelfs moeite te doen of te zoeken, gewoon omdat ze beide elkaar 1x hadden gezien en het zat er al op. En dat voelt dan weer enorm unfair als je al maanden zelf zit te zoeken.
Nu kan ik hier weer constant horen "ja ik ga met haar eten" "ja ik ga daar eens iets mee doen" ale eigenlijk non stop en dat maakt enkel m'n kut gedachten weer erger.
Maar aan de andere kant ook geen zin om weer compleet van iedereen te verdwijnen en hij weet niet dat het diep zit bij mij dus ik ga nu ook niet unfair doen over het feit dat em gewoon zomaar iemand heeft gevonden op 1 dag.
Liever meteen een goeike dan 10 .. die op termijn tot niks leiden.
