Ik heb in een keukenwinkel een stukje keramiek in mijn handen gehad. Ik wou het terugplaatsen in de houder tussen de andere stalen en ik tik (per ongeluk) héél zachtjes tegen een andere plaatje... de hoek sprong er gewoon los af.

Anekdotisch? Sure... maar als dat gebeurt bij de eerste en enige keer dat je dat materiaal vast hebt. Hoe groot is de kans dan dat het niet gebeurt als er alle dagen met vanalles rond dat kookeiland gelopen wordt? Dat was een onmiddelijke hard pass voor keramiek voor ons. Ik weet hoe mijn vriendin onze borden behandeld bij het in en uitladen van de afwasmachine, dat duurt geen jaar of daar was geen hoek meer aan dat werkblad aangeweest. Wij hebben lang getwijfeld tussen graniet en composiet maar zijn uiteindelijk voor composiet gegaan.
Dat argument dat keramiek handig is omdat je geen onderleggers moet gebruiken heb ik altijd zo vreemd gevonden. Ik leg al heel mijn leven een onderlegger, als ik een pot op tafel zet moet ik dat evengoed ook nog doen... vooral een mooi voorbeeld van een probleem creëren dat eigenlijk niet echt bestaat imo.