De wielrenners/mountainbike thread (training, materiaal, kledij, etc.)

Da's gesproken als iemand met nul komma nul KOM's op Strava
Heb al 1 op het oog om af te pakken van Gianni Vermeersch 😃. Haha, nee



Prachtig weer vandaag, maar te koud voor mij om aangenaam te zijn dus maar op de rollen gereden.
Op MyWhoosh de route Mystique Heights gereden. 59.1 km bijna voortdurend naar boven. Pittig, maar satisfying wanneer je eindelijk boven komt. Volgens mij ook mijn langste virtuele rit met 2u40min

Te koud? Ik weet niet waar jij woont, maar ik heb buiten gegeten in t-shirt en apero ook buiten. Ik woon aan zee, ok die wind is niet warm, maar gisteren gereden met korte broek en lange mouwen. Handschoenen draag ik zelden. Vanaf 7 graden en meer, is dat niet meer nodig. Je kan je handen trainen op kouder weer.
Alles richting het Oosten was stoempen voor dood.
Dan is de vraag, vertrek je tegen de wind om jezelf direct op te blazen en in het terugkeren te knallen, of keer je tegen de wind terug om op het laatste alles te geven.Vaak rij ik dan met schuine wind, dat is natuurlijk zeer lastig omdat je snakken hebt aan je stuur, zeker als er dan huizen staan en plots geen huizen meer...
 
Vanaf 7 graden en meer, is dat niet meer nodig. Je kan je handen trainen op kouder weer.
Gesproken als iemand die het duidelijk niet snapt :tongue: Er is een reden dat sommige gasten hier met verwarmde handschoenen rijden in de winter hé... het is niet zo simpel als gewenning.

Oh en... altijd tegenwind vertrekken, meewind terug. Tenzij je de wind keert tijdens de rit :unsure: Vandaag had ik sowieso geen keuze, ik kon niet kiezen wanneer de koers waar passeerde :tongue:
 
Even wat posten van mezelf opgerakeld.
Vraagje voor alle BG-pro wielrenners hier. Kameraden willen de (korte 144km) Ronde v Vlaanderen gaan rijden, hoe zwaar moet ik dat inschatten? Is voor mij de eerste keer dat ik qua afstand/hm zoiets aan moet pakken. Mijn conditie is op dit moment zo goed als 0 :unsure: :help:
Update februari 2025
Aangezien ik weinig kennissen/vrienden/collega's heb die fietsen, hier even mijn euforie momentje delen.
In november na lange aan/af, waarvan vooral af, terug beginnen fietsen en me laten uitdagen voor de Ronde van Vlaanderen Cyclo (130km).
Toen voor de eerste keer een (echte) 20-min ftp-test gedaan, resultaat: FTP van 235w op 99,1kg (2,37w/kg).
In de tussentijd 40 trainingen voor zo'n 60u in totaal voltooid met Join.
Resultaat na ftp-test vandaag, FTP van 291w op 93,7kg (3,11w/kg). Best tevreden :woohoo:
Gisteren was het dus zo ver. de Rond Van Vlaanderen voor amateurs. Na mijn update in februari (bovenstaande post) zat ik even op wolken en zag ik het 100% zitten. Helaas vrij snel na de droom FTP test van februari ziek geworden en dat heeft zich tot een dag of 10 geleden blijven manifesteren (bedankt kinderen). Gelukkig toch een paar keer buiten kunnen rijden om wat weg gewenning te hebben. Zo rollen vs in het echt is toch nog altijd een groot verschil.

Met niet het gewenste gevoel gisteren afgezakt naar Oudenaarde. De 144km bleek dus in realiteit de 128km te worden. Iets wat ik wel zag zitten en wat zeker uitdagend genoeg ging worden met de hoogtemeters.
Met zen alle verzameld aan de Qubus waarop een aantal mensen uit het groepje voorstellen om toch de 158km te gaan doen omdat ze de muur echt wel graag willen meepakken. Ondanks dat het gevoel niet super was, me toch laten overhalen onder het motto "we zijn hier nu toch".

We zullen beginnen bij het grootste cadeau van de dag. Het weer. Wat een gigantisch geluk was met dat. 's ochtends wel koud, maar jasje aan dat we later op de dag konden wegsteken en we zijn vertrokken.

Naar de cyclo zelf. Ik wist dat er veel kasseien in gingen zitten, maar ik kan de komende maanden geen kassei meer zien. Mijn god dat had ik onderschat. Elke kasseikilometer telt voor minstens 2 gewone kilometers. De klimmen zijn vreselijk omdat grip vinden niet gemakkelijk is, de klimmen stijl zijn en dat er veel volk of heel hard zwalpt of in het midden van stil valt en moet afstappen wat je eigen weg enorm vermoeilijkt. Het afdalen is nog een ander paar mouwen waar ik absoluut het vetrouwen niet had. Kasseien op het vlakke is vervelend, voor geen meter comfortabel vooruit op te geraken. Het zal mijn gebrek aan techniek voor een groot stuk zijn, want daags na de cyclo zijn mijn schouders en polsen hetgeen waar ik het meeste last van heb.
Opvallend voor mij ook was dat, ondanks het goede weer, er veel kasseien echt glad bijlagen (vooral Koppenberg en Paterberg zijn me bijgebleven).

Door de afgelopen maanden zoveel binnen te rijden was de wind ook een factor die ik wat onderschat had, zeker de laatste kilometers na de paterberg tot aan de finish met wind vol op kop waren moordend na 150km. Ook in de afdalingen mij bijna een paar keer laten vangen door een vlaag die ineens opstak.

Al bij al wel een super ervaring gehad. Alle beklimmingen boven geraakt zonder voet aan de grond te moeten zetten en uitgereden, wat het doel aan het begin van de dag was. Mijn grenzen (serieus) verlegd en het doet vooral snakken naar een volgende uitdaging. Zal eens moeten kijken wat ik dit jaar nog wil doen, al heb ik nog geen idee wat (al zal het ook op de weg zijn).

Uiteindelijk 160km gereden, 1.970 hoogtemeters verwerkt en daar 7u10min voor onderweg geweest, goed voor een gemiddelde van 22,4km/u.

Ook wel een shout-out naar de organisatie. Duidelijke seingeving in de route, goed geregelde incheck (en uitcheck), Voorziening van mechanical support, regelmatige passage van medische motoren, goede controle rond kruispunten, enorm uitgebreide feed zones. Geen idee of dat bij andere (groter dan de gemiddelde toertocht)organisaties ook zo is, maar vond het toch opmerkelijk.
 
pas je dan ook effectief uw cadans en wattage aan? Want anders zijn virtuele hoogtemeters gewoon trager rijden hé.

Met een kickr Climb en een 11-25 cassette kan je wel hoogtemeters ensceneren, maar anders zijn indoor watts gewoon watts hé :)
Ik snap wat je bedoelt, maar voor een mountainbike gaat dat niet 100% op vind ik.
Met een 32x51 moet het al heel gortig worden eer je geen 85+ RPM kan draaien.

Op zo'n gesimuleerde helling heb je wel nog steeds het veranderende stijgingspercentage waaraan je je moet aanpassen. Da's naar mijn aanvoelen toch nog iets anders dan te knallen langs de Schelde.

Ik weet nog toen ik enkele jaren geleden voor het eerst ging mountainbiken op een echte berg in de Franse Alpen, dat de beklimmin van Alpe De Zwift een enorm goeie benadering was van het echte werk waarbij je klimt op een gravelweg naar boven. Die inspanning was een bijna perfecte simulatie. Op die gravelwegen naar boven in de Alpen kan ik op het juiste verzet gewoon een aangename cadans aanhouden.

Trainen op de echt steile, technische singletracks naar boven kan alleen buiten vermoed ik.


Met de koersfiets is waarschijnlijk iets anders, maar daar heb ik dus geen ervaring mee.
 
Naar de cyclo zelf. Ik wist dat er veel kasseien in gingen zitten, maar ik kan de komende maanden geen kassei meer zien. Mijn god dat had ik onderschat. Elke kasseikilometer telt voor minstens 2 gewone kilometers. De klimmen zijn vreselijk omdat grip vinden niet gemakkelijk is, de klimmen stijl zijn en dat er veel volk of heel hard zwalpt of in het midden van stil valt en moet afstappen wat je eigen weg enorm vermoeilijkt.

Ik vraag mij altijd af hoe dat carbon vanbinnen reageert op al die kasseien. Ik pak wel eens een strook mee, of die van de Kemmelberg, maar hou er ook niet echt van. Met mijn vorige fiets had ik kleine scheurtjes in het frame/lak rond de zadelpen. Ik kan mij niet van het gedacht ontdoen dat kasseien niet goed zijn voor je frame?
 
Ik vraag mij altijd af hoe dat carbon vanbinnen reageert op al die kasseien. Ik pak wel eens een strook mee, of die van de Kemmelberg, maar hou er ook niet echt van. Met mijn vorige fiets had ik kleine scheurtjes in het frame/lak rond de zadelpen. Ik kan mij niet van het gedacht ontdoen dat kasseien niet goed zijn voor je frame?
Tenzij je daar dag in, dag uit over ligt te raggen maak ik me daar niet zo veel zorgen over. Wanneer ik mijn fiets proper maak ga ik controleren of alles nog goed vast zit, maar voor de rest denk ik daar niet aan.
 
Al bij al wel een super ervaring gehad. Alle beklimmingen boven geraakt zonder voet aan de grond te moeten zetten en uitgereden, wat het doel aan het begin van de dag was. Mijn grenzen (serieus) verlegd en het doet vooral snakken naar een volgende uitdaging. Zal eens moeten kijken wat ik dit jaar nog wil doen, al heb ik nog geen idee wat (al zal het ook op de weg zijn).

Uiteindelijk 160km gereden, 1.970 hoogtemeters verwerkt en daar 7u10min voor onderweg geweest, goed voor een gemiddelde van 22,4km/u.

Ook wel een shout-out naar de organisatie. Duidelijke seingeving in de route, goed geregelde incheck (en uitcheck), Voorziening van mechanical support, regelmatige passage van medische motoren, goede controle rond kruispunten, enorm uitgebreide feed zones. Geen idee of dat bij andere (groter dan de gemiddelde toertocht)organisaties ook zo is, maar vond het toch opmerkelijk.

Ik ben zowel op de koppenberg als paterberg moeten afstappen door de drukte. Ook irritant dat sommige pipo's dan doodleuk in het midden van de baan beginnen stappen i.p.v. aan de zijkant. Enkele keren bijna de 'godverdomske klootzak' moeten bovenhalen :unsure:. Ook een half u aangeschoven voor de koppenberg :lol:.

Van de kasseien niet zoveel last gehad, maar ik was goed vrij goed voorbereid: wat bredere banden met lagere druk doet wonderen.
 
Ik snap wat je bedoelt, maar voor een mountainbike gaat dat niet 100% op vind ik.
Met een 32x51 moet het al heel gortig worden eer je geen 85+ RPM kan draaien.

Op zo'n gesimuleerde helling heb je wel nog steeds het veranderende stijgingspercentage waaraan je je moet aanpassen. Da's naar mijn aanvoelen toch nog iets anders dan te knallen langs de Schelde.

Ik weet nog toen ik enkele jaren geleden voor het eerst ging mountainbiken op een echte berg in de Franse Alpen, dat de beklimmin van Alpe De Zwift een enorm goeie benadering was van het echte werk waarbij je klimt op een gravelweg naar boven. Die inspanning was een bijna perfecte simulatie. Op die gravelwegen naar boven in de Alpen kan ik op het juiste verzet gewoon een aangename cadans aanhouden.

Trainen op de echt steile, technische singletracks naar boven kan alleen buiten vermoed ik.


Met de koersfiets is waarschijnlijk iets anders, maar daar heb ik dus geen ervaring mee.
En toch, dat is dan puur mentaal, het gevoel dat het anders is. En die variatie in wattages kan je ook gewoon op het vlakke doen, MTB of niet.

Specifieke klimtrainingen doe je omdat uw positie op de fiets helemaal anders is, en omdat uw wattage per omwenteling véél lager ligt door de cadans. Veel meer op kracht dus.

Als ik de fiertelmeers op rijd met mijn krachtloze benen, heb ik een cadans van 65rpm. Als ik in Zwift 10.000hm heb, maar ik heb ze allemaal op 90rpm afgelegd, heeft mij dat geen enkele dienst bewezen in het klimmen. Een vlakke Zwiftrit met stukken aan een cadans van 65 gaat mij daar véél beter op voorbereiden, ook al heb ik 0 hoogtemeter.

Akkoord voor wat betreft (hyper)steile singletracks waarbij je ook nog eens uw cadans moet onderbreken door boomwortels etc (cfr. "het boske van den dokteur" in Ronse), dat is onmogelijk te trainen behalve buiten. (Dat doet je ook beseffen wat het belang is van voldoende POE in de naaf, maar da's een ander topic)
 
Hoge wattages op lage cadans (aka stoempen) zijn dan idd nuttiger. Ik heb mij op zwift ook nog nooit op het puntje van mijn zadel moeten zetten om druk te houden op mijn voorwiel, dat kun je idd niet simuleren. Maar ik ben op zwift ook nog nooit als een zak patatten in de bramen gevallen, dat is ook weer een voordeel :-).
 
Het was pericarditis dus de mindere ergere ontsteking van het hart.
Maar in feite weinig aan kunnen doen. Toen ik iets merkte was het al te laat, tot de dag ervoor niks van problemen gehad. Zelfs niet ziek geweest, wel omgegaan met ziek mensen en mensen met COVID bleek achteraf.
Maar sindsdien wel super voorzichtig met sporten als er sprake kan zijn van ziekte.



Dat het niet te verantwoorden is dat klopt.
Maar gewoon al eens een screening laten doen, ook al stelt het weinig voor kan al veel doen.
Al is het maar om meer waakzaam te zijn voor problemen en sneller verder te gaan met afwijkingen.
Wat stel je dan voor als screening dat een wezenlijk verschil gaat maken? Voorkamerfibrilatie is zo'n klassieker die een probleem kan zijn, maar dat is per definitie intermittent. Dat kan je als cardioloog ook niet vangen, tenzij het zich toevallig voordoet tijdens de consultatie.

Zoals gezegd, het is verminderd omdat screening _altijd_ minder goed werkt dan oorspronkelijk gedacht. Het klinkt beter dan het is.
 
En toch, dat is dan puur mentaal, het gevoel dat het anders is. En die variatie in wattages kan je ook gewoon op het vlakke doen, MTB of niet.

Specifieke klimtrainingen doe je omdat uw positie op de fiets helemaal anders is, en omdat uw wattage per omwenteling véél lager ligt door de cadans. Veel meer op kracht dus.

Als ik de fiertelmeers op rijd met mijn krachtloze benen, heb ik een cadans van 65rpm. Als ik in Zwift 10.000hm heb, maar ik heb ze allemaal op 90rpm afgelegd, heeft mij dat geen enkele dienst bewezen in het klimmen. Een vlakke Zwiftrit met stukken aan een cadans van 65 gaat mij daar véél beter op voorbereiden, ook al heb ik 0 hoogtemeter.

Akkoord voor wat betreft (hyper)steile singletracks waarbij je ook nog eens uw cadans moet onderbreken door boomwortels etc (cfr. "het boske van den dokteur" in Ronse), dat is onmogelijk te trainen behalve buiten. (Dat doet je ook beseffen wat het belang is van voldoende POE in de naaf, maar da's een ander topic)
Ik spreek niets van wat je zegt tegen.
Maar al die hellingen doe ik met mijn 32x51 gewoon aan 90 RPM. Tijdens Corona heb ik een keertje op een koersfiets gezeten en enkele hellingen uit de Vlaamse Ardennen beklommen, maar ik herinner mij niet meer hoe dat was.

Met het gevoel dat het anders is bedoel ik: Je bent aan't klimmen aan 5% en ineens gaat het stijgingspercentage naar 9%, je moet reageren op de veranderende weerstand en je versnelling aanpassen aan de omstandigheden. Als je op het vlakke rijdt, speel je zelf met je versnellingen en beslis je zelf hoe hard je moet duwen. Naar mijn gevoel is dat toch een heel andere ervaring.

Alpe De Zwift oprijden of een berg naar boven op mijn mountainbike waren heel gelijkaardige inspanningen. En dat zegt mij genoeg dat virtueel klimmen voor mij weldegelijk een goeie voorbereiding is.
 
Wrs wel, maar je kan er ook gewone extensies in steken, en de pads 2/4/6 verhogen, waardoor ze ook voor een normale tri te gebruiken zijn.

Quasi geen enkele moderne (aero)bike kan tegenwoordig een ligstuurtje herbergen dus lijkt het wel geschikt.

Ik heb ook nog vrij veel ruimte om mijn zadel naar voren te zetten, en doordat deze extensies dichter bij het zadel komen dan normaal denk ik dat daar wel een triatlonfiets mee zal kunnen benaderen qua zitpositie. En da’s toch weer 3K uitgespaard. Tenzij je natuurlijk rimbrake/lage wielen/mechanical/oud gaat. Da’s voor als het niet goed werkt :)

ik zag een tijdje geleden een foto van een triatlete die een custom adaptor had gemaakt om haar zadel nog meer naar voren te brengen en zo verder boven haar BB te zitten. Ik zoek die foto of een idee over hoe ik dat zou kunnen uitwerken.

Ik weet dat het moeilijk wordt om een deftige TT-positie uit een normale roadbike te halen, maar met die stem-mounted aerobars ben ik vooraan al gesetteld (dat is een heel mooi systeem). Nu de achterkant nog.

Op zich lijkt dit gewoon niet zo moeilijk, maar ik vind letterlijk geen enkel systeem dat op een dergelijke manier werkt, behalve de Rinsten Spring (maar die dient een ander doel). Ik wil gewoon hoger (maar dat kan door de zadelpen) en verder naar voren (een 5-tal cm zou goed zijn).

Overdreven uitwerking met bv heel stevige rails.
1744031568223.png


ik weeg 75 kilo. Als een carbon zadelpen een gozer van 125kilo op een drop met de MTB kan dragen, zal die heus wel mijn steady gewicht op vlak asfalt aan kunnen.

Voorbeeld van de Rinsten. Voor alle duidelijkheid, bij mij dient het niet om comfort te verhogen, maar om verder te zitten.
1744031644336.png


Dit systeem van Fair Bicycle bestaat ook, maar is wel erg prijzig (€180), onbeschikbaar en biedt wellicht niet genoeg afstand naar voren

1744031851736.png

1744031907541.png


Any thoughts?
 
ik zag een tijdje geleden een foto van een triatlete die een custom adaptor had gemaakt om haar zadel nog meer naar voren te brengen en zo verder boven haar BB te zitten. Ik zoek die foto of een idee over hoe ik dat zou kunnen uitwerken.

Ik weet dat het moeilijk wordt om een deftige TT-positie uit een normale roadbike te halen, maar met die stem-mounted aerobars ben ik vooraan al gesetteld (dat is een heel mooi systeem). Nu de achterkant nog.

Op zich lijkt dit gewoon niet zo moeilijk, maar ik vind letterlijk geen enkel systeem dat op een dergelijke manier werkt, behalve de Rinsten Spring (maar die dient een ander doel). Ik wil gewoon hoger (maar dat kan door de zadelpen) en verder naar voren (een 5-tal cm zou goed zijn).

Overdreven uitwerking met bv heel stevige rails.
Bekijk bijlage 39883

ik weeg 75 kilo. Als een carbon zadelpen een gozer van 125kilo op een drop met de MTB kan dragen, zal die heus wel mijn steady gewicht op vlak asfalt aan kunnen.

Voorbeeld van de Rinsten. Voor alle duidelijkheid, bij mij dient het niet om comfort te verhogen, maar om verder te zitten.
Bekijk bijlage 39884

Dit systeem van Fair Bicycle bestaat ook, maar is wel erg prijzig (€180), onbeschikbaar en biedt wellicht niet genoeg afstand naar voren

Bekijk bijlage 39885
Bekijk bijlage 39886

Any thoughts?
Redshift heeft hier iets voor.

Geen idee of het u voldoende naar voor brengt in uw geval.

https://redshiftsports.com/products/dual-position-seatpost
 
Wat stel je dan voor als screening dat een wezenlijk verschil gaat maken? Voorkamerfibrilatie is zo'n klassieker die een probleem kan zijn, maar dat is per definitie intermittent. Dat kan je als cardioloog ook niet vangen, tenzij het zich toevallig voordoet tijdens de consultatie.

Zoals gezegd, het is verminderd omdat screening _altijd_ minder goed werkt dan oorspronkelijk gedacht. Het klinkt beter dan het is.

Dat een screening ook niet heilig is en je daarmee zeker niet alles capteert daar ben ik mee akkoord.
Maar gewoon al iets controleren en daarmee potentieel al enkele problemen ontdekken en de mensen bewust maken van de risico’s en dat ze naar hun lichaam moeten luisteren.

Zeggen van we kunnen toch weinig ontdekken in veel gevallen, dus gaan we gewoon niet meer controleren en we zien wel wanneer je afgevoerd wordt als er iets scheelt vind ik geen goeie evolutie.

Ik spreek niets van wat je zegt tegen.
Maar al die hellingen doe ik met mijn 32x51 gewoon aan 90 RPM. Tijdens Corona heb ik een keertje op een koersfiets gezeten en enkele hellingen uit de Vlaamse Ardennen beklommen, maar ik herinner mij niet meer hoe dat was.

32x51 op 90rpm geeft u 1,32m per omwenteling of 7,1km per uur.
Rij je met een compact dan zit je 34x32 dan moet je 53rpm draaien wil je net zo snel rijden en leg je 2,23m per omwenteling af. Dat is een immens verschil eh.
Probeer maar eens 53rpm rond te krijgen bergop.

En dan is het zo dat velen nog een dubbel hebben en dus 52/36 rijden. 36x32 dat is nog wel andere koek.
Fysiek niet in orde, niet gewoon van high torque te leveren en het is voet aan de grond omdat je de pedalen niet rond krijgt.
 
Dat een screening ook niet heilig is en je daarmee zeker niet alles capteert daar ben ik mee akkoord.
Maar gewoon al iets controleren en daarmee potentieel al enkele problemen ontdekken en de mensen bewust maken van de risico’s en dat ze naar hun lichaam moeten luisteren.

Zeggen van we kunnen toch weinig ontdekken in veel gevallen, dus gaan we gewoon niet meer controleren en we zien wel wanneer je afgevoerd wordt als er iets scheelt vind ik geen goeie evolutie.
Zo werkt gezondheidszorg niet. Als er geen bewezen voordeel is om mensen aan een medisch onderzoek te onderwerpen dan is het altijd beter van het niet te doen. Het voorbeeld dat ik geef is een van de redenen dat het niet werkt. Iedereen hoopt altijd om alles vroeger en asymptomatisch op te sporen, maar er is weinig data om de voordelen daarvan aan te tonen.
 
32x51 op 90rpm geeft u 1,32m per omwenteling of 7,1km per uur.
Rij je met een compact dan zit je 34x32 dan moet je 53rpm draaien wil je net zo snel rijden en leg je 2,23m per omwenteling af. Dat is een immens verschil eh.
Probeer maar eens 53rpm rond te krijgen bergop.

En dan is het zo dat velen nog een dubbel hebben en dus 52/36 rijden. 36x32 dat is nog wel andere koek.
Fysiek niet in orde, niet gewoon van high torque te leveren en het is voet aan de grond omdat je de pedalen niet rond krijgt.
I know... maar dat hoef ik dus niet te doen.
Daarnaast ben ik ook 100% zeker dat ik ver van mijn kleinste verzet nodig heb op de Koppenberg. Welke precies zou ik niet weten.

Mijn (onsportieve) vriendin heeft zelfs de Koppenberg naar boven gefietst op mijn Canyon Exceed met 28x42 als kleinste verzet. Dat was voor haar een max effort, en ik moest erbij blijven voor constante aanmoediging of het was niet gelukt, maar ze is wel gewoon boven geraakt.

Een geasfalteerde of kasseiklim die moeilijk is op een mountainbike bestaat gewoon niet. De verzetten op de mountainbike zijn gemaakt om veel steiler te kunnen klimmen op offroad paden.

Dus opnieuw... klimtrainingen voor de mtb kunnen perfect virtueel.
 
I know... maar dat hoef ik dus niet te doen.
Daarnaast ben ik ook 100% zeker dat ik ver van mijn kleinste verzet nodig heb op de Koppenberg. Welke precies zou ik niet weten.

Mijn (onsportieve) vriendin heeft zelfs de Koppenberg naar boven gefietst op mijn Canyon Exceed met 28x42 als kleinste verzet. Dat was voor haar een max effort, en ik moest erbij blijven voor constante aanmoediging of het was niet gelukt, maar ze is wel gewoon boven geraakt.

Een geasfalteerde of kasseiklim die moeilijk is op een mountainbike bestaat gewoon niet. De verzetten op de mountainbike zijn gemaakt om veel steiler te kunnen klimmen op offroad paden.

Dus opnieuw... klimtrainingen voor de mtb kunnen perfect virtueel.
Ook ik spreek niks tegen van wat je zegt hoor, maar wat maakt het dan een klimtraining?

Als wattage en cadans hetzelfde blijven? Dan schiet er enkel nog over dat uw virtueel mannetje trager naar boven gaat.

Want je zou dezelfde variabiliteit in hellingspercentage ook prima tussen -3% en +3% kunnen houden, en dan heb je géén klimtraining?

Een klimtraining bestaat voor mij uit:
- ononderbroken trappen (dat doe je altijd op Zwift)
- andere zitpositie (dat kan niet zonder kickr Climb/Bike
- lagere cadans (dat kan wel, maar dat doe je niet)
- rechtstaan op de pedalen (dat kan wel, maar doet niemand)
- in verhouding meer interval dan op het vlakke (maar dat is op een Alpe du zwift waar je ongelimiteerd kan bijschakelen naar uw ideaal vermogen ook niet echt realistisch)
 
Terug
Bovenaan