Tubulars ben je niets mee, tenzij je altijd iemand on-call hebt om je een reservewiel te komen brengen indien de nood daar is. Er is een reden dat zelfs profs hun individuele trainingen 9/10 keer met gewone clinchers rijden (tegenwoordig meer en meer tubeless).
Even toch een kleine bemerking hierbij.
Dat voor alledaags gebruik tubulars niet echt geschikt zijn geef ik je 100% gelijk maar dat je jezelf niet kan behelpen in geval van een lek is wel niet waar. Je kan bij een lekke tube een soort latex gebruiken (vittoria pitstop bv) die het lek kan dichten en zo kan verder rijden. Je kan zelfs zoals vroeger een reserve tube meenemen en de tube gewoon helemaal vervangen (ik kan het sneller dan een gewoon bandje vervangen en dat kan ik ook al vrij snel).
Tubes blijven voor mij in wedstrijden toch nog altijd een speciaal gevoel hebben, dat de beste clincher banden zeker benaderen maar laat mij zonder kijken enkele bochten nemen en ik voel het verschil.
Als ik tijdens bv een gran fondo met tubes rij is dit mijn strategie:
Busje Pitstop mee om bij een lek als eerste te proberen, als 2de optie in mijn zadeltasje heb ik een tufo tube die echt enorm klein opvouwt (moet eens juist kijken welk model het is). Wanneer optie 1 niet werkt vervang ik gewoon de hele tube door die tufo tube die ik dan opblaas met een co2 patroon.
Bij clinchers neem ik 1 bandje en een plaksetje mee. In theorie zou ik zo altijd thuis geraken maar ik heb in de praktijk dat plaksetje nog nooit moeten gebruiken. Tubeless is top maar wanneer het lek niet wil sealen sta je daar wel te klooien met een band vol latex.
Je zou zelfs in je tubes sealant kunnen doen en dan heb je daar ook nog een extra beveiliging tegen plat rijden.
Puur voor wedstrijden zou ik nu altijd voor tubular kiezen! Top carbon wielen 2dehands voor een prikje op te pikken!
Kortom elk model (clincher, tubular, tubeless) heeft wel voor en nadelen. Wees hiervan gewoon bewust als je kiest.