“De echte realiteit is dat Bart De Wever wettelijk niets te zeggen heeft over deze kwestie. In België is er een speciale wet die bepaalt dat voor de aanhouding in het kader van het Internationaal Strafhof geen politieke tussenkomst mogelijk is. Het is de procureur van het Internationaal Strafhof die het federaal parket contacteert met de vraag om een bepaalde verdachte te arresteren, ook als het over een staatshoofd als Benjamin Netanyahu zou gaan. Het federaal parket moet dan enkel controleren of de identiteit van de gearresteerde correct is, waarna de verdachte wordt overgedragen aan het Internationaal Strafhof in Den Haag. Den Haag beslist of de aanhouding opportuun is en conform de internationale wetgeving gebeurt. Het is niet aan het Belgische gerecht en al zeker niet aan een Belgisch politicus om daarover te oordelen.”
Waarom doet De Wever deze uitspraak?
“Ik begrijp dat echt niet. Zulke uitspraken doen de geloofwaardigheid van België geen goed. Je kan niet kritisch zijn voor de houding van Mongolië over Poetin, om vervolgens terug te krabbelen als het over België en Netanyahu gaat.”
Het Hof krijgt al langer de kritiek dat het enkel oorlogsmisdadigers uit het Zuiden berecht en geen leiders uit het Westen.
“Net daarom is de houding van De Wever niet positief. Want de grote verdienste van de huidige hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof Karim Ahmed Khan is net dat hij ook de leiders van machtige staten durft aan te pakken. Ik vrees dat we de uitspraak van De Wever moeten kaderen in het spanningsveld tussen een groeiend aantal politici en de rechterlijke macht. Deze week zagen we ook al hoe Marine Le Pen in Frankrijk haar veroordeling omschreef als het gevolg van een politiek proces: terwijl de straf berustte op een wet die ze zelf mee had goedgekeurd. Het kan niet dat politici de rechtsregels afvallen zodra die in hun nadeel spelen. Zo belanden we uiteindelijk in een zeer gevaarlijke situatie die de democratie en de rechtsstaat ondermijnt. Het democratische grondbeginsel van scheiding tussen de uitvoerende en de rechterlijke macht komt daardoor onder druk te staan. “
