Stukje context: een eerste versie van dit artikel werd geschreven toen slechts een deel van de namen gekend waren, en toen was het 2/7.
Het is ook een beetje een whataboutisme om de andere niveau's erbij te betrekken, aangezien het streefdoel net moet zijn om evenwaardige vertegenwoordiging op alle niveau's te proberen vinden. Met 4/11 vrouwelijke ministers is dit min of meer gelukt (min1/3), maar het kernkabinet blijft helaas compleet mannelijk.
Daarnaast is er voor zover ik kan zien in heel de regering ook niemand met een migratieachtergrond, wat ook een pijnpunt is.
Why? (en dit geld eigenlijk voor alle thema's): persoonlijke ervaring blijft nog altijd de beste manier om te zorgen dat beleidsmaatregelen de voeling met de samenleving niet verliezen, waardoor je vermijd dat er al te veel vanuit een ivoren toren geregeerd (lijkt) te worden.
Edit: en vooraleer hierop gereageerd wordt met dooddoeners als 'moeten we dan a of b zonder dossierkennis of politieke ervaring maar met juiste kleur/geslacht premier maken?!'. Nee, maar misschien wel c of d die wel voldoende dossierkennis/politieke ervaring heeft, maar daarenboven door hun afkomst of geslacht ook een stem kan geven aan historisch ondervertegenwoordigde groepen, zodat beleid beter correspondeert met de realiteit.
En welke vinkjes moeten wél of niet van tel zijn voor dat hokjesdenken? Migratieachtergrond is blijkbaar iets uiterst belangrijk, maar wat met leeftijd, het opleidingsniveau, godsdienst of andere favoriete hobby's? Kinderen van alleenstaande ouders? De maand van geboorte (in het voetbal is dat écht een issue overigens)?
Tot op welk punt kwalificeer je overigens voor een migratie-achtergrond? Ik vermoed niet dat dezelfde "kritische" mensen/journalisten die het nu hebben over migratieachtergrond, gaan juichen dat Antwerpen binnenkort z'n eerste burgemeester met een migratie-achtergrond krijgt (want Nederlandse roots) bijvoorbeeld, want het zal niet de "juiste" migratieachtergrond zijn (en ze is conservatief, oh nee).
Ik zou dan zeggen dat het mij alvast meer stoort hoeveel juristen in die regering zitten, want dat is ook een aparte "mindset" dat die mensen vaak (maar niet altijd) hebben ten opzichte van andere beroepsgroepen, zowel vanuit de zelfselectie wat iemand ertoe brengt om rechten te gaan studeren, als de mentaliteit van mensen vanuit die opleiding. Tevens zijn het ook bijna allen mensen met een master/licentiaats-opleiding, dat is ook een andere levenservaring dan mensen die op hun 18e zijn gaan werken.
Deze regering telt ook voor het eerst een minister met een handicap, dat lijkt mij meer waard dan oppervlakkige diversiteit qua huidskleur of afkomst, want dat is een hindernis die iedereen kan overkomen.
Overigens wat mij betreft is het niet de bedoeling dat onze leiders/beleid "
corresponderen met de realiteit", dat moeten mensen zijn met enerzijds een democratische basis (check parlementaire meerderheid) achter hun, én de beste mannen/vrouwen voor de job.
Voor geografische/taalkundige spreiding kan ik nog enig begrip hebben in dit land, voor minima voor elk gender ook, maar als je daarnaast nog elvendertig andere hokjes gaat toevoegen, ga je nooit tot een deftige regering van niveau komen;