De (on)zin van ancienniteit en ervaring

[MrKend54l]

Yeah thats not how it works....
Bon we hebben er vandaag nog eens van 8u tot nu bijgekletst van werkuren.
Tis wel af en goe nu
en maandag is de andere deadline eral

Zolang je naar uw aanvoelen daar goed voor vergoed wordt is er geen probleem.
De moment dat dit niet meer het geval is dan heb je wel een groot probleem. Men hoeft ook niet elk uur te vergoeden, wel uw jaarprestaties moeten vergoed worden. Het is een feit dat dit zo werkt bij projectwerk. Maar vanaf dat de balans niet meer in evenwicht is dan is er maar één dommerik in het verhaal.

 

[Topgear]

Zolang je naar uw aanvoelen daar goed voor vergoed wordt is er geen probleem.
De moment dat dit niet meer het geval is dan heb je wel een groot probleem. Men hoeft ook niet elk uur te vergoeden, wel uw jaarprestaties moeten vergoed worden. Het is een feit dat dit zo werkt bij projectwerk. Maar vanaf dat de balans niet meer in evenwicht is dan is er maar één dommerik in het verhaal.

Ik werk ook al enkele jaren op project basis.
Bij mij is het heel simpel:

• Overuren in de week haal ik op rustigere momenten in:
  • Dit is in samenspraak met klant
  • Er wordt gewoon 40h gefactureerd
  • Inhalen op rustigere momenten: wat later beginnen of een heel stuk vroeger stoppen.
• Overuren in het weekend - Home office
  • Zelfde als hierboven, maar dit wordt niet gefactureerd aan de klant
• Overuren in het weekend - On site
  • Zaterdag aan 150% of recup
  • Zondag aan 200% of recup
• Overuren over een heel lange periode
  • Dit wordt tijdig besproken met de klant (ik moet dit aangeven en aantonen)
  • Alle overuren worden gefactureerd

Assumptie: ik werk efficiënt. Ik bedoel daarmee dat ik dus niet aan overuren/weekendwerk moet doen omdat ik niet efficiënt genoeg werk binnen de normale 40h.
Het komt vaak voor dat de deadlines verschuiven, ik slechts een timeslot in productie krijg op bv. zondag van 14-22h of ik bepaalde input van collega's verkrijg heel kort voor de deadline.

Ik heb hier absoluut geen problemen mee en vind bovenstaande op een ideale manier opgelost. Flexibiliteit langs beide kanten zonder dat er in mijn ogen geprofiteerd wordt.

 

[Horse]

Je bekijkt het negatief. Die ouderen hebben massa’s ervaring (met mensen) die jij nog niet hebt. Ze zijn meer waard dan je denkt. Het technische zijn ze wss kwijt maar qua omgaan met mensen en moeilijke situaties zijn ze nodig in een bedrijf.

ps: als die mensen van 55 bij een reorganisatie buiten vliegen, komen die serieus in problemen

dus zo jaloers zou ik niet zijn op die mensen, in een nieuw bedrijf zijn die namelijk niet zo gegeerd, maar als die ergens 15-25-35 jaar zitten zijn ze hun loon dubbel en dik waard

 

[Herman De Croo]

crosspost naar een discussie over leraren: https://www.beyondgaming.be/threads/leerkrachtentopic.6741/page-34#post-437623

 

[cantharides]

Voor jonge mensen of pas afgestudeerden worden er allerlei eisen gesteld, maar ik ben zeker dat de meerderheid van de boomerkes, niet zou gekozen worden mochten ze moeten solliciteren voor hun huidige job. Meer zelfs: de meerderheid zou volstrekt onbekwaam worden beoordeeld, en al zeker niet aan een dubbele pré tov een jonkie worden aangenomen

De boomerkes hebben ook voor alles een opleiding nodig. Hoe groot of klein het ook is, ze leren niets nieuws tenzij iemand hen het handje vasthoudt met concrete voorbeelden en screenshots. Is er 1 kleurtje of venstertje verkeerd, lopen ze vast.

Ik weet niet voor welk oubollig bedrijf jij werkt, maar bij mijn weten is de anciëniteitsopslag in de meeste bedrijven reeds lang afgevoerd.
Dit betekent dat de iets oudere medewerker (waar ik mijzelf ook wel bijreken) evenveel moet presteren als de "jongere" om aanspraak te kunnen maken op een salarisopslag individuele bonus etc.
Veel hangt ook af van de ingesteldheid van de medewerker volgens mij, ik ken ongeveer evenveel jongeren die net bekwaam genoeg zijn om op de "on" button te drukken van hunne pc als oudere werknemers, en als er een probleem mee is er naartoe staren als een koe op een trein.
Het verschil is wel als we een IT er nodig hebben die zowel een probleem aan de mainframe omgeving kan oplossen als een nieuwe migratie kan uitvoeren naar de Microsoft Azure of AWS omgeving de kans veel groter is dat ik het aan autodidactische medewerker van 50 jaar zal kunnen vragen dan aan de hoog van de toren blazende dertiger die huilend zijn moeder gaat bellen als ze hem "alleen" naar het mainframe sturen.

 

[Lulplayer]

Je bekijkt het negatief. Die ouderen hebben massa’s ervaring (met mensen) die jij nog niet hebt. Ze zijn meer waard dan je denkt. Het technische zijn ze wss kwijt maar qua omgaan met mensen en moeilijke situaties zijn ze nodig in een bedrijf.

ps: als die mensen van 55 bij een reorganisatie buiten vliegen, komen die serieus in problemen

dus zo jaloers zou ik niet zijn op die mensen, in een nieuw bedrijf zijn die namelijk niet zo gegeerd, maar als die ergens 15-25-35 jaar zitten zijn ze hun loon dubbel en dik waard

Omdat het vaak teveel kost om ze te ontslaan.

Als die boomers echt waard zijn wat ze krijgen, dan zouden ze zonder problemen ergens anders ook werk moeten kunnen vinden aan hetzelfde loon. Omgaan met mensen en moeilijke situaties kan je uiteindelijk in elk bedrijf.

Waar ik werkte was er ook zo eentje die poen schepte, hij was zo nuttig dat toen die op pensioen was, ze hem niet vervangen hebben. Ze waren zelf blij dat ze er eindelijk vanaf waren.

 

[Vega]

Dit is een problematiek dat op ons kantoor actief wordt aangepakt (in de mate van het mogelijke). Er zijn in het verleden enkele collega's geweest die na hun 55j de fut van de job verliezen. Geen motivatie meer, werkgoesting gaat achteruit en waar vroeger werd meegetrokken aan het zeel komt er een onverschilligheid in de plaats.

Deze collega's konden dan ook nog eens in 2 categorieën opgedeeld worden. Enerzijds had je de categorie van collega's die uitgeblust waren maar nog wel ervaring en kennis hadden en dit ook konden delen/periodiek konden gebruiken voor de moeilijkere dossiers, collega's waar je dus "nog iets aan had" als ik het zo cru mag stellen. Anderzijds had je de collega's waar bleek dat ze eigenlijk niet echt de kennis hadden die je na ongeveer 40j loopbaan verwachtte... (deze collega's hadden imho zo lang ook niet in dienst mogen blijven maar soit).

Ons bestuur heeft dan de laatste paar jaren besloten om werk te maken van een cafetariaplan (FIP - Flexible Income Plan) en de loonsopslagen hier vooral in te steken en minder in bruto opslagen. Er is nl. een vast verworven deel en verder een prestatiegedeelte, zonder dat er op voorhand bepaalde prestaties/doelstellingen zijn gestipuleerd. Dit laatste zou volgens het bestuur jaar na jaar aangepast (en dus ook verminderd) kunnen worden in geval van het prestatiegedeelte.

Op zich vind ik dit prima. De collega's die blijven knallen krijgen in het prestatiegedeelte budget bij indien er een loonsverhoging is, de collega's die plots hun werkgoesting verliezen en waarbij er na gesprekken niet meer op dezelfde wijze gewerkt kan worden en er dus een verlies aan prestaties is, zien dat budget en dus hun inkomen verminderd. (Ja, het FIP gedeelte is dan behoorlijk nutteloos voor pensioenopbouw, wat als je ziek valt, etc... Dat is een andere discussie)

 

[ugar]

Omdat het vaak teveel kost om ze te ontslaan.

Dat is ondertussen toch veranderd hoor.

Als die boomers echt waard zijn wat ze krijgen, dan zouden ze zonder problemen ergens anders ook werk moeten kunnen vinden aan hetzelfde loon. Omgaan met mensen en moeilijke situaties kan je uiteindelijk in elk bedrijf.

In heel veel sectoren is de ervaring die je meeneemt door jaren in verschillende afdelingen te werken echt niet te onderschatten. Net hetzelfde voor het netwerk binnen en buiten het bedrijf (klanten), de kennis van systemen en data, de reden achter bepaalde processen voor bvb specifieke klanten. En IT gerelateerd is dat niet anders. Zeker voor functionele profielen. Maar die ervaring is dus alleen of vooral van tel voor de werkgever waarvoor je werkt.

Een gekend voorbeeld : Van Hool had tot voor kort een verkoper van ik dacht 80 jaar in dienst. Die stond in voor de verkoop van bussen aan autocarbedrijven, typisch familiebedrijven. De zaakvoerder van zo'n bedrijf kende die verkoper typisch al van toen hij nog een kleuter was, terwijl zijn grootvader bussen kocht bij Van Hool, bij diezelfde verkoper. Die verkoper kende de geschiedenis van al die bedrijven echt door en door. Dat kan dus echt wel een troef zijn.
Maar wanneer die zou starten als verkoper bij pakweg de lokale Mercedesgarage heeft die dus geen relevante ervaring.

Waar ik werkte was er ook zo eentje die poen schepte, hij was zo nuttig dat toen die op pensioen was, ze hem niet vervangen hebben. Ze waren zelf blij dat ze er eindelijk vanaf waren.

Ja, er zijn mensen die uitgeblust zijn, en veel te duur worden voor wat ze opleveren.