het wordt voor leningen wel degelijk als een tweede woning beschouwd, bij mijn weten. Dit omdat ze zekerheden die je hebt, zoals je zelf in je voorbeeld geeft, minder groot zijn. Ook fiscaliteit was anders.
Wederom, dat was niet het geval.
en toch is dat niet zo triest. De bescherming van EEN woonst van mensen, zeker van kinderen die in een gezin leven, zou véél groter moete zijn dan de bescherming van eigendommen van mensen die niet zo zwaar geraakt worden (in verhouding) als een woning kapotgewoond wordt.
1) omwille van andere schuldeisers. Omwille van het feit dat wij niet zeker zijn dat de verhuurder zijn geld niet op een andere manier krijgt. Omwille van het feit dat we zelfs over het bedrag van huur geen zekerheid hebben.KnightOfCydonia zei:
klopt, zag het idd anders. maar ook dan heb je zélf de beslissing gemaakt om een woning waar je al een tijd je lening van betaald hebt (en dus <X% zit), zélfs met de eigen keuze om te renoveren, nog altijd niet in een situatie waar je standaard verlies maakt, integendeel.
Behalve als je in de situatie komt die hier al aangekaart is een paar pagina's terug, als "een onvermogende huurder heeft het pand afgebroken".
als het gaat over "afbreken" is het meestal véél visuele schade, maar in verhouding weinig qua bedrag.
nee, dat is spreiden van het problemThe_Fox zei:En terwijl ik vind dat huurders zeker beschermd moeten worden, zijn er veel gevallen waar de huurders goed genoeg weten hoe ze het systeem moeten gebruiken in hun voordeel en dan zit de verhuurder met de problemen. En in dit specifieke voorbeeld zou dat dus betekenen dat je een gezin met kinderen in de problemen brengt. Waar zij natuurlijk als huurders van hun groter huis weer beschermd zijn, maar dat is gewoon doorschuiven van het probleem
Helemaal akkoord
Het gaat niet om de investering maar om snel kunnen afdwingen van contractuele verplichtingen. Iemand is je geld verschuldigd vanwege een overeenkomst, hoe lang moet het dan duren eer je dat kan afdwingen? De trage werking van justitie creëert dan een cash-flow probleem. Het komt je rechtmatig toe maar het staat niet op je bankrekening. De return van de investering blijft in dat geval hetzelfde he... Alleen heb je het geld niet fysiek in handen.
zelfs niet relatief snel, vind ik. Zo'n procedure kan in enkele weken afgerond zijn als de tegenpartij niet reageert.
Dat is het investeringsrisico dat je nam, op het moment dat je besliste om de woning te verhuren aan anderen.
De problemen van dat gezin ontstaan uit het genomen investeringsrisico.Dan zit je met gemiste huurinkomsten en schade die je moet repareren of het pand verkopen die door de schade minder waard is.
En terwijl ik vind dat huurders zeker beschermd moeten worden, zijn er veel gevallen waar de huurders goed genoeg weten hoe ze het systeem moeten gebruiken in hun voordeel en dan zit de verhuurder met de problemen. En in dit specifieke voorbeeld zou dat dus betekenen dat je een gezin met kinderen in de problemen brengt. Waar zij natuurlijk als huurders van hun groter huis weer beschermd zijn, maar dat is gewoon doorschuiven van het probleem
als het gaat over "afbreken" is het meestal véél visuele schade, maar in verhouding weinig qua bedrag. nee, dat is spreiden van het problem
veel zal wel kloppen, maar je zou toch eigenlijk moeten zot zijn om een huis te kopen? De (relatief lage) huurprijzen in Vlaanderen staan totaal niet in vergelijking met de steeds stijgende verkoopprijzen. Hoeveel verhuurders zijn er niet die met moeite break-even draaien op de huur of die er zelfs elke maand cashflowmatig verlies op draaien, en gewoon hopen dat de waardestijging van het huis het een goede investering zal maken? Ik huur zelf bewust, ik zou iets kunnen kopen moest ik willen maar waarom? De huurprijzen in Vlaanderen zijn zodanig laag voor wat je krijgt in vergelijking met de verkoopprijzen (+ notariskosten, registratierechten, schuldsaldo, intresten bank, reparaties, renovaties...) dat het de moeite niet is om iets te kopen. Als er conflicten zijn heb je de huurdersbond en zoals hierboven al gezegd de positieve kant van de wet voor huurders. Moest ik willen vervang ik mijn deurslot en kan de verhuurder zelfs niet eens meer binnen, perfect legaal. Grote kosten zijn voor de verhuurder en ondertussen zit mijn eigen inbreng + het extra gespaarde geld in aandelen daar te renderen. ik denk dat veel mensen gewoon niet oprecht nadenken over de alternatieven? Hoeveel mensen die in vastgoed investeren hebben serieus de afweging gemaakt met een uitgebreide aandelenportefeuille? Ik denk dat veel mensen gewoon automatisch naar vastgoed gaan.Hoewel ik het hier helemaal mee eens ben, is dat misschien toch een whataboutism in dit topic? Wellicht helemaal off-topic, dit komt redelijk goed overeen met het belangrijkste persoonlijke standpunt van Conner Rousseau, terwijl het niet eens zo "links" klinkt.
vergeet niet dat héél veel verhuurders, als het voor de rechtbank komt, teruggefloten worden in hun assumpties over de herstelschade. Berichten als "de volledige keuken/badkamer" is uitgebroken, is vaak dan ook héél sterk overdreven.
kan ik mee eens zijn.KoC zei:
euh? Ik snap de connectie niet tussen de 2 zinnen. En natuurlijk is het héél logisch dat je een uitkering kan krijgen, omdat niet iedereen een voltijdse job heeft. De alleenstaande met gezinslast die een deeltijdse job bij het Kruidvat aanvaardt, zou anders minder krijgen bij haar werk dan indien ze voltijds werkloos was. Dus kan je een opleg krijgen.KoC zei:
dat is wat men nu idd doet, is zelfs een verplichting bij verkavelingen.KoC zei:
Ik denk dat de insteek anders is. Ik geef jou gelijk met je voorgaande post waar je stelt dat het meestal meevalt (en hoogstwaarschijnlijk binnen de huurwaarborg).
www.nieuwsblad.be
www.nieuwsblad.be
www.nieuwsblad.be
www.nieuwsblad.be
dan moet men maar tussenkomen in de huishuur voor X aantal jaar tot men wél een sociale woning kan aanbieden. Tot dusver de "linkse" kant van mijn perspectief.
Tuurlijk, maar ik vraag me af of je de wetgeving moet maken op basis van die uitzonderlijke gevallen als je weet dat d eschade die je daarmee veroorzaakt véél groter kan zijn.
Uw linkse kant bestaat al namelijk de huurpremie, echter is die veel te ontoereikend. Bovendien zijn de regels hierrond veel te streng.Fair enough, daar had ik niet bij stil gestaan. Ik stel dergelijke uitkeringen ook echt niet in vraag. Wat ik wél als een probleem zie (omdat ik via via zo'n voorbeelden ken) is het gekende Belgische probleem van de zwarte economie maar toch een uitkering en sociale woning hebben.
& meer aansluitend bij dit topic: als je met huurders zit voor wie de private huurmarkt moeilijk of niet toegankelijk is en kopen al helemaal geen optie, dan is het aan de overheid om die mensen te helpen met een sociale woning en als ze die niet tijdig kunnen bieden (en dat probleem stelt zich
De "rechtse" kant? Sociale koopwoningen vind ik niet oké, dan geef je aan bepaalde mensen ene vermogen cadeau waar andere mensen véél harder voor moeten werken voor een vergelijkbare waarde, en de huur van een sociale woning moet ook correct zijn. De prijs die ik vorige week hoorde, viel ik bijna van achterover (richting € 370 huur).
