De Gitaarthread

Afgelopen weekend heb ik met mijn coverband gespeeld op een event, samen met 3 andere rock coverbands.
Het was een concept waarbij we met 4 bands elkaar om de 5-tal nummers afwisselden.

Een 10-tal jaren geleden heb ik dit nog eens gedaan. Toen stond het podium vol met versterkers van de 4 bands. Kabels overal, pedalboards, enfin de hele santenboetiek.

Tot mijn verbazing bleken we nu de enige band te zijn die nog effectief versterkers op het podium had staan! En die van mij is intussen ook een 20 watter in plaats van de 100 watter van 10 jaar geleden. Al de rest was dus digitaal. Weliswaar nog pedalboards, of ja, hoe moet je die ruimteschepen noemen die de digitale mik aansturen. Maar geen enkele kabel lag er nog op het podium, behalve de mijne (ik werk met een 4 kabel methode). En achter ons was het (behoorlijk grote) podium dus leeg, buiten onze eigen versterkers. Bovendien was ik van de hele avond de enige die zonder inears speelde, er lag dus 1 monitor, die voor mij :) Dus ik voelde me toch wel een behoorlijke noob.

Maar als ik dan in de zaal naar de andere bands ging luisteren, hoe klonk dat?: kut, gewoon echt kut. Plastiek, leeg, géén gevoel van hohooo die amp spat dadelijk uit elkaar!!! Er was maar één gitarist die er een behoorlijk goed geluid uithaalde, en dat was de enige professionele muzikant op het podium. Maar zelfs dan had hij denk toch nog een stuk beter geklonken met een tube amp achter zich. Ik weet dat ik hiermee als een ongeloofelijke boomer klink, maar het heeft allemaal nog weinig met rock te maken in mijn oren.

Ik zie de voordelen wel hoor, het geluid FOH is veel makkelijker onder de decibelnorm te houden. En je kan de gitaargeluiden studioperfect simuleren (want ik dan weer een nadeel vind maar goed). Maar het klinkt gewoon niet zoals ik het wil.

Maar het publiek lijkt het geen zak uit te maken. Dus ik zit nu wat in dubio.
Enfin, of toch niet, want als ik in mijn eigen band druk zou beginnen te voelen om ook naar digitaal over te stappen dan houdt het op. Dan begin ik een ouderwetse blues band. Als ik nog andere tube amp sleurende medeboomers vind tenminste :D

Hoe kijken de anderen hier aan tegen de digitale revolutie in de gitaarwereld?
 
Laatst bewerkt:
Zou het niet tussen de oren zitten? :unsure:

Bands zoals Metallica, Megadeth, Slipknot, U2, John Mayer,... gebruiken een Quad Cortex of een axe fx. Dus slecht zal het wel niet zijn? Ik ben benieuwd of je het verschil zou merken? Want nu wist je dat je de enige was die effectief via een versterker speelde?

Ikzelf speel ook enkel nog via plugins en prijs/kwaliteit krijg je imo veel bang for your buck.

Het enige nadeel is dat je misschien weer achter je computer zit. :smurf:
 
Afgelopen weekend heb ik met mijn coverband gespeeld op een event, samen met 3 andere rock coverbands.
Het was een concept waarbij we met 4 bands elkaar om de 5-tal nummers afwisselden.

Een 10-tal jaren geleden heb ik dit nog eens gedaan. Toen stond het podium vol met versterkers van de 4 bands. Kabels overal, pedalboards, enfin de hele santenboetiek.

Tot mijn verbazing bleken we nu de enige band te zijn die nog effectief versterkers op het podium had staan! En die van mij is intussen ook een 20 watter in plaats van de 100 watter van 10 jaar geleden. Al de rest was dus digitaal. Weliswaar nog pedalboards, of ja, hoe moet je die ruimteschepen noemen die de digitale mik aansturen. Maar geen enkele kabel lag er nog op het podium, behalve de mijne (ik werk met een 4 kabel methode). En achter ons was het (behoorlijk grote) podium dus leeg, buiten onze eigen versterkers. Bovendien was ik van de hele avond de enige die zonder inears speelde, er lag dus 1 monitor, die voor mij :) Dus ik voelde me toch wel een behoorlijke noob.

Maar als ik dan in de zaal naar de andere bands ging luisteren, hoe klonk dat?: kut, gewoon echt kut. Plastiek, leeg, géén gevoel van hohooo die amp spat dadelijk uit elkaar!!! Er was maar één gitarist die er een behoorlijk goed geluid uithaalde, en dat was de enige professionele muzikant op het podium. Maar zelfs dan had hij denk toch nog een stuk beter geklonken met een tube amp achter zich. Ik weet dat ik hiermee als een ongeloofelijke boomer klinkt, maar het heeft allemaal nog weinig met rock te maken in mijn oren.

Ik zie de voordelen wel hoor, het geluid FOH is veel makkelijker onder de decibelnorm te houden. En je kan de gitaargeluiden studioperfect simuleren (want ik dan weer een nadeel vind maar goed). Maar het klinkt gewoon niet zoals ik het wil.

Maar het publiek lijkt het geen zak uit te maken. Dus ik zit nu wat in dubio.
Enfin, of toch niet, want als ik in mijn eigen band druk zou beginnen te voelen om ook naar digitaal over te stappen dan houdt het op. Dan begin ik een ouderwetse blues band. Als ik nog andere tube amp sleurende medeboomers vind tenminste :D

Hoe kijken de anderen hier aan tegen de digitale revolutie in de gitaarwereld?
Iedereen wil als Architects en Gojira klinken. Perfect afgemixt, precies studio kwaliteit op een podium, horen enkel nog click track in hun oren... Kun je evengoed playbackshow doen.

Nee, niet aan mij besteed dus :crazy: Ik geloof trouwens dat dit een zoveelste golf is, net als dat plots alles synths moesten zijn in de 80s (zelfs drums!). Binnen enkele jaren gaat het net weer hip zijn om op échte amps te spelen tussen al dat digitale. Gewoon verder doen dus met wat je zelf graag hebt!

No offence trouwens aan de digitale liefhebbers. Ik begrijp zeker ook argumenten om het wel te doen. En als ik m'n dikke 4x10 in mijn veel te kleine auto prop, mogen jullie ook eens lachen :biglaugh:
 
Zou het niet tussen de oren zitten? :unsure:

Bands zoals Metallica, Megadeth, Slipknot, U2, John Mayer,... gebruiken een Quad Cortex of een axe fx. Dus slecht zal het wel niet zijn? Ik ben benieuwd of je het verschil zou merken? Want nu wist je dat je de enige was die effectief via een versterker speelde?

Ikzelf speel ook enkel nog via plugins en prijs/kwaliteit krijg je imo veel bang for your buck.

Het enige nadeel is dat je misschien weer achter je computer zit. :smurf:
Een aantal namen die je noemt zijn zeker geen fervente modeller gebruikers hoor.

En goed, een Metallica heeft een zodanig budget dat ze alles goed kunnen laten klinken. Maar nope, in een live setting haal ik ze er meestal wel uit.

Enfin, het hangt ook wel wat van de soort muziek af. Moderne metal kan er waarschijnlijk prima mee uit de voeten, maar dat is mijn ding niet
 
Ik ben gisterenavond gaan luisteren naar een jamsessie (grotendeels jazz/blues standards) en de gitaristen speelden met Roland Cubes die gemic-ed waren (en de verantwoordelijke aan het mengpaneel volgde heel actief mee). Dat klonk zeker niet verkeerd naar mijn bescheiden smaak.

Ik ben dan ook niet de meest kritische luisteraar of kenner überhaupt, ook al speel ik al ff gitaar. In de vorige muziekschool waar ik les volgde hadden we een Vox AC30c2 en een Fender Hotrod en ook een oude cube (60 watt). In het repetitielokaal had ik een lichte voorkeur voor de Fender, maar ook de cube vond ik fijn spelen. De Vox had duidelijk een iets 'korreliger' geluid dat ik ook wel kon smaken.

Ouch momenten bij het versleuren van die dingen naar het auditorium:biglaugh:

Omdat de Fender mijn favoriet was heb ik nog getwijfeld om de Blues Junior aan te schaffen om thuis te spelen, maar de technische problemen die we hadden in de school met de buizenversterkers hebben me van gedachten doen veranderen. Daarbij ga ik ook omgekeerd-akkoord met JBM in die zin dat goede muzikanten inderdaad uitstekend klinken op eender welke soort installatie, maar ik vind dat prutsers gelijk mij ook niet het beste uit een lampenversterker kunnen halen ;) Tel daar bij het onpraktische qua sleurwerk en mijn ongenuanceerd oor op, en daarom zijn buizenversterkers niet aan mij besteed. Dit is echter alleen mijn situatie/keuze, ik kan mij prima inbeelden dat het voor andere (betere) muzikanten zeker een voorkeur heeft en dat jullie er fantastische dingen mee doen :)

Dit gezegd zijnde heb ik wel een Roland Blues Cube (30 watt) achter mij staan omdat het toch 'iets' heeft om door een grote speaker te spelen en manueel pedalen in te stellen. Ik heb ook eindelijk eens deftige speakers gekocht om aan te sluiten op mijn focusrite interface zodanig dat ik met mijn pc/tablet de backing tracks/guitar pro/... dingen kan doen en er overheen kan spelen met mijn cube. In de ruimte spelen is toch iets anders dan via een koptelefoon.
 
ik heb onlangs een video gezien van iemand die blindfolded enkele versterkers moest beoordelen en die heeft toen de enige tube amp er wel uitgehaald, dus ik denk dat sommige mensen die er echt veel mee bezig zijn het verschil er wel zullen uithalen. Maar het grotendeel van de mensen niet he. Ik denk dat een deel van de mensen ook geen verschil zou horen tussen een strat of een tele of de verschillende pickups zelf. Dat is echt wel voor mensen die er mee bezig zijn.
Allez, een groot deel van de mensen heeft thuis ook maar een beginner tot mediocre audio systeem of luisteren muziek via een goedkope koptelefoon of zo'n boomy bluetooth speakertje. Die gaan waarschijnlijk ook gewoon blij zijn dat ze de groep live zien (en dat het luid is) en niets merken van de (subtiele) geluidskwaliteit. Niet iedereen is een audiofiel.
Persoonlijk denk ik ook niet dat ik het verschil zou horen.
 
Zou het niet tussen de oren zitten? :unsure:

Bands zoals Metallica, Megadeth, Slipknot, U2, John Mayer,... gebruiken een Quad Cortex of een axe fx. Dus slecht zal het wel niet zijn? Ik ben benieuwd of je het verschil zou merken? Want nu wist je dat je de enige was die effectief via een versterker speelde?

Ikzelf speel ook enkel nog via plugins en prijs/kwaliteit krijg je imo veel bang for your buck.

Het enige nadeel is dat je misschien weer achter je computer zit. :smurf:
Ik weet het niet. Ik heb Slash eens in de AB gezien met The Conspirators, en die sound was fenomenaal. Ik zag hem een paar jaar later op Werchter Classic met GnR en de gitaarsound klonk blek, bijna synthetisch. Ik heb geen idee wat hij live gebruikt, maar er was een enorm verschil in geluid. Kan ook aan de setting (indoor/outdoor) en de P.A. liggen, maar ik vond het frappant hoe een gitarist in 2 verschillende bands zo anders klonk.
Het kan tussen de 2 oren zitten, maar ik betwijfel het.
 
ik heb onlangs een video gezien van iemand die blindfolded enkele versterkers moest beoordelen en die heeft toen de enige tube amp er wel uitgehaald, dus ik denk dat sommige mensen die er echt veel mee bezig zijn het verschil er wel zullen uithalen. Maar het grotendeel van de mensen niet he. Ik denk dat een deel van de mensen ook geen verschil zou horen tussen een strat of een tele of de verschillende pickups zelf. Dat is echt wel voor mensen die er mee bezig zijn.
Allez, een groot deel van de mensen heeft thuis ook maar een beginner tot mediocre audio systeem of luisteren muziek via een goedkope koptelefoon of zo'n boomy bluetooth speakertje. Die gaan waarschijnlijk ook gewoon blij zijn dat ze de groep live zien (en dat het luid is) en niets merken van de (subtiele) geluidskwaliteit. Niet iedereen is een audiofiel.
Persoonlijk denk ik ook niet dat ik het verschil zou horen.
Voor alle duidelijkheid, ik had het uitsluitend over een live setting. Als het over studiowerk gaat zal het inderdaad veel moeilijker zijn om het verschil op te merken.

Live is het toch een andere kwestie. Al hangt het daar ook wel wat van het genre af. Maar de bands die ik zelf ga kijken spelen eigenlijk allemaal nog met tube amps, ook de zeer jonge bands.

Bij coverbands is digitaal dus wel heel prominent aanwezig en dat is ook wel begrijpelijk. Maar ik hoor het niet graag. Ik hou dan ook niet van coverbands, al speel ik er zelf in één 😅
 
In de basgitaarwereld is dit al langer het geval, en ook véél meer ingeburgerd. Geluidsmannen hebben sinds decennia gewoon een simpele DI-box gebruikt tussen basgitaar & versterker om een directe lijn te trekken naar de mixing console, met dan, als je geluk had, een micro voor de cabinet "om wat bij te kleuren". Dus waarom nog moeite doen dan? Om dan toch maar wat kleur in de DI te krijgen zijn er zaken zoals de Sansamp DI (what's in a name) uitgekomen. En dan de komst van de vibrerende platformen, zoals de "Bass Board" die de bassist het gevoel gaven van een dikke stack op standje oorlog achter zich te hebben staan sloegen een extra nagel in de kist van de dikke versterkers. Technologie stond ook niet stil, met als resultaat Class D versterkers van 800W in het formaat van een K3 brooddoos, en zéér efficiënte lichtgewicht cabinetten.

Nu... er is écht geen vergelijk met een 300W buizenmonster met een 8x10 die in je rug staat te bonken, en er is een reden waarom ondanks die drievoudige hernia die men zich eraan tilt de Ampeg SVT met de 8x10 (of 2x 4x10) steevast in de backline te vinden is op festivals.
 
Zijn er gitaristen die al op een Baum Wingman gespeeld hebben?

Baum spamt me dood op Facebook, dat is meestal een red flag voor mij, maar het is wel een bijzonder mooie gitaar.
 
Bij mij hetzelfde en vooral die Wingman in die Anniversery Dark Moon finish ziet er ongelofelijk knap uit.
Het is dat ik momenteel met zware renovatiewerken zit thuis en het budget niet kan missen, anders had ik ze besteld.

De reviews die ik ervan gevonden heb zijn toch allemaal wel positief. Maar altijd moeilijk in te schatten hoe waarheidsgetrouw die zijn vind ik.
 
Hier toch ook eens mijn huidige collectie delen:
Foto is wel al van een tijdje terug want de gitaar linksboven (ibanez s521) heb ik ondertussen verkocht.
De andere 4 heb ik wel nog

- Mayones setius 7 custom
- Caparison dellinger prominence
- Ormsby Hype GTR 7
- Skervesen Raptor custom 5 year anniversary special edition


Mijn Kemper profiler heb ik ondertussen ook verkocht en speel nog enkel via NeuralDSP op mijn pc

6X9iBsO.jpeg
 
Terug
Bovenaan