De frituur

Skoebiedoe zei:
Pizza misschien ?
Klik om te vergroten...
Allé dan

6UvZvmm.png
 
Agony zei:
Welke frituur?
Klik om te vergroten...
Die hier in 't dorp.

Een pizza margherita met een goede portie friet erop is echt goed. Was enkele jaren terug de vaste bestelling bij Pita Baskent.
In elke pitatent smaken die frieten ook hetzelfde, echt gek hoe ze het doen. Alsof ze een groepsaankoop doen. Is ook niet slecht maar zeker niet heel goed ofzo.
 
Vanavond is het zo ver. Eindelijk. Beiden kinderen zijn weg. Logeren bij de grootouders. Mijn vrouw en ik zijn alleen thuis. De sterren hebben al maanden niet zo gunstig meer gestaan. Het gaat gebeuren. Zal gebeuren. Moet gebeuren. Het is al véél te lang geleden, maar eenmaal er kinderen zijn vermindert de frequentie bij ieder koppel. Dat is een wetmatigheid, maar toch doet her verlangen soms pijn.

Ik, nee, wij snakken er naar. Als een dorstige naar water. Een influencer naar likes en volgers. Een politicus naar smeergeld.
Wekenlang heb ik dit minutieus gepland. Honderden keren heb ik het scenario in mijn hoofd voorbereid zodat er toch niks zou kunnen misgaan. Het werd een obsessie. Werk werd verwaarloosd. Zelfs slapen lukte niet. In een vruchteloze poging mijn lusten enigszins te bevredigen zat ik vaak urenlang achter mijn computer talloze verhalen te lezen, foto's te downloaden, de vettigste filmpjes hierover te zien, maar anderen het zien doen is het toch niet helemaal. Niets gaat boven het echte werk. Op dat vlak blijft het internet toch een surrogaatoplossing.

Eenmaal de kinderen veilig en wel bij de grootouders, controleren we of we zeker alleen zijn. De avond is voor ons. Voor ons alleen. Eindelijk zijn we terug shellshock en mevrouw shellshock ipv papaaaaaaa en mamaaaaaaaaa. We kijken elkaar diep in de ogen en ook uit de hare spreekt dat diepe verlangen.
"Zal ik eraan beginnen?" vraag ik.
"Ja." zegt ze met een hese stem. " Ga je gang. Snel! Het is al zo lang geleden. Ik kan niet meer wachten."
Ik hoef verder niet meer te vragen wat ze wil. Op dat vlak ken ik ze vanbinnen en vanbuiten. Zij vrij klassiek, ik eerder avontuurlijk. Ik wissel graag eens af. Het internet levert me op dat vlak wel genoeg inspiratie.

Zodra ik terug in de kamer kom, grijpt ze mijn zak al stevig vast. Haar lichaam straalt een en al passie uit en in een flits voel ik weer diezelfde kriebels van toen we pas aan het daten waren. Wat mis ik die tijd toch. Ik heb ook nog een roesmiddel voorzien. Ik begrijp dat er mensen zijn die tegen het gebruik hiervan zijn, maar zonder dit is de ervaring niet compleet. Er zijn verschillende soorten hiervan in omloop die variëren qua sterkte. Als een ervaren gebruiker weet ik perfect wat ik nodig heb en hoe ver ik kan gaan. Zo lang je weet waarmee je bezig bent en je gebruik in de hand hebt, kan er niets overkomen. Ik heb twee stuks van gemiddelde sterkte voorzien voor mezelf. Vanochtend nog gekocht. Zelf houdt mijn vrouw er niet van, maar ze heeft er niets op tegen dat ik het neem. Het maakt me wat losser en zorgt ervoor dat ik er wat langer kan uithouden. In de voorbereiding heb ik er stiekem ook al eentje genomen. Op een nuchtere maag heeft het een snel effect, dus ik ben al direct in de sfeer. Maar drie is echt de limiet. Ik moet morgen nog werken.

En dan begint het. Hemels. Zeker die eerste momenten. Onvergetelijk. Ik was bijna vergeten hoe dit voelt. Ik voel gewoon hoe mijn lichaam enorme hoeveelheden dopamine, serotonine, gelukshormoon en de hele bazaar aanmaakt. Het stroomt door elke vezel van mijn lijf. Ik huil bijna van geluk. Zo lang geleden. Té lang.
We verliezen onszelf in een orgie van vlees. Elk stukje, elk beetje wil ik proeven. Mijn tong en lippen maken overuren. Ik proef van haar en zij van mij. Egoïstisch zijn we niet. Als laatste wil ze worst. Een lekker dikke en sappige graag. Daar lust ze wel pap van en eerlijk gezegd, ben ik daar ook zeker niet vies van. Van zodra het topje van die worst haar lippen beroert, tovert ze een extatische glimlach op haar gezicht en als ze ermee klaar is blijft er enkel nog een klein beetje een witachtige substantie achter op haar mond.

Na een tijd is het feest voorbij en hijgen we moe en voldaan uit. Het was geweldig en we zeggen tegen elkaar dat we er de volgende keer niet zo lang mee mogen wachten. Desnoods huren we een babysit en doen we het op verplaatsing. Er zijn genoeg locaties waar we dit kunnen doen. Zelfs in de auto, op een lekker rustig afgelegen plekje kunnen we het ongestoord doen. Beetje avontuurlijk, weet u wel, maar het zal wel bij een fantasie blijven. Ik vrees dat ik mijn vrouw er niet van zal kunnen overtuigen.

Eenmaal bekomen, frissen we de kamer wat op en gaan we douchen. Ik wil immers niet dat mijn collega's morgen aan mijn gezicht en handen kunnen ruiken wat mijn vrouw en ik deze avond gedaan hebben. Die geur hoort er bij, maar op het internet krijg je dat er niet bij en dat geeft toch een vertekend beeld.

We geven elkaar een kus en we weten dat we er voor een tijdje weer tegen kunnen.






Heerlijk toch, zo frieten eten in de zetel... :love:
 
shellshock zei:
Vanavond is het zo ver. Eindelijk. Beiden kinderen zijn weg. Logeren bij de grootouders. Mijn vrouw en ik zijn alleen thuis. De sterren hebben al maanden niet zo gunstig meer gestaan. Het gaat gebeuren. Zal gebeuren. Moet gebeuren. Het is al véél te lang geleden, maar eenmaal er kinderen zijn vermindert de frequentie bij ieder koppel. Dat is een wetmatigheid, maar toch doet her verlangen soms pijn.

Ik, nee, wij snakken er naar. Als een dorstige naar water. Een influencer naar likes en volgers. Een politicus naar smeergeld.
Wekenlang heb ik dit minutieus gepland. Honderden keren heb ik het scenario in mijn hoofd voorbereid zodat er toch niks zou kunnen misgaan. Het werd een obsessie. Werk werd verwaarloosd. Zelfs slapen lukte niet. In een vruchteloze poging mijn lusten enigszins te bevredigen zat ik vaak urenlang achter mijn computer talloze verhalen te lezen, foto's te downloaden, de vettigste filmpjes hierover te zien, maar anderen het zien doen is het toch niet helemaal. Niets gaat boven het echte werk. Op dat vlak blijft het internet toch een surrogaatoplossing.

Eenmaal de kinderen veilig en wel bij de grootouders, controleren we of we zeker alleen zijn. De avond is voor ons. Voor ons alleen. Eindelijk zijn we terug shellshock en mevrouw shellshock ipv papaaaaaaa en mamaaaaaaaaa. We kijken elkaar diep in de ogen en ook uit de hare spreekt dat diepe verlangen.
"Zal ik eraan beginnen?" vraag ik.
"Ja." zegt ze met een hese stem. " Ga je gang. Snel! Het is al zo lang geleden. Ik kan niet meer wachten."
Ik hoef verder niet meer te vragen wat ze wil. Op dat vlak ken ik ze vanbinnen en vanbuiten. Zij vrij klassiek, ik eerder avontuurlijk. Ik wissel graag eens af. Het internet levert me op dat vlak wel genoeg inspiratie.

Zodra ik terug in de kamer kom, grijpt ze mijn zak al stevig vast. Haar lichaam straalt een en al passie uit en in een flits voel ik weer diezelfde kriebels van toen we pas aan het daten waren. Wat mis ik die tijd toch. Ik heb ook nog een roesmiddel voorzien. Ik begrijp dat er mensen zijn die tegen het gebruik hiervan zijn, maar zonder dit is de ervaring niet compleet. Er zijn verschillende soorten hiervan in omloop die variëren qua sterkte. Als een ervaren gebruiker weet ik perfect wat ik nodig heb en hoe ver ik kan gaan. Zo lang je weet waarmee je bezig bent en je gebruik in de hand hebt, kan er niets overkomen. Ik heb twee stuks van gemiddelde sterkte voorzien voor mezelf. Vanochtend nog gekocht. Zelf houdt mijn vrouw er niet van, maar ze heeft er niets op tegen dat ik het neem. Het maakt me wat losser en zorgt ervoor dat ik er wat langer kan uithouden. In de voorbereiding heb ik er stiekem ook al eentje genomen. Op een nuchtere maag heeft het een snel effect, dus ik ben al direct in de sfeer. Maar drie is echt de limiet. Ik moet morgen nog werken.

En dan begint het. Hemels. Zeker die eerste momenten. Onvergetelijk. Ik was bijna vergeten hoe dit voelt. Ik voel gewoon hoe mijn lichaam enorme hoeveelheden dopamine, serotonine, gelukshormoon en de hele bazaar aanmaakt. Het stroomt door elke vezel van mijn lijf. Ik huil bijna van geluk. Zo lang geleden. Té lang.
We verliezen onszelf in een orgie van vlees. Elk stukje, elk beetje wil ik proeven. Mijn tong en lippen maken overuren. Ik proef van haar en zij van mij. Egoïstisch zijn we niet. Als laatste wil ze worst. Een lekker dikke en sappige graag. Daar lust ze wel pap van en eerlijk gezegd, ben ik daar ook zeker niet vies van. Van zodra het topje van die worst haar lippen beroert, tovert ze een extatische glimlach op haar gezicht en als ze ermee klaar is blijft er enkel nog een klein beetje een witachtige substantie achter op haar mond.

Na een tijd is het feest voorbij en hijgen we moe en voldaan uit. Het was geweldig en we zeggen tegen elkaar dat we er de volgende keer niet zo lang mee mogen wachten. Desnoods huren we een babysit en doen we het op verplaatsing. Er zijn genoeg locaties waar we dit kunnen doen. Zelfs in de auto, op een lekker rustig afgelegen plekje kunnen we het ongestoord doen. Beetje avontuurlijk, weet u wel, maar het zal wel bij een fantasie blijven. Ik vrees dat ik mijn vrouw er niet van zal kunnen overtuigen.

Eenmaal bekomen, frissen we de kamer wat op en gaan we douchen. Ik wil immers niet dat mijn collega's morgen aan mijn gezicht en handen kunnen ruiken wat mijn vrouw en ik deze avond gedaan hebben. Die geur hoort er bij, maar op het internet krijg je dat er niet bij en dat geeft toch een vertekend beeld.

We geven elkaar een kus en we weten dat we er voor een tijdje weer tegen kunnen.






Heerlijk toch, zo frieten eten in de zetel... :love:
Klik om te vergroten...
Dit moet centraal op de frontpage :love: .
 
shellshock zei:
Vanavond is het zo ver. Eindelijk. Beiden kinderen zijn weg. Logeren bij de grootouders. Mijn vrouw en ik zijn alleen thuis. De sterren hebben al maanden niet zo gunstig meer gestaan. Het gaat gebeuren. Zal gebeuren. Moet gebeuren. Het is al véél te lang geleden, maar eenmaal er kinderen zijn vermindert de frequentie bij ieder koppel. Dat is een wetmatigheid, maar toch doet her verlangen soms pijn.

Ik, nee, wij snakken er naar. Als een dorstige naar water. Een influencer naar likes en volgers. Een politicus naar smeergeld.
Wekenlang heb ik dit minutieus gepland. Honderden keren heb ik het scenario in mijn hoofd voorbereid zodat er toch niks zou kunnen misgaan. Het werd een obsessie. Werk werd verwaarloosd. Zelfs slapen lukte niet. In een vruchteloze poging mijn lusten enigszins te bevredigen zat ik vaak urenlang achter mijn computer talloze verhalen te lezen, foto's te downloaden, de vettigste filmpjes hierover te zien, maar anderen het zien doen is het toch niet helemaal. Niets gaat boven het echte werk. Op dat vlak blijft het internet toch een surrogaatoplossing.

Eenmaal de kinderen veilig en wel bij de grootouders, controleren we of we zeker alleen zijn. De avond is voor ons. Voor ons alleen. Eindelijk zijn we terug shellshock en mevrouw shellshock ipv papaaaaaaa en mamaaaaaaaaa. We kijken elkaar diep in de ogen en ook uit de hare spreekt dat diepe verlangen.
"Zal ik eraan beginnen?" vraag ik.
"Ja." zegt ze met een hese stem. " Ga je gang. Snel! Het is al zo lang geleden. Ik kan niet meer wachten."
Ik hoef verder niet meer te vragen wat ze wil. Op dat vlak ken ik ze vanbinnen en vanbuiten. Zij vrij klassiek, ik eerder avontuurlijk. Ik wissel graag eens af. Het internet levert me op dat vlak wel genoeg inspiratie.

Zodra ik terug in de kamer kom, grijpt ze mijn zak al stevig vast. Haar lichaam straalt een en al passie uit en in een flits voel ik weer diezelfde kriebels van toen we pas aan het daten waren. Wat mis ik die tijd toch. Ik heb ook nog een roesmiddel voorzien. Ik begrijp dat er mensen zijn die tegen het gebruik hiervan zijn, maar zonder dit is de ervaring niet compleet. Er zijn verschillende soorten hiervan in omloop die variëren qua sterkte. Als een ervaren gebruiker weet ik perfect wat ik nodig heb en hoe ver ik kan gaan. Zo lang je weet waarmee je bezig bent en je gebruik in de hand hebt, kan er niets overkomen. Ik heb twee stuks van gemiddelde sterkte voorzien voor mezelf. Vanochtend nog gekocht. Zelf houdt mijn vrouw er niet van, maar ze heeft er niets op tegen dat ik het neem. Het maakt me wat losser en zorgt ervoor dat ik er wat langer kan uithouden. In de voorbereiding heb ik er stiekem ook al eentje genomen. Op een nuchtere maag heeft het een snel effect, dus ik ben al direct in de sfeer. Maar drie is echt de limiet. Ik moet morgen nog werken.

En dan begint het. Hemels. Zeker die eerste momenten. Onvergetelijk. Ik was bijna vergeten hoe dit voelt. Ik voel gewoon hoe mijn lichaam enorme hoeveelheden dopamine, serotonine, gelukshormoon en de hele bazaar aanmaakt. Het stroomt door elke vezel van mijn lijf. Ik huil bijna van geluk. Zo lang geleden. Té lang.
We verliezen onszelf in een orgie van vlees. Elk stukje, elk beetje wil ik proeven. Mijn tong en lippen maken overuren. Ik proef van haar en zij van mij. Egoïstisch zijn we niet. Als laatste wil ze worst. Een lekker dikke en sappige graag. Daar lust ze wel pap van en eerlijk gezegd, ben ik daar ook zeker niet vies van. Van zodra het topje van die worst haar lippen beroert, tovert ze een extatische glimlach op haar gezicht en als ze ermee klaar is blijft er enkel nog een klein beetje een witachtige substantie achter op haar mond.

Na een tijd is het feest voorbij en hijgen we moe en voldaan uit. Het was geweldig en we zeggen tegen elkaar dat we er de volgende keer niet zo lang mee mogen wachten. Desnoods huren we een babysit en doen we het op verplaatsing. Er zijn genoeg locaties waar we dit kunnen doen. Zelfs in de auto, op een lekker rustig afgelegen plekje kunnen we het ongestoord doen. Beetje avontuurlijk, weet u wel, maar het zal wel bij een fantasie blijven. Ik vrees dat ik mijn vrouw er niet van zal kunnen overtuigen.

Eenmaal bekomen, frissen we de kamer wat op en gaan we douchen. Ik wil immers niet dat mijn collega's morgen aan mijn gezicht en handen kunnen ruiken wat mijn vrouw en ik deze avond gedaan hebben. Die geur hoort er bij, maar op het internet krijg je dat er niet bij en dat geeft toch een vertekend beeld.

We geven elkaar een kus en we weten dat we er voor een tijdje weer tegen kunnen.






Heerlijk toch, zo frieten eten in de zetel... :love:
Klik om te vergroten...
Wacht, doede gij da nooit vrijdags?
 
shellshock zei:
Vanavond is het zo ver. Eindelijk. Beiden kinderen zijn weg. Logeren bij de grootouders. Mijn vrouw en ik zijn alleen thuis. De sterren hebben al maanden niet zo gunstig meer gestaan. Het gaat gebeuren. Zal gebeuren. Moet gebeuren. Het is al véél te lang geleden, maar eenmaal er kinderen zijn vermindert de frequentie bij ieder koppel. Dat is een wetmatigheid, maar toch doet her verlangen soms pijn.

Ik, nee, wij snakken er naar. Als een dorstige naar water. Een influencer naar likes en volgers. Een politicus naar smeergeld.
Wekenlang heb ik dit minutieus gepland. Honderden keren heb ik het scenario in mijn hoofd voorbereid zodat er toch niks zou kunnen misgaan. Het werd een obsessie. Werk werd verwaarloosd. Zelfs slapen lukte niet. In een vruchteloze poging mijn lusten enigszins te bevredigen zat ik vaak urenlang achter mijn computer talloze verhalen te lezen, foto's te downloaden, de vettigste filmpjes hierover te zien, maar anderen het zien doen is het toch niet helemaal. Niets gaat boven het echte werk. Op dat vlak blijft het internet toch een surrogaatoplossing.

Eenmaal de kinderen veilig en wel bij de grootouders, controleren we of we zeker alleen zijn. De avond is voor ons. Voor ons alleen. Eindelijk zijn we terug shellshock en mevrouw shellshock ipv papaaaaaaa en mamaaaaaaaaa. We kijken elkaar diep in de ogen en ook uit de hare spreekt dat diepe verlangen.
"Zal ik eraan beginnen?" vraag ik.
"Ja." zegt ze met een hese stem. " Ga je gang. Snel! Het is al zo lang geleden. Ik kan niet meer wachten."
Ik hoef verder niet meer te vragen wat ze wil. Op dat vlak ken ik ze vanbinnen en vanbuiten. Zij vrij klassiek, ik eerder avontuurlijk. Ik wissel graag eens af. Het internet levert me op dat vlak wel genoeg inspiratie.

Zodra ik terug in de kamer kom, grijpt ze mijn zak al stevig vast. Haar lichaam straalt een en al passie uit en in een flits voel ik weer diezelfde kriebels van toen we pas aan het daten waren. Wat mis ik die tijd toch. Ik heb ook nog een roesmiddel voorzien. Ik begrijp dat er mensen zijn die tegen het gebruik hiervan zijn, maar zonder dit is de ervaring niet compleet. Er zijn verschillende soorten hiervan in omloop die variëren qua sterkte. Als een ervaren gebruiker weet ik perfect wat ik nodig heb en hoe ver ik kan gaan. Zo lang je weet waarmee je bezig bent en je gebruik in de hand hebt, kan er niets overkomen. Ik heb twee stuks van gemiddelde sterkte voorzien voor mezelf. Vanochtend nog gekocht. Zelf houdt mijn vrouw er niet van, maar ze heeft er niets op tegen dat ik het neem. Het maakt me wat losser en zorgt ervoor dat ik er wat langer kan uithouden. In de voorbereiding heb ik er stiekem ook al eentje genomen. Op een nuchtere maag heeft het een snel effect, dus ik ben al direct in de sfeer. Maar drie is echt de limiet. Ik moet morgen nog werken.

En dan begint het. Hemels. Zeker die eerste momenten. Onvergetelijk. Ik was bijna vergeten hoe dit voelt. Ik voel gewoon hoe mijn lichaam enorme hoeveelheden dopamine, serotonine, gelukshormoon en de hele bazaar aanmaakt. Het stroomt door elke vezel van mijn lijf. Ik huil bijna van geluk. Zo lang geleden. Té lang.
We verliezen onszelf in een orgie van vlees. Elk stukje, elk beetje wil ik proeven. Mijn tong en lippen maken overuren. Ik proef van haar en zij van mij. Egoïstisch zijn we niet. Als laatste wil ze worst. Een lekker dikke en sappige graag. Daar lust ze wel pap van en eerlijk gezegd, ben ik daar ook zeker niet vies van. Van zodra het topje van die worst haar lippen beroert, tovert ze een extatische glimlach op haar gezicht en als ze ermee klaar is blijft er enkel nog een klein beetje een witachtige substantie achter op haar mond.

Na een tijd is het feest voorbij en hijgen we moe en voldaan uit. Het was geweldig en we zeggen tegen elkaar dat we er de volgende keer niet zo lang mee mogen wachten. Desnoods huren we een babysit en doen we het op verplaatsing. Er zijn genoeg locaties waar we dit kunnen doen. Zelfs in de auto, op een lekker rustig afgelegen plekje kunnen we het ongestoord doen. Beetje avontuurlijk, weet u wel, maar het zal wel bij een fantasie blijven. Ik vrees dat ik mijn vrouw er niet van zal kunnen overtuigen.

Eenmaal bekomen, frissen we de kamer wat op en gaan we douchen. Ik wil immers niet dat mijn collega's morgen aan mijn gezicht en handen kunnen ruiken wat mijn vrouw en ik deze avond gedaan hebben. Die geur hoort er bij, maar op het internet krijg je dat er niet bij en dat geeft toch een vertekend beeld.

We geven elkaar een kus en we weten dat we er voor een tijdje weer tegen kunnen.






Heerlijk toch, zo frieten eten in de zetel... :love:
Klik om te vergroten...
#frithub #pornfriet #goesting
 
Daarnet nog eens een ode aan De Gouden Saté gedaan, met wijlen Julien.

1727694911664.png


de 3-4x frieten per week om 5 uur 's ochtends, nadat de medekotgenoot net thuis kwam van te fuiven (had examens al opgegeven) en ik tijdens de examens stevig een ontbijt nodig had, ga ik nooit vergeten :)
 
Bizar wel hoe die zo’n legacy heeft, terwijl dat objectief gezien zowat de slechtste frieten ever waren. Heck, je ziet het zelfs op die foto dat ze niet hard genoeg gebakken waren 😂

Ook zijn Bicky’s waren verre van correct: een soort Bicky Crispy before the hype en een eigen oranje saus. Als klap op de vuurpijl kon je ook verse ajuin kiezen.

Maar ik heb er ook waanzinnig veel goeie tijden beleefd, maar dan vooral met Peter en Stefaan. Julien werkte in die periode (2005-2012) enkel nog overdag.

Grappig feitje: hij gebruikte geen tang om de snacks uit het vet te vissen, gewoon los met de vingers in die hitte.
 
Hier was gisteren alles om 20.15 reeds uitverkocht, dan maar naar huis afgedwaald vol teleurstelling en een nog grotere teleurstellende kapsalon.
Men krijgt voor minder een burn-out de dag van vandaag waarom ga ik nog eiGENLIJK HAAN WERKEN IK BEN WEODEND
 
poeperman zei:
Bizar wel hoe die zo’n legacy heeft, terwijl dat objectief gezien zowat de slechtste frieten ever waren. Heck, je ziet het zelfs op die foto dat ze niet hard genoeg gebakken waren 😂

Ook zijn Bicky’s waren verre van correct: een soort Bicky Crispy before the hype en een eigen oranje saus. Als klap op de vuurpijl kon je ook verse ajuin kiezen.

Maar ik heb er ook waanzinnig veel goeie tijden beleefd, maar dan vooral met Peter en Stefaan. Julien werkte in die periode (2005-2012) enkel nog overdag.

Grappig feitje: hij gebruikte geen tang om de snacks uit het vet te vissen, gewoon los met de vingers in die hitte.
Klik om te vergroten...
Het was ook het ganse gebeuren in de frituur die heeft meegedragen tot de legacy. Met 15 man bijeengepropt in dat gangske, allemaal schijtzat affiches proberen te lezen en te socializen met iedereen en proberen uit te rekenen wat je nog kon betalen met de klutters die je nog in uw zakken vond (t was nog de tijd van Proton, cash was nog king)...

K heb nog mijn elleboog gebarsten door in mijn kot (Kunstlaan, dus vlakbij) van drie arduinen trappen te glijden en daarbij te pogen mijn frietjes van bij Julien te redden (tevergeefs trouwens, frieten lagen door gans de gang).
 
poeperman zei:
Bizar wel hoe die zo’n legacy heeft, terwijl dat objectief gezien zowat de slechtste frieten ever waren. Heck, je ziet het zelfs op die foto dat ze niet hard genoeg gebakken waren 😂

Ook zijn Bicky’s waren verre van correct: een soort Bicky Crispy before the hype en een eigen oranje saus. Als klap op de vuurpijl kon je ook verse ajuin kiezen.

Maar ik heb er ook waanzinnig veel goeie tijden beleefd, maar dan vooral met Peter en Stefaan. Julien werkte in die periode (2005-2012) enkel nog overdag.

Grappig feitje: hij gebruikte geen tang om de snacks uit het vet te vissen, gewoon los met de vingers in die hitte.
Klik om te vergroten...

Het is niet het beste frietkot in Gent maar het is wel het beste frietkot in Gent die om 5u 's morgens open is/was :p.
Ik weet nu niet of de echte spirituele opvolger "Stefano's Place" ook die uren volhoudt?

Wat ik vooral "vreemd" vond. In Leuven en Antwerpen zijn er niet van die "legacy"-frietkoten ondanks al de studenten. In Mons heb je er wel één met een serieuze Gouden Saté vibe. (Chez Bily als ik mij goed herinner.
 
Laatst bewerkt:
JPV zei:
Daarnet nog eens een ode aan De Gouden Saté gedaan, met wijlen Julien.

Bekijk bijlage 33739

de 3-4x frieten per week om 5 uur 's ochtends, nadat de medekotgenoot net thuis kwam van te fuiven (had examens al opgegeven) en ik tijdens de examens stevig een ontbijt nodig had, ga ik nooit vergeten :)
Klik om te vergroten...
Ja de legacy is natuurlijk het Julientje. Ik herinner me nog de 1e keer dat ik hoorde dat een andere frituur dat ook serveerde. Nu kan je dat door heel Vlaanderen wel vinden. Kan toch tellen :)
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren

Vergelijkbare onderwerpen

Loser
  • Artikel Artikel
Vijf jaar BG, vijf jaar nieuwjaarswensen!
Reacties
6
Weergaven
1K
glashelder
glashelder
Slyke
Vrijdag
Reacties
3
Weergaven
934
Slyke
Slyke
Booka
  • Artikel Artikel
BeyondGaming wenst jullie een spetterend 2025 met nieuwjaarsbrieven!
Reacties
2
Weergaven
2K
PreDaToR
P
Tova
  • Artikel Artikel
Verslag: Spel-O-Polis
Reacties
0
Weergaven
274
Tova
Tova
Valkuil
Consumeren, produceren, rijkdom, etc.: hoe veel is genoeg?
3 4 5
Reacties
91
Weergaven
9K
beryl
B
Terug
Bovenaan