Jouw ouders hebben eigenlijk aangegeven dat ze het niet bij hen wilde vieren, toch? maar jij wilde dat graag. Nu zijn ze gezwicht en een kerstdiner is heel veel werk maar jij wilt ook kadootjes. Weet niet hoe jouw ouders zijn, of ze ziek zijn geweest, of veel te verwerken hebben gekregen of krijgen, wat dan ook … maar misschien zijn ze een beetje moe? Als ze zoveel voor je doen, kan je hen toch ook uitnodigen juist bij jouw thuis?
Mensen die met hun gedachten al aan het verhuizen zijn, zien op tegen nog meer spullen die ze in moeten pakken of uit moeten pakken en weer terug inpakken (kerstboom, kerstservies). En misschien ook wel al het gedoe van een kerst bij hun.
Het voordeel van het vieren van iets in je eigen huis is dat je kan bepalen hoe het gaat. Zij kunnen dat maar jij ook (als je het in jouw huis viert). En als echtgenoot van en kind van, is het ook wel je taak om daarin te schipperen dat iedereen (deels) gelukkig is. Als de kerstviering met kadootjes zo belangrijk voor je vrouw is, vier het dan bij jou en nodig je ouders uit. Of zij met kadootjes komen of niet, kan je toch je eigen berg met kadootjes hebben (met wat voor jouw ouders erbij, bijv. alles wat in een half jaar op gaat)
Wat je nu hebt, klinkt als een onmogelijke „oplossing“ naar jouw ouders en vrouw toe. En voor wie? Wie doen ze hier een plezier mee? Jou. Maar je bent niet blij (genoeg).
Hij wist trouwens wel via connecties waar ik woonde (naar het schijnt) maar hij durfde geen contact zoeken uit vrees dat ik hem zou afwijzen. Best wel ergens pijnlijk. Het is was het is zeker?
