Dat ze achteraan in de rij staan, volledig akkoord. Maar het meeste opoferingen, ik weet dat niet. Veel jongeren hadden wel iets waar sociaal contact mogelijk was (onderwijs bv.) voor een groot deel van de tijd. Ook zijn die allemaal mobiel genoeg om buiten af te spreken.Je kunt er moeilijk omheen dat "de jongeren" (en daarmee bedoel ik iedereen onder de 30) eigenlijk bij de groep zitten die de grootste opofferingen hebben moeten doen, en in ruil vaak helemaal achteraan de rij staan in de weg naar "het rijk der vrijheid". En ja, de meesten zijn weerbaar, maar sommigen zijn dat niet.
Een rusthuisbewoner, dat lijkt mij eigenlijk erger, ook omdat het risico op besmet=dood groter was. Moest mijn sociaal nogal geïsoleerde vader nu nog geleefd hebben was die ook 73 en alleen, en ik denk niet dat die het zou aankunnen om eerlijk te zijn.
Nu goed, die lijstjes maken weinig uit vind ik, er zit gewoon veel variatie op en iedereen heeft een ander karakter.