Corona: Maatregelen, Updates & Algemene discussie

Status
Niet open voor verdere reacties.
Het was wel interessant geweest om te kunnen zien hoeveel mensen van de positieve testen symptomen vertonen (en dus een test namen vanwege symptomen) versus hoeveel van de positieve testen geen symptomen vertonen (en dus getest worden omdat een gezinslid positief is bijvoorbeeld), dit over de tijd. Dat zou een beter inzicht geven in hoe "serieus" we die besmettingscijfers moeten nemen.
Dat is perfect na te lezen in de testresultaten van die vaccins. Meer dan lichte symptomen komen zo goed als niet voor. Ik dacht dat bij het Pfizer vaccin 7 mensen op 25000 testpersonen opgenomen werden na een besmetting opgelopen na het toedienen van het vaccin, maar het merendeel daarvan was besmet geraakt vrij kort na het toedienen van het vaccin.
Bij Astra - Zeneca was er niemand zwaar ziek na de testen, maar wel redelijk wat mensen met (lichte) symptomen
Resultaten zijn gepubliceerd in The Lancet. Ik ga het niet opnieuw doorlezen, was een behoorlijk lang artikel. En 't is ook even geleden, maar dat is toch wat ik me ervan herinner.

De kans dat je echt zwaar ziek wordt na een vaccinatie is in ieder geval zeer beperkt. Het is in ieder geval meer dan 0.01%
Ik maak me meer zorgen dat door die mogelijkheid tot besmetten van gevaccineerden het virus verder de ruimte krijgt om te muteren en het vaccin echt waardeloos te maken.
 
Vanaf dat er genoeg oudere mensen gevaccineerd zijn, gaan we inderdaad meer moeten kijken naar ziekenhuisopnames (of zelfs IC opnames). Alleen vervelend dat die cijfers altijd achterop hinken, dus dan ben je sowieso te laat om in te grijpen als het toch uit de hand dreigt te lopen...
 
Vanaf dat er genoeg oudere mensen gevaccineerd zijn, gaan we inderdaad meer moeten kijken naar ziekenhuisopnames (of zelfs IC opnames). Alleen vervelend dat die cijfers altijd achterop hinken, dus dan ben je sowieso te laat om in te grijpen als het toch uit de hand dreigt te lopen...
De ziekenhuisopnames zijn met 1 dag vertraging beschikbaar, dus dat valt mee. Natuurlijk is er een vertraging tussen ziek worden en opgenomen zijn, maar daar kan je niks aan doen. Ingrijpen op basis van die cijfers is nog best mogelijk
 
Dat is perfect na te lezen in de testresultaten van die vaccins.
Niet echt denk ik, ik zoek namelijk het verschil in cijfer tussen mensen in de statistieken van sciensano dat zich laten testen omdat ze symptomen hebben vs. mensen dat zich laten testen omdat ze dat moeten. Onafhankelijk van vaccinatie. Die cijfers vallen niet te halen uit clinische onderzoeken van de farma, omdat zij gewoon iedereen uit hun testgroep getest hebben. In Belgie wordt niet iedereen getest. Er is daar dus een onevenwicht tussen testen vanwege verplichte contract-tracing en testen vanwege symptomen, wat mij onduidelijk is hoe groot dit onevenwicht is of hoe die verhouding zich verplaatst in de loop van de tijd. Dat is belangrijk om een oordeel te vellen over de besmettingscijfers imo. Hoe relatief meer mensen dat positief getest zijn maar eigenlijk geen symptomen hebben, hoe minder relevant dat positiviteitsnummer wordt. Maar we kennen die verhouding op dit moment niet.
 
Laatst bewerkt:
Waarschuwing (zonder strafpunten)
Sorry dat we het moeilijk hebben.

Het is voor iedereen moeilijk. Het is echt niet te onderschatten wat het met je doet als je een jaar lang binnen je eigen vier muren zit en enkel nog maar digitale contacten hebt.

Ik ben al vaak jaloers geweest op mijn vrouw die gewoon naar haar werk moest blijven gaan. Maar ik kan me goed inbeelden dat het voor haar en voor jou kan lijken dat de thuiswerkers beter af zijn. Ik denk dat het vooral geen wedstrijd is, en dat eerder wederzijds respect op zijn plaats is in plaats van ergernis.
U bent iemand die ik waardeer op dit forum, het gebeurt regelmatig dat ik een bericht van u lees en denk "dat denk ik ook maar ik had het zo goed niet kunnen verwoorden" en dan hoef ik zelf niets te schrijven. ;)
Dat u nu vrij negatief op een tekst van mij reageerde pikt een beetje, uw bericht blijft in mijn hoofd zitten.

Dus ik ga iets meer duiding geven.

Onze afdeling staat ook in voor de controle en certificering van de werk- en voertuigen van onze firma, een deel daarvan is onder supervisie van een externe firma zoals Vinçotte, de rest gebeurt intern. We kijken de toleranties van de te controleren items na, en voeren er de nodige tests op uit, daarna maak ik daar een verslag van, dat ik doorstuur naar de verantwoordelijke daarvoor, die dat verslag nakijkt, het nodige document opmaakt en dat document dan terug naar onze afdeling doorstuurt, waarna ik de toestellen voor de periode van een jaar mag vrijgeven.
Alleen, nu de persoon die verantwoordelijk is voor de certificering van thuis uit werkt, krijg ik geen enkele feedback meer, dat wil zeggen dat alhoewel de toestellen volledig in orde zijn, en het nodige papierwerk door ons gedaan is, wij geen goedkeuring hebben om deze toestellen vrij te geven voor gebruik. Wij hebben de nodige reserve, maar nu beginnen we problemen te krijgen met werken die niet uitgevoerd kunnen worden omdat we bepaalde machines niet kunnen inzetten.
Gisteren ben ik naar de directie moeten gaan, waar ik vrij hard op de vingers getikt ben daarvoor, gelukkig had ik de bui zien hangen en had ik mij voorbereid met een hele hoop documenten ter ondersteuning. Uiteindelijk blijkt dat de verantwoordelijke voor deze zaken een burnout heeft, waardoor hij deze taken niet kan uitvoeren, maar, niemand anders heeft zijn taken overgenomen, en ze vonden het ook niet de moeite om dat door te geven aan onze afdeling. Voor de moment mag ik nu die documenten zelf opmaken, dus dat is in orde, maar ik ben op het einde van de vergadering nog eens op de vingers getikt geweest voor mijn houding en agressiviteit tijdens de vergadering.
Ik had zelf 1 item dat ik wou vragen; ons team scoort uitzonderlijk goed op productiviteit en de aanwezigheidsgraad is uitstekend, wij scoren ook zeer goed op de preventie van werkongevallen. Maar, veel mensen van onze afdeling voelen zich in de steek gelaten omdat er geen feedback meer is, enkel als het slecht is, dan horen we het wel. Ik heb dus gevraagd of er geen mogelijkheid was om deze mensen een hart onder de riem te steken, en ergens toch een blijk van appreciatie te geven, en dat is eigenlijk weggelachen geweest.
En dan kom ik hier op het forum bijlezen, en toen moest het er efkes uit. ;)
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Ge hebt u laten opmerken, dat telt. Je neemt het in handen en toont initiatief.
Ik denk dat ze vooral verveeld zaten met zichzelf (gebrek aan communicatie en zoeken naar oplossing).
 
Niet echt denk ik, ik zoek namelijk het verschil in cijfer tussen mensen in de statistieken van sciensano dat zich laten testen omdat ze symptomen hebben vs. mensen dat zich laten testen omdat ze dat moeten. Onafhankelijk van vaccinatie. Die cijfers vallen niet te halen uit clinische onderzoeken van de farma, omdat zij gewoon iedereen uit hun testgroep getest hebben. In Belgie wordt niet iedereen getest. Er is daar dus een onevenwicht tussen testen vanwege verplichte contract-tracing en testen vanwege symptomen, wat mij onduidelijk is hoe groot dit onevenwicht is of hoe die verhouding zich verplaatst in de loop van de tijd. Dat is belangrijk om een oordeel te vellen over de besmettingscijfers imo. Hoe relatief meer mensen dat positief getest zijn maar eigenlijk geen symptomen hebben, hoe minder relevant dat positiviteitsnummer wordt. Maar we kennen die verhouding op dit moment niet.
kijk eens in het wekelijkse epidemiologisch rapport, daar zijn de cijfers te vinden, pagina 10-14.
 
Het is voor iedereen moeilijk. Het is echt niet te onderschatten wat het met je doet als je een jaar lang binnen je eigen vier muren zit en enkel nog maar digitale contacten hebt.

Ik ben al vaak jaloers geweest op mijn vrouw die gewoon naar haar werk moest blijven gaan. Maar ik kan me goed inbeelden dat het voor haar en voor jou kan lijken dat de thuiswerkers beter af zijn. Ik denk dat het vooral geen wedstrijd is, en dat eerder wederzijds respect op zijn plaats is in plaats van ergernis.
Ik merk dat dus ook, collega's die als er ook maar iets gebeurt voorstellen: "kunnen we carpoolen"? Jama jongens, allez bedankt dat ge wilt mee helpen en mee tot ginder wilt rijden maar allezja das niet de bedoeling.

Ik moet volgende week nog eens uitzonderlijk op kantoor werken. Ik heb mezelf betrapt dat ik toch wel snak om iet van fast food met al is het dan ook maar één collega is te eten.

Voor de kindjes weg te doen is het wel efficient.

Op punt van de bijna één jaar lijn ligt mijn motivatie voor sommige zaken gewoon op een dieptepunt. Ik pak alleen nog maar de dingen op die ik leuk vind en sleur daar al mijn tijd in. Dit geeft super prestaties voor die zaken, maar de andere zaken blijven gewoon liggen wegens geen goesting.

De back to back meetings waarbij iedereen maar volle uren inschiet, what could have been an email wordt nu een vol uur een nutteloze meeting met in theorie geen kans om effe te gaan pissen. Dan kan je je ochtend beginnen met meetings om 9, 10, 11 en daarna 13, 14, 15 en 16u. Uitputtend. Dan loopt mijn kindje hier nog eens rond en de vriendin op een piepklein appartementje (zij werkt in shiften en willen de kleine niet constant naar de créche shotten) en ik heb geen plaats om me ff apart te zetten en dan merk je dat Teams een update heeft uitgerold waardoor als je je camera niet opzet, je weggedrongen wordt naar een bolletje in de achtergrond en zogezegd "niet meer mee doet".
Ik sta feitelijk op het puntje van mijn stoel om eens een keertje gigantisch hard een volledig uur uit mijn krammen te schieten dat het geen weerga heeft moesten ze mij hierover aanspreken.

Ik ben het grondig beu. Ik denk niet dat dit nog langer dan de zomer moet duren of er gaan problemen komen, bij mij ook.
 
Laatst bewerkt:
U bent iemand die ik waardeer op dit forum, het gebeurt regelmatig dat ik een bericht van u lees en denk "dat denk ik ook maar ik had het zo goed niet kunnen verwoorden" en dan hoef ik zelf niets te schrijven. ;)
Dat u nu vrij negatief op een tekst van mij reageerde pikt een beetje, van iemand als Soeplepel trek ik mij dat niet aan, dat is te verwachten, maar uw bericht blijft in mijn hoofd zitten.

Dus ik ga iets meer duiding geven.

Onze afdeling staat ook in voor de controle en certificering van de werk- en voertuigen van onze firma, een deel daarvan is onder supervisie van een externe firma zoals Vinçotte, de rest gebeurt intern. We kijken de toleranties van de te controleren items na, en voeren er de nodige tests op uit, daarna maak ik daar een verslag van, dat ik doorstuur naar de verantwoordelijke daarvoor, die dat verslag nakijkt, het nodige document opmaakt en dat document dan terug naar onze afdeling doorstuurt, waarna ik de toestellen voor de periode van een jaar mag vrijgeven.
Alleen, nu de persoon die verantwoordelijk is voor de certificering van thuis uit werkt, krijg ik geen enkele feedback meer, dat wil zeggen dat alhoewel de toestellen volledig in orde zijn, en het nodige papierwerk door ons gedaan is, wij geen goedkeuring hebben om deze toestellen vrij te geven voor gebruik. Wij hebben de nodige reserve, maar nu beginnen we problemen te krijgen met werken die niet uitgevoerd kunnen worden omdat we bepaalde machines niet kunnen inzetten.
Gisteren ben ik naar de directie moeten gaan, waar ik vrij hard op de vingers getikt ben daarvoor, gelukkig had ik de bui zien hangen en had ik mij voorbereid met een hele hoop documenten ter ondersteuning. Uiteindelijk blijkt dat de verantwoordelijke voor deze zaken een burnout heeft, waardoor hij deze taken niet kan uitvoeren, maar, niemand anders heeft zijn taken overgenomen, en ze vonden het ook niet de moeite om dat door te geven aan onze afdeling. Voor de moment mag ik nu die documenten zelf opmaken, dus dat is in orde, maar ik ben op het einde van de vergadering nog eens op de vingers getikt geweest voor mijn houding en agressiviteit tijdens de vergadering.
Ik had zelf 1 item dat ik wou vragen; ons team scoort uitzonderlijk goed op productiviteit en de aanwezigheidsgraad is uitstekend, wij scoren ook zeer goed op de preventie van werkongevallen. Maar, veel mensen van onze afdeling voelen zich in de steek gelaten omdat er geen feedback meer is, enkel als het slecht is, dan horen we het wel. Ik heb dus gevraagd of er geen mogelijkheid was om deze mensen een hart onder de riem te steken, en ergens toch een blijk van appreciatie te geven, en dat is eigenlijk weggelachen geweest.
En dan kom ik hier op het forum bijlezen, en toen moest het er efkes uit. ;)
Dus ge probeerde je werk te doen en ze tikken op je vingers? Typisch weer feitelijk.
Hoe meer moeite je soms doet hoe slechter... Ook al voorgehad, sindsdien probeer ik af te wachten en zien hoe het afloopt, tot ze plots zeggen OEI.
 
U bent iemand die ik waardeer op dit forum, het gebeurt regelmatig dat ik een bericht van u lees en denk "dat denk ik ook maar ik had het zo goed niet kunnen verwoorden" en dan hoef ik zelf niets te schrijven. ;)
Dat u nu vrij negatief op een tekst van mij reageerde pikt een beetje, van iemand als Soeplepel trek ik mij dat niet aan, dat is te verwachten, maar uw bericht blijft in mijn hoofd zitten.

Dus ik ga iets meer duiding geven.

Onze afdeling staat ook in voor de controle en certificering van de werk- en voertuigen van onze firma, een deel daarvan is onder supervisie van een externe firma zoals Vinçotte, de rest gebeurt intern. We kijken de toleranties van de te controleren items na, en voeren er de nodige tests op uit, daarna maak ik daar een verslag van, dat ik doorstuur naar de verantwoordelijke daarvoor, die dat verslag nakijkt, het nodige document opmaakt en dat document dan terug naar onze afdeling doorstuurt, waarna ik de toestellen voor de periode van een jaar mag vrijgeven.
Alleen, nu de persoon die verantwoordelijk is voor de certificering van thuis uit werkt, krijg ik geen enkele feedback meer, dat wil zeggen dat alhoewel de toestellen volledig in orde zijn, en het nodige papierwerk door ons gedaan is, wij geen goedkeuring hebben om deze toestellen vrij te geven voor gebruik. Wij hebben de nodige reserve, maar nu beginnen we problemen te krijgen met werken die niet uitgevoerd kunnen worden omdat we bepaalde machines niet kunnen inzetten.
Gisteren ben ik naar de directie moeten gaan, waar ik vrij hard op de vingers getikt ben daarvoor, gelukkig had ik de bui zien hangen en had ik mij voorbereid met een hele hoop documenten ter ondersteuning. Uiteindelijk blijkt dat de verantwoordelijke voor deze zaken een burnout heeft, waardoor hij deze taken niet kan uitvoeren, maar, niemand anders heeft zijn taken overgenomen, en ze vonden het ook niet de moeite om dat door te geven aan onze afdeling. Voor de moment mag ik nu die documenten zelf opmaken, dus dat is in orde, maar ik ben op het einde van de vergadering nog eens op de vingers getikt geweest voor mijn houding en agressiviteit tijdens de vergadering.
Ik had zelf 1 item dat ik wou vragen; ons team scoort uitzonderlijk goed op productiviteit en de aanwezigheidsgraad is uitstekend, wij scoren ook zeer goed op de preventie van werkongevallen. Maar, veel mensen van onze afdeling voelen zich in de steek gelaten omdat er geen feedback meer is, enkel als het slecht is, dan horen we het wel. Ik heb dus gevraagd of er geen mogelijkheid was om deze mensen een hart onder de riem te steken, en ergens toch een blijk van appreciatie te geven, en dat is eigenlijk weggelachen geweest.
En dan kom ik hier op het forum bijlezen, en toen moest het er efkes uit. ;)
Snap ik, maar ik denk niet dat je tegengas moet geven tegenover de groep die thuis zit, want dat komt over als kritiek op mensen die het (net zoals jij, maar dan op een andere manier) vaak heel erg moeilijk hebben met de situatie. Ik vind het zeer interessant om jouw situatie te lezen, en heel veel begrip voor de shit waar jij mee te maken krijgt. Zoals ik al zei werkt mijn vrouw ook al een jaar gewoon door (in de zorg), en ik weet dat het voor haar ook gewoon echt een ongelofelijk zwaar kutjaar is geweest. En toch ben ik soms jaloers op haar (en zij op mij). Vandaar dat ik pleit voor wederzijds begrip en respect.

Enfin, wat ik vooral wil zeggen: klaag zoveel je wil over je eigen situatie, maar probeer de situatie van anderen niet te minimaliseren. Dat werkt hier na een jaar bij velen, en mij incluis, gewoon als een rode lap :unsure:
 
Ik kan met het geschreven woord minder goed overweg, een tekst schrijven is voor mij werken. ;) Daardoor dat ik soms niet goed verwoord wat ik wil zeggen.
Ik heb geen probleem met de mensen die van thuis werken, ik vind dat een goede evolutie naar de toekomst toe, maar ik begrijp hoe moeilijk het is dat men niet onder de mensen kan komen.
Maar mij ging het vooral over arbeiders, die zijn gewoon minder zichtbaar, zeker op dit forum, ze klagen minstens even veel en even hard, maar dat wordt (hier) minder opgemerkt. Dus, de meeste klagers die hier posten zijn thuiswerkers, maar dat komt omdat dit platform beter bij hun wereld past. Daardoor is wat je hier leest nogal enkelzijdig, dat zal voor jullie misschien minder opvallen, voor mij als arbeider valt dat heel erg op, daarom wou ik iets posten van uit mijn leefwereld, als tegengas, niet om wat dan ook te minimaliseren.
 
13 maart 2020 was de laatste dag dat ik op kantoor heb gewerkt.

13 maart 2021 (vandaag) nog eens terug gegaan naar kantoor om mijn bureau leeg te maken. Via HR moest iedereen daarvoor een tijdsmoment inplannen zodat er nooit 2 mensen tegelijk aanwezig zijn. Het voelde wel raar om na een jaar nog eens mijn bureau te zien. 😅

Onze werkgever gaat ook na corona veel meer inzetten op thuiswerk en het is de bedoeling dat het kantoor wordt omgevormd tot "collaborative workspace". Mensen kunnen dan online een werkplek of meeting room boeken als ze eens naar kantoor willen gaan, maar het merendeel van de tijd zal iedereen thuis werken.

Ik vind dat een positieve ontwikkeling en heb er niet over te klagen, maar veel collega's zien dit niet zitten.
 
Bij ons zijn er al diverse werknemers (reeds maanden) definitief teruggekeerd omwille van (echtelijke) problemen thuis, nakende depressie (alleenstaanden met bv partnerverlies).
Die kant mag ook wel eens toegelicht worden, de kant van het (voor velen) onhoudbare van de situatie.

Werkgevers hebben ook een sociale functie voor hun werknemers.
(let wel: er werd een afzonderlijke ruimte voorzien voor die mensen), vooraleer de kritiek losbarst.
 
Nog een laatste opmerking en dan stop ik hierover.
Die opmerking over de koffie is echt een item geweest he, net zoals verwarming, vergoeding voor eten thuis tijdens de middag, vergoeding voor telecommunicatie, vrijmaken van budget voor computermateriaal voor thuis, gebruik van de ruimte in huis, noem maar op.
Ik heb daar geen problemen mee, maar ik heb hier ook mensen in mijn team die alle dagen met het openbaar vervoer komen werken, en in volle lockdown verplicht waren om met de wagen te komen werken, dat heeft hun honderden euro's gekost en daar staat geen enkele compensatie tegenover.
Interne keukens, zelfs distributie van drank, lag compleet stil, nu nog altijd kunnen we enkel voorverpakte broodjes kopen, warm eten is nog altijd niet mogelijk, eten zelf moeten we in verschillende ploegen doen, net zoals ons omkleden, we hebben ook maar de helft van de douches, wasbakken en wc's dat we kunnen gebruiken (er moet 1.5 meter tussen zijn), de tijd die we daardoor verliezen, recupereren we niet.
Soms gewoon een simpel schouderklopje he, meer zou niet nodig zijn, maar zelfs dat krijgen we niet.
 
Bij ons zijn er al diverse werknemers (reeds maanden) definitief teruggekeerd omwille van (echtelijke) problemen thuis, nakende depressie (alleenstaanden met bv partnerverlies).
Die kant mag ook wel eens toegelicht worden, de kant van het (voor velen) onhoudbare van de situatie.

Werkgevers hebben ook een sociale functie voor hun werknemers.
(let wel: er werd een afzonderlijke ruimte voorzien voor die mensen), vooraleer de kritiek losbarst.
Jep dat zie ik hier ook degenen die het meest klagen of verlangen naar terug op kantoor werken zijn degenen voor wie daar zijn vooral sociaal was. ( lees: de helft van de dag is koffie drinken en lopen zeveren over de voetbal ofzoiets)

en dan natuurlijk degenen die na een jaar nog steeds niet met iets als Teams kunnen werken.
 
Nog een laatste opmerking en dan stop ik hierover.
Die opmerking over de koffie is echt een item geweest he, net zoals verwarming, vergoeding voor eten thuis tijdens de middag, vergoeding voor telecommunicatie, vrijmaken van budget voor computermateriaal voor thuis, gebruik van de ruimte in huis, noem maar op.
Ik heb daar geen problemen mee, maar ik heb hier ook mensen in mijn team die alle dagen met het openbaar vervoer komen werken, en in volle lockdown verplicht waren om met de wagen te komen werken, dat heeft hun honderden euro's gekost en daar staat geen enkele compensatie tegenover.
Interne keukens, zelfs distributie van drank, lag compleet stil, nu nog altijd kunnen we enkel voorverpakte broodjes kopen, warm eten is nog altijd niet mogelijk, eten zelf moeten we in verschillende ploegen doen, net zoals ons omkleden, we hebben ook maar de helft van de douches, wasbakken en wc's dat we kunnen gebruiken (er moet 1.5 meter tussen zijn), de tijd die we daardoor verliezen, recupereren we niet.
Soms gewoon een simpel schouderklopje he, meer zou niet nodig zijn, maar zelfs dat krijgen we niet.
Ik mag echt ongelofelijk hard mijn beide pollekes kussen met de directie die wij hebben. Die proberen er echt het beste van te maken voor iedereen, ongeacht functie.
 
Ik mag echt ongelofelijk hard mijn beide pollekes kussen met de directie die wij hebben. Die proberen er echt het beste van te maken voor iedereen, ongeacht functie.
Hier ook. Alles correct verlopen. We zijn trouwens al langer thuis dan 18 maart (hier was thuiswerk ongeveer een week voor de lockdown verplicht).
We proberen ook virtuele koffiepauzes te organiseren, geen micromanagement vergaderingen.
Jep dat zie ik hier ook degenen die het meest klagen of verlangen naar terug op kantoor werken zijn degenen voor wie daar zijn vooral sociaal was. ( lees: de helft van de dag is koffie drinken en lopen zeveren over de voetbal ofzoiets)

en dan natuurlijk degenen die na een jaar nog steeds niet met iets als Teams kunnen werken.
Er zitten ook harde werkers tussen hoor, die het moeilijk hebben. Zoals ik hier vorige week al aangaf, een Franse collega die op een appartement woont (hij heeft een buitenverblijf maar daar mag hij niet naar toe) waarvan de buur al een half jaar aan 't verbouwen is (lees: daverende boorhamers te horen terwijl we vergaderen). Na 18h00 mag hij niet buiten, en vorige week was er ook een volledige lockdown in het week-end...
 
Jep dat zie ik hier ook degenen die het meest klagen of verlangen naar terug op kantoor werken zijn degenen voor wie daar zijn vooral sociaal was. ( lees: de helft van de dag is koffie drinken en lopen zeveren over de voetbal ofzoiets)

en dan natuurlijk degenen die na een jaar nog steeds niet met iets als Teams kunnen werken.
Ik haat teams. Dat is gewoon niet hetzelfde als een deftige vergadering.
 
Ik mag echt ongelofelijk hard mijn beide pollekes kussen met de directie die wij hebben. Die proberen er echt het beste van te maken voor iedereen, ongeacht functie.
Wij ook. Wij kregen zelfs van alles opgestuurd van pralines tot aperitief hapjes met drank etc.. Ze hebben zelf online concerten, standups georganiseerd met bekende
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan