De opzettelijke overdracht van HIV via seksueel contact valt ten eerste onder het toepassingsgebied van de bepalingen met betrekking tot opzettelijke slagen en verwondingen (art. 398 en volgende van het Strafwetboek) alsook van de bepalingen met betrekking tot doodslag ofwel moord indien met voorbedachten rade (art. 393 en volgende van het Strafwetboek).
Het onderhouden van seksuele contacten zonder de partner op de hoogte te brengen van de eigen staat van seropositiviteit is wel degelijk een verwonding volgens de vaste rechtspraak terzake, inzonderheid een inwendig letsel dat aan het menselijk lichaam van buiten uit door een chemische op de lichaamsgesteltenis inwerkende oorzaak wordt toegebracht (Cass., 12 april 1983).
De artikelen 402 en 405 van het Strafwetboek betreffende het opzettelijk toedienen van schadelijke stoffen kunnen ook de overdracht van HIV via seksueel contact dekken.
Artikel 402 bepaalt: “Met gevangenisstraf van drie maanden tot vijf jaar en met geldboete van vijftig frank tot vijfhonderd frank wordt gestraft hij die bij een ander een ziekte of ongeschiktheid tot het verrichten van persoonlijke arbeid veroorzaakt door hem, opzettelijk maar zonder het oogmerk om te doden, stoffen toe te dienen die de dood kunnen teweegbrengen, of stoffen die, al zijn zij niet van die aard dat zij de dood teweegbrengen, toch de gezondheid zwaar kunnen schaden”.
Artikel 405 doelt op de poging.
Ten aanzien van de bestanddelen van het strafbaar feit bedoeld in artikel 402, staat de overdracht van het aidsvirus via seksueel contact zonder de partner daarvan op de hoogte te brengen, gelijk met het opzettelijk toedienen van een stof die de dood kan teweegbrengen of de gezondheid zwaar kan schaden.