Ze zijn misschien met een lichte korrel zout te nemen, maar ik denk dat niemand kan tegenspreken dat het er zeer, zeer bloedig aan toe gaat.
Ruim vier weken na het begin van de oorlog in Gaza zijn al meer dan 10.000 Palestijnse doden gevallen. Dat blijkt uit cijfers van het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid in Gaza, dat onder controle staat van Hamas. Hoe betrouwbaar zijn de cijfers die Hamas communiceert?
www.vrt.be
Ik heb zelf al meer dan genoeg filmpjes gezien waarbij volledige appartementsblokken tegen de vlakte gaan. Ze manen de Gazanen aan om naar het zuiden te vluchten, om vervolgens het zuiden te bombarderen. Er is het gebruik van fosforbommen.
Er is meer dan voldoende bewijs dat Israël aan de lopende band oorlogsmisdaden pleegt.
Terwijl de Israëlische strijdkrachten hun aanvallen op de bezette Gazastrook verder opdrijven, heeft Amnesty International onwettige Israëlische aanvallen gedocumenteerd. Het gaat om willekeurige aanvallen die op grote schaal burgerslachtoffers veroorzaakten en als oorlogsmisdaden moeten worden...
www.amnesty-international.be
Ik denk dat niemand daar een goed antwoord op heeft. Ik denk dat we al een hele tijd voorbij het punt zijn dat er nog goede antwoorden te vinden zijn. In een ideale wereld had Israël het nooit zo ver laten komen en een ander beleid gevoerd.
Nu we op het punt zijn gekomen dat het is wat het is?
Op korte termijn kunnen ze nu inderdaad alle militaire infrastructuur van Hamas in de as leggen waarbij de de civiele infrastructuur en, niet in het minst, de Gazanen zelf het gelag betalen. Dat zal inderdaad er voor zorgen dat er minder of geen raketten meer vanuit Gaza richting Ashkelon, Sderot etc. Die miljoenen daklozen en tienduizenden doden nemen we er dan maar bij.
Op lange termijn verergert dit m.i. hun situatie alleen maar. Vredevol samenleven met de Palestijnen is nu meer dan ooit een verre wensdroom. De reputatie van Israël in het volledige Arabische schiereiland ligt aan diggelen (in de mate dat er nog iets van overschoot na decennia repressie en koloniaal beleid). Het onderliggende sentiment dat aan de grondslag ligt van groeperingen als Hamas is wijder verspreid en sterker dan ooit. Het collectieve trauma van de Gazanen zal geheid leiden tot toekomstige terreuraanslagen, wat ook weer zal leiden tot verdere radicalisatie van Israël.
Wanneer het zo ver komt, en ik hoop - voor alle duidelijkheid - van niet, zullen velen weeral verongelijkt zijn over de brutaliteit van die terroristen en zich afvragen hoe het ooit zo ver is kunnen komen. Ondertussen heeft Israël zichzelf nu in een positie genavigeerd waarin ze de facto, meer dan ooit, zich zullen moeten beroepen op kei-harde repressie en het ontplooien van hun militaire macht. Een veilige plek voor het Joodse volk lijkt mij nu ook verder af dan ooit.
Israël heeft, of had, als enige de sleutels in handen om dit opbod van geweld te stoppen door o.a. te stoppen met hun nederzettingenbeleid en door de Palestijnen te behandelen als volwaardige burgers, maar door het bloedvergieten van de afgelopen maand (langs beide zijden) vrees ik dat het kalf nu wel finaal verdronken is en dat we dus afstevenen op een etnische zuivering van Gaza, het opvoeren van de militaire repressie in de regio, en het versneld koloniseren van de Westelijke Jordaanoever.
De vraag is, wat kan Israël nog doen met de Gaza-strook wanneer ze hun doelstellingen in hun ogen bereikt hebben? Annexatie en onder streng militair bewind lijkt mij het enige dat daar nog rest?
Ik had dan liever gezien dat ze geprobeerd hadden om hun gijzelaars terug te krijgen en dat ze niet tegen de resoluties zouden stemmen om een VN-vredesmacht naar daar te sturen om exact dit soort bloedvergieten af te wenden. Maar goed, als het dan toch op deze manier moet, dan zou ik willen dat NGO's daar op een veilige manier kunnen werken om gewonden te verzorgen, dat er humanitaire corridors opgezet worden om goederen en hulp ter plaatse te krijgen, dat burgers een redelijke tijd krijgen om ergens naartoe te vluchten waar het ook effectief veilig is (i.t.t nu dus).