Moet ook wel gezegd worden dat dat van groen niks met ecologie te maken heeft en alles met dogmatisme, maar da's een discussie voor een ander topic.
Ah, dit riedeltje is zelf een toonvoorbeeld van dogmatisme en van te weigeren je ook maar een greintje in te leven in de motivatie en argumentatie van de tegenpartij. Groen is in de eerste plaats opgericht als een milieupartij, en nucleair afval is nu eenmaal in potentie een van de grootst mogelijke vervuilers. Het vraagstuk 'gaat dat ook na onze generatie(s) nog altijd goed geborgen blijven' lag voor een groot deel aan de basis waarom ecologische partijen voor de kernuitstap waren. 25 jaar geleden was ook in hun rangen de urgentie van de klimaatverandering nog niet volledig binnengedrongen, en nu is dat binnen de groene beweging wel een conflict: de klimaatverandering is er vandaag, de mogelijke problemen met ons nucleair afval pas in de verre toekomst (enfin, die zijn er ook al vandaag natuurlijk, maar je snapt wel wat ik bedoel). Je hebt er die het klimaat laten primeren en die pro-nucleaire energie zijn, en je hebt er die vasthouden aan groene energie (hoewel die vaak ook heel erg belastend zijn voor het milieu). Je kan dat dogmatisch noemen, maar daarmee oversimplificeer je de boel enorm.
Het is ook gewoon ridicuul om telkens alleen Groen daarvan te verwijten. Elke partij is dogmatisch in haar kernprogramma. N-VA gaat ook niet afwijken van het Vlaams-Nationalisme, ook al zijn er stevige indicaties dat herfederalisering beter zou zijn voor ons. Hetzelfde voor de andere partijen.
Soit, inderdaad niet voor dit topic.
Laat ons inderdaad hopen dat dit meer wordt dan louter een succesvolle militaire operatie voor de geschiedenisboeken, en dat er ook iets goed uitkomt voor de Venezolaanse bevolking. De ontvoering van Maduro geeft hen nu hoop, maar voorlopig is er nog niets dat er concreet op wijst dat het regime fundamenteel zal veranderen.
Als er één ding is dat Trump bewezen heeft, is dat al die waarden die de Amerikanen o zo belangrijk vinden bijzonder relatief zijn. Iemand met zijn levensstijl en wereldbeeld zou de antichrist moeten zijn voor al die preutse, ultraconservatieve gelovige groepen in de VS, maar bij velen wordt hij desondanks als bijna the second coming of Christ gezien. Zelfs hier bij ons blijf je mensen hebben die alles met de mantel der liefde bedekken. Zolang hij genoeg vijanden kan projecteren in de geesten van zijn kiezers, laten die zich gewillig richting autocratie/dictatuur leiden hoor. Hij is de verdediger van de vrijheid, ook al neemt hij ze af.
Het Trumpisme werd kansloos gezien de eerste keer, een terugkeer zag men aanvankelijk ook als kansloos in. Intussen is hij (en zijn regime) in een rotvaart bezig om de democratische rechtsstaat te ontmantelen. We kunnen alleen maar hopen dat het Trumpisme na deze termijn in elkaar stuikt, maar dat lijkt me toch vooral wensdenken. En zelfs dan is er al veel schade gedaan, en we zien bvb in Polen hoe moeilijk het is om die schade te herstellen.
