Then again, moet echt alles een gedeelde interesse zijn? Ik ken mensen die als hobby op circuit gaan racen of enkele marathons per jaar doen. Niet alles hoeft samen of met de kinderen te gebeuren.
Dezelfde waarden, normen en toekomstvisie is belangrijk. Hier en daar gedeelde interesses is ook fijn.
Zitten vitten op 'hoe? gij hebt u nooit echt vuil gemaakt als kind of wat?' is gewoon onnozel. En let op, hij heeft daar nen award voor gekregen hé. Ik cringede achteruit door mijne zetel.
Nee, zeker niet in alles om te beginnen.
Het is hier de voorbije pagina's nog wel aan bod geweest. Genoeg belangrijke(re) zaken in een relatie: respect, vertrouwen, visie op wel/geen kinderen, bepaalde 'waarden', visie op het financiële, visie op wonen, elkaar zaken 'gunnen', moeite doen voor elkaar, ...
Natuurlijk, die gemeenschappelijke interesses spelen in het begin van een relatie wel wat harder natuurlijk. Maar dat kan voor mij ook gewoon over simpele zaken gaan, als je maar samen dingen doet/probeert. Eens samen gaan eten, samen naar de cinema, samen een concert, ... of iets samen probeert dat geen van beiden ooit al gedaan heeft bijvoorbeeld.
Ik vind het veel belangrijker dat je partner de moeite doet om eens mee naar een concert te gaan van een artiest waar zij/hij zelf niet warm voor loopt of je de vrijheid gunt om dit met vrienden te doen, dan dat ze dezelfde muzieksmaak heeft.
Soms kan het moeilijk zijn om naar elkaar toe te groeien. Als de ene altijd met de tent eropuit wil trekken en de andere alleen maar wil bakken in de zon tijdens een all-in wordt het lastig. Een goed koppel groeit daar dan ook naar elkaar toe door af te wisselen of iets dergelijks., maar ik kan me voorstellen dat dat niet altijd evident is.
Of je past gewoon niet bij elkaar natuurlijk, dat kan ook nog altijd de conclusie zijn, daar is uiteindelijk niets mis mee.
slaagkansen voor het koppel zijn evenwel nihil.
.
