‘Dat is wat mij bij het drama met de zusjes het meeste stoort. De schepen heeft de verantwoordelijkheid voor het ongeval van zich afgeschoven als een “technische kwestie”, een “afsprakenkader” dat uitgevoerd wordt door de supercomputer van het Vlaams Gewest. Dat is de waarheid geweld aandoen. Het kruispunt was conflictvrij gemaakt, maar de automobilisten moesten te lang aanschuiven, dus werd die regeling teruggedraaid. Je had dat ook anders kunnen oplossen. Maar die alternatieven mogen niet geformuleerd worden. Als het dan fout loopt, zijn het de ambtenaren die het gedaan hebben. Dat is wraakroepend. Zo’n ongeval kruipt in de kleren, dat doet iets met mensen.’
Had dit ongeval met een ander beleid vermeden kunnen worden?
‘Natuurlijk. Want die supercomputer die de verkeerslichten regelt, is niet waardenvrij. Je geeft schema’s in: wie krijgt groen? Hoelang? Welke conflicten laat je toe? Wiens tijd vinden we belangrijker, die van de automobilist, voetganger of fietser? Hoe belangrijk is veiligheid? Hoeveel file vinden we aanvaardbaar? Achter die verkeerslichtenfilosofie zitten politieke keuzes, waarden en normen.’
Heeft de schepen geen punt als hij zegt dat automobilisten bij lange wachttijden shortcuts nemen door woonwijken en dat fietsers door het rood rijden? Ook dat is gevaarlijk.
‘Absoluut. En dan kun je ophouden met denken en de lichtenregeling terugdraaien. Of je doet iets aan de instroom. Dan kom je uit bij circulatiemaatregelen voor de omliggende wijk. Van een sluiproute een eenrichtingsstraat maken, of er een filter op zetten, zodat alleen fietsers en voetgangers door kunnen. Maar dat is dus onbespreekbaar.’
www.standaard.be