Big Four

Waar ik ook wil op wijzen is jullie fysieke gezondheid. Ik ken er verscheidene die bij de Big 4 of gelijkaardig begonnen zijn. Laat me het zo stellen. Herinner jullie Obama nog?

Het gaat dus over de impact van stress. De mensen die ik ken zien er allemaal zo uit. Het hakt in op je lichaam.

Het meeste frappante is iemand die vaak mee gaat skiën en al 10 jaar bij de big 4 werkt. Altijd laptop mee om nog wat te werken. Hij is 42 maar ziet er +55 uit. Lijkbleek en super ongezond. Vaak ziek.

Niet dat dit meteen op jullie van toepassing is, maar pas toch maar op.
 
Ik zie vooral een probleem in de functie zelf: senior consultant binnen assurance/compliance, dat is de grootste slavenpost waar je door moet. Als junior doe je louter wat u afgelijnd wordt voorgeschoteld, beperkte verantwoordijkheid en puur operationele taken. Als senior ga je het gevorderd operationeel werk doen maar ook de juniors aansturen en die hun werk reviewen. Jij bent als senior verantwoordelijk voor wat dien junior aflevert want zonder kan jij vaak met jouw werk niet verder. Je beheerst zelf nog maar amper die taken en moet er nog eens iemand die al helemaal junior is aansturen. Dat maakt dat je vaak 1) te weinig taken gaat doorpushen naar dien junior en 2) vaak het vlug zelf tijdens het reviewen door zal doen omdat daar aan het eind van de rit wel ne manager in uwe nek zit te hijgen achter zijne deliverable. Korte projecten snel achter elkaar en vaak door te weinig handen meerdere tegelijkertijd.
Dat maakt dat ge in die positie niet kunt zeggen van ‘mannen tussen 18u en 20u ben ik er niet want dan gaat mijn kind voor’, dan kom je er simpelweg niet. Je gaat van piek naar piek en staat continu onder tijdsdruk. Iemand ambitieus in een totaal andere functie zal wel zijn of haar werk op die manier kunnen plannen dat er op een zeker moment gedeconnecteerd wordt voor de kinderen en later op de avond nog zaken worden opgevolgd. Daar zullen pieken eerder voorspelbaar en uitzonderlijk voorkomen (vb maandclosing (wat op den duur ook meer routine wordt)/ year-end) waardoor er duidelijke afspraken met de partner kunnen gemaakt worden om op die momenten even de zorg over te nemen. Zelf binnen consulting heb je zo’n functies, met langlopende projecten zit je minder met die korte deadlines.

Daarnaast gaat iemand op niveau die luxe wel hebben. Die vertrouwt op de ervaren senior/manager onder hem die al enkele evaluaties succesvol overleefd heeft.
De laatste vennoot waar ik voor gewerkt heb had een kindje van 2 jaar en die zei vlakaf ‘tussen 18u en 20u ben ik niet bereikbaar’, wat ze ook beweren, op seniorniveau zijn ze daartoe nog altijd niet flexibel genoeg.

En dat is helemaal geen verwijt of steek dat je als mama niet ambitieus mag/kan zijn. Je kan dat zeker als uw werkgever daar bewust de flexibiliteit toe biedt. Ik heb vriendinnen die een mooie functie hebben, geregeld aantal overuren kloppen maar wel actief de ruimte hebben om vb elke vrijdag om 3u te stoppen omwille van hun kinderen hun hobby/ om in noodzaak te schakelen naar halve dagen etc. Net omdat daar die overuren wel gezien worden als een flexibiliteit die van 2 kanten komt, dat heb je als senior consultant in assurance/compliance praktisch niet.
Uit eigen ervaring maak ik mij dan zorgen dat je uzelf niet voorbij loopt. Je wil een goede mama zijn, je wil ook uw werk tegoei doen en tegelijkertijd nog wat me-time? Dat ontploft vroeg of laat in uw hoofd, een vrouw kan niet om met de gedachte om in alles maar voor de helft te doen wat van haar verwacht wordt ;) (en al zeker niet als het op de kinderen aankomt). Wees eens eerlijk, je wil toch niet dat uw vrouw alleen maar werkt en voor de kleine springt? Ze mag toch ook eens rust in haar hoofd? Want daar komt het nu op neer. En dat gebrek aan eigenheid gaat op den duur ook op uw relatie wegen.

Imo kan je maar 1 ding doen. Ze moet op haar strepen staan en duidelijk maken dat ze ook nog mama is, ze wisten dat ze een mama binnenhaalden, dan moeten ze daar ook rekening mee houden. Doen ze dat niet en leidt dat tot mindere evaluaties, dan zoek je gewoon iets anders, niets aan verloren. Niemand gaat u verwijten dat je van werk verandert, niemand gaat na 2 jaar overuren zeggen ‘gohhh dat was nogal een toppertje eh! Jammer dat we die kwijt zijn’ (er komt daar gewoon iemand anders op uwe stoel streven). Jullie zoontje zit echter wel op een leeftijd dat die zijn mama actief nodig heeft. Mijn vriend zag zijn nanny meer dan zijn ouders, die ziet zijn ouders graag maar je merkt dat hij een beperkte band met zijn ouders heeft en dat valt jammer genoeg niet meer recht te trekken.
 
Laatst bewerkt:
Het meeste frappante is iemand die vaak mee gaat skiën en al 10 jaar bij de big 4 werkt. Altijd laptop mee om nog wat te werken. Hij is 42 maar ziet er +55 uit. Lijkbleek en super ongezond. Vaak ziek.
Nja en bij mijn vorige werkgever, pharma zonder al te veel werkdruk en stress, waren er twee langdurig thuis met een burn-out. Dit soort individuele anekdotes voegen toch gewoon weinig meerwaarde aan een discussie?

Ik heb zelf enkele jaren Big 4 gewerkt en was op vakantie ook bereikbaar (via sms of mail, laptop bleef thuis), maar zie er op mijn 30ste nog altijd verdomd goed uit :coolbrows:. Als die mens dat graag doet of bv doet voor zijn gemoedsrust, is daar weinig verkeerd mee. Iemand van 45 jaar bij Big 4 heeft nu eenmaal een vrij grote verantwoordelijkheid waarbij het moeilijk zal zijn om zich 2 weken offline te zetten.

Echter, wat ik vooral hier vaak lees, is dat mensen zonder enige ervaring in de Big 4 hier anderen hun rekening moeten maken of een bepaalde levensstijl moeten gaan beoordelen of zelfs veroordelen. Niet iedereen is gemaakt voor een 9-5 kantoorjob, net als niet iedereen gemaakt is voor een job met zware uren waarbij werk een belangrijke rol speelt in iemands leven. Geen van beiden is beter natuurlijk.
 
Nja en bij mijn vorige werkgever, pharma zonder al te veel werkdruk en stress, waren er twee langdurig thuis met een burn-out. Dit soort individuele anekdotes voegen toch gewoon weinig meerwaarde aan een discussie?

Ik heb zelf enkele jaren Big 4 gewerkt en was op vakantie ook bereikbaar (via sms of mail, laptop bleef thuis), maar zie er op mijn 30ste nog altijd verdomd goed uit :coolbrows:. Als die mens dat graag doet of bv doet voor zijn gemoedsrust, is daar weinig verkeerd mee. Iemand van 45 jaar bij Big 4 heeft nu eenmaal een vrij grote verantwoordelijkheid waarbij het moeilijk zal zijn om zich 2 weken offline te zetten.

Echter, wat ik vooral hier vaak lees, is dat mensen zonder enige ervaring in de Big 4 hier anderen hun rekening moeten maken of een bepaalde levensstijl moeten gaan beoordelen of zelfs veroordelen. Niet iedereen is gemaakt voor een 9-5 kantoorjob, net als niet iedereen gemaakt is voor een job met zware uren waarbij werk een belangrijke rol speelt in iemands leven. Geen van beiden is beter natuurlijk.
Omdat het niet anekdotisch is?

te veel stress (zoals de big 4) kan en zal hoogstwss een langdurige negatieve impact op je gezondheid hebben.
 
Omdat het niet anekdotisch is?

te veel stress (zoals de big 4) kan en zal hoogstwss een langdurige negatieve impact op je gezondheid hebben.
Of zoals elke job met grote verantwoordelijkheid. Of zitten aan een bureau heeft ook een negatieve impact op je gezondheid. Ik bedoel maar, voor elk negatief voorbeeld kan je makkelijk counteren met een positief voorbeeld, dat voegt gewoon weinig meerwaarde toe. 'Ik ken iemand die...'. Mijn laatste CFO zag er alleszins een pak afgeleefder uit dan de partners waar ik voor werkte bij de Big 4, maar dat voegt toch weinig toe aan een discussie.

Dan kan je best ontslag nemen en gaan zonnen in Hawai. Wel goed insmeren!
 
Ik heb de indruk dat er veel tussenzitten die dat als een soort status zien, lange dagen maken, niet doorhebben dat ze goedkope nummers zijn, vallen voor de 'hihighpotential'-BS', .. .

Van diegenen die ik uit die wereld ken werkt er geen enkele nog in en heeft geen enkele een job die hij niet zou gehad hebben zonder big4. Toen ze er werkten hoorde ik in het begin vooral de flex van lange dagen, in het weekend werken, de firmakar, de promotie.. . Na 2-3-4 jaar kwamen de burnouts, interne conflicten en het besef dat het allemaal toch niet zo geweldig was.

Persoonlijk vind ik het een geniaal concept. Ieder jaar staan er 100'n voor uw poort die 60u willen werken voor een laag loon die je duur kan verkopen, .. . Zijn ze half opgebrand, of willen ze kinderen is het tijd voor de exit en de 'last' voor een andere werkgever.
 
Aaaaaaaaaaah de steeds wederkerende "consulting" discussie :p. Ik heb ooit volgende bericht vanop 9lives gesaved over de uren:

My 2 cents (+15jaar in de sector):
1. Consulting mannen overdrijven graag hoeveel ze wel niet werken, en zien het (om 1 of andere reden) als status
2. De "niet-consultants" schatten het stukken erger in dan het eigenlijk is
3. De consultants onderschatten dan weer hoe weinig de gemiddelde "normale" werknemer werkt (en denken dus dat het bij hun wel meevalt)
4. Ja, er worden meer uren gedraaid als elders, al zal het effectief gemiddelde (over alle werknemers, averaged over een jaar) rond de 45 a 50 per week liggen voor een BIG4 tier company, en rond de 40 a 45 voor de tier eronder.
5. Er zijn absoluut uitschieters waar er 80 uur en meer gedraaid wordt, zowel periodes, als projecten (buitenland veelal), als individuen.
Of al die tijd effecient is, verschilt van persoon tot persoon.

Over de lonen: Ik denk dat de meesten, zeker de Big4s, niet moeten klagen over hun verloning. Ook als manager verdient ge goed, en daarna schiet het helemaal mooi omhoog.
Over wat er wordt afgedragen spreek ik me niet uit. Het 1 bedrijf zal wat maatschappelijker ingesteld zal zijn dan het andere. Ik gok dat dit niet anders is dan bij andere sectoren.

Over het ecologisch verhaal (toevallig 1 van mijn niche specialiteiten) kan ik kort zijn: Ge hebt beide gelijk en ge zijt beide fout :p.
 
Ik heb de indruk dat er veel tussenzitten die dat als een soort status zien, lange dagen maken, niet doorhebben dat ze goedkope nummers zijn, vallen voor de 'hihighpotential'-BS', .. .

Van diegenen die ik uit die wereld ken werkt er geen enkele nog in en heeft geen enkele een job die hij niet zou gehad hebben zonder big4. Toen ze er werkten hoorde ik in het begin vooral de flex van lange dagen, in het weekend werken, de firmakar, de promotie.. . Na 2-3-4 jaar kwamen de burnouts, interne conflicten en het besef dat het allemaal toch niet zo geweldig was.

Persoonlijk vind ik het een geniaal concept. Ieder jaar staan er 100'n voor uw poort die 60u willen werken voor een laag loon die je duur kan verkopen, .. . Zijn ze half opgebrand, of willen ze kinderen is het tijd voor de exit en de 'last' voor een andere werkgever.
Voor de big4 werken in België is niet voor de status. Alé, dat zou het niet mogen zijn. Dat zie je dan ook vertaald in de lonen. Zeer mooi voor iemand zonder werkervaring, maar niet voldoende om te spreken over "status".

Als je consulting met status bedoelt in België, dan kijk je best naar MBB (BCG, McKinsey, Bain) en eventueel een Arthur D little, Oliver Wyman, Roland Berger.
Daar werk je minstens dezelfde uren zoals in de big 4, maar verdien je een pak hoger salaris en zijn de exit opportuniteiten beter. Zondag op de trein naar bv. Londen. Van maandag tot donderdag crazy hours en vrijdag in Brussel 9 to 5 en het weekend vrij. Dit houden de meesten een 3tal jaar vol en dan landen ze in een mooie job, met een betere work-life balance (maar nog steeds hard werken).

Niet dat ik deze manier van werken wil goedpraten, ik schets enkel de realiteit. Eén van mijn beste vrienden is 3j geleden als industry hire beginnen werken bij McKinsey. Super slimme kerel, was aan het fast tracken in een firma vergelijkbaar met Accenture en wou zijn "limieten" testen en zich meten met de allerbesten.
Na 1,5 maand belde ik hem op op een vrijdag rond 18h om te horen hoe het met hem ging. Hij bevond zich in het station in Londen en barstte in tranen uit. Hij is ermee gestopt en teruggegaan naar een type Accenture en zit terug rustig verder te fast tracken.

Anderzijds ken ik iemand die al 7j bij McKinsey zit en nu Associate partner is. Die heeft nog iets of wat een privéleven, maar ook een echte workaholic.

Bottom line. Is het gezond? Neen. Maar sommige mensen kunnen er beter mee om dan anderen. Slim en efficiënt werken zijn niet voldoende. Je moet er mentaal ook mee omkunnen.
 
Over wat ging die laatste zin ivm ecologisch?
Niet meer zeker (is 1jaar geleden 😅), maar ik denk dat het ging of dat type bedrijven vooral aan greenwashing doet, of ook effectief een impact heeft.
En mijn reactie (en nog steeds huidige mening) is dat het gewoon beide is. Er is ook niet 1 lijn te trekken... sommige bedrijven doen A, sommige B, sommige beide. Hell... het kan zelfs zijn dat het verschilt van land tot land of team tot team binnen hetzelfde bedrijf.
 
Bottom line. Is het gezond? Neen. Maar sommige mensen kunnen er beter mee om dan anderen. Slim en efficiënt werken zijn niet voldoende. Je moet er mentaal ook mee omkunnen.

Gezond is nog relatief natuurlijk. Als je niks anders hebt buiten het werk en je voelt u daar gewoon comfortabel bij dan is dat geen probleem.
Het is pas problematisch als je en 70u per week met uw werk bezig bent (verplaatsingen inbegrepen) en een gezond slaappatroon van gemiddeld 7u/dag wilt aanhouden en ook nog eens hobby’s of een gezinsleven wilt hebben.
Als je maar 49u/week over hebt om te eten, drinken, wassen en iet of wat te ontspannen dan moet je niet heel gek doen.
 
Gezond is nog relatief natuurlijk. Als je niks anders hebt buiten het werk en je voelt u daar gewoon comfortabel bij dan is dat geen probleem.
Het is pas problematisch als je en 70u per week met uw werk bezig bent (verplaatsingen inbegrepen) en een gezond slaappatroon van gemiddeld 7u/dag wilt aanhouden en ook nog eens hobby’s of een gezinsleven wilt hebben.
Als je maar 49u/week over hebt om te eten, drinken, wassen en iet of wat te ontspannen dan moet je niet heel gek doen.
Klopt, die bevriende associate partner is ook wel een "speciaal" type. Hij heeft wel hobbies en gaat graag op vakantie, maar het is een heel stuk geminderd tov. zijn studentenleven.
Hij is ook samen met iemand die op hetzelfde niveau werkt in de advocatuur en dus begrijpen ze elkaars schema. Nog geen kinderen. Alle focus op de carrière momenteel, M 31j, V 29.

Je eerste werkgever/job bepaalt imo. ook wel je verdere verloop. Als je start in een omgeving waar het snel gaat, de druk en verantwoordelijkheden hoog liggen, dan is dat de standaard die je als normaal gaat beschouwen.

Als ik spreek in mijn posts over goede exit opportuniteiten, aan goede voorwaarden, waar de work-life balance beter is, dan heeft dat enkel te maken met het niveau dat die gasten gewoon zijn.
Want dat zijn helemaal geen gemakkelijke jobs en de verantwoordelijkheden zijn nog steeds torenhoog. Maar voor iemand die komt uit MBB is dat in die hun perceptie: "Ok". En vaak beginnen ze dan aan kinderen te denken. Tijdens hun MBB periode is dat heel uitdagend. Die MBB firma's zeggen wel dat ze daar rekening mee houden, maar in realiteit ligt dat niet zo simpel.

Ik ken er zo enkelen in mijn omgeving die eerst via zo'n MBB zijn gepasseerd en die hebben daarna hun eigen bedrijfje opgericht, Venture Capital, directeur FMCG bedrijf. Ze hebben wel een partner, maar nog geen kinderen. En het is pas na hun overstap, dat ze daar aan beginnen denken.
 
Een kind wordt ook niet echt aangemoedigd in die omgevingen eh. Het jaar waarin je in zwangerschapsverlof geweest ben stijg je automatisch niet in rang (normaal ga je jaarlijks een stap vooruit vb van senior 1 naar senior 2) en kan je al zeker niet promoveren. Dat terwijl uw peers wel gewoon erop vooruit gaan puur op basis van anciënniteit. Langs een kant logisch, je bent een periode out geweest en je hebt dus minder gepresteerd, maar ergens toch wel een bittere nasmaak :p.

Anderzijds zie ik ex-collega's binnen de 2 jaar vertrekken na het krijgen van kinderen. Onlangs nog van verstomming van mijn stoel gevallen hoe 2 top ex-collega's beiden de stap gezet hebben van senior manager naar intern controller (beide intussen een kindje van 1-2 jaar), een stap die ze perfect 5 jaar geleden ook konden gezet hebben en daarmee al 5 jaar van een betere work-life balance geprofiteerd hebben. Dat is echt aangeven dat het genoeg geweest is en hun kind nu op de eerste plaats komt, op het niveau van senior manager kan je perfect de stap zetten naar finance manager/CFO.
 
kan je perfect de stap zetten naar finance manager/CFO.
Is dat ook niet een beetje bij de haren getrokken?
Nu doe je alsof iedereen die stap kan maken, wat niet zo is natuurlijk. Niet iedereen kan CFO worden, een bedrijf loopt niet vol met CFO's.
In theorie kan je heel veel, maar in de praktijk is het nu eenmaal zo dat hoe hoger te klimt hoe moeilijker het steeds wordt om nog verder te groeien. Hoe hoger je in de driehoek komt hoe minder plaatst er is.
 
Is dat ook niet een beetje bij de haren getrokken?
Nu doe je alsof iedereen die stap kan maken, wat niet zo is natuurlijk. Niet iedereen kan CFO worden, een bedrijf loopt niet vol met CFO's.
In theorie kan je heel veel, maar in de praktijk is het nu eenmaal zo dat hoe hoger te klimt hoe moeilijker het steeds wordt om nog verder te groeien. Hoe hoger je in de driehoek komt hoe minder plaatst er is.
CFO is een term die in Belgie nogal snel gebruikt wordt. In een bedrijf met pakweg 50-100 man zal men de finance eindverantwoordelijke al snel ‘CFO’ noemen, ook al is Finance Manager misschien een meer toepasselijke term in dit geval.
 
CFO is een term die in Belgie nogal snel gebruikt wordt. In een bedrijf met pakweg 50-100 man zal men de finance eindverantwoordelijke al snel ‘CFO’ noemen, ook al is Finance Manager misschien een meer toepasselijke term in dit geval.
De omvang van uw bedrijf doet weinig ter zake in principe. Uiteindelijk ben je als chief financial officer eindverantwoordelijk voor de financiele gezondheid van uw bedrijf.
Zo is er maar één functie in heel de onderneming, dus zoals ik al zei, makkelijk of perfect de stap kunnen zetten hiernaar lijkt me iets puur theoretisch te zijn.
In de praktijk zal dat toch lastig zijn.
 
Terug
Bovenaan