Big Four

Klinkt erg boeiend en als een mooie ervaring!

Imo wel niet/moeilijk vergelijkbaar met een functie bij de Big4, dus onmogelijk om je eigen situatie te projecteren daarop. En over al dat gebash op de Big4: de waarheid zal wel ergens in het midden liggen. Al blijft het wel een feit dat Big4 een springplank blijft in de wereld van finance (en binnenkort ook sustainability :unsure:?), dat heb ik al genoeg vastgesteld in mijn omgeving (en is inderdaad de enige reden dat bepaalde profielen daar starten).

En diegene die zo'n springplank niet nodig hebben, starten direct in private equity, banking,.. wat in de eerste jaren vaak écht slavendrijverij is :') (met wel stuk hogere verloning, maar toch). Vermoedelijk gaat het er in de wetenschappelijke sector anders aan toe, maar daar heb ik geen ervaring mee.
Inderdaad, vooral voor finance profielen is het een grote springplank. De big four biedt zoveel diensten aan, het is niet dat omdat je in één bepaalde tak hogere verwachtingen had dat heel de big four gebakken lucht is. Belangrijkste tak blijft audit, accounting en tax en daar wordt het moeilijk om één provider te vinden die u wereldwijd kan bedienen.

Grote multinationals voeren hun boekhouding in shared service centers in Ierland/Oost-Europa/Latijn-Amerika/Azië, zij doen beroep op de big four om lokaal hun cijfers te vertalen naar hetgeen lokaal kan ingediend worden als BTW-aangifte/aangifte vennootschapsbelasting en natuurlijk de jaarrekening en bijhorende santenboetiek aan aangiftekes en administratie. Het alternatief is dat die bedrijven in elk land een klein accounting departement in stand houden (duur) of in elk land een afzonderlijke accountant contacteren en zelf al die verschillende contacten coördineren (tijdrovend). Zelf heb ik op die manier voor heel veel bedrijven over verschillende sectoren heen gewerkt: maandelijkse geconsolideerde rapportering en compliance verrichtingen voor een vastgoedgroep met specifieke sectorgebonden waarderingen, maandelijkse rapportering en compliance verrichtingen van subgroep van Cargill waarbij je in contact komt met totaal andere waarderingsproblematiek, idem voor een marketing consulting groep waarbij de nadruk dan weer ligt op de contributiemarge, grote R&D spelers waarbij de belastbare basis dan weer gevormd wordt door een ratio op de overheadkosten, tijdelijke outsourcing projecten waarbij je voor x-aantal maand iemand zijn stoel intern inneemt etc. Had ik bij 1 van die spelers intern gestart dan was ik ongetwijfeld een accounting specialist geweest in bijvoorbeeld vastgoed, maar nu ben ik meer een generalist die ruim inzetbaar is.

Daarnaast werkte ik ook mee aan verschillende projecten. Zo heb ik onder leiding van een director die men weggeplukt had bij Dell (hij heeft voor Dell de shared service centers opzet en geleid, massa's geleerd van die man) meegewerkt aan de opzet van shared service centers in Oost-Europa en Azië, wij hebben naar aanleiding van een carve-out binnen de retail van scratch shared service centers opgezet (wij hebben zelf de mensen aangeworven en opgeleid). Vandaag doe ik als zelfstandig freelancer een opdracht binnen Pharma. Mijn opdrachtgever heeft een gigantische divisie van hun concurrent overgenomen. De komende 2 jaar worden alle accounting/finance/tax activiteiten nog uitgevoerd door de shared service centers van de verkopende partij, ik ben aangetrokken om de overdracht naar de shared service centers van de overnemer te coördineren (zowel in Azië/Ierland als Latijns-Amerika). Zonder mijn ervaring (en toch wel uitzonderlijke training) had ik deze opdracht nooit gekregen. Deze opdracht kon zeker ingevuld worden door een ex-shared service accounting manager, maar ik ben zelf niet de grootste roeper en de kans dat ik het intern zover geschopt had was daardoor waarschijnlijk een stuk kleiner. Hoogstwaarschijnlijk was ik dan ergens doorgegroeid naar controlling manager om hier en daar wat freelance controlling opdrachtjes te doen?
Het is net omwille van het feit dat ik zoveel verschillende dingen binnen de big four gedaan heb dat mijn volgende opdracht weer iets totaal anders zijn.
Binnen de big four had ik deze opdracht ongetwijfeld gecombineerd met andere dossiers, de compliance dossiers en vaste maandrapporteringen blijven doorlopen ondanks de projecten waarin je wordt betrokken (lees nachtelijke uurtjes). Nu beslis ik volledig zelf of ik naast mijn project nog compliance dossiers erbij neem, en met momenten lukt dat zeker, je hebt zelf meer overzicht van de pieken in uw project, maar als ik dat niet wil, dan doe ik dat niet. Elke eurocent vloeit nu naar mezelf, mijn dubbele shiften gaan niet meer naar de partner :p.

Had ik het achteraf gezien opnieuw gedaan? Ik sta zeer sceptisch tegenover die gratis overuren, het is te gek voor woorden dat je zoiets slikt. Anderzijds pluk ik er vandaag wel dubbel en dik de vruchten af. Ik kan het goedbetaald veel rustiger aan doen. Ik weet niet welke keuze ik vandaag als schoolverlater zou maken, ik denk vooral sneller 'neen' durven zeggen, de wereld gaat niet vergaan als een rapport een dag later af is :).

Mijn vriend sleurt dagelijks dezelfde keuze met zich mee: blijven, zijn netwerk blijven vergroten, aan de basis blijven van een enorm kennisnetwerk - als freelancer zelf de omzet naar zich toetrekken of ergens op hoger niveau intern binnenkomen. Al zit die na zoveel jaren wel in een comfortabele positie binnen de big four dat hij er niet echt van wakker ligt, eerder een 'what if'.
 
Het is extreem veel werk, heel lange dagen en veel stress. Ze leert wel enorm veel bij, leert verschillende industriën kennen en krijgt zeer goede feedback, wat de pijn een heel klein beetje verzacht. 1-2 jaar volhouden voor de ervaring en de cv, en dan beginnen kijken naar interne posities bij andere bedrijven, hopelijk met een beter pakket en betere work life balance (tenzij het plots toch omslaat (lol)).

Ik heb een zeer flexibele job en valt voor mij perfect te combineren met een kind. Om 8u breng ik hem naar de crèche en rond 17u haal ik hem op. Normaal gezien ga ik in de avond wel graag naar de fitness, wat nu wel moeilijker is. Maar gelukkig verhuis ik binnenkort en ga ik een home fitness hebben.

Over 1 à 2 jaar heeft uw vrouw een van de meest unieke en waardevolle ervaringen in haar leven, zijnde het actief meemaken van de prille levensfase van haar eigen kind, vergooid aan het werken voor een een klotefirma voor wie zij niets meer dan een uitpersbaar en wegwerpbaar nummertje is.
 
Over 1 à 2 jaar heeft uw vrouw een van de meest unieke en waardevolle ervaringen in haar leven, zijnde het actief meemaken van de prille levensfase van haar eigen kind, vergooid aan het werken voor een een klotefirma voor wie zij niets meer dan een uitpersbaar en wegwerpbaar nummertje is.
Waar moei jij u mee? Precies of iedere vrouw moet huismoeder zijn of part-time werken. Onze zoon gaat sowieso naar de crèche overdag, al sinds hij 2,5 maand is. S’avonds zijn we met hem bezig tot hij in bed gaat. Je doet alsof mijn vrouw in het buitenland zit te werken. We maken iedere ontwikkeling van ons kind actief mee.
 
Mijn comment was uiteraard niet bedoeld in de zin dat vrouwen zich meer met hun kinderen zouden moeten bezighouden dan mannen, wel in de zin dat uw specifieke vrouw zodanig veel lijkt te werken dat er weinig ruimte zal overschieten voor andere ervaringen. Overigens zijn mensen die in zo'n hels ritme zitten vaak gewoon "blind" voor wat ze allemaal missen. Het is pas wanneer ze (noodgedwongen) een stap terugnemen of later terugblikken op het verleden, dat het besef doodringt. Maar dan is het te laat.

Maar bon, als je zelf al vindt dat je genoeg tijd met je kleine kan doorbrengen als die 5 dagen per week naar de crèche gaat van 's ochtends tot de late namiddag en je die 's avonds nog twee uurtjes ziet voor ie terug z'n bed in moet, dan prima zeker? Dat is in feite zelfs geen verwijt aan jou persoonlijk, eerder een kritiek op onze samenleving die op dat vlak belachelijk slecht georganiseerd is waardoor we dat ritme als "normaal" beschouwen.
 
Mijn comment was uiteraard niet bedoeld in de zin dat vrouwen zich meer met hun kinderen zouden moeten bezighouden dan mannen, wel in de zin dat uw specifieke vrouw zodanig veel lijkt te werken dat er weinig ruimte zal overschieten voor andere ervaringen. Overigens zijn mensen die in zo'n hels ritme zitten vaak gewoon "blind" voor wat ze allemaal missen. Het is pas wanneer ze (noodgedwongen) een stap terugnemen of later terugblikken op het verleden, dat het besef doodringt. Maar dan is het te laat.

Maar bon, als je zelf al vindt dat je genoeg tijd met je kleine kan doorbrengen als die 5 dagen per week naar de crèche gaat van 's ochtends tot de late namiddag en je die 's avonds nog twee uurtjes ziet voor ie terug z'n bed in moet, dan prima zeker? Dat is in feite zelfs geen verwijt aan jou persoonlijk, eerder een kritiek op onze samenleving die op dat vlak belachelijk slecht georganiseerd is waardoor we dat ritme als "normaal" beschouwen.
Wat is het alternatief om je kinderen meer te zien? Zoals ik al aanhaalde; huismoeder of part-time werken. We leven in een andere wereld nu.
 
Wat is het alternatief om je kinderen meer te zien? Zoals ik al aanhaalde; huismoeder of part-time werken. We leven in een andere wereld nu.
Op het risico af van hier off-topic te gaan, 2 constructieve manieren die ik in het verleden al gezien heb van mensen die totaal niet in een 9-to-5 omgeving werkten:
- Laptop dicht en naar huis om 18 of 19u 's avonds, tijd spenderen met de kinderen. En als er dan wat dringend was, deden ze dat wel erna. Waarmee ik niet wil zeggen dat laat-avondwerk ideaal is, maar in hun geval wel beter dan de wakkere tijd van de kinderen helemaal te missen
- Een aantal koppels waarbij degene die het beste offer kreeg, ervoor kon gaan en de andere (los van of het de man of de vrouw was) ging dan een versnelling lager om meer tijd te besteden aan het huishouden
 
Op het risico af van hier off-topic te gaan, 2 constructieve manieren die ik in het verleden al gezien heb van mensen die totaal niet in een 9-to-5 omgeving werkten:
- Laptop dicht en naar huis om 18 of 19u 's avonds, tijd spenderen met de kinderen. En als er dan wat dringend was, deden ze dat wel erna. Waarmee ik niet wil zeggen dat laat-avondwerk ideaal is, maar in hun geval wel beter dan de wakkere tijd van de kinderen helemaal te missen
- Een aantal koppels waarbij degene die het beste offer kreeg, ervoor kon gaan en de andere (los van of het de man of de vrouw was) ging dan een versnelling lager om meer tijd te besteden aan het huishouden
Ja, dat is hoe het nu ook gaat (mix van beide). Maar blijkbaar zijn de avonden en de weekends niet voldoende om je kinderen hun prille levensfase mee te maken. Idd best nu on-topic blijven
 
Maar blijkbaar zijn de avonden en de weekends niet voldoende om je kinderen hun prille levensfase mee te maken.
Dat klopt. Wij worden er collectief op getraind om dat normaal te vinden, maar dat is het niet.
Idd best nu on-topic blijven
Ik zie niet in hoe het bespreken van de werkdruk bij bepaalde werkgevers zoals big4 en de mogelijke gevolgen daarvan op je privé-leven "off-topic" is. Misschien is "oncomfortabel" het woord dat je zoekt?
 
Waar moei jij u mee? Precies of iedere vrouw moet huismoeder zijn of part-time werken. Onze zoon gaat sowieso naar de crèche overdag, al sinds hij 2,5 maand is. S’avonds zijn we met hem bezig tot hij in bed gaat. Je doet alsof mijn vrouw in het buitenland zit te werken. We maken iedere ontwikkeling van ons kind actief mee.
Persoonlijk gaan er bij mij toch wel enkele alarmbellen af.
Je bent 24 jaar, hebt een kind en bent al getrouwd. Dat terwijl je nog geen jaar werkt. En dan kom je vertellen dat uw vrouw voor 3k bruto haar nikkel 60uren staat te draaien en ze bijna een burn-out had haar eerste maand.

En jij vraagt dan nog wat is het alternatief om uw kind meer te zien?
Ieder leidt zijn leven zoals hij wilt. Maar ik trap toch een open deur in als ik zeg dat er bij u toch wel enkele dingen foutlopen.
 
Persoonlijk gaan er bij mij toch wel enkele alarmbellen af.
Je bent 24 jaar, hebt een kind en bent al getrouwd. Dat terwijl je nog geen jaar werkt. En dan kom je vertellen dat uw vrouw voor 3k bruto haar nikkel 60uren staat te draaien en ze bijna een burn-out had haar eerste maand.

En jij vraagt dan nog wat is het alternatief om uw kind meer te zien?
Ieder leidt zijn leven zoals hij wilt. Maar ik trap toch een open deur in als ik zeg dat er bij u toch wel enkele dingen foutlopen.
Wat probeer jij te insinueren? Ik kan echt niet volgen.
 
Wat probeer jij te insinueren? Ik kan echt niet volgen.
Dat lijkt me toch duidelijk?
Je had al een kind van voor je werkte, je werkt nog geen jaar dus je bent nog zeer blue op dat vlak.
Uw vriendin of vrouw is gelokt met een mooie jobtitel en wordt op elke manier uitgeperst door voor 3k 50u en meer te moeten werken en al op de rand heeft gestaan van een burn-out.
En schijnbaar vindt je het ook normaal dat je uw kind niet heel veel ziet, maar dat de carrière op de eerste plaats komt. Dan kan je toch niet zeggen dat je bijster slimme beslissingen neemt?
 
Dat lijkt me toch duidelijk?
Je had al een kind van voor je werkte, je werkt nog geen jaar dus je bent nog zeer blue op dat vlak.
Uw vriendin of vrouw is gelokt met een mooie jobtitel en wordt op elke manier uitgeperst door voor 3k 50u en meer te moeten werken en al op de rand heeft gestaan van een burn-out.
En schijnbaar vindt je het ook normaal dat je uw kind niet heel veel ziet, maar dat de carrière op de eerste plaats komt. Dan kan je toch niet zeggen dat je bijster slimme beslissingen neemt?
Waar leidt jij dat nu uit af?

Ik werk sinds Juni, mijn zoon is geboren in augustus. Mijn vrouw en ik wonen al 4 jaar samen. Zij werkt reeds 2 jaar.

Op vlak van mijn kind niet veel zien? Ik zie hem niet als hij slaapt en wanneer hij overdag op de crèche zit. Is toch de normaalste zaak van de wereld?

Dus blijkbaar mogen voortaan enkel part-time leerkrachten en huismoeders kinderen hebben als ik het dan goed begrijp? Als je beetje carrière wilt maken is het ethisch niet verantwoord om kinderen te hebben?
 
Kijk je hebt gelijk. We gaan terug bij ons ouders gaan wonen, stoppen met onze jobs en de wereld rondreizen met onze spaarcenten.
Daar gaat het niet over.
Ik heb het hier al eens eerder gezegd, ik heb in mijn jonge jaren ook voor mijn carrière gekozen. Ik heb ongelooflijk veel interessante dingen gedaan, en veel kansen gehad. Op financieel vlak heeft me dat geen windeieren gelegd.
Maar wanneer je me vraagt wat ik anders zou doen, als ik opnieuw de kans had?
Dan zou dat antwoord zijn om tussen de 25 en 35 minder te werken, en meer aanwezig te zijn voor de kinderen, zonder enige twijfel.

Geloof me vrij, dat wordt niet direct beter. En de partner staat er vrijwel alleen voor, iedere keer wanneer er iets misgaat. Maar vooral, ik heb erg veel gemist....
 
Daar gaat het niet over.
Ik heb het hier al eens eerder gezegd, ik heb in mijn jonge jaren ook voor mijn carrière gekozen. Ik heb ongelooflijk veel interessante dingen gedaan, en veel kansen gehad. Op financieel vlak heeft me dat geen windeieren gelegd.
Maar wanneer je me vraagt wat ik anders zou doen, als ik opnieuw de kans had?
Dan zou dat antwoord zijn om tussen de 25 en 35 minder te werken, en meer aanwezig te zijn voor de kinderen, zonder enige twijfel.

Geloof me vrij, dat wordt niet direct beter. En de partner staat er vrijwel alleen voor, iedere keer wanneer er iets misgaat. Maar vooral, ik heb erg veel gemist....
We werken allebei zo goed als fulltime thuis he, is niet alsof het functies zijn waarbij we dagen aan een stuk op business travel zijn.
 
Dit gaat er echt stevig over. Met welk recht spellen jullie Dogo en zijn vrouw de les?

Laat iedereen toch eens kiezen hoe hij of zij zijn leven wil inrichten. Work-life balance is voor iedereen persoonlijk. Wat voor de één ideaal is, is dat niet voor de ander. Ook de trade-off tussen vroeg investeren in je carriere om er later profijt uit te halen moet iedereen maar voor zichzelf uitmaken. Het is niet omdat jij anders gekozen hebt dat je daar een recht uit ontleent.

ugar, je zegt zelf dat je met de kennis van nu andere keuzes gemaakt zou hebben, maar hoe goed zou je zelf geluisterd hebben als iemand jou zou afgebrand hebben op de manier zoals hier nu gebeurd? Trouwens, achteraf is altijd gemakkelijk te zeggen wat je liever niet had opgegeven, vergetend dat je dan ook niet zou staan waar je nu staat. (ik vizeer jou trouwens niet specifiek, is gewoon laatste post terwijl ik dit schrijf).

En natuurlijk moet niemand zich naar een burn-out toe laten werken, maar als ik het goed lees gaat het over één weekend met stress en tranen... niets wat deze hevige reactie van iedereen verantwoord.

Dogo, zolang jij en je vrouw maar tevreden zijn met de balans is er niets aan de hand. Het is pas zodra dat dat voor één van jullie niet meer het geval is dat er moet actie ondernomen worden. Ik heb trouwens in ons bedrijf de laatste weken ook wat sustainability consultants van Deloitte over de vloer gehad. Wie weet was jouw vrouw er bij, of is het een andere van de big 4?
 
Dit gaat er echt stevig over. Met welk recht spellen jullie Dogo en zijn vrouw de les?

Laat iedereen toch eens kiezen hoe hij of zij zijn leven wil inrichten. Work-life balance is voor iedereen persoonlijk. Wat voor de één ideaal is, is dat niet voor de ander. Ook de trade-off tussen vroeg investeren in je carriere om er later profijt uit te halen moet iedereen maar voor zichzelf uitmaken. Het is niet omdat jij anders gekozen hebt dat je daar een recht uit ontleent.

ugar, je zegt zelf dat je met de kennis van nu andere keuzes gemaakt zou hebben, maar hoe goed zou je zelf geluisterd hebben als iemand jou zou afgebrand hebben op de manier zoals hier nu gebeurd? Trouwens, achteraf is altijd gemakkelijk te zeggen wat je liever niet had opgegeven, vergetend dat je dan ook niet zou staan waar je nu staat. (ik vizeer jou trouwens niet specifiek, is gewoon laatste post terwijl ik dit schrijf).

En natuurlijk moet niemand zich naar een burn-out toe laten werken, maar als ik het goed lees gaat het over één weekend met stress en tranen... niets wat deze hevige reactie van iedereen verantwoord.

Dogo, zolang jij en je vrouw maar tevreden zijn met de balans is er niets aan de hand. Het is pas zodra dat dat voor één van jullie niet meer het geval is dat er moet actie ondernomen worden. Ik heb trouwens in ons bedrijf de laatste weken ook wat sustainability consultants van Deloitte over de vloer gehad. Wie weet was jouw vrouw er bij, of is het een andere van de big 4?
Bedankt. Ik trek me weinig aan van het commentaar. Mijn vrouw en ik staan precies waar we willen staan in het leven, eigenlijk verder dan dat we ons 1-2 jaar geleden hadden durven inbeelden. Allebei een heel goede start qua carrière, we hebbben ons eerste en enige kind en binnenkort trekken we in ons nieuw huis, op een leeftijd van 24 en 26.

Het is idd bij Deloitte, al is ze nog niet fysiek bij klanten geweest. Je mag gerust in PM laten weten welk bedrijf.
 
Dit gaat er echt stevig over. Met welk recht spellen jullie Dogo en zijn vrouw de les?

Laat iedereen toch eens kiezen hoe hij of zij zijn leven wil inrichten. Work-life balance is voor iedereen persoonlijk. Wat voor de één ideaal is, is dat niet voor de ander. Ook de trade-off tussen vroeg investeren in je carriere om er later profijt uit te halen moet iedereen maar voor zichzelf uitmaken. Het is niet omdat jij anders gekozen hebt dat je daar een recht uit ontleent.
Dit is hier een discussieforum. Dus mensen kunnen hun mening geven over wat anderen doen.
ugar, je zegt zelf dat je met de kennis van nu andere keuzes gemaakt zou hebben, maar hoe goed zou je zelf geluisterd hebben als iemand jou zou afgebrand hebben op de manier zoals hier nu gebeurd? Trouwens, achteraf is altijd gemakkelijk te zeggen wat je liever niet had opgegeven, vergetend dat je dan ook niet zou staan waar je nu staat. (ik vizeer jou trouwens niet specifiek, is gewoon laatste post terwijl ik dit schrijf).
Afbranden? :cool: Ik geef advies.

En neen, ik had waarschijnlijk even ver gestaan als nu volgens mij. Dat had echt niet veel verschil gemaakt. Ik had misschien één of twee 'prestige'projecten minder kunnen doen, maar ik zou nu echt wel op 't zelfde niveau hebben gezeten, en worst case misschien 20 kEUR per jaar minder verdiend hebben of zo, maar eerlijk gezegd zou ik daar niet van wakker liggen. Misschien had ik wel meer verdiend? Who knows.

Ik heb voldoende mensen zien wegvallen in mijn carrière door burn-outs. Dat is vaak een leven naar de kloten. Ook mensen die echt aan de top stonden, en daarna gewoon echt niet meer mee kunnen. Dat is echt iets wat je niet mag onderschatten (ik deed er wanneer ik jonger was ook lacherig over, maar ik ben tot het besef gekomen dat ik daar helemaal fout zat).

Ik ben er echt niet van overtuigd dat je alleen in bedrijven kansen krijgt dat mensen op die manier behandelt. En dat de beste medewerkers binnen de big 4 diezelfde kansen ook elders zouden krijgen.
 
Laatst bewerkt:
Los van eerdere discussies:

Wat ik grappig vind is dat er soms mensen in de big4 in een soort van “ik ga de wereld redden” modus zitten. Prestigieus werk, top-notch, gewild, alsof er niets anders is in het leven dan big4. Een soort van ego-opbouw, want je kan iemand zeggen dat je werkt binnen de big4 en zij zullen je ego strelen of denken dat je iets bent.

…En dan is er de realiteit dat eigenlijk een groot deel van de bevolking zelfs niet weet wat big4 is. 😁
 
Terug
Bovenaan