Bewust alleenstaande moeder

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Maya
  • Startdatum Startdatum
Als je als homo je ergert of je kwaad wordt omdat je dochterje, met die mama op stap geweest is (omdat je niet wist dat dit belangrijk was voor je dochter), dan ben je fout bezig als ouder.
Mee eens hoor! Maar wie zegt dat die daarom kwaad zijn? 🤔
Ik lees dat eerder als: "Het kwam bij hen een beetje binnen alsof ze aan het falen zijn".
 
Mee eens hoor! Maar wie zegt dat die daarom kwaad zijn? 🤔
Ik lees dat eerder als: "Het kwam bij hen een beetje binnen alsof ze aan het falen zijn".
Op dat vlak zou ik openminded zijn en zou ik dat nooit aanvoelen als 'falen'. Want daar had ik nog niet eens aan gedacht.
Voor sommigen kan dit inderdaad misschien wel zo aanvoelen.

Misschien ben ik te veel bezig met: Ik ben ik. En wat ik denk en voel dat is ook wat anderen voelen en denken.

Als ik ooit nog papa zou worden zou ik noch kwaad worden, noch dit aanvoelen als 'falen' omdat mijn dochtertje met iemand anders zijn mama aan het shoppen zou zijn (zeg nu niet dat kan je niet weten, ik ken mijzelf, ik weet dat al wel), omdat ik niet begrepen heb dat mijn dochter wensen heeft waar ik niet aan gedacht heb, en dewelk mijn dochter nooit tegen mij durfde zeggen ..

Nu goed, laten we het daarbij laten want we wijken te veel af nu :D
 
Ik vraag me alleen af hoe het voor het kind moet zijn later om zijn vader niet te kennen. Ontneem je je kind dan niet een deel van zijn identiteit. En hoe je dat op je eentje allemaal kan redden om een kind op te voeden in combinatie met werken etc…
Een kind laten opgroeien met één ouder heeft zeker uitdagingen. Ik heb een vriendin die weduwe is geworden toen haar kindje enkele maanden oud was en de opvoeding had - ondanks een uitgebreid en performant sociaal netwerk - best wel wat bijkomende hindernissen die je anders met twee ouders kan overwinnen.

Maar dat betekent daarom niet dat het ook onmogelijk is. Een BAO (met de o van ouder en niet de m van moeder) kan net zo'n een goede omkadering en zorg voorzien als een het traditionele 2-ouder gezin, al dan niet gescheiden... Daarbij is de B de voornaamste letter van de afkorting he :)
 
Simpel voorbeeld en waarschijnlijk herkenbaar voor andere papa's hier want het passeerde al eens in het oudertopic:
Vaders en het haar "stylen" van hun dochter...
Mijn ex vraagt of ze het zelf wil kammen. Geen drama, geen gehuil, klaar. Wil ze er een speldje in doen: doe maar!

Ochtendroutine bij mij, omdat ik los haar zèlf onpraktisch vind: "Wat gaan we vandaag doen met je haar? Staartje? Vlechtje? 1 of 2? Een klein vlechtje en dan een grote staart?" Omdat ik die handigheid heb van mijn eigen haar, kost me dat geen moeite. Als mijn ex een vlechtje zou willen maken, zou hij al een youtube tuteral nodig hebben en ferm vloeken. Zij zou krijsen want bij een vlecht moet je wel enige kracht zetten of hij komt direct terug los, maar ook weer niet te veel. Dus hij vraagt het niet omdat het ver van zijn belevingswereld ligt. Dat maakt hem geen slechte ouder of mij een betere ouder. We hebben gewoon andere referentiepunten.
Dit is toch gewoon van niet willen van uw ex.

Ik heb ook een das leren knopen via YouTube en jij hebt het vlechten ook ergens geleerd als jong meisje.
Ikzelf kan het haar van men dochter niet zo mooi vlechten als dat mijn vrouw dit doet.
Maar moet ik scheiden, en ik weet dat mijn dochter elke week vlechtjes wilt, dan leer ik dit zo snel ik kan en heeft ze de 2e week dat we apart wonen even mooie vlechtjes met even weinig pijn als bij de mama.

En zeggen, sommige mannen kunnen dat niet want geen aanleg is dikke zever.
 
Dit is toch gewoon van niet willen van uw ex.

Ik heb ook een das leren knopen via YouTube en jij hebt het vlechten ook ergens geleerd als jong meisje.
Ikzelf kan het haar van men dochter niet zo mooi vlechten als dat mijn vrouw dit doet.
Maar moet ik scheiden, en ik weet dat mijn dochter elke week vlechtjes wilt, dan leer ik dit zo snel ik kan en heeft ze de 2e week dat we apart wonen even mooie vlechtjes met even weinig pijn als bij de mama.

En zeggen, sommige mannen kunnen dat niet want geen aanleg is dikke zever.

Ik durf ook niet goed staartjes maken uit schrik om de dochter pijn te doen. Vlechten gaat nog niet, want nog niet genoeg haar. En redelijk "pluimig/dun" haar. Zo'n palmboompje gaat wel, maar dat zit bij mij altijd veel losser dan wanneer de madam dat doet.

Ik steek er dan gewoon wat klikspeldjes in, makkelijker en pijnloos :cool:
 
Ja amai, 't is geen rocket science hé. Je kan leren vlechten en staartjes maken op wat, een week tijd? Je moet daarvoor geen 25 jaar ervaring hebben met je eigen haar :p

Overigens vind ik sommige argumenten hier nogal met de haren (hehe) bijgesleurd. Een meisje heeft een mama nodig om slaapkleedjes te kopen en oorbelletjes te steken? Niet elk meisje is meisje-meisje (zelf nooit zo'n dingen gedaan, ik haat shoppen nog steeds) en mannen zijn ook wel in staat om een mooi slaapkleedje te kiezen hé.
 
Laatst bewerkt:
Overigens vind ik dat sommige argumenten hier nogal met de haren (hehe) bijgesleurd. Een meisje heeft een mama nodig om slaapkleedjes te kopen en oorbelletjes te steken? Niet elk meisje is meisje-meisje (zelf nooit zo'n dingen gedaan, ik haat shoppen nog steeds) en mannen zijn ook wel in staat om een mooi slaapkleedje te kiezen hé.
Niet elk meisje, nee. Maar duidelijk wel het meisje waarmee het argument gemaakt werd want beide situaties waren op aangeven van haarzelf...
Ik ken eveneens een homokoppel met een dochtertje, dat meisje geeft toch ook aan dat ze een mama in haar leven mist. Dat kind had ons mama gevraagd of ze met haar wou meegaan een slaapkleedje kiezen omdat de papa’s haar altijd een pyjama kochten en zij wou toch eerder een leuk kleedje (ze was toen 4). Op haar 6 jaar vroeg ze ons mama of ze wou meegaan oorbelletjes laten prikken.
 
Niet elk meisje, nee. Maar duidelijk wel het meisje waarmee het argument gemaakt werd want beide situaties waren op aangeven van haarzelf...
Dat lijkt mij op zich in dat verhaal ook geen negatief gegeven. In elke situatie is het gezond dat een kind vertrouwensfiguren heeft buiten het gezin, waarbij ze terecht kunnen met zaken die bij mama, papa, mama en papa, mama en mama, papa en papa... moeilijker liggen. Een kind vertelt nu eenmaal niet alles tegen z'n ouders, zelfs als de band heel goed zit.

Dus als ze nu iemand heeft om te vertellen dat ze eigenlijk een slaapkleedje wil, is dat in haar pubertijd mss ook wel de persoon die ze vertelt over haar datingperikelen en waar ze terecht kan met vragen over bv haar eerste seksuele ervaringen, wat bij de gemiddelde puber thuis toch wat gevoeliger ligt.
 
Dat lijkt mij op zich in dat verhaal ook geen negatief gegeven. In elke situatie is het gezond dat een kind vertrouwensfiguren heeft buiten het gezin, waarbij ze terecht kunnen met zaken die bij mama, papa, mama en papa, mama en mama, papa en papa... moeilijker liggen. Een kind vertelt nu eenmaal niet alles tegen z'n ouders, zelfs als de band heel goed zit.

Dus als ze nu iemand heeft om te vertellen dat ze eigenlijk een slaapkleedje wil, is dat in haar pubertijd mss ook wel de persoon die ze vertelt over haar datingperikelen en waar ze terecht kan met vragen over bv haar eerste seksuele ervaringen, wat bij de gemiddelde puber thuis toch wat gevoeliger ligt.
Ik zeg ook nergens dat dit negatief is, maar is mogelijks wel iets waar rekening mee moet gehouden worden bij een bewust alleenstaande ouder (of zelfs koppels van hetzelfde geslacht). En ja, wederom, mogelijks. Want niet elk kind gaat hier nood aan hebben.

En daar ging de discussie uiteindelijk toch over? De bijkomende dingen waar rekening mee moeten gehouden worden bij BAM/BAO. Dit is er zeker 1 van. Want zeker bij BAO heb je een beperkt aantal rolmodellen die vast zijn/evenveel aanwezig zijn.
Daarom niet onmogelijk dat dit kan opgevangen worden door familie/(naaste) vrienden/... maar je moet er uiteindelijk ook niet vanuitgaan dat zij dit zeker gaan opnemen.
 
Vind het een beetje raar, maar is denk ik niets mis mee om BAM te willen zijn? Er zijn genoeg vrouwen die er niet voor kiezen om alleenstaande moeder te zijn, maar het dan toch moeten omdat hun ex-vent zijn verantwoordelijkheden niet wil opnemen. Zelfs bij gevallen waar de vader maar 1 of 2 keer per maand het kind komt bezoeken, en wel geld geeft maar 0,0 bijdraagt aan de opvoeding zijn ook maar alleenstaande in mijn opzicht. Er moet dan wel zeker rekening gehouden worden met het feit dat het kind misschien ooit zijn of haar 'vader' wil kennen. Vind ook dat al die donoren gepubliceerd moeten worden.

Ik snap het ergens ook wel. Zou het zelf nooit doen, maar ken genoeg vrouwen die moeite hebben met daten en ook niemand kunnen vinden die echt 'serieus' genoeg is om kinderen mee te krijgen. Als je dan op een bepaalde leeftijd zit en geen zin meer hebt om te wachten ... Tsja.

Wel geen voorstander van mensen die zo'n dingen 'in't geheim' gaan doen, en bijvoorbeeld zwanger worden van een hook-up en die persoon dan niets laten weten. Maar aan de andere kant kan zoiets wel gemakkelijk voorkomen worden: condoom dragen.
 
Ik denk dat het helemaal OK is om BOM te willen worden of te zijn, anders zou ikzelf het niet overwegen.
Ik ben 30 en weet al 4 jaar van wie ik wel een kind zou en zal dragen :smile:
Zeg nooit nooit
 
Laatst bewerkt:
Ken ook 3 BAMs, relatie afgebroken tijdje na de geboorte, allemaal keikop van jewelste, jobkeuze die compatibel is met 24/30 dagen moederschap willen ze niet want past niet bij hun karakter dus dan maar alternatief wezen op een smal budget. Kans dat de kids gaan botsen met het regulier burgerleven is enorm.
 
Ken ook 3 BAMs, relatie afgebroken tijdje na de geboorte,
Dat heeft dus op geen enkele manier iets te maken met BAM zijn.
Dat is "gewoon" een alleenstaande ouder zijn en vaders die er blijkbaar voor kiezen geen of weinig deel uit te maken van het leven van hun kind.
 
Een random man van straat plukken en hem tegen zijn wil gebruiken als zaaddonor is toch wel een gigantisch verschil.

Dat die voorbeelden dan gebruikt worden om het punt te maken dat alle bewust alleestaande moeders dikke egoïsten zijn is echt van de pot gerukt.
Niet dat ik goedkeur wat die vrouwen doen, maar als je als man meedoet aan zo een zaken weet je toch dat die kans er hoe dan ook is. Dat hebben ze mij ooit op school zo rond mijn 12 jaar eens uitgelegd ;-). Tenzij die vrouw druk uitoefent, die man bedreigt of dronken voert, weet hij dat dat het gevolg kan zijn.

Langs de andere kant: hoe labiel moet je wel niet zijn om zo een situatie bewust te creëren waarbij je weet dat je gigantisch veel misserie gaat veroorzaken.
 
Dat is "gewoon" een alleenstaande ouder zijn en vaders die er blijkbaar voor kiezen geen of weinig deel uit te maken van het leven van hun kind.
Relatieconflict ging boven het ouderschap en de moeder heeft daar een gigantisch aandeel in.
 
Terug
Bovenaan