Bewust alleenstaande moeder

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Maya
  • Startdatum Startdatum
Tja, als er dan toch van alles bijgesleurd kan worden dat niet relevant is voor de vraagsteller is elke alleenstaande moeder die niet werd gedumpt door haar ex, een bewust alleenstaande moeder. 🙄
Het is niet omdat jij vindt dat het niet relevant is, dat het er niet toe doet :sarcastic:

Zoals de vriendin uit mijn voorbeeld: bewust keuze, niet volgens ziekenhuistraject. Kind is nog niet oud genoeg om vragen te stellen over de vader dus daar kan ik geen antwoord op geven. Wel dat zij er bewust voor gekozen heeft om de vader niet te zoeken/contacteren en het kind alleen op te voeden. Tot nu toe lukt het haar om alles alleen te doen, geen idee wat het later gaat geven.

Wederom zie ik niet in wat het verschil is tussen dit traject en ziekenhuistraject voor die vragen...
 
Goh, een relatie van bijna 2 jaar lijkt me nu wel een nogal brede definitie van een BAM. (1)
Ook heel wat standaardkoppels ontdekken dat een kind hebben zwaar is. (2)

Dat laatste voorbeeld spreekt dan nog enkel over "onverwacht zwanger" in een relatie van twee jaar, en dan een relatiebreuk na 8 maand zwangerschap. Ook vrouwen die geen BAM willen worden doen hun ex al eens de duvel aan. Lijkt me ook redelijk vergezocht om dat als BAM te zien.
Goh verhaal gaat nog beetje verder dan enkel wat ik getypt heb hoor.
Van de 4 voorbeelden zeker 3 waar er moreel heel wat verkeerd zit, maar het bij een discussie over BAM's die een traject volgen bovenhalen vind ik nogal raar,
Van het traject zelf, hier had in half over gelezen en geef ik u gelijk in.
zeker om dan daaruit te beslissen dat het allemaal egoïsten zijn.

De smiley achteraan impliceerde dat dit met een knipoog te nemen was.
Euh, zo kan je vrouwen met kind die hun man vermoorden ook meerekenen hé.
Moest dit strafvermindering teweeg brengen en de verdediging brengt het goed aan.. 🙄
 
Dus ze wou moeder worden, geen BEWUST ALLEENSTAANDE moeder.
Nope, weldegelijk kost wat kost voor bepaalde leeftijd een kind, moest de jongen toen niet geprobeerd hebben de relatie aan te gaan was het van dag 1 bewust zonder partner.
Da's idd BAM op de onverantwoordelijke manier.

Da's gewoon iemand met meer dan 1 probleem. 😬 Jammer voor die papa!
Dus niet alleenstaand en niet bewust.
Tuurlijk wel. Het zwanger worden was onbewust, al de rest was bewust.
Lang verhaal kort, vanaf 1 maand in zwangerschap heel andere vrouw geworden en de man letterlijk uit haar leven geduwd. Nadien er alles aan gedaan zodat de papa het kind niet mocht zien. Pas na rechtzaak met bewijzen van zijn kant zijn de beschuldigingen teniet gedaan.
Of gij moet beter uw vrienden leren kiezen. :fingerguns_r:
Laten we zeggen dat de meeste nu kennisen zijn.
 
Het is niet omdat jij vindt dat het niet relevant is, dat het er niet toe doet :sarcastic:

Zoals de vriendin uit mijn voorbeeld: bewust keuze, niet volgens ziekenhuistraject. Kind is nog niet oud genoeg om vragen te stellen over de vader dus daar kan ik geen antwoord op geven. Wel dat zij er bewust voor gekozen heeft om de vader niet te zoeken/contacteren en het kind alleen op te voeden. Tot nu toe lukt het haar om alles alleen te doen, geen idee wat het later gaat geven.

Wederom zie ik niet in wat het verschil is tussen dit traject en ziekenhuistraject voor die vragen...

Een bewust alleenstaande moeder in de gangbare definitie is iemand die er op voorhand (dus voor de zwangerschap) bewust mee bezig is om al dan niet alleenstaande moeder te worden. En die dus ook op voorhand kijkt of er voldoende ondersteunend netwerk is, kijkt of ze het financieel kan redden, nadenkt over de potentiële gevolgen van en voor het kind. Dat allemaal voor de beslissing wordt gemaakt om zwanger te worden.

Wat uw vriendin gedaan heeft is per ongeluk zwanger geworden van een onbekende en besloten om het niet te aborteren. Da's geen klassiek bewust alleenstaande moeder, da's iemand die een accidentje heeft gehad. Het eindresultaat is hetzelfde (twee alleenstaande moeders) maar het parcours ernaartoe (en mogelijks ook het leven na de geboorte) is anders, net doordat het bij de ene bewust en gepland is en bij de andere niet.
 
Tja, als er dan toch van alles bijgesleurd kan worden dat niet relevant is voor de vraagsteller is elke alleenstaande moeder die niet werd gedumpt door haar ex, een bewust alleenstaande moeder. 🙄
Nee, maar als je een ons hebt waarbij je zwanger wordt, de man niet wilt kennen en ervoor kiest om het kind te houden, dan wel ja.
Vrouwen hebben steeds de keuze om de bevruchte eicel niet te houden.
Maar dit is een heel andere discussie.
 
Waarom?
Ik zeg niet dat ze allemaal zo zijn maar maakt het uit? Uiteindelijk is het doel die ze voor ogen hebben en het traject grotendeels hetzelfde, enige verschil is of ze via officiële kanalen een anonieme zaaddonor zoeken of er zelf achter gaan zoeken...

Als je bewust zwanger wilt worden en ne zatte kerel opscharrelt en er geen contactgegevens mee deelt, wat is het verschil dan? Zeker in kader van de vragen van de openingspost i.v.m. vader niet kennen en het alleen moeten redden.

Het grote verschil is dat via een 'officieel' traject je geen onschuldige slachtoffers maakt (nl de vaders). Een anonieme spermadonor heeft volgens mij toch ingestemd met het idee dat zijn sperma zal gebruikt worden om deze vrouwen verder te helpen. Een random man van straat plukken en hem tegen zijn wil gebruiken als zaaddonor is toch wel een gigantisch verschil.

Dat die voorbeelden dan gebruikt worden om het punt te maken dat alle bewust alleestaande moeders dikke egoïsten zijn is echt van de pot gerukt.
 
Ik denk dat dat voor het kind niet zo veel uitmaakt zolang daar in het begin duidelijk over gecommuniceerd wordt. Desondanks ben ik ook wel voorstander van de-anonimisering. Ik ben zelf vroeger spermadonor geweest en ben ook van plan om mijn DNA openbaar te zetten zodat moesten er later mensen zijn die dat willen weten mij ook kunnen vinden.
Ik heb mijn echte ouders gevonden, door illegaal opzoekingen te doen in het rijksregister (ik had daar ooit toegang toe).
Wat ik deed was wettelijk verboden, sterker nog: Ik kan daar een effectieve celstraf voor krijgen.
(Natuurlijk ga ik mijzelf hiervoor niet aanklagen dus in praktijk gebeurt er niets)

No offense, maar als kind wilde ik dit weten, en hiervoor heb ik de wet gewoon misbruikt en gebroken.
En eerlijk? Dit kan mij worst schelen dat ik dat gedaan heb.

En ivm de schrik die adoptieouders of BAMs hebben dat er nadien een band ontstaat met de echte vader (of in mijn geval ouders).
Bij mij alvast niet. Ik heb geen band met mijn biologische familie. Ik voel het .. niet ..
Maar het was voor mij belangrijk om te weten wie mijn echte ouders (en familie) waren.
Je kan dit ook niet tegenhouden hoor dat je kind daar echt gaat of wil achter zoeken. En al zeker niet eens ze volwassen zijn.

-----

Ivm BAMs. Ik heb zelf niks tegen BAM. Iedereen doet wat ie wil. Maar houdt er dus wel rekening mee dat de kans dat je kind ooit op zoek gaat gaan echter de vader -of dat nu wettelijk mag of niet- gewoon 99% is. En soms kan de vader niet gevonden worden, maar houdt er rekening mee dat kinderen soms erg slim zijn en de kans altijd bestaat dat ze er toch achter komen wie het is.
 
Ik heb gehoord dat een traject via het ziekenhuis best prijzig is. Ken iemand die het ook gedaan heeft via soort van ONS (afgesproken met contractje) louter omdat het te duur zou geweest zijn via het medisch traject. Anderzijds, een kind kost eveneens geld en als alleenstaande moet dat niet evident zijn.

Ik ben zelf opgegroeid zonder vader, moeilijke scheiding waardoor ik mijn vader sinds mijn 11 jaar niet meer gezien heb, los daarvan is hij er nooit echt geweest (zat meer in het buitenland voor zijn werk dan iets anders). Ik merk dat mij dat ergens wel getekend heeft en ik altijd wel een vaderfiguur gemist heb. Als kleutertje ging vb mijn nonkel mee de dansvloer op tijdens een vader-kind dansje op het schoolfeest, dat zijn toch dingen die je nooit vergeet.
Ik ken eveneens een homokoppel met een dochtertje, dat meisje geeft toch ook aan dat ze een mama in haar leven mist. Dat kind had ons mama gevraagd of ze met haar wou meegaan een slaapkleedje kiezen omdat de papa’s haar altijd een pyjama kochten en zij wou toch eerder een leuk kleedje (ze was toen 4). Op haar 6 jaar vroeg ze ons mama of ze wou meegaan oorbelletjes laten prikken. Ons mama vond dat geen makkelijke boodschap naar de papa’s toe want ze moesten toegeven dat ze eigenlijk inderdaad niet goed wisten hoe om te gaan met de wensen van een meisje..

Allemaal goed en wel dat mensen vandaag vrije keuzes hebben inzake kinderwens. Ergens vind ik dat ok en kan ik daar begrip voor opbrengen maar de gevolgen voor de kinderen zelf zal pas later duidelijk worden, ik denk dat men daar vandaag nog te weinig zicht op heeft. Er zijn genoeg alleenstaande ouders maar daar is meestal toch nog een mama EN een papa in beeld. Bij gescheiden koppels heeft de partner meestal wel een enkele avonden voor zichzelf tijdens de co-ouderschap-wissel. Dat heeft een BAM-moeder helemaal niet, of de grootouders moeten actief inspringen.
Je hoort ook vaker dat rechters vandaag voorstander zijn om kinderen onder de 7 jaar om de 3 dagen te wisselen bij co-ouderschap omdat ze beide ouders nog actief nodig hebben. Dat is toch ook ergens op gebaseerd?
 
Je hoort ook vaker dat rechters vandaag voorstander zijn om kinderen onder de 7 jaar om de 3 dagen te wisselen bij co-ouderschap omdat ze beide ouders nog actief nodig hebben. Dat is toch ook ergens op gebaseerd?
Foute info: er wordt geadviseerd om evenveel nachten weg van de primaire zorgouder te laten als ze oud zijn.
Dus een baby jonger dan 1j: dagbezoek bij de andere ouder. Kind van 2j: maximaal 2 nachten weg van de primaire zorgouder. Etc.
Dat heeft te maken met veilige hechting. Stel dat de mama een zware job heeft en bijna nooit thuis is en de papa leerkracht die bijna alles opvangt, is de papa de primaire zorgouder. Dat kind dan als peuter gelijk een week weghalen van de papa zou voor hechtingsstoornissen kunnen zorgen.
Dat heeft niets te maken met "er moet een vader- èn een moederfiguur zijn".
 
Foute info: er wordt geadviseerd om evenveel nachten weg van de primaire zorgouder te laten als ze oud zijn.
Dus een baby jonger dan 1j: dagbezoek bij de andere ouder. Kind van 2j: maximaal 2 nachten weg van de primaire zorgouder. Etc.
Dat heeft te maken met veilige hechting. Stel dat de mama een zware job heeft en bijna nooit thuis is en de papa leerkracht die bijna alles opvangt, is de papa de primaire zorgouder. Dat kind dan als peuter gelijk een week weghalen van de papa zou voor hechtingsstoornissen kunnen zorgen.
Dat heeft niets te maken met "er moet een vader- èn een moederfiguur zijn".
Vrienden hebben 2 kindjes van 3 en 5, rechter gaf onmiddellijk aanbeveling om de 3 dagen te wisselen. Dat moeten ze aanhouden tot de jongste 7 jaar is. Die hebben beiden gewoon een 9 to 5 job en zijn tot nu toe even fel in beeld van de kinderen geweest..
 
Ons mama vond dat geen makkelijke boodschap naar de papa’s toe want ze moesten toegeven dat ze eigenlijk inderdaad niet goed wisten hoe om te gaan met de wensen van een meisje..
Ik ben geen homo maar als je homo bent en je hebt een dochtertje samen met je man. Dan moet je u openstellen voor zo'n zaken.
Daarmee bedoel ik, als uw mama tegen mij zou zeggen (stel nu dat ik homo ben), dat ze samen met mijn dochtertje (hypothetisch) is gaan shoppen voor 'vrouwelijke' zaken te gaan kopen.

Als ik daar een probleem mee zou hebben, dan had ik beter geen dochtertje geadopteerd. Neen? Met alles, heb je voordelen maar ook nadelen, en met een kind moet je met beiden rekening houden. Anders moet je er niet aan beginnen.

Maar goed, dit is mijn mening daarover.
 
Vrienden hebben 2 kindjes van 3 en 5, rechter gaf onmiddellijk aanbeveling om de 3 dagen te wisselen. Dat moeten ze aanhouden tot de jongste 7 jaar is. Die hebben beiden gewoon een 9 to 5 job en zijn tot nu toe even fel in beeld van de kinderen geweest..
Imo zijn rechters ook geen experten inzake kinderen. Zo herinner ik mij dat ik op 5 jarige leeftijd moest zeggen tegen de vrederechter bij wie ik het liefst wou wonen. Paljas
 
Vrienden hebben 2 kindjes van 3 en 5, rechter gaf onmiddellijk aanbeveling om de 3 dagen te wisselen. Dat moeten ze aanhouden tot de jongste 7 jaar is. Die hebben beiden gewoon een 9 to 5 job en zijn tot nu toe even fel in beeld van de kinderen geweest..
De jongste is 3 en beide zijn in dat verhaal primaire zorgouder. 😉 100% terecht advies van die rechter dus! 👌
 
Ik ben geen homo maar als je homo bent en je hebt een dochtertje samen met je man. Dan moet je u openstellen voor zo'n zaken.
Daarmee bedoel ik, als uw mama tegen mij zou zeggen (stel nu dat ik homo ben), dat ze samen met mijn dochtertje (hypothetisch) is gaan shoppen voor 'vrouwelijke' zaken te gaan kopen.

Als ik daar een probleem mee zou hebben, dan had ik beter geen dochtertje geadopteerd. Neen? Met alles, heb je voordelen maar ook nadelen, en met een kind moet je met beiden rekening houden. Anders moet je er niet aan beginnen.

Maar goed, dit is mijn mening daarover.
Het gaat zelden om "probleem hebben daarmee" maar veeleer om er geen idee van hebben of geen voeling mee hebben.
Dan kan dat zijn dat er effectief een vrouw hen attent moet maken op bepaalde zaken. Niet omdat er onwil is vanuit hun kant maar wel onwetendheid.
 
Het gaat zelden om "probleem hebben daarmee" maar veeleer om er geen idee van hebben of geen voeling mee hebben.
Dan kan dat zijn dat er effectief een vrouw hen attent moet maken op bepaalde zaken. Niet omdat er onwil is vanuit hun kant maar wel onwetendheid.
Dat vind ik een beetje vreemd. Je bent volwassen en je hebt een dochtertje als homo. Maar je bent onwetend over het feit dat een vrouw anders in elkaar zit en soms eens wil shoppen als een echte vrouw? :unsure: Echt?

Misschien begrijp ik dit niet omdat ik, geen homo ben, maar als man zijnde? Neen persoonlijk begrijp ik dit echt niet.

Dan kan dat zijn dat er effectief een vrouw hen attent moet maken op bepaalde zaken.
Feel free, van mij altijd een seintje te geven, als ik uit onwetendheid iets fout zeg over vrouwen he :tongue:
Dan zal ik mij proberen aan te passen.
 
Dat vind ik een beetje vreemd. Je bent volwassen en je hebt een dochtertje als homo. Maar je bent onwetend over het feit dat een vrouw anders in elkaar zit en soms eens wil shoppen als een echte vrouw? :unsure: Echt?
Maar het gaat hier niet over een vrouw, het gaat om een kleuter. En de ene kleuter kan wèl expliciet zeggen wat ze wil, de andere niet. Ik zou het heerlijk vinden mochten mannen gedachten kunnen lezen, helaas doen ze dat niet. 🤷‍♀️
Misschien begrijp ik dit niet omdat ik, geen homo ben, maar als man zijnde? Neen persoonlijk begrijp ik dit echt niet.
Je bent geen homo, maar ook geen ouder. Dus heb je evenveel inzicht op de belevingswereld van die kleuter als zij. Voor hetzelfde geld heeft zij een verkleedkist vol prinsessenjurken, omdat ze weten dat dat wèl belangrijk is voor meisjes.
Feel free, van mij altijd een seintje te geven, als ik uit onwetendheid iets fout zeg over vrouwen he :tongue:
Dan zal ik mij proberen aan te passen.
Jij zegt zo vaak foute dingen! 😝
 
Je bent geen homo, maar ook geen ouder. Dus heb je evenveel inzicht op de belevingswereld van die kleuter als zij. Voor hetzelfde geld heeft zij een verkleedkist vol prinsessenjurken, omdat ze weten dat dat wèl belangrijk is voor meisjes.
Ik vind dit kort door de bocht. Ik ben zelf wel een kind geweest he ;) (al was ik nooit een meisje lol) Maar ik begrijp wel wat je bedoelt.

Je kan niet als homo, maar ook NIET als hetero alles weten wat je kind denkt en wenst. Is dat niet 1 van de prachtige dingen aan een kind hebben? (alle ik heb zelf geen kind, maar dat is dus een vraag tov u)

Plots (aangenaam of net niet) verrast zijn omdat uw kind iets doet of zegt wat je totaal niet verwacht? :tongue:

Ik zou het heerlijk vinden mochten mannen gedachten kunnen lezen, helaas doen ze dat niet. 🤷‍♀️
I know the feeling. Vrouwlief die hier continue hints geeft maar niet zegt wat ze wenst van mij. En dan kwaad is als ik het niet begrijp en haar gedachten niet kan lezen. :headshake:
 
Laatst bewerkt:
Je bent geen homo, maar ook geen ouder. Dus heb je evenveel inzicht op de belevingswereld van die kleuter als zij. Voor hetzelfde geld heeft zij een verkleedkist vol prinsessenjurken, omdat ze weten dat dat wèl belangrijk is voor meisjes.
Maar eigenlijk draaien we nu al een hele pagina lang, rond de pot want hetgeen ik oorspronkelijk gezegd heb en waar ik eigenlijk naartoe wilde gaan, blijft nog steeds staan en heb je nog altijd niet ontkracht :tongue: (omdat je volgens mij daarmee gewoon akkoord bent?)

Als je als homo je ergert of je kwaad wordt omdat je dochterje, met die mama op stap geweest is (omdat je niet wist dat dit belangrijk was voor je dochter), dan ben je fout bezig als ouder. Je moet je kunnen openstellen voor 'surprises'.
 
Ik vind dit kort door de bocht. Ik ben zelf wel een kind geweest he ;) Maar ik begrijp wel wat je bedoelt.

Je kan niet als homo, maar ook NIET als hetero alles weten wat je kind denkt en wenst. Is dat niet 1 van de prachtige dingen aan een kind hebben? (alle ik heb zelf geen kind, maar dat is dus een vraag tov u)
Simpel voorbeeld en waarschijnlijk herkenbaar voor andere papa's hier want het passeerde al eens in het oudertopic:
Vaders en het haar "stylen" van hun dochter...
Mijn ex vraagt of ze het zelf wil kammen. Geen drama, geen gehuil, klaar. Wil ze er een speldje in doen: doe maar!

Ochtendroutine bij mij, omdat ik los haar zèlf onpraktisch vind: "Wat gaan we vandaag doen met je haar? Staartje? Vlechtje? 1 of 2? Een klein vlechtje en dan een grote staart?" Omdat ik die handigheid heb van mijn eigen haar, kost me dat geen moeite. Als mijn ex een vlechtje zou willen maken, zou hij al een youtube tuteral nodig hebben en ferm vloeken. Zij zou krijsen want bij een vlecht moet je wel enige kracht zetten of hij komt direct terug los, maar ook weer niet te veel. Dus hij vraagt het niet omdat het ver van zijn belevingswereld ligt. Dat maakt hem geen slechte ouder of mij een betere ouder. We hebben gewoon andere referentiepunten.
 
Terug
Bovenaan