België en z'n Belgen: beste land om te leven?

[Deleted member 621]

Ik heb niet heel veel ervaringen met Duitsers maar vorig jaar heb ik lange tijd rondgefietst in Noord-Duitsland.
Die mensen zijn daar een pak minder vriendelijk en warm tegenover Nederlanders hoor.
De steden zijn daarenboven ongezellig met weinig architectuur (vaak platgebombardeerd tijden WO2).

Maar ik kan op basis van die ervaring natuurlijk geen volledig land beoordelen.

Inderdaad, want het noorden is niet heel Duitsland, gelukkig maar.
Ik heb wel al gelezen over de verschillen tussen Noord- en Zuid-Duitsland en daar komt het noorden inderdaad niet positief uit op dit vlak, maar wij zijn er nog niet geweest en de regio's waarover ik sprak zijn dan ook in het westen... Daar hebben we allesbehalve deze ervaringen mee. Ik snap de "hoor" in je tweede zin dan ook niet goed.

P.S. Is 'wb' echt een gebruikte afkorting?

Geen idee, maar ik gebruik die zo. De betekenis is voor mij "wat betreft" en ik heb er voor de rest nog geen opmerkingen over gehad?

 

[Lint]

Er zijn redelijk wat verschillen in Duitsers inderdaad, ze hebben wel allemaal een chronisch gebrek aan humor.

Geen idee, maar ik gebruik die zo. De betekenis is voor mij "wat betreft" en ik heb er voor de rest nog geen opmerkingen over gehad?

Nog nooit gehoord

 

[Sylverscythe]

Inderdaad, want het noorden is niet heel Duitsland, gelukkig maar.
Ik heb wel al gelezen over de verschillen tussen Noord- en Zuid-Duitsland en daar komt het noorden inderdaad niet positief uit op dit vlak, maar wij zijn er nog niet geweest en de regio's waarover ik sprak zijn dan ook in het westen... Daar hebben we allesbehalve deze ervaringen mee. Ik snap de "hoor" in je tweede zin dan ook niet goed.

Ik heb zoals gezegd eens drie maand in Rostock verbleven, en daar gaat het cliché over "hoe noordelijker hoe afstandelijker" wel op. Mensen waren zeer beleefd maar nog meer dan in Vlaanderen leek het toch moeilijk om daar voorbij te raken en een echt gesprek te voeren (al heeft dat ook wel te maken met mijn beperkt Duits en hun vaak beperkt Engels). Maar algemeen loopt iedereen daar wel alternatiever rond dan hier, en kijkt men niet op van allerhande stijlen. Dus het had wel iets, al denk ik dat vrienden maken niet eenvoudig is. Ik denk dat Beieren op dat vlak wel helemaal anders is.

Natuur hebben ze als groter land zeker, in het Noorden, Mecklenburg-Vorpommern, o.a. wonen ook niet zoveel mensen dus wel nog echt bossen. het eiland Rügen zou ook de moeite zijn.

Ook zoals hierboven gezegd, op enkele historische gebouwen na is de architectuur eerder triest, daar toch veel crappy huizen van vlak na de oorlog, DDR-style.

Er zijn redelijk wat verschillen in Duitsers inderdaad, ze hebben wel allemaal een chronisch gebrek aan humor.

Mijn ervaring met een kennis uit Hamburg is vooral de extreme directheid van Nederlanders, maar voor de rest een veel minder grote mond. En stipt, die ergerde haar dood aan Vlamingen die 2 minuten na de start van een meeting binnenkwamen... Was ook in Rostock zo, meeting om 9u was meeting om 9u, om 8.55 niemand en om 9u iedereen present.

 

[Ebel]

Inderdaad, want het noorden is niet heel Duitsland, gelukkig maar.
Ik heb wel al gelezen over de verschillen tussen Noord- en Zuid-Duitsland en daar komt het noorden inderdaad niet positief uit op dit vlak, maar wij zijn er nog niet geweest en de regio's waarover ik sprak zijn dan ook in het westen... Daar hebben we allesbehalve deze ervaringen mee. Ik snap de "hoor" in je tweede zin dan ook niet goed.

Ik herinner me nog goed het moment dat we letterlijk de grens tussen Nederland en Duitsland overstaken met de fiets in Nordhorn. In Nederland groette ongeveer elke voorbijganger ons, soms zelf een klein praatje. Wanneer we de grens overstaken deden wij nog steeds hetzelfde maar keken de mensen ineens raar op. Ik had de indruk dat de Duitsers niet veel te maken wouden hebben met voorbijgangers maar eerder inzichzelf gekeerd waren.

Wederom kan dit toeval geweest zijn, maar het viel me erg op.

 

[derp]

Ik heb op het punt gestaan om naar Australië te verhuizen voor mijn vorige vriendin. Ik ben er een paar keer naartoe geweest, om al eens een feeling te krijgen met het land. Toen ik daar stond heb ik pas beseft hoe vervlochten ik ben met België, terwijl ik altijd van mezelf dacht dat ik geen sterke band had met België.

Ik spreek quasi perfect Engels, maar het is niet te onderschatten hoe energievretend het is om altijd een taal de spreken die niet de uwe is. Als ge een bende ozzies bij elkaar zet, die hebben natuurlijk hun eigen tongval, hun eigen culturele referenties, hun eigen vorm van humor, ... ik had toch vaak het gevoel dat ik altijd net een halve seconde te laat kwam met alles. Toen ik daarna terug naar België kwam vielen alle puzzelstukjes op dat vlak weer helemaal op hun plaats en ik vond dat toen toch een hele opluchting.

Ook het klimaat is iets waarvan ik besefte dat ik het zou missen. Ergens is het gewoon heel fijn om een echte herfst te hebben, van een periode te hebben waarin iedereen even terug wat meer op zichzelf terugplooit. Ik sakker net zoals iedereen op de korte winterdagen maar het harmonica-effect van de seizoenen is iets wat gewoon diep ingebakken zit in mijn modus operandi en wat ik op den duur mis.

Australië is natuurlijk prachtig en ik vraag mij nog altijd af en toe eens af hoe het zou geweest zijn als ik naar daar was verhuisd, zeker het aspect van de zee dicht bij huis te hebben en al het fijne dat er bij komt kijken, maar uiteindelijk vond ik de meeste mensen toch vrij oppervlakkig (veel bro- en shopping mall cultuur), is het ook niet evident om enkel 's morgens vroeg efkes naar buiten te kunnen omdat het de rest van de dag snikheet is.

Wij Belgen zijn op het einde van de rit best door de band genomen wel een openminded volk met een brede interesse, met een fijn gevoel voor humor, een voetjes-op-de-grond nuchterheid die ik vaak tof vind. Het grote nadeel is dat veel mensen best gereserveerd zijn en dat het zich vaak uit in een 'doe maar normaal da's al zot genoeg' manier van leven waarbij mensen die hun kop boven het maaiveld uitsteken scheef bekeken worden.

Al bij al zou ik niet weten of ik mij echt thuis zou voelen op een andere plek. Ik dacht vroeger altijd dat ik zou vertrekken, maar toen puntje bij paaltje kwam heb ik beseft dat ik het hier toch wel fijn vind op onze vochtige plek beton in europa.

 

[Avondland]

Ik heb op het punt gestaan om naar Australië te verhuizen voor mijn vorige vriendin. Ik ben er een paar keer naartoe geweest, om al eens een feeling te krijgen met het land. Toen ik daar stond heb ik pas beseft hoe vervlochten ik ben met België, terwijl ik altijd van mezelf dacht dat ik geen sterke band had met België.

Ik spreek quasi perfect Engels, maar het is niet te onderschatten hoe energievretend het is om altijd een taal de spreken die niet de uwe is. Als ge een bende ozzies bij elkaar zet, die hebben natuurlijk hun eigen tongval, hun eigen culturele referenties, hun eigen vorm van humor, ... ik had toch vaak het gevoel dat ik altijd net een halve seconde te laat kwam met alles. Toen ik daarna terug naar België kwam vielen alle puzzelstukjes op dat vlak weer helemaal op hun plaats en ik vond dat toen toch een hele opluchting.

Ook het klimaat is iets waarvan ik besefte dat ik het zou missen. Ergens is het gewoon heel fijn om een echte herfst te hebben, van een periode te hebben waarin iedereen even terug wat meer op zichzelf terugplooit. Ik sakker net zoals iedereen op de korte winterdagen maar het harmonica-effect van de seizoenen is iets wat gewoon diep ingebakken zit in mijn modus operandi en wat ik op den duur mis.

Australië is natuurlijk prachtig en ik vraag mij nog altijd af en toe eens af hoe het zou geweest zijn als ik naar daar was verhuisd, zeker het aspect van de zee dicht bij huis te hebben en al het fijne dat er bij komt kijken, maar uiteindelijk vond ik de meeste mensen toch vrij oppervlakkig (veel bro- en shopping mall cultuur), is het ook niet evident om enkel 's morgens vroeg efkes naar buiten te kunnen omdat het de rest van de dag snikheet is.

Wij Belgen zijn op het einde van de rit best door de band genomen wel een openminded volk met een brede interesse, met een fijn gevoel voor humor, een voetjes-op-de-grond nuchterheid die ik vaak tof vind. Het grote nadeel is dat veel mensen best gereserveerd zijn en dat het zich vaak uit in een 'doe maar normaal da's al zot genoeg' manier van leven waarbij mensen die hun kop boven het maaiveld uitsteken scheef bekeken worden.

Al bij al zou ik niet weten of ik mij echt thuis zou voelen op een andere plek. Ik dacht vroeger altijd dat ik zou vertrekken, maar toen puntje bij paaltje kwam heb ik beseft dat ik het hier toch wel fijn vind op onze vochtige plek beton in europa.

Een van de grootste voordelen van België is dat het klein is en dat je gans Europa op een boogscheut hebt. Australië is belachelijk groot en bevindt zich ook in een uithoek van de wereld. Wel handig om wat goedkoper naar Japan, Borneo of ZO-Azië te vliegen lijkt me, dat ligt dan weer - relatief gezien, in de achtertuin van Australië.

 

[Ebel]

Een van de grootste voordelen van België is dat het klein is en dat je gans Europa op een boogscheut hebt. Australië is belachelijk groot en bevindt zich ook in een uithoek van de wereld. Wel handig om wat goedkoper naar Japan, Borneo of ZO-Azië te vliegen lijkt me, dat ligt dan weer - relatief gezien, in de achtertuin van Australië.

Alles ligt dan wel op enkele uurtjes rijden (Parijs, Londen, Amsterdam), toch doen we dat als Belgen ook niet erg vaak.
Tegen buitenlanders stoef ik vaak dat we in het epicentrum van W-Europa liggen en dat we elk weekend naar een andere hoofdstad kunnen rijden, maar eerlijk gezegd doe ik dat zelf bijna nooit.

Ik veronderstel dat de dure reiskosten (benzine, parking, hotel, ...) er wel wat mee te maken heeft.

 

[Avondland]

Alles ligt dan wel op enkele uurtjes rijden (Parijs, Londen, Amsterdam), toch doen we dat als Belgen ook niet erg vaak.
Tegen buitenlanders stoef ik vaak dat we in het epicentrum van W-Europa liggen en dat we elk weekend naar een andere hoofdstad kunnen rijden, maar eerlijk gezegd doe ik dat zelf bijna nooit.

Ik veronderstel dat de dure reiskosten (benzine, parking, hotel, ...) er wel wat mee te maken heeft.

Dat is zo, maar voor iemand uit de US of Australië is een trip naar Parijs iets wat je soms maar één keer in je leven kan doen terwijl velen van ons die stad al minstens één keer hebben bezocht met school. Of een Eurotrip in het algemeen.

 

[Deleted member 621]

Ik herinner me nog goed het moment dat we letterlijk de grens tussen Nederland en Duitsland overstaken met de fiets in Nordhorn. In Nederland groette ongeveer elke voorbijganger ons, soms zelf een klein praatje. Wanneer we de grens overstaken deden wij nog steeds hetzelfde maar keken de mensen ineens raar op. Ik had de indruk dat de Duitsers niet veel te maken wouden hebben met voorbijgangers maar eerder inzichzelf gekeerd waren.

Wederom kan dit toeval geweest zijn, maar het viel me erg op.

Wij maakten tijdens de terugreis van Keulen nog een paar tussenstops. Één was onder andere in Zuid-Limburg (een heel mooi bos) en de Nederlanders die we daar tegenkwamen zeiden inderdaad goeiedag.

Jammer dat jullie die ervaring hebben gehad. Ik raad echt aan om eens dichter bij de Belgische grens te gaan. 't Is nu niet dat de mensen daar supersociaal zijn of zo, maar de indruk dat ze het raar vonden als je goeiedag zegt nu ook niet.

 

[Sylverscythe]

Australië is natuurlijk prachtig en ik vraag mij nog altijd af en toe eens af hoe het zou geweest zijn als ik naar daar was verhuisd, zeker het aspect van de zee dicht bij huis te hebben en al het fijne dat er bij komt kijken, maar uiteindelijk vond ik de meeste mensen toch vrij oppervlakkig (veel bro- en shopping mall cultuur), is het ook niet evident om enkel 's morgens vroeg efkes naar buiten te kunnen omdat het de rest van de dag snikheet is.

Wij Belgen zijn op het einde van de rit best door de band genomen wel een openminded volk met een brede interesse, met een fijn gevoel voor humor, een voetjes-op-de-grond nuchterheid die ik vaak tof vind. Het grote nadeel is dat veel mensen best gereserveerd zijn en dat het zich vaak uit in een 'doe maar normaal da's al zot genoeg' manier van leven waarbij mensen die hun kop boven het maaiveld uitsteken scheef bekeken worden.

Ik dacht dat Australiërs dit wat minder hadden dat Amerikanen, maar het komt me bekend voor. Het is waarschijnlijk een andere manier om te leven, maar iedereen die ik in de VS heb leren kennen was supervriendelijk, maar hoor ik ondertussen al lang niet meer. Nu ik zie ook wel bij mijn vrouw dat aangezien iedereen verhuist voor de studies en het werk, en de afstanden groot zijn, zo een klassiek vriendengroepje als velen hier hebben waar iedereen elkaar door en door kent, veel minder bestaat.

Compleet akkoord ook met die tweede paragraaf, twee kanten van de medaille. Het nuchtere, minder hysterische "bwa ja" vind ik geweldig. Maar het wordt soms eerder toch wel wat kleinburgerlijkheid.

 

[outsider]

Australië is natuurlijk prachtig en ik vraag mij nog altijd af en toe eens af hoe het zou geweest zijn als ik naar daar was verhuisd, zeker het aspect van de zee dicht bij huis te hebben en al het fijne dat er bij komt kijken, maar uiteindelijk vond ik de meeste mensen toch vrij oppervlakkig (veel bro- en shopping mall cultuur), is het ook niet evident om enkel 's morgens vroeg efkes naar buiten te kunnen omdat het de rest van de dag snikheet is.

Wij denken eraan om volgend jaar op reis te gaan naar Australië.
Zijn die mensen daar echt zo rauw en brutaal zoals je ziet in programma's als MAFS (is natuurlijk een uitvergroting maar toch) ?

 

[Wilto]

Ik heb op het punt gestaan om naar Australië te verhuizen voor mijn vorige vriendin. Ik ben er een paar keer naartoe geweest, om al eens een feeling te krijgen met het land. Toen ik daar stond heb ik pas beseft hoe vervlochten ik ben met België, terwijl ik altijd van mezelf dacht dat ik geen sterke band had met België.

Ik spreek quasi perfect Engels, maar het is niet te onderschatten hoe energievretend het is om altijd een taal de spreken die niet de uwe is. Als ge een bende ozzies bij elkaar zet, die hebben natuurlijk hun eigen tongval, hun eigen culturele referenties, hun eigen vorm van humor, ... ik had toch vaak het gevoel dat ik altijd net een halve seconde te laat kwam met alles. Toen ik daarna terug naar België kwam vielen alle puzzelstukjes op dat vlak weer helemaal op hun plaats en ik vond dat toen toch een hele opluchting.

Ook het klimaat is iets waarvan ik besefte dat ik het zou missen. Ergens is het gewoon heel fijn om een echte herfst te hebben, van een periode te hebben waarin iedereen even terug wat meer op zichzelf terugplooit. Ik sakker net zoals iedereen op de korte winterdagen maar het harmonica-effect van de seizoenen is iets wat gewoon diep ingebakken zit in mijn modus operandi en wat ik op den duur mis.

Australië is natuurlijk prachtig en ik vraag mij nog altijd af en toe eens af hoe het zou geweest zijn als ik naar daar was verhuisd, zeker het aspect van de zee dicht bij huis te hebben en al het fijne dat er bij komt kijken, maar uiteindelijk vond ik de meeste mensen toch vrij oppervlakkig (veel bro- en shopping mall cultuur), is het ook niet evident om enkel 's morgens vroeg efkes naar buiten te kunnen omdat het de rest van de dag snikheet is.

Wij Belgen zijn op het einde van de rit best door de band genomen wel een openminded volk met een brede interesse, met een fijn gevoel voor humor, een voetjes-op-de-grond nuchterheid die ik vaak tof vind. Het grote nadeel is dat veel mensen best gereserveerd zijn en dat het zich vaak uit in een 'doe maar normaal da's al zot genoeg' manier van leven waarbij mensen die hun kop boven het maaiveld uitsteken scheef bekeken worden.

Al bij al zou ik niet weten of ik mij echt thuis zou voelen op een andere plek. Ik dacht vroeger altijd dat ik zou vertrekken, maar toen puntje bij paaltje kwam heb ik beseft dat ik het hier toch wel fijn vind op onze vochtige plek beton in europa.

Dit gevoel heb ik toch ook wel al gehad. Ook al kan je de taal perfect, humor is toch nog totaal iets anders. En ook wij kunnen lachen/referenties maken naar -ik zeg zo maar iets Kabouter Plop- en een Vlaming begrijpt dat perfect. Maar zoiets is compleet lost in translation.

Klimaat en de seizoenen zijn handig, maar ik ga ook graag skiën. Het is wel even rijden naar de Alpen, maar dat is onmogelijk in de tropen/Azië.
Die eerste dagen zon in de lente zijn altijd fantastisch. In de winter hibernaten als het godganse dag regent is leuk maar hoeft niet al te vaak voorvallen.
We zijn hier openminded in de zin van abortus, LQBTI+ rechten, maar in de dorpjes zijn we wel niet zo open naar 'gewone' nieuwe mensen. Als je niet in je jeugd in de Chiro hebt gezeten ga je niet snel in dat clubje bijhoren. Dan is de stad daar wel beter voor.

Werkomstandigheden, gezondheidszorg, educatie, infrastructuur,... is prijs/kwaliteit bij het beste ter wereld.

Enkel is het eten (en daarmee bedoel ik groenten / fruit & vlees in de supermarkt) écht ondermaats. Die dingen hebben geen smaak. Dat stoort me echt wel. Als ik tomatensaus met ballekes wil maken moet ik blik opendoen en geconcentreerde tomatenpuree erin, want met gewone tomaten heb je gewoon een rode soep.
En de restaurants zijn te duur. 30€ en je hebt niet eens fantastisch lekker gegeten.

Als ik oneindig veel geld had, zou ik nog altijd hier willen wonen, met veel reizen daarbij welteverstaan.

 

[Mefke]

Wij maakten tijdens de terugreis van Keulen nog een paar tussenstops. Één was onder andere in Zuid-Limburg (een heel mooi bos) en de Nederlanders die we daar tegenkwamen zeiden inderdaad goeiedag.

Jammer dat jullie die ervaring hebben gehad. Ik raad echt aan om eens dichter bij de Belgische grens te gaan. 't Is nu niet dat de mensen daar supersociaal zijn of zo, maar de indruk dat ze het raar vonden als je goeiedag zegt nu ook niet.

Inderdaad dat was ook 1 van de dingen die ik in het begin dat ik naar Duitsland ging raar vind. Je kruist op straat een wildvreemde en dat is gutentag. Dat is iets dat we hier totaal niet gewoon zijn. Zoals je zegt in de provincies tegen de Belgische grens heb ik dat al ervaren, maar ook verder in Beieren en Hesse. Maar ik kan mij wel voorstellen dat dat in andere streken anders is. Ik zou bv graag Oost-Duitsland eens willen bezoeken. Ik denk dat je daar een totaal andere mentaliteit en manier van leven hebt en ze je raar aankijken als je dat doet. Die eenmaking is maar iets meer dan 30 jaar geleden dus ik vermoed dat er daar nog wel een generatie zit die het moeilijk heeft om zomaar goeiedag te zeggen tegen een wildvreemde.

 

[|nfected]

@derp @Sylverscythe

Je mag ntl ook niet verwachten dat je van dag 1 geïntegreerd gaat zijn met taal. met een deftige basis ga je wel snel na paar maanden de humor snappen. Ik ben echt geen talenknobbel maar viel zowel naar mijn verhuis naar londen als ZA dat je toch wel snel alle nuances opslopt.

Oppervalkigheid heeft ook te maken denk ik dat mensen veel opener zijn en dus praten. Maar dat zijn daarom uw vrienden niet. Die hebben ook genoeg echte vrienden die ze kennen zoals bij de Belgisch cultuur. Alleen zijn ze veel meer opener en hebben meer oppervlakkige kennissen. Dit was ook zo in de UK als hier in ZA.

Ik zou voor alles wat je leuk vinden in Belgie eigenlijk net voor die redenen nooit meer hier willen wonen. Ook bij elke Belg ik in de lodge krijg is dat altijd precies een bevestiging van de typische Belgische mentaliteit en ik erger mij daar elke keer terug aan. Nu ik ben wel al 10j + uit Belgie weg.

 

[Wizard of midian]

Gras is altijd groener aan de andere kant.

Ik heb verschillende familieleden die in buitenland wonen:
Tante in Nederland (Vlisingen) getrouwd met ne belg die iets in zeevaart deed.
Tante in Italië getrouwd met ne Italiaan.
Nicht die getrouwd was met industrieel ingenieur die voor oosterse firma werkte, hij had een zeer hoge functie en ze hebben gewoond in Japan.
ondertussen is ze van die kerel gescheiden.

Tussen de regels door is het duidelijk dat ze allemaal niet echt gelukkig waren met de beslissing te wonen in buitenland.
In het begin is het een groot avontuur enz, maar ze zijn eenzaam en niet in touch met de plaatselijke cultuur en gebruiken...

Ze waren allemaal beetje aanzien als de "outsider", de "belg" in nederland. De "belg" in Italië, de westerse gajin in japan, etc...
Waardoor ze als vrouw geen of slechte jobs kregen, ook de kinderen zoals mijn neven in Italië en nicht in Nederland hebben het zeker niet gemakkelijk gehad. Mijn nicht uit nederland zegt tegen mij, in Nederland ben ik de "Belg" en als ik naar hier kom ben ik "de nederlander".

We zijn belgen en we wonen in België.
Deal with it.

 

[Sylverscythe]

Gras is altijd groener aan de andere kant.

Ik heb verschillende familieleden die in buitenland wonen:
Tante in Nederland (Vlisingen) getrouwd met ne belg die iets in zeevaart deed.
Tante in Italië getrouwd met ne Italiaan.
Nicht die getrouwd was met industrieel ingenieur die voor oosterse firma werkte, hij had een zeer hoge functie en ze hebben gewoond in Japan.
ondertussen is ze van die kerel gescheiden.

Tussen de regels door is het duidelijk dat ze allemaal niet echt gelukkig waren met de beslissing te wonen in buitenland.
In het begin is het een groot avontuur enz, maar ze zijn eenzaam en niet in touch met de plaatselijke cultuur en gebruiken...

Ze waren allemaal beetje aanzien als de "outsider", de "belg" in nederland. De "belg" in Italië, de westerse gajin in japan, etc...
Waardoor ze als vrouw geen of slechte jobs kregen, ook de kinderen zoals mijn neven in Italië en nicht in Nederland hebben het zeker niet gemakkelijk gehad. Mijn nicht uit nederland zegt tegen mij, in Nederland ben ik de "Belg" en als ik naar hier kom ben ik "de nederlander".

We zijn belgen en we wonen in België.
Deal with it.

Ik sta er toch wat van versteld voor Italië en zeker Nederland, hoe kan een kind van een gemengd koppel daar nu opvallen? Allez het lijkt me wat belachelijk eerlijk gezegd, en ik vraag me af in hoeverre een minder ideale thuissituatie daarin meespeelt.

Japan heeft een redelijk pseudo-xenofobe reputatie, en ja je zal er nooit als een Japanner uitzien.

 

[Hellsdinner]

Een van de grootste voordelen van België is dat het klein is en dat je gans Europa op een boogscheut hebt. Australië is belachelijk groot en bevindt zich ook in een uithoek van de wereld. Wel handig om wat goedkoper naar Japan, Borneo of ZO-Azië te vliegen lijkt me, dat ligt dan weer - relatief gezien, in de achtertuin van Australië.

Ik vind het juist een nadeel dat België zo klein is. Ale, het heeft uiteraard voordelen zoals je aanhaalt. Maar voor mij is dat kleine juist dat er voor zorgt dat je weinig hebt om echt te doen in het land zelf. Je moet bij wijze van spreken bijna altijd naar het buitenland om iets interessants te zien want België ziet er bijna volledig hetzelfde uit overal (vooral in Vlaanderen dan).

Ik sluit me ook aan bij @|nfected. Als Belg die nu bijna 4 jaar in Vietnam woont praat ik eigenlijk meer Engels dan Nederlands en dat komt automatisch nu. Ik denk ondertussen in het Engels, praat als ik alleen thuis ben Engels tegen mijn kat etc. Iedere keer dat ik terug in Belgie ben of Belgische toeristen ontmoet word ik enkel gesterkt in mijn beslissing om naar het buitenland te verhuizen.

 

[Avondland]

Ik vind het juist een nadeel dat België zo klein is. Ale, het heeft uiteraard voordelen zoals je aanhaalt. Maar voor mij is dat kleine juist dat er voor zorgt dat je weinig hebt om echt te doen in het land zelf. Je moet bij wijze van spreken bijna altijd naar het buitenland om iets interessants te zien want België ziet er bijna volledig hetzelfde uit overal (vooral in Vlaanderen dan).

Ik sluit me ook aan bij @|nfected. Als Belg die nu bijna 4 jaar in Vietnam woont praat ik eigenlijk meer Engels dan Nederlands en dat komt automatisch nu. Ik denk ondertussen in het Engels, praat als ik alleen thuis ben Engels tegen mijn kat etc. Iedere keer dat ik terug in Belgie ben of Belgische toeristen ontmoet word ik enkel gesterkt in mijn beslissing om naar het buitenland te verhuizen.

Het contrast tussen de West-Vlaamse patattenvelden, de betonneerde kustlijn en de Ardennen is inderdaad niet zo groot als het contrast tussen de Rocky Mountains, de Nevadawoestijn en de swamps rondom New Orleans. Vietnam is ook erg gevarieerd, al heb ik alleen maar het zuiden en het noorden bezocht. Toch zit België tsjokvol boeiende geschiedenis die dateert van de prehistorie over de Romeinen doorheen de Middeleeuwen tot en met vandaag.

 

[Wilto]

Ik vind het juist een nadeel dat België zo klein is. Ale, het heeft uiteraard voordelen zoals je aanhaalt. Maar voor mij is dat kleine juist dat er voor zorgt dat je weinig hebt om echt te doen in het land zelf. Je moet bij wijze van spreken bijna altijd naar het buitenland om iets interessants te zien want België ziet er bijna volledig hetzelfde uit overal (vooral in Vlaanderen dan).

Ik sluit me ook aan bij @|nfected. Als Belg die nu bijna 4 jaar in Vietnam woont praat ik eigenlijk meer Engels dan Nederlands en dat komt automatisch nu. Ik denk ondertussen in het Engels, praat als ik alleen thuis ben Engels tegen mijn kat etc. Iedere keer dat ik terug in Belgie ben of Belgische toeristen ontmoet word ik enkel gesterkt in mijn beslissing om naar het buitenland te verhuizen.

Maar je praat waarschijnlijk ook tegen anderen die het Engels ook maar als 2de taal hebben. @derp zijn ervaring is met mensen die het Engels als moedertaal hebben. Dan merk je dat er nog altijd een niveauverschil is, ook al droom en denk je in het Engels.

 

[derp]

Ik vind het juist een nadeel dat België zo klein is. Ale, het heeft uiteraard voordelen zoals je aanhaalt. Maar voor mij is dat kleine juist dat er voor zorgt dat je weinig hebt om echt te doen in het land zelf. Je moet bij wijze van spreken bijna altijd naar het buitenland om iets interessants te zien want België ziet er bijna volledig hetzelfde uit overal (vooral in Vlaanderen dan).

Ik sluit me ook aan bij @|nfected. Als Belg die nu bijna 4 jaar in Vietnam woont praat ik eigenlijk meer Engels dan Nederlands en dat komt automatisch nu. Ik denk ondertussen in het Engels, praat als ik alleen thuis ben Engels tegen mijn kat etc. Iedere keer dat ik terug in Belgie ben of Belgische toeristen ontmoet word ik enkel gesterkt in mijn beslissing om naar het buitenland te verhuizen.

Hoe moet ik mij dat dan voorstellen? Zit ge in Vietnam in een soort van expat bubbel? In internationaal gezelschap Engels praten is nog wel iets heel anders dan echt met britten, nieuw-zeelanders of australiërs hoor.

De mensen die ik ken die naar Vietnam zijn verhuisd spreken toch allemaal ook van grote culturele verschillen met de Vietnamezen waar ge u ook niet in 1-2-3 overheen kunt zetten. Door de band genomen zijn er toch vaak grote verschillen over bv. hoe openlijk er over bepaalde onderwerpen gesproken wordt, hoe belangrijk geld en status is, wat wel/niet als beleefd wordt ervaren, in Vietnam of elders.

Er is ook een verschil tussen thuis voelen in de zin dat ge uzelf daar oud ziet worden, of thuis voelen voor een paar jaar omdat ge een buitenlandse ervaring wilt opdoen. Toen ik 25 was zou ik mezelf ook prima een paar jaar thuis kunnen voelen in Vietnam in de zin dat ik er wel van zou genieten om een nieuwe cultuur te leren kennen, te genieten van de stranden en de jungle, van het lekker eten en van het feit dat alles goedkoop is. Maar ik zou wel gewoon een Belgische expat in Vietnam zijn, bewust van het feit dat ik waarschijnlijk voor een paar jaarkes op doortocht ben.

Thuis voelen op lange termijn betekent voor mij assimileren in de cultuur van het land waarin ik woon, niet in de zin dat ik boeddhist zou worden (wél dat ik een grondig begrip heb van wat het inhoudt voor de mensen daar) maar wel dat ik vlot de taal spreek, mezelf er oud zie worden, er een gezin zou willen grootbrengen, oprechte vriendschappen met Vietnamezen zou willen hebben etc, en mij dus effectief gedeeltelijk Vietnamees zou beginnen voelen op termijn. Dat lijkt mij toch niet zo voor de hand liggend.