Mixed feelings. Iets éénmalig kan an sich wel voor mij (in opperste nood om de shit te redden). Maar elke keer opnieuw gebeurt er gewoon NIKS structureel. En dat moet stoppen / dat kan niet. Het is elke keer weer hetzelfde liedje / een plaat die blijft draaien.Ik ben het volmondig eens in deze - zo een partiële aanpassing is de facto een opslag/afslag voor een deel van de bevolking, het genereerd extra spanningen, het is ook iets dat je levenslang meeneemt, terug de werkende klasse - de sitting ducks ...
Een dikke neen wat mij betreft
Edit: uiteraard wil ook ik die begroting op orde, maar vertrekprincipe zou bij mij alvast zijn: enkel structurele maatregelen - dus niets tijdelijk of éénmalig.
Je kan een beetje stront uit de overvolle WC pot nemen en de pot steekt niet meer overvol = Hoera het probleem is (tijdelijk) opgelost! (Doortrekken gaat niet meer, te is te) Maar je kan beter gewoon de stront volledig opkuisen he. Dan pas gebeurt er echt iets.
Wie of wat target je dan eigenlijk nog en met welke doelstelling? Het doel van een indexsprong is toch vooral om te besparen op de loonmassa van de ambtenaren? Zijn er dan zoveel ambtenaren met zulke hoge lonen dat daar nog zoveel winst te rapen valt???
.