Begrotingsakkoord bereikt op 23/11

Ik ben het volmondig eens in deze - zo een partiële aanpassing is de facto een opslag/afslag voor een deel van de bevolking, het genereerd extra spanningen, het is ook iets dat je levenslang meeneemt, terug de werkende klasse - de sitting ducks ...

Een dikke neen wat mij betreft

Edit: uiteraard wil ook ik die begroting op orde, maar vertrekprincipe zou bij mij alvast zijn: enkel structurele maatregelen - dus niets tijdelijk of éénmalig.
Mixed feelings. Iets éénmalig kan an sich wel voor mij (in opperste nood om de shit te redden). Maar elke keer opnieuw gebeurt er gewoon NIKS structureel. En dat moet stoppen / dat kan niet. Het is elke keer weer hetzelfde liedje / een plaat die blijft draaien.

Je kan een beetje stront uit de overvolle WC pot nemen en de pot steekt niet meer overvol = Hoera het probleem is (tijdelijk) opgelost! (Doortrekken gaat niet meer, te is te) Maar je kan beter gewoon de stront volledig opkuisen he. Dan pas gebeurt er echt iets.
 
Mixed feelings. Iets éénmalig kan an sich wel voor mij (in opperste nood om de shit te redden). Maar elke keer opnieuw gebeurt er gewoon NIKS structureel. En dat moet stoppen / dat kan niet. Het is elke keer weer hetzelfde liedje / een plaat die blijft draaien.
Dat gevoel overheerst hier ook wat vrees ik - grootste nadeel van die éénmalige zaken is dat het nooit stopt op die manier, het is altijd wel iets - men ziet al jaren het pensioenprobleem aankomen en héél bewust heeft men het altijd links laten liggen - dat is gewoon slecht beleid en verdient niet meer of minder dan een zware sanctie. En zo zijn er nog wel wat van die zaken.

Doe dan toch op zijn minst een ernstige poging om het wat beter op orde te krijgen, wees ook strenger met het verhogen van budgetten, ..
 
Dit is onbespreekbaar

De vakbonden zijn weer woedend .. op wat eigenlijk? Dat België virtueel failliet is als er niks gebeurt?
Ik ben daar ook onbespreekbaar over.
We voorzien de index als een manier om de koopkracht te behouden. De koopkracht wil ook zeggen de aankoop van meer dan eten, drinken, de huur, etc. Dat is wat koopkracht doet. Om dan ook enkel in centen te gaan indexeren is belachelijk... dat is de volledige ondermijning van de draagkracht bij de groep die al netto betaler is van het systeem.
De draagkracht van de rijkere, al moet ik eerder zeggen persoon die in brutoloon betaald wordt, mag ook behouden blijven. Daar is niets mis mee. Dat is ook solidariteit! Door het simpele feit van het progressieve systeem, waarbij de schijven mee indexeren (en dus daardoor de koopkracht ook op punt blijft), doen zij hun duit al in het zakje.

Nu, als je de indexkorf wil aanpassen dat is iets helemaal anders. Maar dat is significant anders dan een index in centen of enkel een stuk van het brutoloon indexeren. Het effect zal potentieel hetzelfde zijn. MAAR dat is voor mij dan aanvaardbaarder. Omdat je dan een hogere weging kan geven aan de primaire noden (voedsel, huur, onroerende voorheffing,...)
 
Ik ben daar ook onbespreekbaar over.
We voorzien de index als een manier om de koopkracht te behouden. De koopkracht wil ook zeggen de aankoop van meer dan eten, drinken, de huur, etc. Dat is wat koopkracht doet. Om dan ook enkel in centen te gaan indexeren is belachelijk... dat is de volledige ondermijning van de draagkracht bij de groep die al netto betaler is van het systeem.
De draagkracht van de rijkere, al moet ik eerder zeggen persoon die in brutoloon betaald wordt, mag ook behouden blijven. Daar is niets mis mee. Dat is ook solidariteit! Door het simpele feit van het progressieve systeem, waarbij de schijven mee indexeren (en dus daardoor de koopkracht ook op punt blijft), doen zij hun duit al in het zakje.

Nu, als je de indexkorf wil aanpassen dat is iets helemaal anders. Maar dat is significant anders dan een index in centen of enkel een stuk van het brutoloon indexeren. Het effect zal potentieel hetzelfde zijn. MAAR dat is voor mij dan aanvaardbaarder. Omdat je dan een hogere weging kan geven aan de primaire noden (voedsel, huur, onroerende voorheffing,...)

Is procentueel indexeren dan niet fundamenteel oneerlijk? Waarom moet iemand die meer verdient daarom meer geld krijgen bij een indexatie. Het leven wordt voor iedereen duurder.
 
België en Luxemburg zijn de enige landen ter wereld met een algemene automatische loonindexatie voor alle lonen en alle sociale uitkeringen.
Je kunt je afvragen in hoeverre dit nog langer houdbaar en/of gewenst is.
Door dit systeem te herbekijken kunnen miljarden worden bespaard.
Waarom moeten, bijvoorbeeld, de hoge pensioenen altijd mee geïndexeerd worden? Dit zijn 'sterke schouders' die een beroepscarrière lang goed hebben verdiend en hoegenaamd geen 4-5-6-7k/maand nodig hebben. En zo zijn er nog veel voorbeelden.
Gaat natuurlijk weer niet gebeuren.
 
Waarom bespaart een indexsprong voor de overheid? Ze krijgen toch net minder belastingen en RSZ binnen, mensen kunnen minder spenderen etc. Het is mijn werkgever toch die meer brutoloon (en dus meer werkgevers RSZ) moet ophoesten.

De pensioenen en uitkeringen stijgen mee, maar als dat een issue is, dan moeten ze daar maar eens springen om de uitgaven te verlagen.
 
Nu, als je de indexkorf wil aanpassen dat is iets helemaal anders. Maar dat is significant anders dan een index in centen of enkel een stuk van het brutoloon indexeren. Het effect zal potentieel hetzelfde zijn. MAAR dat is voor mij dan aanvaardbaarder. Omdat je dan een hogere weging kan geven aan de primaire noden (voedsel, huur, onroerende voorheffing,...)
Het aanpassen van de indexkorf veranderd de facto niks aan de onbalans tussen lage & hoge lonen. Wat er ook in de korf zit, uiteindelijk kom je aan een percentage dat iedereen bij krijgt: zowel lage lonen die paycheck to paycheck leven als hoge lonen die 3/4 van hun loon in assets steken elke maand...
Op zich is er zeker iets te zeggen voor een niet lineaire indexatie maar uiteindelijk is dit gewoon pure semantics: "het gaat niet over mensen die 2.000 of 3.000 euro netto per maand verdienen" (Dixit Rousseau). Wat dan? Mensen met €4-5k+??? :unsure: Wie of wat target je dan eigenlijk nog en met welke doelstelling? Het doel van een indexsprong is toch vooral om te besparen op de loonmassa van de ambtenaren? Zijn er dan zoveel ambtenaren met zulke hoge lonen dat daar nog zoveel winst te rapen valt???

De index clippen op privé lonen lijkt mij zelfs een net loss want dan mis je ook extra inkomsten uit BTW en RSZ...

Sowieso kan zoiets ook wééral niet anders dan een monsterlijk gedrocht worden want hoe ga je bepalen wat "hoge lonen" zijn? Dan heb je een ambtenaar zonder een euro aan extralegale voordelen die geslachtofferd wordt VS een privé werknemer die nipt de dans ontspringt omdat hij €100 bruto minder heeft, maar de honderden euro's aan extralegale voordelen negeren we dan effe.

Waarom bespaart een indexsprong voor de overheid? Ze krijgen toch net minder belastingen en RSZ binnen, mensen kunnen minder spenderen etc. Het is mijn werkgever toch die meer brutoloon (en dus meer werkgevers RSZ) moet ophoesten.

De pensioenen en uitkeringen stijgen mee, maar als dat een issue is, dan moeten ze daar maar eens springen om de uitgaven te verlagen.
Ambtenarenlonen... denk ik :unsure:
 
Pensioenen van 4k per maand lijkt mij nu ook wel echt alles behalve iets doorsnee.

Ik heb problemen met de manier waarop het debat hier (en op TV) wordt gevoerd, door dit soort casussen voor te stellen en van daar uit te gaan reageren vanuit emotie. Bij ons systeem van sociale zekerheid kunt ge niet anders dan aanvaarden dat er profiteurs en excessen tussen zullen zitten. Uiteraard moeten we die tot een minimum beperken maar het kan niet zijn dat we disproportioneel veel gaan uitgeven om tegemoet te komen aan het irrationele verlangen van sommigen om elke vorm van misbruik aan te pakken. Waar ge die grens legt zal altijd een punt van discussie zijn maar ik vind wel dat hier heel veel vanuit emotie en gevoel van onrecht wordt geredeneerd.

Cfr. Ive Marx
In de bodemloze put van de sociale zekerheid? Wel, in tegenstelling tot het beeld dat mensen zoals Bouchez graag verspreiden, hebben we geen uitzonderlijk kostelijke sociale zekerheid. Onze globale uitgaven liggen op een vergelijkbaar peil als die van Duitsland en zijn een stuk lager dan in Frankrijk of Italië. Er volgt bovendien binnenkort een immense besparing in de werkloosheidsverzekering en wellicht even aanzienlijke besparingen in de uitkeringen voor langdurig zieken en pensioenen.


Doen alsof we het gat in de begroting gaan dichtrijden door zieken en werklozen couilloneren, vapes toe te staan, of de accijnzen op alcohol te verlagen (allemaal reële voorstellen van Bouchez) lijkt mij op zijn zachts gezegd utopisch.
 
Pensioenen van 4k per maand lijkt mij nu ook wel echt alles behalve iets doorsnee.
Doorsnee t.o.v. totale bevolking misschien niet maar dat hoeft ook niet gezien ze disproportioneel sterk doorwegen in het totaal. Trouwens wel genoeg ambtenaren die dit hebben. En één dik pensioen is makkelijk al equivalent van 3 of 4 minimumpensioenen (is voor alle duidelijkheid geen pleidooi om iedereen op het minimum te zetten).
 
Pensioenen van 4k per maand lijkt mij nu ook wel echt alles behalve iets doorsnee.

Ik heb problemen met de manier waarop het debat hier (en op TV) wordt gevoerd, door dit soort casussen voor te stellen en van daar uit te gaan reageren vanuit emotie. Bij ons systeem van sociale zekerheid kunt ge niet anders dan aanvaarden dat er profiteurs en excessen tussen zullen zitten. Uiteraard moeten we die tot een minimum beperken maar het kan niet zijn dat we disproportioneel veel gaan uitgeven om tegemoet te komen aan het irrationele verlangen van sommigen om elke vorm van misbruik aan te pakken. Waar ge die grens legt zal altijd een punt van discussie zijn maar ik vind wel dat hier heel veel vanuit emotie en gevoel van onrecht wordt geredeneerd.
Ik vind die "gigantische" ambtenarenpensioenen ook soms iets waar nogal emotioneel op gereageerd wordt. Ik snap dat het als oneerlijk wordt beschouwd, maar als je naar de echt hoge bedragen gaat kijken kom je volgens mij nu wel automatisch bij een categorie mensen die in de private sector serieuze andere pensioenpijlers zouden hebben. Zoals bij alles is het natuurlijk rijkelijk laat dat men daar wat aan gaat doen, waardoor de "oplossing" door heel wat mensen als unfair gaat gezien worden.
Cfr. Ive Marx



Doen alsof we het gat in de begroting gaan dichtrijden door zieken en werklozen couilloneren, vapes toe te staan, of de accijnzen op alcohol te verlagen (allemaal reële voorstellen van Bouchez) lijkt mij op zijn zachts gezegd utopisch.
Had men de programma's van de partijen niet nagerekend voor de verkiezingen om te besluiten dat MR infeite voor het grootste begrotingstekort zou zorgen? Ik denk dat op dit moment Bouchez echt op zijn plaatst zou moeten gezet worden, echter lijkt dat zowat onmogelijk.
 
Pensioenen van 4k per maand lijkt mij nu ook wel echt alles behalve iets doorsnee.

Ik heb problemen met de manier waarop het debat hier (en op TV) wordt gevoerd, door dit soort casussen voor te stellen en van daar uit te gaan reageren vanuit emotie. Bij ons systeem van sociale zekerheid kunt ge niet anders dan aanvaarden dat er profiteurs en excessen tussen zullen zitten. Uiteraard moeten we die tot een minimum beperken maar het kan niet zijn dat we disproportioneel veel gaan uitgeven om tegemoet te komen aan het irrationele verlangen van sommigen om elke vorm van misbruik aan te pakken. Waar ge die grens legt zal altijd een punt van discussie zijn maar ik vind wel dat hier heel veel vanuit emotie en gevoel van onrecht wordt geredeneerd.

Aanvaarden dat het aantal profiteurs nooit 0 zal zijn is één ding.
Vaststellen dat bepaalde percentages hier dusdanig veel hoger liggen in de ene regio dan de andere of zeker ten opzichte van onze buurlanden, maakt dat we wel degelijk die grens rationeel kunnen terugschroeven, zolang onze buurlanden geen sociale kerkhoven zijn.

Doen alsof we het gat in de begroting gaan dichtrijden door zieken en werklozen couilloneren, vapes toe te staan, of de accijnzen op alcohol te verlagen (allemaal reële voorstellen van Bouchez) lijkt mij op zijn zachts gezegd utopisch.

Uitgaven van sociale zekerheid zeggen an sich niet alles.

Vereenvoudigd: als je een groter aantal werkenden hebt, kan je een mooi "welvaartspotje" verdelen over de mensen die ziek zijn of door andere omstandigheden niet kunnen werken.
Als je een kleiner aantal werkenden hebt, die dan eenzelfde potje moeten opbrengen voor een groter aantal niet-werkenden, waaronder in dit land meer fraudeurs dan de buurlanden (check de grootte van onze zwarte economie) dan zit je met een systeem dat niet kan blijven werken.

Ik ben nu ook niet de grootste Bouchez-fan, maar sommige van die voorstellen zit wél een logica achter. Ik kan niet meer op één hand tellen hoeveel mensen ik ken die in Luxemburg hun alcohol gaan halen, en die vertrekken vanuit Zuid-Limburg hé.
 
Pensioenen van 4k per maand lijkt mij nu ook wel echt alles behalve iets doorsnee.

Ik heb problemen met de manier waarop het debat hier (en op TV) wordt gevoerd, door dit soort casussen voor te stellen en van daar uit te gaan reageren vanuit emotie. Bij ons systeem van sociale zekerheid kunt ge niet anders dan aanvaarden dat er profiteurs en excessen tussen zullen zitten. Uiteraard moeten we die tot een minimum beperken maar het kan niet zijn dat we disproportioneel veel gaan uitgeven om tegemoet te komen aan het irrationele verlangen van sommigen om elke vorm van misbruik aan te pakken. Waar ge die grens legt zal altijd een punt van discussie zijn maar ik vind wel dat hier heel veel vanuit emotie en gevoel van onrecht wordt geredeneerd.

Cfr. Ive Marx



Doen alsof we het gat in de begroting gaan dichtrijden door zieken en werklozen couilloneren, vapes toe te staan, of de accijnzen op alcohol te verlagen (allemaal reële voorstellen van Bouchez) lijkt mij op zijn zachts gezegd utopisch.

Ik vind dat een beetje een foute conclusie. Percentage van GDP uitgegeven aan sociale zekerheid in 2022:

België zit tussen Duitsland en Italië op dat vlak.

Maar Duitsland heeft een veel lagere schuldenlast dan België. België heeft 105%, Duitsland heeft 64% Dus je kan al zeggen dat Duitsland het zich kan permetteren terwijl België niet. Als je vergelijkt met een land die een vèèl hogere schuldenlast heeft dan België: Japan.
Dan zie je al een beetje de gevolgen: Japan moet minder uitgeven aan sociale uitgaven omdat ze een gigantische staatsschuld hebben + Japan is veel vergrijsder dan België.
Resultaat: Basispensioen van 700 euro de maand in Japan. Dubbel zo grote armoedecijfers in Japan dan in België,...

Je hebt twee keuzes:
Het bloeden stelpen of maken dat je GDP sterk groeit.
Oostenrijk staat ook aan de voordeur van een budgettaire ramp. Hun tekorten swingen de pan uit.
Frankrijk en Italië is al een ramp qua budget.
*EDIT Finland heeft zijn staatsschuld verdubbeld in 15 jaar tijd qua ratio GDP dus daar gaat het ook niet meer goed. 87% voorspeld in 2025.

Ik denk serieus dat men 10% (mikken op 25% GDP) moet besparen op sociale zekerheid voordat we in een Japan-situatie terechtkomen. Ofwel moet je veel immigratie toelaten zodat je vergrijzing onder controle blijft maar ik denk dat de teneur in West-Europa niet pro-migratie is :p.


France31,4
Austria30,0
Finland29,6
Italy28,2
Belgium27,8
Germany27,7
Spain26,0
Denmark25,5
Sweden25,3
Japan24,7
 
Laatst bewerkt:
Pensioenen van 4k per maand lijkt mij nu ook wel echt alles behalve iets doorsnee.

Ik heb problemen met de manier waarop het debat hier (en op TV) wordt gevoerd, door dit soort casussen voor te stellen en van daar uit te gaan reageren vanuit emotie. Bij ons systeem van sociale zekerheid kunt ge niet anders dan aanvaarden dat er profiteurs en excessen tussen zullen zitten. Uiteraard moeten we die tot een minimum beperken maar het kan niet zijn dat we disproportioneel veel gaan uitgeven om tegemoet te komen aan het irrationele verlangen van sommigen om elke vorm van misbruik aan te pakken. Waar ge die grens legt zal altijd een punt van discussie zijn maar ik vind wel dat hier heel veel vanuit emotie en gevoel van onrecht wordt geredeneerd.

Cfr. Ive Marx



Doen alsof we het gat in de begroting gaan dichtrijden door zieken en werklozen couilloneren, vapes toe te staan, of de accijnzen op alcohol te verlagen (allemaal reële voorstellen van Bouchez) lijkt mij op zijn zachts gezegd utopisch.
Als iemand hier de moeite wil doen om de grafiek te maken.
 
Ik vind die "gigantische" ambtenarenpensioenen ook soms iets waar nogal emotioneel op gereageerd wordt. Ik snap dat het als oneerlijk wordt beschouwd, maar als je naar de echt hoge bedragen gaat kijken kom je volgens mij nu wel automatisch bij een categorie mensen die in de private sector serieuze andere pensioenpijlers zouden hebben. Zoals bij alles is het natuurlijk rijkelijk laat dat men daar wat aan gaat doen, waardoor de "oplossing" door heel wat mensen als unfair gaat gezien worden.

Ik vind het prima om ambtenarenpensioenen te herzien bijvoorbeeld. Ik heb wel meer moeite met het afnemen van verworven rechten. Maar bij deze heb ik het ook met name over die docu van Deborsu waarbij we binnen gaan filmen bij een of andere marginaal die profiteert van het systeem en dat combineert met zwartwerk, om de beurt verontwaardigd gaan doen en vervolgens daar tegen ten strijde gaan trekken. Dat lijkt mij weinig productief. Dat soort mensen zult ge helaas altijd hebben, de vraag is of dat probleem op kostenefficiënte wijze te bestrijden valt en zoja, hoe.

Aanvaarden dat het aantal profiteurs nooit 0 zal zijn is één ding.
Vaststellen dat bepaalde percentages hier dusdanig veel hoger liggen in de ene regio dan de andere of zeker ten opzichte van onze buurlanden, maakt dat we wel degelijk die grens rationeel kunnen terugschroeven, zolang onze buurlanden geen sociale kerkhoven zijn.
Ben ik het mee eens. Wallonië moet economisch aangezwengeld worden, en mensen daar moeten meer en vaker geactiveerd worden. Ge kunt dat grote verschil in cijfers tussen de regio's niet blijven goedpraten, dat zorgt op termijn alleen maar voor (nog) meer spanning. Ik denk ook oprecht dat een verandering van regime in Wallonië weg van de PS een goede zaak zou is, maar ik betwijfel dat een figuur als Bouchez met zijn plat opportunisme en corporate cliëntelisme per se een verbetering is.

Ik ben nu ook niet de grootste Bouchez-fan, maar sommige van die voorstellen zit wél een logica achter. Ik kan niet meer op één hand tellen hoeveel mensen ik ken die in Luxemburg hun alcohol gaan halen, en die vertrekken vanuit Zuid-Limburg hé.
Dat is een anekdote, daar kunnen we verder weinig mee. De vraag is of het verlagen van de accijnzen meer belastingen zou opbrengen, en dan moet ge ook nog een (mogelijks) zij-effect in acht nemen waarbij dat misschien leidt tot een netto toename van alcoholconsumptie en dus ook de bijhorende gezondheidskost. Voor zover ik weet is het als maatschappij nog altijd wenselijk om mensen weg te sturen van alcohol/tabak/vapes en is het bewust duurder maken van die producten een manier om het gedrag van mensen te sturen. Ik zie niet in hoe goedkope(re) alcohol in dat plaatje past.
 
Laatst bewerkt:
Ben ik het mee eens. Wallonië moet economisch aangezwengeld worden, en mensen daar moeten meer en vaker geactiveerd worden. Ge kunt dat grote verschil in cijfers tussen de regio's niet blijven goedpraten, dat zorgt op termijn alleen maar voor (nog) meer spanning. Ik denk ook oprecht dat een verandering van regime in Wallonië weg van de PS een goede zaak zou is, maar ik betwijfel dat een figuur als Bouchez met zijn plat opportunisme en corporate cliëntelisme per se een verbetering is.

Wil trouwens ook niet nodeloos kappen op Wallonië, percentage langdurig zieken in Nederland is ook lager dan in België.
En ik ben niet "rechts" op dit vlak, misschien wel wat asociaal op een aantal punten, maar ik zou een kankerpatiënt net een hogere ziekteuitkering geven i.f.v. diens diagnose, maar iemand met "burnout"? Sorry, daar zou ik sterker degressief gaan werken.

Dat is een anekdote, daar kunnen we verder weinig mee. De vraag is of het verlagen van de accijnzen meer belastingen zou opbrengen, en dan moet ge ook nog een (mogelijks) zij-effect in acht nemen waarbij dat misschien leidt tot een netto toename van alcoholconsumptie en dus ook de bijhorende gezondheidskost. Voor zover ik weet is het als maatschappij nog altijd wenselijk om mensen weg te sturen van alcohol/tabak/vapes en is het bewust duurder maken van die producten een manier om het gedrag van mensen te sturen. Ik zie niet in hoe goedkope(re) alcohol in dat plaatje past.

Nu goed, het totaalpakket van Bouchez zal ook wel ruim onvoldoende zijn zoals anderen hier al aanhaalden. En nicotinezakjes vind ik gewoon smerig. Persoonlijk zou ik een pakket maatregelen op tafel smijten waar Bouchez ook écht geen fan van zou zijn, bijvoorbeeld zwaar inzetten op bestrijden van zwartwerk.

Maar die mensen die ik ken die hun alcohol in LUX gaan kopen, gaan dus géén glas whiskey minder drinken, ze gaan integendeel nog wat extra naft verstoken om tot in Luxemburg te geraken, daar nog eens goed gaan eten... die zij-effecten die gaan in 2 richtingen natuurlijk.
Gedrag sturen prima, maar soms stuur je dus net in een onverwachte richting, bijvoorbeeld grensaankopen.

Als je land groot genoeg is, is dat effect beperkter. Als ik straks naar Maastricht rijd, staat in Lanaken ook de helft van de tankstations vol met Nederlanders...
 
Is procentueel indexeren dan niet fundamenteel oneerlijk? Waarom moet iemand die meer verdient daarom meer geld krijgen bij een indexatie. Het leven wordt voor iedereen duurder.

Waarom zou dat oneerlijk zijn?
Mensen met een hoger loon hebben (algemeen) een hogere levensstandaard (en dragen dus ook nog eens meer af op hun uitgaven door oa de BTW).
Moeten zij dan gaan inboeten tov anderen omdat ze een hoger loon hebben?
Je moet al meer belastingen betalen tov lagere inkomens, dan zou je ook nog eens minder index krijgen. Sorry, maar dit vind ik net oneerlijk.
 
Ik vind het prima om ambtenarenpensioenen te herzien bijvoorbeeld. Ik heb wel meer moeite met het afnemen van verworven rechten. Maar bij deze heb ik het ook met name over die docu van Deborsu waarbij we binnen gaan filmen bij een of andere marginaal die profiteert van het systeem en dat combineert met zwartwerk, om de beurt verontwaardigd gaan doen en vervolgens daar tegen ten strijde gaan trekken. Dat lijkt mij weinig productief. Dat soort mensen zult ge helaas altijd hebben, de vraag is of dat probleem op kostenefficiënte wijze te bestrijden valt en zoja, hoe.
Ah, zo. Ja, ik denk dat zoals bij elk deel van het beleid een sappige anekdote rond een marginaal die goed verdient aan een uitkerking + zwartwerk meer aandacht krijgt dan de droge cijfers. Het werkt soms ook gewoon contraproductief want zie die mens fraudeurt echt wel schandalig veel, dus dat ik een beetje fraudeer is ok. Ik heb zelf in de familie zo iemand die elk excuus aangrijpt om zijn eigen wangedrag goed te praten.
 
Waarom zou een verschuiving in remgeld (verdubbeling voor de patient & halvering ziekenkas) geen optie kunnen zijn ?
Bij huisartsen alleen is dat 1miljard minder uitgave RIZIV & drempel om voor het minste naar de huisarts te stappen wat verhogen. Met als gevolg dat huisartsen dan wat meer toegankelijk (lees: beschikbaar) wordt voor diegene die het wel echt nodig hebben.
Als je dat doortrekt naar tandartsen, etc... dan heb je toch al een klets gespaard van de begroting.
 
Maar bij deze heb ik het ook met name over die docu van Deborsu waarbij we binnen gaan filmen bij een of andere marginaal die profiteert van het systeem en dat combineert met zwartwerk, om de beurt verontwaardigd gaan doen en vervolgens daar tegen ten strijde gaan trekken. Dat lijkt mij weinig productief.
Aangezien er nu eindelijk (!) wat maatschappelijk debat is in Wallonië, is dat net heel productief gebleken. Als werkende Waal zou ik razend zijn.
Het is zeer goed dat het eens vanuit henzelf komt, in plaats van de perceptie dat de boze Vlaming eens een reportage komt draaien over wat voor profiteurs die Walen wel niet zijn.

Het moet inderdaad wel niet blijven gaan over specifieke marginaal X of Y die aan bod komt, die dient slechts ter illustratie van de cijfers.
En die cijfers zijn gewoon slecht, veel slechter dan elders, wat dus de noodzaak om iets te doen onderstreept, zoals je verder in je post zelf ook erkent. Voor werkloosheidscijfers kan je je misschien nog enigszins verschuilen achter "de economische toestand", die daar gewoon minder goed is dan bij ons, maar wat de eveneens gigantische invaliditeitscijfers betreft is er geen enkel excuus. Geen enkel.
 
Waarom bespaart een indexsprong voor de overheid? Ze krijgen toch net minder belastingen en RSZ binnen, mensen kunnen minder spenderen etc. Het is mijn werkgever toch die meer brutoloon (en dus meer werkgevers RSZ) moet ophoesten.

De pensioenen en uitkeringen stijgen mee, maar als dat een issue is, dan moeten ze daar maar eens springen om de uitgaven te verlagen.
Een serieus deel van de mensen krijgt toch een loonsverhoging ook zonder index. Het zijn vooral mensen die vergoed worden aan vaste barema's die hun lonen niet zullen zien stijgen. Bijna iedereen die bij de overheid werkt zou geïmpacteerd zijn door die maatregel terwijl dat in de privé slechts een deel zou zijn. Aan uitgavenkant betalen ze dus niks extra terwijl ze aan inkomstenkant maar een deel verliezen. + inderdaad alles van uitkeringen die niet stijgen.

Eventueel kunnen ze er ook aan denken om niet alleen de loonindexering over te slaan maar ook bepaalde fiscale grensbedragen zodat belastingsverminderingen ter plaatste blijven trappelen qua bedrag, dat hebben ze vorige keer een tienatl jaar geleden ook gedaan, of nog drastischer, ze zouden ook de belastingsschijven niet kunnen indexeren zodat iedereen die een verhoging krijgt, zelfs ter hogte van de indexering, er in zijn hoogste schijf op belast wordt. Dat laatste kan rap een miljard of meer opleveren (maar zou wel een vermomde belastingsverhoging zijn)
 
Terug
Bovenaan