Bedrog in je relaties?

Hoe zit het met bedrog in jouw relaties?

  • Ik ben al bedrogen geweest door een partner.

  • Ik heb een partner al bedrogen.

  • Ik ben al bedrogen + heb al bedrogen.

  • Geen van bovenstaande.


De resultaten zijn alleen zichtbaar na stemmen.
Je verandert het geweer van schouder hier. Niemand zegt dat je moet vrienden blijven met zo'n persoon.
Helemaal niet, het geweer is altijd op dezelfde schouder gebleven voor mij. Kaygell vertelde exact dat hij wel vrienden bleef met die persoon, daar ging mijn originele vraag dan ook over.
Als je vindt dat zijn gedrag niet strookt met jouw waardes, zeg je uiteraard de vriendschap op. Dat is vrij normaal.

Het gaat erover dat jij, en Eland, jezelf het recht toeeigenen om tussen twee personen even te gaan beslissen wat er moet gebeuren. Waarom? Wie geeft jou dat recht? (geen aanval overigens)
Ah helemaal niet eens met je statement eigenlijk.
Ik zie het enkel als een beslissing over mijn eigen handelen, niet over die van hem.
En ik snap het recht toe-eigenen deel niet? Welk recht ontneem ik hem hier?
Laatste deel snap ik ook niet? Ik geef mijzelf dat recht?

Voor mij is het simpel: ik wil vrienden blijven maar enkel als je het toegeeft aan je vriendin. Indien je dit niet doet dan zal ik het doen, want ik vind dat zij het recht heeft dit te weten. En als je het niet doet zullen wij bijgevolg ook geen vrienden meer zijn.

Ik zie het zo: indien ik de vriendin was, hoe zou ik willen dat mij men behandelt. En zo handel ik.

@Hellsdinner en @Eland het is maar hoe je het bekijkt natuurlijk. Door je vriend(in) te gaan verklikken, terwijl hij/zij je in vertrouwen nemen, pleeg je zelf ook een vorm van bedrog in je relatie met die vriend(in).
Ik snap het klikken deel niet, vanaf het begin heb ik toch duidelijk gezegd: Jij zegt het of ik doe het. Hoe is het dan klikken? Ik zeg hem letterlijk wat ik zal doen.

Goh ja, ik heb die keuze gemaakt dat niet te doen.
Heb nog zo een kameraad, die had zijn verloofde bedrogen zei em. Twee weken later zit ik aan de eretafel van zijn trouw....

Heb die keuze gemaakt om dingen die me in vertrouwen gezegd zijn over dat soort zaken niet door te geven en ik blijf daar echt bij.
Maar heb je het daar dan persoonlijk niet moeilijk mee op dat moment aan de tafel? Dat moet je toch het gevoel krijgen twee gezichten te hebben?
 
Maar heb je het daar dan persoonlijk niet moeilijk mee op dat moment aan de tafel? Dat moet je toch het gevoel krijgen twee gezichten te hebben?

Ja tuurlijk, die zat daar te janken dat hij zijn vrouw graag ziet aan die tafel goed wetende dat em twee weken ervoor nog een parking met ééntje zat te vogelen.
Tja, so be it.

Ik heb ook al dingen gedaan waar mensen met hun ogen trekken en die ze nooit gaan verstaan en toch blijven dat mijn vrienden.
 
Ja tuurlijk, die zat daar te janken dat hij zijn vrouw graag ziet aan die tafel goed wetende dat em twee weken ervoor nog een parking met ééntje zat te vogelen.
Tja, so be it.

Ik heb ook al dingen gedaan waar mensen met hun ogen trekken en die ze nooit gaan verstaan en toch blijven dat mijn vrienden.
Awel ja bij deze, ik zal het blijkbaar nooit verstaan :p
 
Ik vind loyaliteit tussen vrienden belangrijk en zou dus nooit dreigen om zoiets te gaan klikken. Wel zou ik mijn vriend daarop aanspreken en duidelijk mijn afkeer laten blijken. Maar het blijft wel mijn vriend zijn relatie en daar hoef ik niet de moraalridder over uit te hangen. Er is meer mogelijk dan klikken of met de mantel der liefde bedekken...

Als je het niet zegt, zit je toch forever met "Kompromat" wat voor enige vorm van ongemakkelijkheid moet zorgen tussen jullie ?

Ik zou mij niet comfortabel voelen als mijn vrienden het weten en mijn madam niet. De kans is er altijd dat je madam het van je vrienden te weten komt en niet van jezelf. Dan zijn de rapen volledig gaar.
 
Ik snap het klikken deel niet, vanaf het begin heb ik toch duidelijk gezegd: Jij zegt het of ik doe het. Hoe is het dan klikken? Ik zeg hem letterlijk wat ik zal doen.
Jij kan vinden dat zoiets jullie vriendschap ondermijnt en daarvoor die vriendschap verbreken. Wat je imo, niet kan doen is het zelf gaan vertellen omdat het jouw oordeel is dat je vriend een misstap heeft begaan. Dan moei jij je in iets waar je eigenlijk geen zaken mee hebt. Je mag een mening hebben en het gedrag afkeuren maar je hoeft niet in zijn plaats iets uit te voeren (of dreigen met) op basis van jouw oordeel.
 
Als je het niet zegt, zit je toch forever met "Kompromat" wat voor enige vorm van ongemakkelijkheid moet zorgen tussen jullie ?

Ik zou mij niet comfortabel voelen als mijn vrienden het weten en mijn madam niet. De kans is er altijd dat je madam het van je vrienden te weten komt en niet van jezelf. Dan zijn de rapen volledig gaar.
Als jij je daarbij oncomfortabel voelt dan neem je afstand. Je bent dan trouw aan je eigen waarden en volgt jouw morele kompas. Je hoeft je verder niet te moeien door die vriend aan te manen het op te biechten en daarbij een stok achter de deur te houden dat je het anders zelf wel gaat vertellen.
 
Jij kan vinden dat zoiets jullie vriendschap ondermijnt en daarvoor die vriendschap verbreken. Wat je imo, niet kan doen is het zelf gaan vertellen omdat het jouw oordeel is dat je vriend een misstap heeft begaan. Dan moei jij je in iets waar je eigenlijk geen zaken mee hebt. Je mag een mening hebben en het gedrag afkeuren maar je hoeft niet in zijn plaats iets uit te voeren (of dreigen met) op basis van jouw oordeel.

Ik vergelijk het met je vriend die iets steelt. Moet je dat zelf gaan afnemen en terug brengen, mss niet. Maar er is niks mis met het slachtoffer op de hoogte brengen.
 
Jij kan vinden dat zoiets jullie vriendschap ondermijnt en daarvoor die vriendschap verbreken. Wat je imo, niet kan doen is het zelf gaan vertellen omdat het jouw oordeel is dat je vriend een misstap heeft begaan. Dan moei jij je in iets waar je eigenlijk geen zaken mee hebt. Je mag een mening hebben en het gedrag afkeuren maar je hoeft niet in zijn plaats iets uit te voeren (of dreigen met) op basis van jouw oordeel.
En daar ben ik het dus mee oneens.
Als ik eender welk ander handelen waarneem dat indruist tegen mijn waardes zou ik ook ingrijpen, waarom nu niet? Waar is hier de lijn?

Als ik een kameraad iets zie stelen en hem zeg dat hij het moet terug geven of ik doe het, is dat dan mij moeien op basis van mijn oordeel? Ja, en dan?
Als hij het mij verteld of ik merk het op dan is het wel iets geworden waar ik zaken mee heb, zo simpel is het toch?
 
Als jij je daarbij oncomfortabel voelt dan neem je afstand. Je bent dan trouw aan je eigen waarden en volgt jouw morele kompas. Je hoeft je verder niet te moeien door die vriend aan te manen het op te biechten en daarbij een stok achter de deur te houden dat je het anders zelf wel gaat vertellen.
Als ik het niet vertel dan volg ik mijn eigen waardes en morele kompas niet, daar zit het hem juist.
 
Maar ik snap het klikken of moraalridder gevoel helemaal niet... Hij is iets fout aan het doen he, zolang zij niet op de hoogte is van het bedrog is het gewoon dat: bedrog en dat is fout? Tis toch de rol van vrienden om er voor te zorgen dat we op het juiste pad blijven ?

Ben ik nu zo simplistisch of onschuldig ingesteld dat ik zo denk?
Het is je rol om je vrienden aan te spreken op fout gedrag. Akkoord.

Het is absoluut niet jouw rol om je in die relatie te moeien.

"als je dit niet vertelt weet ik niet of we nog vrienden kunnen zijn"

"ik vind dit fout gedrag en als je partner het aan mij komt vragen ga ik niet kunnen liegen"

Dat is allemaal ok.

"Ik geef je X tijd om het te vertellen anders doe ik het"

Is compleet fout.

Je moet toch al een behoorlijk moreel superioriteitsgevoel hebben om scheidsrechter te gaan spelen in het leven van je vrienden.

Je kan gelijk hebben in wat moreel juist is maar toch fout zitten in hoe je ermee omgaat.
 
Het is je rol om je vrienden aan te spreken op fout gedrag. Akkoord.

Het is absoluut niet jouw rol om je in die relatie te moeien.

"als je dit niet vertelt weet ik niet of we nog vrienden kunnen zijn"

"ik vind dit fout gedrag en als je partner het aan mij komt vragen ga ik niet kunnen liegen"

Dat is allemaal ok.

"Ik geef je X tijd om het te vertellen anders doe ik het"

Is compleet fout.
Waarom is dit fout?
 
Waarom is dit fout?
Paar redenen:

- Je eigent je verantwoordelijkheid toe die niet de jouwe is. Je vriend blijft verantwoordelijk voor zijn daden en jij hoeft die niet over te nemen (of daarmee te dreigen).

- Je pleegt morele chantage door hem onder druk te zetten. Dat is geen vorm van zorg maar van controle.

- Je stelt jezelf boven je vriend. Je vindt dat jouw moreel kompas je het recht geeft om in te grijpen in iemand anders leven. Wat geeft jou dat recht? Je verpakt een morele superioriteit als rechtvaardigheid.
 
Paar redenen:

- Je eigent je verantwoordelijkheid toe die niet de jouwe is. Je vriend blijft verantwoordelijk voor zijn daden en jij hoeft die niet over te nemen (of daarmee te dreigen).
Niet mee eens. Door dat ik deze informatie heb, ben ik ook verantwoordelijk over wat er met die informatie gebeurt.
- Je pleegt morele chantage door hem onder druk te zetten. Dat is geen vorm van zorg maar van controle.
Ik zie in deze specifieke situatie niet in wat hier fout mee is? Hij doet iets fout volgens mij -> ik toon aan dat dat gevolgen heeft.
- Je stelt jezelf boven je vriend. Je vindt dat jouw moreel kompas je het recht geeft om in te grijpen in iemand anders leven. Wat geeft jouw dat recht? Je verpakt een morele superioriteit als rechtvaardigheid.
Klopt? Maar welk recht? Ik verpak helemaal niks, ik denk dat ik het vrij rechtuit zeg:
Wat jij hier doet is volledig tegen mijn waarden in, ik vind dat jouw vriendin dit moet weten, als jij het niet verteld doe ik het want ik zou het zelf ook willen weten als het mij zou overkomen en ik kan persoonlijk niet met deze informatie leven.

Ale, dat ik het uitermate egoïstisch aanpak wil ik aannemen. Ik zeg letterlijk: ik persoonlijk ga mij beter voelen als uw vriendin dit weet want IK vind dat de correcte manier van handelen en ik wil niet met een knagend gevoel in mij zitten dat uw vriendin het niet weet en ik wel.
 
Wat jij hier doet is volledig tegen mijn waarden in, ik vind dat jouw vriendin dit moet weten, als jij het niet verteld doe ik het want ik zou het zelf ook willen weten als het mij zou overkomen en ik kan persoonlijk niet met deze informatie leven.
Jij hebt je simpelweg niet te moeien in zijn relatie. Strookt het niet met je waarden dan stop je die vriendschap. Dat is het enige juiste dat je kan doen. Het zijn jouw waarden maar het is zijn relatie. Als dat niet strookt met elkaar is het niet aan jou om je te moeien in zijn relatie.
 
Jij hebt je simpelweg niet te moeien in zijn relatie. Strookt het niet met je waarden dan stop je die vriendschap. Dat is het enige juiste dat je kan doen. Het zijn jouw waarden maar het is zijn relatie. Als dat niet strookt met elkaar is het niet aan jou om je te moeien in zijn relatie.
ik zal het nooit snappen. Ik denk niet dat het nog nut heeft verder in cirkels te praten helaas :p Volgens mij hebben we gewoon heel andere definities van bepaalde concepten.
 
Wederom, ik snap niet welk recht ik mij toe eigen? Het recht om het haar te vertellen? Waarom is dat überhaupt een recht?
Het gaat hier toch om het recht voor haar om het te weten?
Heb je al eens ooit in zo'n situatie gezeten? Want het is niet zo makkelijk (vanzelfsprekend) wanneer je eenmaal in zo'n situatie zit.
 
Paar redenen:

- Je eigent je verantwoordelijkheid toe die niet de jouwe is. Je vriend blijft verantwoordelijk voor zijn daden en jij hoeft die niet over te nemen (of daarmee te dreigen).

- Je pleegt morele chantage door hem onder druk te zetten. Dat is geen vorm van zorg maar van controle.

- Je stelt jezelf boven je vriend. Je vindt dat jouw moreel kompas je het recht geeft om in te grijpen in iemand anders leven. Wat geeft jou dat recht? Je verpakt een morele superioriteit als rechtvaardigheid.
Iets wat we feitelijk vaker zien.
 
Terug
Bovenaan