Bij mij gaat het eerder hier om: Of je nu 20, 30, 50 of 80 bent. Bedrog is bedrog en die laatste zin: Daarmee ben ik het dus eens. Maar het bedrog is 20+ jaar geleden gebeurd. Ga je als je dit te weten komt de deur asap en zonder nadenken dichttrekken voor iets dat zolang geleden gebeurd is of ga je verder met de relatie?Goed, die discussie gaan we hier nu niet meer ophalen.
Maar op dit punt wil ik toch wel eens inpikken want velen geven dat ook een duimpje.
Waarom zou bedrog door iemand van 22 jaar meer te begrijpen zijn dan iemand van 42 jaar?
Lijkt me dat je op 22 toch ook een moreel kompas hebt en goed weet wat juist of fout is.
Dat wist ik zelf toch ik 12 jaar was en mijn eerste vriendinnetje kuste dat ik dan niet met iemand anders moest kussen.
Op geen enkele leeftijd vind ik bedrog op een of andere manier meer aanvaardbaar of te begrijpen.
Indien je zonder nadenken zegt: 100% zeker dat eerste. Besef dat dit ook gevolgen heeft voor anderen (oa je kinderen). Mogelijks komt er een vechtscheiding aan. Je wenst door zo'n ondoordachte beslissing over 5 jaar niet van je kinderen te horen dat JIj de grote eikel bent (ondanks dat je gelijk had). Want die kans bestaat als je je kinderen niet mee betrekt in het verhaal.
De gevolgen kunnen groot zijn. Enerzijds is het hypocriet van je vrouw dan om 20 jaar lang te zwijgen en niks te zeggen. Maar eerlijk? Als alles koek en ei is om dan door één zonde zonder nadenken de deur dicht te slaan: Ergens is dat ook hypocrisie van uzelf dan. Men spreekt steeds over het feit dat iedereen een tweede kans verdient. Nou als je de deur dichttrekt zeg je eigenlijk: Neen de kans is verkeken een 2de kans verdien je niet.
Hiermee wil ik NIET zeggen dat je finale beslissing niet kan en mag zijn: Ik ben er mee weg. Maar doe het doordacht. Denk erover na. Wik en weeg alles voor je een beslissing neemt.
, maar het is niet alsof dat al vrienden waren dan.