Battle Royale: the 2020's - Round 1 (TIE BREAK!)

Chat Pile - Why - 11
Electric Callboy - We Got The Moves - 7

Ik durf sporadisch wel eens EC opzetten om een interval training wat extra pit te geven maar veel meer dan dat is het toch niet. Bijkomstig is We Got The Moves niet echt een lieveling.

Chatpile daarentegen sloeg in als een bom!
 
Chat Pile - Why - 12
Electric Callboy - We Got The Moves - 7

Chat Pile is één van de beste dingen die de laatste jaren is gebeurd voor het sludge metal genre.

Electric Callboy is dat ook voor populaire metal.

Maar Why vind ik enorm intens waar het nummer van EC toch een beetje teleurstellend is ten opzichte van andere knallers (Fuckboi en Spaceman bv.).
 
Chat Pile - Why - 12
Electric Callboy - We Got The Moves - 7

Chat Pile is één van de beste dingen die de laatste jaren is gebeurd voor het sludge metal genre.

Electric Callboy is dat ook voor populaire metal.

Maar Why vind ik enorm intens waar het nummer van EC toch een beetje teleurstellend is ten opzichte van andere knallers (Fuckboi en Spaceman bv.).

Bovenstaande vat het helemaal.
Echt helemaal niks tegen Electric Callboy maar imo niet het beste nummer dat ze hebben én Chat Pile die waanzinnig goed zijn.

Dus:
Chat Pile - Why - 13
Electric Callboy - We Got The Moves - 7
 
Wet Leg - Chaise Longue - 0
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 1

Ik was aanvankelijk enthousiaster over Wet Leg en Dhr Zimmerman kon de boomerboom in want als je niet geconcentreerd bent en puur sonisch klinkt het Dylan lied als saaie mompelfolk, lees dus de Wikipedia pagina van het nummer en probeer in de zone te geraken. De Ierse sfeer (Shane McGowan-esque zonder alcohol) plus de kruising van oudere poëzietraditie met popcultuur quotes maakt het meer iets hebben dan je zou denken. Zit ook in een apart vakje in zijn repertoire: niet de klassieke Dylan, niet de electrische, niet de 90s, niet de bluescovers... Hoewel high energy en aanstekelijk is Wet Leg dan toch de loser met een afgezaagde indie formule.
 
Wet Leg - Chaise Longue - 1
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 1

Voor mij dus wel saaie mompelfolk. Het doet mij vooral wat denken aan het recente werk van Bruce Springsteen die ook wat melancholisch klinkt in zijn recent werk maar die behoudt nog een soort charisma en schwung iets wat ik bij Dylan nooit echt heb gehoord. En dan ga ik toch liever voor de indierock van Wet Leg.
 
Wet Leg - Chaise Longue - 2
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 1

'Would you like us to assign someone to butter your muffin?'

Wet Leg levert gewoon catchy niemendalletjes en soms is dat gewoon plezanter dan legendes in de winter van hun carriere.
 
Wet Leg - Chaise Longue - 4
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 3

Wet Leg: ik vind dit nummer en het album waar het opstaat leuk maar ik vergeet eigenlijk tot mijn spijt snel weer dat het bestaat. Ik moet de naam van de band echt ergens tegen komen, zoals bij dit concept, om er nog eens actief naar te luisteren. Net nog wel eens met plezier gedaan en Wet Leg zou bij veel andere duels er winnend uit gekomen zijn.

Bob Dylan: een artiest waar ik veel respect voor heb maar waar ik nooit hele grote fan van geworden ben. Dit nummer vind ik wel heel erg goed. Ik vond het leuk om de lyrics te volgen en te zien of ik bepaalde referenties herkende en de algemene toon was bluesy en elegisch en had mede met de context van Dylans carrière iets ontroerend. Ik weet niet eens of ik indertijd het album wel beluisterd had maar dat ben ik nu ook goed aan't maken.

Wel een interessant paar, enerzijds een hippe jonge energieke band en anderzijds een oude knorpot die heel traditionele muziek maakt. Misschien is dit een teken dat ik ook oud aan't worden ben.
 
Wet Leg - Chaise Longue - 5
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 3

Ik kan mij nog wel herinneren dat ik die Wet Leg nog wel ok vond toen het AOTW was, ook nu bij het herbeluisteren van dit nummer kom ik niet veel verder als 'ok', het is hip en catchy enzo, maar de lyrics zijn wel een beetje puberaal ofzo :unsure:
Bob Dylan is dan weer zodanig saai dat ik moeite heb om het einde van nummer te halen, de lyrics zijn wel beter hier lol. Ik heb ook wel echt niets met Bob Dylan, nooit echt naar geluisterd tbh.
 
Wet Leg - Chaise Longue - 6
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 3

Van beide fan maar dan nog meer van Bob, al moet ik vaak zijn albums meerdere keren beluisteren voor die klik er is. Bij deze is dat nog niet gebeurd.

Gezien mijn big D kan ik me meer vinden in de lyrics van Chaise Longue
 
Wet Leg - Chaise Longue - 8
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 3

Ik heb nooit iets gehad met Bob Dylan tbh. Ik heb hem ooit eens live gezien in het sportpaleis (ik was daar voor Knofler die het voorprogramma deed) en ben het halfweg afgetrapt. Alle respect voor zijn legacy maar mij heeft hij nooit weten raken. Ook dit nummer is voor mij vreselijk saai, al zal het hoogstwaarschijnlijk tekstueel wel in orde zijn.

Wet Leg is qua lyrics vrij puberaal maar dat boeit met dus niet. Het is catchy as fuck dus krijgt het mijn stem vandaag.
 
Wet Leg - Chaise Longue - 8
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 4

Chaise Longue is leuk en catchy as hell. I Contain Multitudes is warm, zacht bed van poëzie.
Dylan kan ik moeiteloos een paar uur na elkaar beluisteren, Wet Leg is goed voor één keer per week.
 
Wet Leg - Chaise Longue - 9
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 4

Belachelijk catchy die Chaise Longue, het mag ook eens simpel zijn. :D
 
Wet Leg - Chaise Longue - 9
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 5

Ik word elk jaar een beetje meer mijn pa (the horror!). Dacht dat ik het nummer van Dylan niet kende, maar ze hebben dit effectief indertijd vaak gedraaid op Radio1! Fijn nummer en ik heb er direct de hele Rough and Rowdy Ways plaat bij gehaald. Comfy, doorleefde blues en country.

Take my vote!

Wet Leg is een fijne radiosingle ook.
 
Laatst bewerkt:
Wet Leg - Chaise Longue - 10
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 5

Dat nummer van Wet Leg (net als hun AOTW indertijd) vond ik fris en catchy klinken. Dylan is nooit mijn dada geweest.
 
Wet Leg - Chaise Longue - 10
Bob Dylan - I Contain Multitudes - 6

Chaise Longue is wel tof voor even maar op vlak van songwriting kan het nummer écht niet op tegen I Contain Multitudes. Er is een reden waarom Dylan die Nobelprijs voor literatuur won, en dat talent hoor je ook in het genomineerde nummer. Je moet er wel actief naar luisteren om de trage poëzie te ervaren en de ettelijke culturele referenties en invloeden op te merken. Het lied is gelaagd en sober, intiem en betekenisvol. Het stemt tot introspectie; zijn wij allemaal niet complexe wezens die steeds veranderen? De stem en de lyrics staan centraal, en dus mijlenver van Chaise Longue. De score valt wellicht niet meer in te halen maar wie weet wil iemand zijn of haar stem wijzigen, want ja, we contain multitudes.
Ik geef toe dat het beter tot zijn recht komt als je het album Rough and Rowdy Ways volledig beluistert.

Kanttekening: ik nomineerde het Dylan nummer.
Bonus: het gedicht van Walt Whitman (1955) dat een inspiratiebron vormde voor het lied.
 
Terug
Bovenaan