Ik kijk uit naar vannacht, ik ga in dit topic ook posten(als ik het niet vergeet), en volg het zeker.
Wel stoor ik me een beetje aan de berichtgeving in Belgische media. Het is opnieuw niet echt neutraal. Ik begrijp het wel, trumpliefhebbers zijn in een minderheid, maar ik vind dat de kwaliteit eronder lijdt als je onder dit perspectief berichtgeving doet, zowel in het Nieuwsblad als op deredactie.be lees ik toch serieus wat dingen waar mijn wenkbrauwen van fronsen.
1. Bijvoorbeeld met welke races die men als competitief bestempelt ten eerste, J.D. Vance zijn race in Ohio vind ik persoonlijk maar mildly competitief en dan is dat geen verrassing tegenover 2016 en 2020 toen Ohio duidelijk gewonnen werd door de Republikeinen. In de peilingen lijdt Vance met een vergelijkbare marge, dus dan is dat geen verandering tegenover vorige keer? Bovendien werd Ohio ook als competitiever beschouwd dan het daadwerkelijk achteraf was.
www.vrt.be
In dit artikel wordt hij gekopt nog als een never-Trumper. Misschien was dat inderdaad effectief zijn verleden, maar dat vat toch de essentie helemaal niet van de toestand van vandaag. De meeste Republikeinen in het congres hebben een never-Trump verleden en zijn ondertussen gezwicht.
2. In datzelfde artikel zie ik een heleboel races die eigenlijk helemaal niet competitief zijn. Het wordt gekopt met "meest opvallende kandidaten", maar Ron DeSantis, MTG en Brian Kemp zijn allemaal nu al quasi zegezeker. De andere genoemde races zijn competitiever, hoewel race 2 wellicht voor de Democraten zal zijn maar dat is nog altijd wel een race van "het moment" die in de aandacht staat. De races van DeSantis, MTG en Kemp zijn voor mij helemaal niet opvallend, ja bekende figuren, en that's it.
Ik vind het gewoon vreemd omdat toch niet de races zijn die het meest competitief zijn, laat staan waar de Amerikanen of party-insiders het meest naar kijken (de andere 5 ja, maar deze 3 toch niet?). Tenzij het weer gebruikt moet worden om de aandacht te vestigen op de controversiële uitlatingen van MTG over gazpacho en jewish space lasers.
Je voelt toch dat men weinig voeling heeft met Amerikaanse politiek, het voelt effectief echt aan alsof het door een buitenstaander wordt beschreven, en niet door "een insider".
Wel stoor ik me een beetje aan de berichtgeving in Belgische media. Het is opnieuw niet echt neutraal. Ik begrijp het wel, trumpliefhebbers zijn in een minderheid, maar ik vind dat de kwaliteit eronder lijdt als je onder dit perspectief berichtgeving doet, zowel in het Nieuwsblad als op deredactie.be lees ik toch serieus wat dingen waar mijn wenkbrauwen van fronsen.
1. Bijvoorbeeld met welke races die men als competitief bestempelt ten eerste, J.D. Vance zijn race in Ohio vind ik persoonlijk maar mildly competitief en dan is dat geen verrassing tegenover 2016 en 2020 toen Ohio duidelijk gewonnen werd door de Republikeinen. In de peilingen lijdt Vance met een vergelijkbare marge, dus dan is dat geen verandering tegenover vorige keer? Bovendien werd Ohio ook als competitiever beschouwd dan het daadwerkelijk achteraf was.
Dit zijn de opvallendste kandidaten en hevigste clashes van de tussentijdse verkiezingen in de VS | VRT NWS Nieuws
Van een "puppy killer" over een predikant tot een QAnon-aanhanger: er zijn nogal wat markante figuren die vandaag tot parlementslid, sheriff of gouverneur verkozen kunnen worden in de VS. En de strijd is hard. We zetten acht races met opvallende, populaire en controversiële kandidaten op een rij.
www.vrt.be
In dit artikel wordt hij gekopt nog als een never-Trumper. Misschien was dat inderdaad effectief zijn verleden, maar dat vat toch de essentie helemaal niet van de toestand van vandaag. De meeste Republikeinen in het congres hebben een never-Trump verleden en zijn ondertussen gezwicht.
2. In datzelfde artikel zie ik een heleboel races die eigenlijk helemaal niet competitief zijn. Het wordt gekopt met "meest opvallende kandidaten", maar Ron DeSantis, MTG en Brian Kemp zijn allemaal nu al quasi zegezeker. De andere genoemde races zijn competitiever, hoewel race 2 wellicht voor de Democraten zal zijn maar dat is nog altijd wel een race van "het moment" die in de aandacht staat. De races van DeSantis, MTG en Kemp zijn voor mij helemaal niet opvallend, ja bekende figuren, en that's it.
Ik vind het gewoon vreemd omdat toch niet de races zijn die het meest competitief zijn, laat staan waar de Amerikanen of party-insiders het meest naar kijken (de andere 5 ja, maar deze 3 toch niet?). Tenzij het weer gebruikt moet worden om de aandacht te vestigen op de controversiële uitlatingen van MTG over gazpacho en jewish space lasers.
Je voelt toch dat men weinig voeling heeft met Amerikaanse politiek, het voelt effectief echt aan alsof het door een buitenstaander wordt beschreven, en niet door "een insider".
, want dat was ook ongehoord dat iemand zonder politieke ervaring president zou worden 
