Ondertussen heb ik m'n Stryd al een hele poos. En ik dacht: ik deel een beetje mijn bevindingen tot nu toe!
Eerst het ding zelf. Heel gemakkelijk in gebruik. Gewoon op de schoen hangen en klaar. In het begin moet je natuurlijk een paar tests uitvoeren en een paar loopjes erop hebben staan, en dan krijg je ook alles in een overzichtelijk Powercenter. Met véél data (te veel).
Het enige wat ik wel vervelend vind, is het interne geheugen. Dat is mooi, maar uploadt nooit vanzelf. En als je het dus eens wel doet, uploadt hij àlles, waardoor je 99% van je loopjes dubbel hebt staan. En telkens je je schoenen hebt verzet, gaat hij ook een minuutje opnemen. Totaal nutteloos dus.
En alles werkt zoals het hoort te werken: Wind maakt quasi meteen een verschil uit, bergop, alles. Ik moet minder op m'n horloge staren dan ik had gevreesd, bij 80% van de loopjes komt het gevoel wel dicht genoeg in de buurt. Behalve bij de tempo's, da's nog wennen. Wel straf hoe intervallen zo met de vingerknip opgevolgd kunnen worden.
Het is wel een heel andere manier van trainen, dat had ik wel onderschat. De basisprincipes blijven uiteraard gelijk: duurlopen, tempo, threshold, interval... Maar de blokjes waarmee je bouwt zijn anders. Een aanzienlijk deel van de aantrek voor mezelf was ook die technische/theoretische kant, en daar ben ik dan ook vol in gedoken. En eerlijk: ik denk dat dat wel een beetje nodig is om er veel uit te halen.
Voor mij viel de euro door uitspraken van Palladino in een webinar, die zei: Je zult op 300W je race uitlopen, hoe snel dat is, hangt af van je training. Ik weet niet of ik het goed kan overbrengen, maar zoals Koen de Jong ook zegt in zijn uitleg die je erbij krijgt: voor mij werkte dat wel bevrijdend. En sinds dat moment heb ik de rest niet meer bekeken: Geen HR, geen tempo. Ik schrok toen ik laatst thuiskwam en op Strava plots zag waarom die thresholdtraining best pijn deed: het was aan 4:30, onder mijn 5k-pr. Maar op het moment van de training valt dat allemaal weg, ik vind dat wel heel fijn.
Achteraf natuurlijk bekijk ik dan wel de schema's en de praktische uitkomsten. Ook al omdat ik altijd schrik heb voor overbelasting en schema's die te zwaar gaan. Ik wou Trenara niet graag achterlaten, dat was wel met een bang hart. Maar na een maand heb ik de rekenmachine erbij gehaald en potverdorie
Die nieuwe schema's van Palladino waar Stryd nu mee uitpakt zijn gepolariseerder dan Trenara. Super. Want ook daar: ik vind het makkelijker om me aan mijn lage power te houden tijdens LSD's en kom gemiddeld op lagere hartslagen uit dan toen ik het op HR deed.
Dat ik op niks anders meer moet letten, maakt het ook wel moeilijker. Ik zit nu met pijn in mijn achillespees en ik weet niet goed vanwaar die komt. Ik heb alles zitten narekenen en het heeft niks met aantal km's te maken in dit schema, niks met TRIMP. Hoogstens met het feit dat ik 2w rust heb gehad na mijn grote piek en dan weer stilaan aan het opbouwen ben gegaan totdat ik nu ongeveer weer op mijn 100km/maand zit. Volgens mij rustig en zonder overdrijven, maar toch die stijve achillespees op het randje van een probleem. En dan vind ik het moeilijk dat ik naar al de rest niet heb gekeken onderweg... Daar zit ik nu nog wat mee.
Maar voor de rest voorlopig een heel geslaagd experiment voor mij. Zeker omdat ik m'n 10k er redelijk vlot mee heb gebroken. De race pacing alleen al maakt het wel érg de moeite voor mij. Ik deelde véél te voorzichtig in, maar met dit durf ik er iets meer vanop aan dat ik de pacing zal kunnen volhouden.
). Het kwam uiteindelijk wel op 150euro wat ik wel veel vond maar het kan mij maar motiveren om vol te houden zeker?
