Algemene Loopthread

Hoe zet je dat om als je niet goed weet waar vertrekken?

Als absolute starter vind ik dat toch ook wat een absurd schema, wie gaat nu meteen 6 dagen in de week lopen..?
Als je weekvolume maar 10km is dan zit je 3 keer in de week een toertje van 1km te lopen, 3 keer in de week een toertje van 2km en 1 keer in de week 3km.

Lijkt me beter om te bekijken wat je de laatste weken als totaal hebt gelopen en dat voorzichtig te verdelen over 2-3 dagen (afhankelijk van wat lukt voor jou) en dan geleidelijk volume bij die loopjes op te trekken. (bvb 3-3-4, week erna 3-4-4,...) lijkt me toch al wat praktischer dan 1-2-1-2-1-3). En zoals al gezegd, als starter hoeft daar niet elke week een km bij, je kan rustig wennen aan je huidige volume door dat nog een week te herhalen.
 
Als absolute starter vind ik dat toch ook wat een absurd schema, wie gaat nu meteen 6 dagen in de week lopen..?
Als je weekvolume maar 10km is dan zit je 3 keer in de week een toertje van 1km te lopen, 3 keer in de week een toertje van 2km en 1 keer in de week 3km.

Lijkt me beter om te bekijken wat je de laatste weken als totaal hebt gelopen en dat voorzichtig te verdelen over 2-3 dagen (afhankelijk van wat lukt voor jou) en dan geleidelijk volume bij die loopjes op te trekken. (bvb 3-3-4, week erna 3-4-4,...) lijkt me toch al wat praktischer dan 1-2-1-2-1-3). En zoals al gezegd, als starter hoeft daar niet elke week een km bij, je kan rustig wennen aan je huidige volume door dat nog een week te herhalen.
Dat is trouwens de meest gemaakte fout, het idee dat je altijd maar vooruit moet.
Nee het is echt wel eens goed om eens wat langer op een plateau te blijven.
 
Zoals elke keer hierbij weer een kort verslag na de Grizzly 100 gisteren.

Ik had er deze keer eigenlijk niet zoveel zin in. Mogelijks decompressie na Brugge, maar ik stond gisteren echt aan de start zonder echt enthousiast te zijn. Nochtans is dit helemaal mijn ding.

De eerste 20km gelopen op automatische piloot en na die 20km was de zin helemaal weg. Ik ben dan meer en meer foto’s beginnen nemen (van koeien) en ben maar wat verder blijven slenteren. Ik heb zelfs gedacht om na km45 te stoppen aan de bevoorrading.

Daar dan toch beslist om verder te doen omdat opgeven zonder echte noemenswaardige reden toch not-done is. Gelukkig is het nadien wel gebeterd, een paar sympathieke mensen tegengekomen, wat gebabbeld, mijn fotoreportage verdergezet, kortom het was terug leuk!

Van bij de start was het wel duidelijk dat het geen gemakkelijke editie zou worden, redelijk wat modder op sommige plaatsen, wat ervoor zorgt dat je constant moet corrigeren en extra druk op uw enkels/heupen legt. Een echte herfsttrail dus!

Ondertussen was ik dus rustig verder aan het gaan, zonder al te zot te doen, maar had ik dus wel mijn plezier terug. De laatste 40km of zo heb ik weer voornamelijk alleen gelopen totdat ik 20km voor het einde bericht kreeg van een maat die zei dat een andere kameraad 500m voor mij liep. Tandje bijgesloken om hem in te halen en eindelijk nog eens te kunnen babbelen.

Samen zijn we dan op de laatste bevoorrading terug vertrokken voor wat met voorsprong de lastigste 15km gingen worden. Geraakten bijna niet meer vooruit, maar met 2 was het lachen geblazen!

Uiteindelijk na 12u20 aangekomen, gezien het gebrek aan enthousiasme de eerste 40km en het parcours kan ik hiermee leven!

Ik vind het overigens nog altijd een echte aanrader, gevarieerd parcours, mooie vergezichten, massa’s koeien 😍.

Verder toch nog even @parabellum @Corthagus @Vlitser en @Semi feliciteren met hun prestaties! Zwaar onder de indruk van wat er hier op het forum rondloopt, chapeau mannen! Geniet allemaal maar goed na en we zien elkaar terug in het echte trailparadijs van België!
 
Dat is trouwens de meest gemaakte fout, het idee dat je altijd maar vooruit moet.
Nee het is echt wel eens goed om eens wat langer op een plateau te blijven.
Nog een ander voorbeeld:
Als uw schema bijvoorbeeld zegt: Deze week moet ik 40km lopen. Maar je lichaam zegt: Het gaat echt niet en je ligt elke keer je loopt letterlijk te zwalpen ga je dan echt afzien tot en met, om toch maar aan die 40km te geraken?

Doe je er dan iets verkeerds mee, van even te zeggen: Ik moet even gas terugnemen, mijn lichaam zegt NEEN, en van die week bijvoorbeeld amper 9km te lopen? Neen hé.

Luister naar je lichaam, durf af en toe eens een stap achteruit zetten, om daarna er weer twee vooruit te zetten. Of blijft even hangen op een plateau (zoals je zegt) en ga pas verder als je lichaam er klaar voor is.
 
Laatst bewerkt:
als je letterlijk elke keer ligt te zwalpen, ga je beter naar de dokter hé :S
Veel mensen leven effectief wel met de gedachte dat elke training "stevig" moet zijn.
Dat ze na elke training stikkapot moeten zijn en ze altijd snel moeten lopen zodat ze buiten adem zijn.
Dat is dus allesbehalve het geval. Je zou net vaak het gevoel moeten hebben dat je minder en rustiger gelopen hebt dan je gevoel zegt.
 
Zoals beloofd ook een verslag van mijn escapades gisteren. Alleszins trots en tevreden over het volbrengen van mijn langste trail tot nu toe (de 58k dus), maar toch ook wel een beetje balen.

Om 9u00 vertrokken en ondanks de dreigende wolken zijn wij gespaard gebleven van enige regen. Het parcours kende ik reeds van twee jaar geleden (de 38k) en lag er zeer beloopbaar bij op een paar glibberige stroken na door de regenval eerder die nacht. Enkel de strakke wind in de open vlaktes was soms wel echt moordend. De 'hellingen' an sich ook allemaal zeer vriendelijk in vgl. met de korte stukken in de Vlaamse Ardennen waar ik op train.
Ik besloot om conservatief te starten, maar wel voeling te houden met het 'eerste pak'. De eerste 10k liep ik rond positief 20 en ik voelde me vrij snel goed en begon stelselmatig het pak op te rapen. Na 15 k ongeveer erg lang bij een Amsterdammer gelopen en redelijk wat verhalen uitgewisseld over erg uitéénlopende onderwerpen :p.

Na de 2e ravito (23k) kwam ik meer en meer in mijn ritme en liep ik na 25k weg van de Amsterdammer en had ik mij in de top 10 genesteld. Maar dan begon de miserie tussen km 27 - 35km. In een afdaling haalde ik nog twee personen in maar miste ik een pijl die door de wind van een tak gevallen was en dus op de grond lag. Het gevolg was dat de twee personen die ik ingehaald had in de afdaling mij volgden en dus ook verkeerd liepen. Het gevolg was een verlies van kleine twee minuten en terug de klim op, gelukkig hadden die twee personen wel een gpx en kon ik de goede weg terugvinden. Want ik dat stuk in een bepaald bos waren de pijlen erg schaars en niet goed aangeduid en was er opnieuw verwarring met zelf de gpx-lopers en troepten we samen met 5 man.

De grootste klucht moest evenwel nog volgen. Met het groepje van 5 man namen we een klim waar ik de leiding nam en op een bepaald moment kon je volledig links op de top, schuin links een bos pad in of rechts een single track nemen. De pijl gaf duidelijk aan om rechts te gaan dus ik en de rest namen die weg. Een km of twee later komen we opnieuw op een verwarrend stuk waar er enkel pijlen in de omgekeerde richting stonden, ik wacht stilstaand op de groep omdat ik niet nog eens wou fout lopen. De groep met gpx gaf aan dat de weg wel degelijk liep op dat stuk die de pijlen aangaven. Dus ik nam die weg en liep volgweg van de groep - na 2km in een afdaling keek ik achterom en zag nog maar 1 persoon van die grote groep (bleek dat de rest rechtsomgekeerd had gemaakt). Wat later kwam ik op een splitsing waar je kon kiezen tussen de 100k/83k of 58k, en dan begon het mij te dagen. Ik herkende de splitsing en herkende de vierkantshoeve waar we passeerden.... Dit was nl. het begin van de klim die ik eerder had gedaan. Maar nu éénmaal boven op de klim stond de pijl niet meer helemaal rechts, maar schuin links. Ik heb aan die splitsing veel tijd verloren omdat ik besefte dat ik een rondje had gelopen en niet inzag waar ik anders had kunnen lopen gegeven de pijlen. Het resultaat was dus dat ik in totaal 5,5k extra had gelopen door de vergissingen.

Toen ik besefte dat ik 5,5k extra had gelopen zakte de moede en moraal mij wel even volledig in de schoenen. Mijn ritme waar ik in zat was volledig gebroken en ik had de zin niet meer om door te duwen. Vooral mentaal was het even moeilijk toen ik de krampen begon te voelen na 50k en ik wist dat het dus effectief nog 13,5k voor mij was en geen 8k :p.

Uiteindelijk wel tevreden nu van het volbrengen van een 63,5k trail aan een deftig tempo, waar voorheen 45k mijn langste afstand was. Zeker met wat meer gerichte training biedt het nog mogelijkheden. Het genieten van het lopen en de natuur is primair voor mij, maar het is wel balen dat ik een top 10 plaats door mijn neus geboord zie hierdoor:).

Alleszins een goede basistraining voor het BG-weekend :D!
 
@Corthagus Toch een ferme prestatie man, al begrijp ik uw frustratie volkomen! Dat is ook de reden dat ik altijd op gpx loop, al te veel soortgelijke toestanden meegemaakt.

Wanneer waag je u aan een 100km? 😁
 
Veel mensen leven effectief wel met de gedachte dat elke training "stevig" moet zijn.
Dat ze na elke training stikkapot moeten zijn en ze altijd snel moeten lopen zodat ze buiten adem zijn.
Dat is dus allesbehalve het geval. Je zou net vaak het gevoel moeten hebben dat je minder en rustiger gelopen hebt dan je gevoel zegt.
Inderdaad.. ik doe dat zelfs op een wedstrijd niet meer als ik er al is één doe. Mijn tempo op training en wedstrijd is exact hetzelfde.. kalmpjesaan zonder afzien..
 
Dat is ook de reden dat ik altijd op gpx loop, al te veel soortgelijke toestanden meegemaakt.
Had ik beter ook gedaan. Vooral de loop die enkel voor de 100K-lopers was, was toch wat zwak gepijld. Heb op een gegeven moment gewoon moeten wachten tot er iemand met een gpx voorbijkwam. Anderen hadden ook dat probleem want uiteindelijk troepten we met 7 lopers rond diegene met de gpx.
Op de rest van het parcours tweemaal een T-kruising waar de pijl weg was, dat zal wel de wind geweest zijn.

Bon, wat had ik beter kunnen doen:
-Meer nadenken over voeding/vochtinname. Had wat repen mee maar uiteindelijk toch vooral veel sportdrank gedronken en quasi niks gegeten. En mijn tong verbrand aan die bouillon bij de bevoorrading...
-Mijn nagels knippen. Tijdens het lopen geen last van gehad maar mijn nagels waren lang en nu doen al mijn tenen pijn.
-Het was òf pet òf koplamp. Moet eens een bandana ofzo vinden zodat ik met hoofdbedekking én licht kan lopen.

Wat is mijn life-saver geweest: mijn wandelstokken. Ik had nooit kunnen finishen zonder. Toen alles aan mijn lijf kapot begon te gaan kon ik heel veel druk daarop leggen.
 
Had ik beter ook gedaan. Vooral de loop die enkel voor de 100K-lopers was, was toch wat zwak gepijld. Heb op een gegeven moment gewoon moeten wachten tot er iemand met een gpx voorbijkwam. Anderen hadden ook dat probleem want uiteindelijk troepten we met 7 lopers rond diegene met de gpx.
Op de rest van het parcours tweemaal een T-kruising waar de pijl weg was, dat zal wel de wind geweest zijn.

Bon, wat had ik beter kunnen doen:
-Meer nadenken over voeding/vochtinname. Had wat repen mee maar uiteindelijk toch vooral veel sportdrank gedronken en quasi niks gegeten. En mijn tong verbrand aan die bouillon bij de bevoorrading...
-Mijn nagels knippen. Tijdens het lopen geen last van gehad maar mijn nagels waren lang en nu doen al mijn tenen pijn.
-Het was òf pet òf koplamp. Moet eens een bandana ofzo vinden zodat ik met hoofdbedekking én licht kan lopen.

Wat is mijn life-saver geweest: mijn wandelstokken. Ik had nooit kunnen finishen zonder. Toen alles aan mijn lijf kapot begon te gaan kon ik heel veel druk daarop leggen.

Dat is het mooie aan zo’n ultra’s, elke keer leer je zaken bij!

Aansluitend op uw opmerkingen:

- Nagels knippen: Zeker doen, maar doe dat wel een week op voorhand of zo, niet 1 dag voor de wedstrijd. Je moest maar iets te veel bijknippen en er last van hebben.
- Eten: Onderschat het belang daar niet van, 100km rek je niet als niet wat eet. Ik vind dat er hier op de bevoorradingen wel wat meer echt eten type pasta, soep, wraps, mocht zijn, vond het wat mager nu.
- Ik draag altijd een pet met hoofdlamp. Je kan uw hoofdlamp onder de klep van uw pet dragen om niet over die klep te schijnen. Of je draait uw pet om zolang je met de lamp loopt.

Nogmaals knap gedaan in ieder geval!
 
Hierbij mijn relaas:

Het begon allemaal om 5u30 bij de start in Voeren. Het was er al gezellig aan het regenen.
Maar wat een slechte start gehad. De eerste 2-3km met parabellum gestart (en nee, het lag niet aan hem).
Door de regen had ik een een tshirt met een regenjas aan. Maar dat was veel te warm voor mij. Dan m'n regenjas afgedaan, maar snel terug aan gedaan, nog lang lopen met een natte tshirt zag ik ook niet zitten. Toen m'n tshirt uitgedaan en dus enkel met regenjas gelopen, dat ging gelukkig beter que temperatuur.

De modder en en hoogtemeters hakten er toch meer in dan ik oorsprongelijk dacht. Na 35km had ik toch al een eerste dip, na de slechte start en m'n benen die ik al begon voelen. Gelukkig stonden m'n ouders en m'n vriendin daar voor de eerste keer. Op de bevoorrading van km45 was het niet te veel nadenken en gewoon beginnen aan die extra lus voor de 100. Zoals Parabellum aangeeft, was dit deel toch redelijk zwak bepijld. In totaal op de loop wel 5keer moeten roepen naar mensen die voor me verkeerd afsloegen terwijl er wel een pijl was. Op km55 m'n regenjas afgedaan en vervangen door een tshirt die m'n ouders bij hun hadden. Toen echt goed vertrokken, het gevoel zat goed.
Van km63 tot 84 toch echt wel de laatste energie uit de benen gelopen. Op km75 stonden m'n ouders er nog eens, daar van kousen en schoennen gewisseld. Op de laatste bevoorrading was ik echt kapot. Begon toen ook weer hard te regenen. Normaal heb ik altijd iets rond km85 van, 'okké, dit lukt wel', maar dat was toen ver te zoeken. Nog nooit zo diep gezeten, echt volledig kapot en weten dat het nog 15km is in de regen. Het medische team is zelf even komen praten met me, want die zagen ook dat het moeilijk ging. Gelukkig geen krampen of blessures.

Door de vele berichten hier, via whatsapp en van mede lopers dan toch gewoon verstand op nul en vertrokken. Ik had toen nog 4u om die laatste 15km te volbrengen, dat moest toch lukken? Vanaf dan besloten enkel nog te wandelen. Echt heel veel afgeteld dan, maar wonder bij wonder gingen de km's traag omhoog. 'Nog 200m en ik zit al weer aan 87.5km' Ik kon eigenlijk nog goed doorstappen zonder de nood om te stoppen. In de laatste 10km kwam er dan nog eens een medisch team langs op een jeep om te checken of alles goed ging. En vanaf dan was het aftellen. 2u30 voor 7km, ik ging het wel halen.

16u58 na de start dan eindelijk over die finish! Zalig, nu bekomen en genieten.
 
Hierbij mijn relaas:

Het begon allemaal om 5u30 bij de start in Voeren. Het was er al gezellig aan het regenen.
Maar wat een slechte start gehad. De eerste 2-3km met parabellum gestart (en nee, het lag niet aan hem).
Door de regen had ik een een tshirt met een regenjas aan. Maar dat was veel te warm voor mij. Dan m'n regenjas afgedaan, maar snel terug aan gedaan, nog lang lopen met een natte tshirt zag ik ook niet zitten. Toen m'n tshirt uitgedaan en dus enkel met regenjas gelopen, dat ging gelukkig beter que temperatuur.

De modder en en hoogtemeters hakten er toch meer in dan ik oorsprongelijk dacht. Na 35km had ik toch al een eerste dip, na de slechte start en m'n benen die ik al begon voelen. Gelukkig stonden m'n ouders en m'n vriendin daar voor de eerste keer. Op de bevoorrading van km45 was het niet te veel nadenken en gewoon beginnen aan die extra lus voor de 100. Zoals Parabellum aangeeft, was dit deel toch redelijk zwak bepijld. In totaal op de loop wel 5keer moeten roepen naar mensen die voor me verkeerd afsloegen terwijl er wel een pijl was. Op km55 m'n regenjas afgedaan en vervangen door een tshirt die m'n ouders bij hun hadden. Toen echt goed vertrokken, het gevoel zat goed.
Van km63 tot 84 toch echt wel de laatste energie uit de benen gelopen. Op km75 stonden m'n ouders er nog eens, daar van kousen en schoennen gewisseld. Op de laatste bevoorrading was ik echt kapot. Begon toen ook weer hard te regenen. Normaal heb ik altijd iets rond km85 van, 'okké, dit lukt wel', maar dat was toen ver te zoeken. Nog nooit zo diep gezeten, echt volledig kapot en weten dat het nog 15km is in de regen. Het medische team is zelf even komen praten met me, want die zagen ook dat het moeilijk ging. Gelukkig geen krampen of blessures.

Door de vele berichten hier, via whatsapp en van mede lopers dan toch gewoon verstand op nul en vertrokken. Ik had toen nog 4u om die laatste 15km te volbrengen, dat moest toch lukken? Vanaf dan besloten enkel nog te wandelen. Echt heel veel afgeteld dan, maar wonder bij wonder gingen de km's traag omhoog. 'Nog 200m en ik zit al weer aan 87.5km' Ik kon eigenlijk nog goed doorstappen zonder de nood om te stoppen. In de laatste 10km kwam er dan nog eens een medisch team langs op een jeep om te checken of alles goed ging. En vanaf dan was het aftellen. 2u30 voor 7km, ik ging het wel halen.

16u58 na de start dan eindelijk over die finish! Zalig, nu bekomen en genieten.

Super tof verslag! Heel straf dat je hebt doorgebeten, zal wel niet gemakkelijk zijn geweest, ik doe mijn hoed af in ieder geval. Toen wij binnen waren, een douche hadden genomen en in de cafetaria waren aan het eten begon het opeens hard te regenen. Ik heb toen gedacht aan u en alle anderen die nog onderweg waren. Super blij dat je er ben geraakt!

Geniet nu maar super goed na!
 
Als absolute starter vind ik dat toch ook wat een absurd schema, wie gaat nu meteen 6 dagen in de week lopen..?
Als je weekvolume maar 10km is dan zit je 3 keer in de week een toertje van 1km te lopen, 3 keer in de week een toertje van 2km en 1 keer in de week 3km.

Lijkt me beter om te bekijken wat je de laatste weken als totaal hebt gelopen en dat voorzichtig te verdelen over 2-3 dagen (afhankelijk van wat lukt voor jou) en dan geleidelijk volume bij die loopjes op te trekken. (bvb 3-3-4, week erna 3-4-4,...) lijkt me toch al wat praktischer dan 1-2-1-2-1-3). En zoals al gezegd, als starter hoeft daar niet elke week een km bij, je kan rustig wennen aan je huidige volume door dat nog een week te herhalen.
Absolute starter is het nu ook niet.

Voor mijn blessure liep ik 45 km/week.
 
@Corthagus Toch een ferme prestatie man, al begrijp ik uw frustratie volkomen! Dat is ook de reden dat ik altijd op gpx loop, al te veel soortgelijke toestanden meegemaakt.

Wanneer waag je u aan een 100km? 😁
Haha, voorlopig staat het nog niet op de planning voor 2022 - maar je weet nooit :D. Want ik geniet echt wel van die langere afstanden, maar ik zal nog wat fond bij moeten kweken komende jaar.

Na afloop hoorde ik wel meer gemor over de bepijling dus blij dat het niet alleen aan mij lag
 
Haha, voorlopig staat het nog niet op de planning voor 2022 - maar je weet nooit :D. Want ik geniet echt wel van die langere afstanden, maar ik zal nog wat fond bij moeten kweken komende jaar.

Na afloop hoorde ik wel meer gemor over de bepijling dus blij dat het niet alleen aan mij lag

Zeker niet, het was bij momenten echt problematisch, heb dat aan de finish ook even aangegeven aan de organisatie. Bij ons was dat extra lusje een grap.
 
Terug
Bovenaan