Algemene Loopthread
- Onderwerp starter vishnusixclix
- Startdatum
- Atletiek
Pierre-Jean
Banned
Amai, ik heb nog op school gezeten met nummer 3. Kijk regelmatig naar uitslagen van dergelijke wedstrijden, maar het lijkt me alsof het zijn eerste keer was op deze afstand? Wat een topper.
Allez, iedereen die finisht is eigenlijk een topper...
Allez, iedereen die finisht is eigenlijk een topper...
Of eigenlijk al denk maar te kunnen finishen
Eland
Well-known member
Hier hetzelfde.Wat een prestaties hier, en dat geldt echt voor iedereen! Als ik dat hier allemaal lees vloek ik toch op mijn blessure zeDoe in elk geval zo voort, bakken motivatie te vinden hier!
Er lijkt gelukkig wel licht te komen aan het einde van de tunnel, al ga ik onder voorbehoud spreken, want het is al de derde keer sinds midden december dat ik dat denk. Lang verhaal kort: ik heb sinds midden december al 2 keer zes weken absoluut niet gelopen en dan nog 4 weken impactvrij gesport in januari wegens terugkerende kniepijn. Nu zijn de aard en oorzaak van de blessure na 2 loopanalyses + een MRI scan van de knie volgens mij wel gekend, dus kan daar aan gewerkt worden.Tijdens de revalidatie heb ik wel de intensiteit van spieroefeningen in de hoogte kunnen gooien, maar de conditie is compleet om zeep. Eergisteren liep ik tijdens mijn eerste loopje in dik zes weken gewoon 1'20/km trager dan met dezelfde hartslag in december.
Je kan het altijd positief bekijken. De progressie die je de eerste weken als je terug loopt boekt, is iets wat je nadien niet gemakkelijk evenaart.
Proficiat, ik ben zelden zo enthousiast geweest over iemand anders z'n prestatie.Aangekomen, wat een wedstrijd. Verslag volgt nog, maar je kan in België geen mooiere ultra organiseren, prachtig gewoon!
Karry98
Well-known member
Aan het wachten op mijn looppartner die nog wat slaapt voordat we terugrijden en ondertussen kijk ik wat naar de finish.
Dacht daarom maar ineens een eerste verslagje te schrijven van het recentste avontuur.
Voor diegenen die het niet wisten: Ik ben gisteren (zaterdag) om 4u12 gestart op de 100 mijl afstand op de Grand trail des lacs et châteaux. De bedoeling was om te starten en finishen met 2 anderen. De eerste is Bob (kerel met wie ik heel vaak train en super goed overeenkom) en de tweede was Roel, die zijn debuut op de 100 mijl ging doen.
Van bij aanvang werd het mij duidelijk dat ik een uitstekende dag had en de sterkste van de 3 was. Ik ben geen opschepper en zeg dit dus zonder enige pretentie, het was gewoon zo. Het gevolg daarvan was dat ik de eerste 130km goede benen had en er eigenlijk amper iets mee kon doen. Maar het doel was met 3 te lopen en dus wil
Ik daar niet van afwijken.
Vooral Roel had het zeer lastig en heeft enkele fouten gemaakt, waardoor hij na 130km heeft opgegeven. Zijn voeten waren gereduceerd tot kipkap en verder doen had geen zin.
Globaal gezien zijn we echter steeds blijven vooruit gaan en verloren we niet te veel tijd op de bevoorradingen waardoor we wel gewoon vorderingen zijn blijven maken.
Uiteindelijk zijn Bob en ik aangekomen na 30u15 of zoiets, waar ik best mee kan leven. Een finish op een 100 mijl is altijd een prestatie waar ik trots op zal zijn.
Over mijn eigen wedstrijd kan ik kort zijn omdat alles volgens plan is verlopen. Materiaalkeuze was top, voeding was geen probleem, enz...
Voor wie op zoek is naar een prachtige trail in België is dit een echte aanrader, fenomenale zaken gezien!
Nu is het tijd voor wat rust en nadien verleggen we de focus op de TDS.
Dacht daarom maar ineens een eerste verslagje te schrijven van het recentste avontuur.
Voor diegenen die het niet wisten: Ik ben gisteren (zaterdag) om 4u12 gestart op de 100 mijl afstand op de Grand trail des lacs et châteaux. De bedoeling was om te starten en finishen met 2 anderen. De eerste is Bob (kerel met wie ik heel vaak train en super goed overeenkom) en de tweede was Roel, die zijn debuut op de 100 mijl ging doen.
Van bij aanvang werd het mij duidelijk dat ik een uitstekende dag had en de sterkste van de 3 was. Ik ben geen opschepper en zeg dit dus zonder enige pretentie, het was gewoon zo. Het gevolg daarvan was dat ik de eerste 130km goede benen had en er eigenlijk amper iets mee kon doen. Maar het doel was met 3 te lopen en dus wil
Ik daar niet van afwijken.
Vooral Roel had het zeer lastig en heeft enkele fouten gemaakt, waardoor hij na 130km heeft opgegeven. Zijn voeten waren gereduceerd tot kipkap en verder doen had geen zin.
Globaal gezien zijn we echter steeds blijven vooruit gaan en verloren we niet te veel tijd op de bevoorradingen waardoor we wel gewoon vorderingen zijn blijven maken.
Uiteindelijk zijn Bob en ik aangekomen na 30u15 of zoiets, waar ik best mee kan leven. Een finish op een 100 mijl is altijd een prestatie waar ik trots op zal zijn.
Over mijn eigen wedstrijd kan ik kort zijn omdat alles volgens plan is verlopen. Materiaalkeuze was top, voeding was geen probleem, enz...
Voor wie op zoek is naar een prachtige trail in België is dit een echte aanrader, fenomenale zaken gezien!
Nu is het tijd voor wat rust en nadien verleggen we de focus op de TDS.
Michel Drets
Well-known member
Hierbij ook mijn verslag van mijn eerste echte trail.
Ik ben gestart om 08:06 voor 85km.
In mijn rugzakje
1.5L water, 7 energy bars en alles verplichte dingen.
De eerste 50 gingen normaal over hetzelfde parcours als karry en daarna staken wij af voor de laatste 30 weer over hetzelfde traject verder de trail af te werken.
Vermits ik bij de eerste vetrekkers was werd ik in het begin nogal veel ingehaald. Ik had mezelf voorgenomen om rustig te starten en mezelf zeker niet op te blazen. Maar misschien onbewust toch elke keer het stapje meer/ te snel gezet.
In het begin waren de paden nog goed te lopen dus tempo lag redelijk er in.
na enkele kilometers is de fun dan echt begonnen.
Ineens een pijltje die gewoon links naar een flank wijst en er staat een smiley getekend op de een rots.
Dat betekend stokken uithalen en omhoog
Daarmee was ook direct de toon van de dag gezet, vele steile hellingen terwijl het terrein over het algemeen nooit echt plat te noemen was.
Na 8km komen we aan voor een rondje rond het meer van robertville. Achteraf gezien een van de gemakkelijkste stroken.
Hierbij moet je een pad voorstellen met wortels en continue half metertje omhoog en omlaag.
Dan nog even wat stroken over makkelijk beloopbare wegen (Boerenwegen die beetje verhard zijn aan de sporen zodat de tractor er geen diepe geulen in trekt als de grond te nat is)
Hierna zijn we 20km ver en kom ik aan de eerste bevoorrading waar een beetje chaos is. Veel supporters en veel lopers die tegelijk toekomen.
Snel mijn 2 flesjes gevuld, beetje nootjes en snoepjes in mijn mond, half glaasje cola en binnen de 5 minuten terug op pad.
Door mijn heel korte stop loop ik ineens terug voor veel volk dat mij in tussentijd had ingehaald.
Een voor een halen ze mij terug bij of halen ze me in.
Het parcours begint langzamerhand te veranderen, we lopen in de Warche vallei. Uitgesleten dal met ongeveer 100 hm verschil tussen boven en onder.
Het ene moment sta je op de point de vue en 2 km later sta je met je voeten in de Warche. 2 km verder sta je weer boven op de volgende point de vue.
Na enkele keren omhoog en omlaag beginnen mijn spieren wat zwaarder aan te voelen en heb ik door dat ik beter 2L water had meegenomen.
Hier begint ik door te hebben dat dit nog een lange en zware onderneming gaat worden.
Had nooit gedacht dat een steile afdaling ook echt pijn kon doen in de benen
.
Mijn vriendin ging rond Malmedy komen supporteren. Gelukkig had zij nog een halve liter water mee.
Door de inspanning krijg ik mijn energie repen moeilijk binnen. Uit mijn trainingen wist ik dat ik koeken kon verdragen tot een bepaald punt en dan schakel ik over op Maurten 320 (energiedrank) en die kan ik normaal echt lang verdragen.
Echter een van mijn eerste fouten was dus te weinig drank meenemen van in het begin en die zakjes in mijn dropbag te zetten ipv mee te nemen.
Omdat ik de zwaarte van het parcours onderschat had deed ik er langer over als voorzien.
even voor Malmedy was ze daar. Voor de eerste keer na ongeveer 35 km zet ik mij neer voor 5 minuten. Drink die halve liter water op. Ondertussen was ik redelijk choco gelopen.
Daarna zet ik de afdaling in naar Malmedy en loop het centrum door.
Na het centrum kom ik echter een deelnemer tegen die in het tankstation drinken was gaan halen en was aan het stappen. Na het centrum ging het weer omhoog dus stapte ik met hem mee en begon te praten.
Ondertussen was de tijd al zo ver weg getikt en had ik door dat de finish halen op een capabel uur niet meer mogelijk was.
Tot kilometer 65 (bevoorrading 3) had ik wel nog geraakt met wss 80 a 90% te stappen. Maar wat dan? Het zou rond 20h geweest zijn, ik zou volledig naar de kloten zijn en dan moest ik nog beginnen aan de laatste 20 km alleen door het donker en door het bos...
Dan maar op km 42 beslist om met mijn vriendin nog een terrasje te doen. Op 42km was er pasta en broodjes. Dus ondertussen omdat ik het even rustiger had gedaan was mijn maag gekalmeerd en heb ik kunnen eten. Had ik terug kleur.
Dus heeft ze me af gezet op de camping daarna douche genomen, gps tracker ingeleverd en naar huis gereden.
Vandaag dan ook gewoon opgestaan met spierpijn maar niks ergs. Zou morgen wel al eens terug kunnen lopen rustig.
Maar het was weer een leuke een leerrijke dag. Sinds september ben ik pas beginnen deftig lopen en heb trailen wel ontdekt.
Dus nu ga ik gewoon een beetje realistischer doel zoeken voor in september: rond de 65km.
Rustig opbouwen, lichaam nog wat beter leren kennen en vooral nog eerst meer zelf kilometers/tijd onderweg zijn.
Over de materiaal keuze was ik ook echt tevreden. De voeten na 42 km hebben niks, desondanks dat de Warche is moest over gestoken worden zonder brug. Stokken helpen echt veel voor te lopen. Ook nergens irritatie van shirts of shorts.
Echter kan de keuze van eten en drinken beter en moet ik mezelf nog beter leren kennen zodat ik nog langer kan blijven gaan.
Als ik zo de leeftijd van de deelnemers zag heb ik wel nog wat tijd. Het zijn toch eerder de iets ouderen die zichzelf volledig kennen die echt goeie wedstrijden lopen.
Ik noem ze de silent killers. Ze lopen je voorbij en het enige dat je hoort is "bonjour" of "Bonne course" voor de rest is hun tred soepel en ademen ze precies niet
De personen die mij gepasseerd zijn met zware ademhaling heb ik makkelijk enkele kilometers later terug voorbij gestoken.
Maar na jarenlang met de MTB gereden te hebben vind ik trailen misschien wel nog een mooiere sport. Dichter bij de natuur, mooiere wegen> Wel gezien dat deze sport gewoon echt veel harder en brutaler is
.
Mijn respect voor mannen zoals Karry, die mentaal als fysiek super sterk staan, is gewoon gestegen.
Want laat ons eerlijk zijn na een bepaald aantal kilometers komt het gewoon aan op mentale weerbaarheid.
Denk dat het dat zo wel is!
Ik ben gestart om 08:06 voor 85km.
In mijn rugzakje
1.5L water, 7 energy bars en alles verplichte dingen.
De eerste 50 gingen normaal over hetzelfde parcours als karry en daarna staken wij af voor de laatste 30 weer over hetzelfde traject verder de trail af te werken.
Vermits ik bij de eerste vetrekkers was werd ik in het begin nogal veel ingehaald. Ik had mezelf voorgenomen om rustig te starten en mezelf zeker niet op te blazen. Maar misschien onbewust toch elke keer het stapje meer/ te snel gezet.
In het begin waren de paden nog goed te lopen dus tempo lag redelijk er in.
na enkele kilometers is de fun dan echt begonnen.
Ineens een pijltje die gewoon links naar een flank wijst en er staat een smiley getekend op de een rots.
Dat betekend stokken uithalen en omhoog
Daarmee was ook direct de toon van de dag gezet, vele steile hellingen terwijl het terrein over het algemeen nooit echt plat te noemen was.
Na 8km komen we aan voor een rondje rond het meer van robertville. Achteraf gezien een van de gemakkelijkste stroken.
Hierbij moet je een pad voorstellen met wortels en continue half metertje omhoog en omlaag.
Dan nog even wat stroken over makkelijk beloopbare wegen (Boerenwegen die beetje verhard zijn aan de sporen zodat de tractor er geen diepe geulen in trekt als de grond te nat is)
Hierna zijn we 20km ver en kom ik aan de eerste bevoorrading waar een beetje chaos is. Veel supporters en veel lopers die tegelijk toekomen.
Snel mijn 2 flesjes gevuld, beetje nootjes en snoepjes in mijn mond, half glaasje cola en binnen de 5 minuten terug op pad.
Door mijn heel korte stop loop ik ineens terug voor veel volk dat mij in tussentijd had ingehaald.
Een voor een halen ze mij terug bij of halen ze me in.
Het parcours begint langzamerhand te veranderen, we lopen in de Warche vallei. Uitgesleten dal met ongeveer 100 hm verschil tussen boven en onder.
Het ene moment sta je op de point de vue en 2 km later sta je met je voeten in de Warche. 2 km verder sta je weer boven op de volgende point de vue.
Na enkele keren omhoog en omlaag beginnen mijn spieren wat zwaarder aan te voelen en heb ik door dat ik beter 2L water had meegenomen.
Hier begint ik door te hebben dat dit nog een lange en zware onderneming gaat worden.
Had nooit gedacht dat een steile afdaling ook echt pijn kon doen in de benen
.Mijn vriendin ging rond Malmedy komen supporteren. Gelukkig had zij nog een halve liter water mee.
Door de inspanning krijg ik mijn energie repen moeilijk binnen. Uit mijn trainingen wist ik dat ik koeken kon verdragen tot een bepaald punt en dan schakel ik over op Maurten 320 (energiedrank) en die kan ik normaal echt lang verdragen.
Echter een van mijn eerste fouten was dus te weinig drank meenemen van in het begin en die zakjes in mijn dropbag te zetten ipv mee te nemen.
Omdat ik de zwaarte van het parcours onderschat had deed ik er langer over als voorzien.
even voor Malmedy was ze daar. Voor de eerste keer na ongeveer 35 km zet ik mij neer voor 5 minuten. Drink die halve liter water op. Ondertussen was ik redelijk choco gelopen.
Daarna zet ik de afdaling in naar Malmedy en loop het centrum door.
Na het centrum kom ik echter een deelnemer tegen die in het tankstation drinken was gaan halen en was aan het stappen. Na het centrum ging het weer omhoog dus stapte ik met hem mee en begon te praten.
Ondertussen was de tijd al zo ver weg getikt en had ik door dat de finish halen op een capabel uur niet meer mogelijk was.
Tot kilometer 65 (bevoorrading 3) had ik wel nog geraakt met wss 80 a 90% te stappen. Maar wat dan? Het zou rond 20h geweest zijn, ik zou volledig naar de kloten zijn en dan moest ik nog beginnen aan de laatste 20 km alleen door het donker en door het bos...
Dan maar op km 42 beslist om met mijn vriendin nog een terrasje te doen. Op 42km was er pasta en broodjes. Dus ondertussen omdat ik het even rustiger had gedaan was mijn maag gekalmeerd en heb ik kunnen eten. Had ik terug kleur.
Dus heeft ze me af gezet op de camping daarna douche genomen, gps tracker ingeleverd en naar huis gereden.
Vandaag dan ook gewoon opgestaan met spierpijn maar niks ergs. Zou morgen wel al eens terug kunnen lopen rustig.
Maar het was weer een leuke een leerrijke dag. Sinds september ben ik pas beginnen deftig lopen en heb trailen wel ontdekt.
Dus nu ga ik gewoon een beetje realistischer doel zoeken voor in september: rond de 65km.
Rustig opbouwen, lichaam nog wat beter leren kennen en vooral nog eerst meer zelf kilometers/tijd onderweg zijn.
Over de materiaal keuze was ik ook echt tevreden. De voeten na 42 km hebben niks, desondanks dat de Warche is moest over gestoken worden zonder brug. Stokken helpen echt veel voor te lopen. Ook nergens irritatie van shirts of shorts.
Echter kan de keuze van eten en drinken beter en moet ik mezelf nog beter leren kennen zodat ik nog langer kan blijven gaan.
Als ik zo de leeftijd van de deelnemers zag heb ik wel nog wat tijd. Het zijn toch eerder de iets ouderen die zichzelf volledig kennen die echt goeie wedstrijden lopen.
Ik noem ze de silent killers. Ze lopen je voorbij en het enige dat je hoort is "bonjour" of "Bonne course" voor de rest is hun tred soepel en ademen ze precies niet
De personen die mij gepasseerd zijn met zware ademhaling heb ik makkelijk enkele kilometers later terug voorbij gestoken.
Maar na jarenlang met de MTB gereden te hebben vind ik trailen misschien wel nog een mooiere sport. Dichter bij de natuur, mooiere wegen> Wel gezien dat deze sport gewoon echt veel harder en brutaler is
.Mijn respect voor mannen zoals Karry, die mentaal als fysiek super sterk staan, is gewoon gestegen.
Want laat ons eerlijk zijn na een bepaald aantal kilometers komt het gewoon aan op mentale weerbaarheid.
Denk dat het dat zo wel is!
Laatst bewerkt:
Karry98
Well-known member
@Japser Heel tof relaas van uw ervaring!
Ik kan u alvast zeggen dat de laatste 20km van uw wedstrijd echt krankzinnig zouden zijn geweest. Wij hebben daar zoals je zegt ook gelopen en dat moet zo ongeveer het meest technische zijn dat ik in België al heb gezien. Daar zijn er echt velen gestorven.
Ik moet wel zeggen dat 85km op dit parcours echt niet van de poes is. Prachtige trail, vooral dat, maar ook echt moeilijk!
Als je gezelschap wil voor uw volgend doel geef je maar een seintje, dan loop ik mee.
Over het mentale aspect: Zeker op de echt lange afstanden (meer dan 100km) is dat het belangrijkste. Heel veel mensen geven tijdens een 100 miler op omdat ze vinden dat het niet volgens plan gaat. Je moet gewoon de mentale switch maken dat je gaat finishen, no matter What.
In ieder geval proficiat met uw prestatie!
Ooh ja, ik had bij mijn finish tranen in de ogen door de aanmoedigingen van het publiek, wat heb ik dat gemist!
Ik kan u alvast zeggen dat de laatste 20km van uw wedstrijd echt krankzinnig zouden zijn geweest. Wij hebben daar zoals je zegt ook gelopen en dat moet zo ongeveer het meest technische zijn dat ik in België al heb gezien. Daar zijn er echt velen gestorven.
Ik moet wel zeggen dat 85km op dit parcours echt niet van de poes is. Prachtige trail, vooral dat, maar ook echt moeilijk!
Als je gezelschap wil voor uw volgend doel geef je maar een seintje, dan loop ik mee.
Over het mentale aspect: Zeker op de echt lange afstanden (meer dan 100km) is dat het belangrijkste. Heel veel mensen geven tijdens een 100 miler op omdat ze vinden dat het niet volgens plan gaat. Je moet gewoon de mentale switch maken dat je gaat finishen, no matter What.
In ieder geval proficiat met uw prestatie!
Ooh ja, ik had bij mijn finish tranen in de ogen door de aanmoedigingen van het publiek, wat heb ik dat gemist!
Amai, straffe prestaties. Ik hoop deze zomer ook eens in de Ardennen een leuke korte trail te doen (15km).
Zelf vandaag 4km gelopen na 3 weken "rust" door een peesontsteking. Deed deugd, heel het loopje lang met een smile gelopen. Vond het jammer om mezelf te moeten inhouden, had graag verder gelopen. Morgen goed naar m'n lichaam luisteren, hopelijk geen pijntjes
Zelf vandaag 4km gelopen na 3 weken "rust" door een peesontsteking. Deed deugd, heel het loopje lang met een smile gelopen. Vond het jammer om mezelf te moeten inhouden, had graag verder gelopen. Morgen goed naar m'n lichaam luisteren, hopelijk geen pijntjes
Koone
Active member
Leuke verhalen om te lezen hier, straffe mannen toch allemaal. 
Zelf gisteren 28,2km gelopen. Pas om half 12 kunnen vertrekken dus het was wel vrij pittig in die warmte, uiteindelijk toch nog een redelijke tijd 2:15:15, average pace 4'47".
Goede voorbereiding alvast op één van mijn 2 laatste doelstellingen voor 2021, een sub 3u30 marathon. Al zou ik 'm graag in 3u15-3u20 doen
Zal wel iets voor na de zomer zijn, in dit weer ga ik niet te veel PR's proberen lopen, al zeker niet op lange afstanden. Eventueel nog een 1u30 HM proberen, maar zal dan toch is een keertje goed vroeg moeten vertrekken.
Zelf gisteren 28,2km gelopen. Pas om half 12 kunnen vertrekken dus het was wel vrij pittig in die warmte, uiteindelijk toch nog een redelijke tijd 2:15:15, average pace 4'47".
Goede voorbereiding alvast op één van mijn 2 laatste doelstellingen voor 2021, een sub 3u30 marathon. Al zou ik 'm graag in 3u15-3u20 doen
Zal wel iets voor na de zomer zijn, in dit weer ga ik niet te veel PR's proberen lopen, al zeker niet op lange afstanden. Eventueel nog een 1u30 HM proberen, maar zal dan toch is een keertje goed vroeg moeten vertrekken.
Idem maar moet nog eens uitdokteren de welke, sommige van 15km hebben toch serieus wat hoogte meters
Ik dacht eerst eentje uit die Naturarun serie te doen, dat zijn toch iets minder uitdagende parkoers maar er zijn er geen meer gepland tot het najaar zie ik.
Vreemd dat de GTLC trouwens amper mediaaandacht krijgt, een artikeltje op sporza was nu wel het minste he...
Michel Drets
Well-known member
Laat maar zo. Blijft dat tenminste beetje authentiek
FlyingHorseman
Well-known member
Dikke prestaties hier de laatste tijd, zeer inspirerend!
Mijn huidige loopschoenen zijn redelijk versleten dus wil ik er nieuwe kopen. Het is misschien aan te raden voor mij als relatief "nieuwe" loper om naar een speciaalzaak te gaan voor advies op maat, genre Runnerslab? Mijn huidige schoenen heb ik toen zo laten bepalen, maar dat is een hele tijd geleden en ik heb toen een paar jaar ertussen niet gelopen (heb toen gewoon tussendoor nog eens dezelfde schoenen gekocht, maar die zijn uiteraard niet meer te krijgen). Of is dat niet per se nodig voor iemand die voornamelijk zich gaat beperken tot 3x per week 5 km en kan ik dan ook gewoon een Decathlon ofzo binnen stappen?
Heeft er iemand ervaring met 't Sportlab TIME2RUN in Hasselt?
Mijn huidige loopschoenen zijn redelijk versleten dus wil ik er nieuwe kopen. Het is misschien aan te raden voor mij als relatief "nieuwe" loper om naar een speciaalzaak te gaan voor advies op maat, genre Runnerslab? Mijn huidige schoenen heb ik toen zo laten bepalen, maar dat is een hele tijd geleden en ik heb toen een paar jaar ertussen niet gelopen (heb toen gewoon tussendoor nog eens dezelfde schoenen gekocht, maar die zijn uiteraard niet meer te krijgen). Of is dat niet per se nodig voor iemand die voornamelijk zich gaat beperken tot 3x per week 5 km en kan ik dan ook gewoon een Decathlon ofzo binnen stappen?
Heeft er iemand ervaring met 't Sportlab TIME2RUN in Hasselt?
DesorteD
Well-known member
Ga naar een speciaalzaak.. Of het runnerslab of time2run is maakt weinig uit.
Michel Drets
Well-known member
Ik verkoop trouwens Salomon ultra schoenen.
Heb er 3 keer mee gelopen en ze zitten echt niet goed voor mij.
www.salomon.com
Maat is 44 2/3.
Voor enkele streekbieren kunnen ze al van jou zijn
Heb er 3 keer mee gelopen en ze zitten echt niet goed voor mij.
Chaussures de trail - Chaussures - Trail Running
Salomon Chaussures de trail for Sports. The concentration of Salomon's know-how. A wide selection for recreational and competition practice.
Voor enkele streekbieren kunnen ze al van jou zijn
Karry98
Well-known member
Idem maar moet nog eens uitdokteren de welke, sommige van 15km hebben toch serieus wat hoogte meters
Ik dacht eerst eentje uit die Naturarun serie te doen, dat zijn toch iets minder uitdagende parkoers maar er zijn er geen meer gepland tot het najaar zie ik.
Vreemd dat de GTLC trouwens amper mediaaandacht krijgt, een artikeltje op sporza was nu wel het minste he...
Als je het “trail gevoel” wil ervaren moet je wegblijven van die natura run serieus hoor, dat zijn natuurlopen/boslopen, heeft amper iets te maken met trailen (daarom dat het ook een aparte categorie is van sportevents, naast de trailrunning series).
Eerlijk gezegd zou ik ook niet wakker liggen van de hoogtemeters op de afstanden die je bekijkt. Als je daaraan deelneemt, raad ik u aan gewoon niet naar uw horloge te kijken, tempo/splits los te laten en gewoon te genieten. Stap desnoods alle hellingen van bij de start en dat komt dat echt in orde hoor.
Kijk anders eens naar op de website van betrail (betrail.run), daar kan je op een kalender kijken naar alle trails die in België worden georganiseerd. Kies er eentje uit, laat het eventueel hier weten en dan zal ik u zeggen of het de moeite is
.Ik zou zeker aanraden om een speciaalzaak binnen te stappen. Runners lab is top, met Time2run heb ik geen ervaring, maar als die ook een analyse doen is dat zeker in orde.
In tegenstelling tot wat je zou kunnen denken heb je er als loper die 2 x per week 5 km loop nog meer baat bij. Dat zal er tenminste voor zorgen dat je aangepaste schoenen hebt zonder er te veel over na te denken of je zelf de juiste keuze maakt.
Ik loop nu dan wel lange afstanden en weet wat werkt en wat niet, maar tot 2 jaar geleden liep ik ook gewoon “normale afstanden” en kocht ik alles bij Runners lab.
Ondertussen is het alweer de dag na mijn finish en ik moet zeggen dat ik mij top voel! 9u geslapen afgelopen nacht en buiten een licht opgezwollen voet en een compleet geschaafd rechterbeen door een val na 30km heb ik eigenlijk nergens last van. Uiteraard ben ik een beetje stijf, maar als ik straks even ga fietsen is dat morgen voorbij. Deze week is wel een volledige rustweek normaal gezien (eerste loopje dit weekend denk ik).
Tenslotte nog even een opmerking over de schoenen: Dit was de derde ultra op rij (na de GE 100mijl en de Cisterciens 100k) dat ik heb gelopen met mijn Lone Peak van Altra zonder te wisselen van schoenen of sokken. Ook nu weer niet 1 blaar aan mijn voeten, dus duidelijk een winnende combinatie. Wat ik wel merk is dat ik het was lastig heb op zeer lange afstanden wanneer het ook heel technisch wordt. Niet naar comfort toe of zo, maar ik merk dat ik bij momenten mijn enkels onder zeer grote druk zet. Mijn beide enkels zijn opgezwollen (de rechter enkel zelfs fel), zonder echt mijn voeten om te slagen of zo. Misschien wordt het toch eens tijd om terug wat alternatieven te bekijken...