algemene discussie | PlayStation

Herspelen zoveel mensen oudere games? Of gaat het alleen om het gedacht?
Ik denk dat ik van de hele ps4 en ps5 generatie geen enkel spel nog eens heb gespeeld later, nadat ik het eenmaal heb verwijderd van de interne schijf. Ik lig er met andere woorden niet echt van wakker moest er een moment komen dat je een eerder aangekochte game niet meer kan spelen. Ook de reden waarom ik destijds vol voor Stadia kon gaan.
Dat betekent niet dat ik heel de ophef niet snap, en dat ik het ook wel jammer vind dat je geen echte eigenaar meer bent van iets wat je aankoopt, maar het zal me weinig impacteren.
Vraag me af of diegene die nu klagen de minderheid is, ik zou de echte cijfers wel eens willen weten van hoeveel procent van gamers effectief nog opnieuw een eerder aangekochte game herinstalleerd als de game de eerste keer verwijderd is.

Sommige mensen kopen een spel nieuw voor 70-80 euro en verkopen het voor 45-50 als ze het uitgespeeld hebben. Dan heb je voor 30 euro een fonkelnieuw spel uitgespeeld.

En mensen die 2dehands kopen na 1-2 maanden gaan nu gewoon aan volle prijs moeten kopen omdat er pas kortingen zijn na 1 jaar ofzo.

En verzamelaars worden gewoon genaaid.
 
Herspelen zoveel mensen oudere games? Of gaat het alleen om het gedacht?
Ik denk dat ik van de hele ps4 en ps5 generatie geen enkel spel nog eens heb gespeeld later, nadat ik het eenmaal heb verwijderd van de interne schijf. Ik lig er met andere woorden niet echt van wakker moest er een moment komen dat je een eerder aangekochte game niet meer kan spelen. Ook de reden waarom ik destijds vol voor Stadia kon gaan.
Dat betekent niet dat ik heel de ophef niet snap, en dat ik het ook wel jammer vind dat je geen echte eigenaar meer bent van iets wat je aankoopt, maar het zal me weinig impacteren.
Vraag me af of diegene die nu klagen de minderheid is, ik zou de echte cijfers wel eens willen weten van hoeveel procent van gamers effectief nog opnieuw een eerder aangekochte game herinstalleerd als de game de eerste keer verwijderd is.
Het doet er toch niet toe hoeveel mensen dat doen? Het punt is dat ze die optie willen hebben.
Wat ik ooit wil herspelen, hou ik. Wat ik niet wil herspelen verkoop ik door. Hierdoor ook genres geprobeerd die me minder liggen. Dat zal niet gebeuren als ik niet kan doorverkopen.

Bij de statistieken die gebruikt worden stel ik mij ook veel vragen.
85% van aangekochte spellen is digitaal. Maar een hoop daarvan gaan ook indies zijn die je niet anders kan kopen dan digitaal. Ik ben ook zeker dat veel van die games dan ook nog in digitale sale zijn, afgaande op de volgende statistiek.
90% van de omzet zou digitaal zijn, maar dat zou dan weer inclusief dlc en microtransacties zijn. Dus je maakt de basis van digitaal daarmee weer groter met zaken die je enkel digitaal kan krijgen.
Kijk je naar de geschatte statistieken voor individuele spellen die digitaal en fysiek te krijgen zijn, dan zit je vlot aan 20-35% fysiek en bij nintendo zelfs nog een pak hoger. En dat is inclusief alle moeite die gedaan wordt om fysieke aankoop minder aantrekkelijk te maken (digitale consoles, drives die niet verkrijgbaar waren, handleidingen verwijderd, digitaal early acces,...).
De eerlijkste statistiek geven ze niet: omzet van verkochte spellen die zowel digitaal als fysiek beschikbaar zijn. De enige reden die ik kan bedenken is dat die statistiek niet in hun verhaal past. Ze zoeken gewoon statistieken die hun vooropgestelde conclusie bevestigen en verzwijgen de rest.

En dan wordt er nog gedaan of een gebruiker ofwel enkel digitaal ofwel enkel fysiek koopt. De groep die enkel fysiek koopt zal klein zijn, maar de gemengde groep des te groter.
Ik heb alvast mijn pre-orders voor de PS5 gecancelled, en mijn idee om mijn oudere games digitaal te zetten, stopt ook gewoon. Allemaal omzet die ze nu mislopen en waarschijnlijk naar concurrentie zal gaan (ik wacht de communicatie van Xbox nog af, want die krijgen nu een bijna open doel om te scoren).
 
Het topic zit in mijn hoofd... De getallen die ik gebruikte komen blijkbaar uit het financieel rapport van Sony. Doesitplay vatte het samen.

Interessante conclusie die ze trekken uit de verkochte consoles met en zonder diskdrive.
Ik heb het niet gelezen, maar nemen ze dan ook der verkocht losse disc drives mee in het resultaat die imo dubbel doortelt, want dat zijn mensen die bewust zeggen, ik wil een disc.
 
Ik heb het niet gelezen, maar nemen ze dan ook der verkocht losse disc drives mee in het resultaat die imo dubbel doortelt, want dat zijn mensen die bewust zeggen, ik wil een disc.
Zo diep gaan ze er niet op in.
Oh, and have we mentioned that the vaaaaaaast majority of all players own a console that can read discs? 82 % is the number floating around online. We take a page out of Sony's book and just run with it for now. Only, let's add that even the other 18 % might not be digital-only die-hards. After all, there were times when both the disc console and the detachable disc drive were sold out at some point.

What would you say does that show about consumer preference?

Less than 18 % actually prefer digital.
Dus niet heel duidelijk of een digitale console die gekocht is waarbij de disk drive apart gekocht werd bij de digital only worden geteld of dat er voor gecorrigeerd is bij de consoles met een disk drive. Ik ga er even van uit dat ze die al bij de disk versie tellen, lijkt me toch realistischer dan ze er nog niet bij tellen (en zelfs dan is het getal al duidelijk).

Waar ik Doesitplay wel in begrijp/volg: als je een console met disk drive koopt, rechtstreeks of later, dan doe je het omdat je die drive wil hebben en er dus waarde aan hecht. Anders bespaar je je die €100 toch?

De conclusie is dan weer niet zo sterk. Je kan bv. ook liever digitaal gamen en de drive bv. willen om films af te spelen, je ook nog oude games op disk hebt of omdat je vrienden je games laten testen op disk.
Ze gaan er ook nog vanuit dat er mensen nog digitaal zitten omdat ze geen PS5 met diskdrive of een aparte diskdrive konden kopen vanwege tekorten, waar die tekorten toch ook al even weg zijn.
Het zet alleszins die "85-95% prefereert digitaal", die ook niet geheel correct is, in een heel ander daglicht.

PS: sinds de aankondiging is er blijkbaar ook terug een hogere vraag naar de disk drives en is de aankoop terug gelimiteerd tot 1 per klant op de site van Sony.
 
Laatst bewerkt:
Idd, indertijd was er ook veel gezaag van video cassettes naar dvd, apple toestel zonder headphone jack, enz…
Leer er mee leven dat we ander tijdperk ingaan, waarschijnlijk ook veel minder rompslomp om een disc te maken en verzenden over de wereld.

Er zijn altijd mensen die in het verleden blijven leven, of niet tegen verandering kunnen. Alles draait om gewoontes.
Een post die precies een totaal onvermogen etaleert om te begrijpen wat hier nu verandert, maar ook een post die simultaan wel moet oordelen over mensen die het wel begrijpen ...


De verandering naar discloos is niet gelijk VHS naar DVD (zonder de nuances: simpele verandering van medium) of de audio jack (het verwijderen van een verbindingsmethode met gelijkwaardig alternatief via dongle), het is een grove inperking van rechten en mogelijkheden als consument. Dit gaat ook niet over het romantiseren van fysieke releases, van mij mag alles best van disc naar puur digitaal gaan maar alleen als ik mijn rechten en mogelijkheden behoud. Alleen, dat gebeurt hier niet. Die worden afgenomen en ik krijg helemaal niets in de plaats. Integendeel, afgaande op de huidige prijsverschillen zal alles nog duurder worden ook. Ik zie ook geen bijkomend verdienmodel als concerten of bioscoopreleases zoals bij digitalisering van muziek of films, live service of zo telt hier echt niet als bijkomend want zelfde game.

Vanaf het moment dat ge die downloadcode in een fysieke verpakking gebruikt, vervalt de waarde ervan in vergelijking met een disc. Niet alleen de droge financiële waarde waarvan ik de afschrijving na ingave nu volledig moet dragen, maar ook het gebruik ervan (buiten het zelf spelen ervan is vervreemding de juiste term, denk ik, verbeter me gerust hier). Ik kan die game niet meer uitlenen zoals ik nog wel eens doe, ik kan die niet meer verhuren, ik kan die niet verkopen, ik kan die niet ruilen of domweg weggeven. Ik kan het zelfs niet meer kapotmaken, dat kan dan enkel de uitgever/verdeler die de licentie gegeven heeft als ie zin erin heeft. Of ik het nu een goede of een slechte game vind, of ik het nog nodig heb of niet, of ik de game zelfs een seconde gespeeld heb of niet. Doet er niet toe: het heeft geen waarde meer, die is nul en kan op geen enkel moment veranderen. En dat geldt voor alle games, ook die toch groter wordende groep die halfafgewerkt gereleased worden met leugenachtige trailers. Dat verschil tussen schijfje en download/licentie is al lang gaande, maar in plaats van dat we vooruitgang of flexibiliteit krijgen als consument in het digitale gaan we nu dus achteruit met het schijfje. Een DRM-vrije digitale versie kan maar mag ik niet verkopen, dus is ook maar een gedeeltelijke vervanging.

Ik heb onlangs Saros gekocht op disc op release, 65 euro. Gespeeld en goed bevonden, maar minder dan Returnal, dus ik besloot tot doorverkoop aan 40 euro na één keer de volledige SP te hebben doorlopen in anderhalve week. Als ik die game digitaal, dus met enkelvoudig gebruik en verlies van waarde/vervreemding, had moeten kopen, dan was me dat 20-25 euro waard geweest, niet meer, zoals zowat alle andere games. Op Playstation is dat misschien nog minder aangezien daar geen teruggavebeleid gelijk bij Steam is om de gok te wagen. Ik heb best wat digitale games, maar nooit gekocht op release of aan volle pot. Het merendeel van die digitale games is de laatste drie jaar wel op Steam gekocht: niet omdat het daar enkel digitaal kan maar wel omdat er meer concurrentie is voor lagere prijzen en ik games kan testen. Wanneer gaan games als Saros 25 euro kosten in een volledig digitale Sony-omgeving? Voor Playstation hang ik straks af van Sony wanneer ik die games kan spelen met het nieuwe verkoopmodel, zonder druk van winkels of tweedehandscircuit. Moet ik dan echt naar die "speciale" accounts zoeken die de game geactiveerd hebben, maar ge het risico loopt dat van de ene dag op de andere het niet meer speelbaar is omdat het louche is, ?

En wat is de waarde van PS Plus als maandelijkse service als games die ik ooit koop nooit kan "ontkopen"? De library die wordt aangeboden, verliest dan toch evenzeer een deel van de waarde in mijn ogen? Of net andersom, omdat ik niets meer zelf koop op release? Ik speel daar nu best vaak nog wel een goede titel op die ik een paar jaar terug al eens gespeeld maar verkocht had. Wordt dat het verdienmodel; releases als (langdurige) concerten of bioscoopervaringen zonder restwaarde behandelen en als de, laten we zeggen intrinsieke, waarde van de game bereikt is aanbieden op Plus als permanente huurder? Zal ik echt moeten wachten tot het na twee jaar willekeurig in zo een bulkabonnement verschijnt om een game te testen zonder veel waardeverlies? Zo zie ik gaming niet. Ik zou me kunnen neerleggen bij een tussenoplossing zoals bij GTA6 voor ogen gehouden werd na die beruchte mail: bijvoorbeeld eerste maand enkel digitaal voor winstoptimalisatie (en bescherming tegen lekken) en daarna een fysieke release als optie ... maar dat is de deur op een kier zetten en eindigt ook maar op één manier, en voor handelaars is dat eigenlijk ook schamel.

Een Gamepassachtig iets met releasegames inbegrepen staat haaks op wat ze hier proberen, dus dat zie ik ook niet gebeuren. Wat gaat dit betekenen voor de diversiteit als iedereen in de Playstationomgeving voor diezelfde euro moet bikkelen, kan toch alleen maar leiden tot nabootsen wat succesvol is en zo tot een dikke eenheidsworst komen. Sektori, enkel digitaal beschikbaar, heb ik, als één van de weinigen blijkbaar want de maker kwam niet uit de kosten ondanks dat dit een megadijk van een game is, gekocht, maar ga ik dat ook nog kopen als ik die euros van een SP game op release aan 70 euro niet kan recupereren als ik dat wil? Ik heb Sektori op Steam gekocht omdat ik daar eerst kon testen en het dertig procent goedkoper was dan op de PS Store overigens, ik word daar beter behandeld als consument. Waarom zou iemand na 2028 nog Sektori proberen maken als het al niet lukte om winstgevend te zijn in een markt met nog enige flexibiliteit? Dat zijn toch niet de vragen die een platform wil stellen. Is het tegenargument om dezelfde games te spelen tegen hetzelfde budget dan echt: "wacht een jaartje of twee na release tot als die ene uitgever het noodgedwongen goedkoper in de markt zet"?

God Of War Ragnarok, bijvoorbeeld, had twee jaar nodig om naar dertig euro te dalen op de PS store. Ondanks dat ik GOW 2018 fantastisch vond, vind ik Ragnarok een redelijk saaie stinker van een spel waar ik nog geen tien euro aan wil kwijtspelen. Ik heb die op release gekocht op disc en ook doorverkocht zonder het uit te spelen, wat een geluk dat ik dat niet volle pot digitaal had moeten kopen. Enkele weken nadat Ragnarok, waar Sony digitaal honderd percent aan overhoudt overigens, een eerste degelijke prijsdaling kreeg, stond het ook op PS Plus. Ik zou mijn hele gebouw bij elkaar gevloekt hebben als ik dertig euro had gespendeerd aan een slechte aankoop zonder eigendomsopties en dat dan "gratis" kon spelen op Plus een paar weken later. Moet ik dit dan zien als Sony die twee jaar van mijn ervaring wegneemt om hun monopolie op hun eigen platform wat verder af te bakenen en iets meer cash over te houden? Moet ik gewoon wachten tot Sony het op Plus zet om niet aan certified bangers uw broek aan te scheuren, en volledig afhankelijk zijn van de uitgever om het te spelen op een manier die ik anders gewoon zelf besliste op gelijk welk moment met discs? Dat is iets wat ik trouwens gedaan heb met Spider-Man 2 en heel blij mee was, want ook dat vond ik een stinker van een spel: opgepikt op Plus en nooit meer aan gedacht ondanks dat dat een zogenaamde system seller hoorde te zijn. Is dat de wortel die Sony mij als bijna dertig jaar trouwe klant mij gaat voorhouden? Die paar euro per maand bijbetalen voor Premium om van "een selectie van games" de proefversie te kunnen spelen zodat ge geen kat in een zak koopt? Ik verkoop niet alles trouwens, Split/Fiction als SP game ligt hier bijvoorbeeld nog na aankoop aan volle pot.




Als Adriaan een budget van 100 euro heeft om games te kopen, kan hij bij fysieke versies de Ultimate Edition van GTA6 kopen en na de SP te hebben gespeeld een maand later verkopen aan 75 euro aan Betty die dat wel wil aan die prijs (haar max budget namelijk). Van die 75 koopt Adriaan dan COD13 op release en verkoopt ie twee weken later aan 40 aan Cedric want het is een stinker van een spel (en is ook zijn max budget). Dat betekent:
- 175 euro naar nieuwe aankopen op release (~15 percent naar Sony = pak 25 euro)
- Adriaan speelde GTA6 en COD13, en 40 euro
- Betty heeft GTA6 met restwaarde, en nul euro
- Cedric heeft COD13 met restwaarde, en nul euro

Alles enkelvoudige digitale aankoop met zelfde wensen:
- 100 euro naar nieuwe aankopen op release (30 percent naar Sony = 30 euro)
- Adriaan heeft GTA6 en speelt het niet meer, nul restwaarde en nul euro
- Betty heeft 75 euro maar kan GTA6 niet betalen, dus moet wachten tot een verkooppunt een korting geeft
- Cedric heeft 40 maar kan COD13 niet betalen, dus moet wachten tot een verkooppunt een korting geeft




Ik zie een verarming van zowat alles buiten mogelijk Sony, zowel financieel als qua ervaring is het een achteruitgang en eveneens een 180-graden bocht ten opzichte van waarmee Sony bij PS4 hun dominantie gestart is. Mijn keuzes en flexibiliteit worden me ontnomen en betaal daar toch de volle prijs voor terwijl Sony die prijs ook nog eens kan aanhouden in deze situatie. Ik zie mij geen games op release meer kopen en niemand koopt of leent mijn games nog dus minder spelers en misschien minder DLC/microtranssactieinkomsten. Ik vermoed dat ik gewoon veel minder ga uitgeven aan games want een euro aan fysieke versies is heel anders dan een euro aan digitale kopies. Geldt voor alles in mijn ogen: ik zou heel wat van mijn fysieke bezittingen anders of niet aankopen als ik die nooit kon testen of doorverkopen bij teleurstelling of onbruik.

Ik heb echt elke van hun consoles en handhelds gekocht en grijsgespeeld, vele euro met plezier aan games en accessoires gegeven en op betere versies van dit forum uren ervaringen en competities met anderen gedeeld, maar op dit moment vrees ik dat 2028 een kantelpunt wordt voor die Playstationhobby door de keuzes van het bedrijf. Lang geleden dat ik nog eens iets heb gepost hier, maar mogelijk moet ik na afscheid van het Playstationforum te hebben genomen nu ook wel afscheid nemen van Playstation zelve dus wou nog wel eens proberen na dit nieuws. Misschien is dat dan praktisch inderdaad in het verleden leven van mij, maar dan toch wel om uiteenzetbare redenen in plaats van oubolligheid of niet tegen verandering kunnen.
 
Terug
Bovenaan