A) Excuseer, maar ook het kiezen van een studierichting en dus diploma is nog steeds een vrijwillige keuze. Uiteraard had ik ook liever filosoof willen worden en mijn dagen vullen met filosofische beschouwingen over onze maatschappij. Ik doe niets liever. Maar ik heb ervoor gekozen om dit in mijn vrije tijd te doen wegens te weinig added value en te weinig jobmogelijkheden. Ik heb ervoor gekozen om een moeilijkere richting te kiezen, met meer verplichte lesuren, ... om vervolgens in een hardere en veeleisendere sector te gaan werken met meer jobmogelijkheden.
En zelfs binnen mijn ingenieursrichting had ik ook liever ruimtevaart gaan studeren of andere exotische richtingen. Mocht ik dan van de overheid eisen dat Musk zijn engineeringsteam naar Gent verhuist?
B) Het is pas enggeestig om al decennia hardnekkig het bredere plaatje te blijven negeren. Het bredere plaatje van eindige en dus steeds duurdere fossiele brandstoffen, ons gebrek aan duurzame mobiliteit die niet langer vol te houden is, de bijhorende modal shift die onvermijdelijk is, enzovoort. Maar neen, toch maar liever de kop in het zand blijven steken, lekker opportunistisch een goedkoop fermetteke op den buiten kopen terwijl alle negatieve externaliteiten op de maatschappij worden afgewenteld, ... Maar als ze dan plots geconfronteerd worden met de onvermijdelijke reality-check van hun eigen keuzes, dan gaan ze massaal wenen bij de overheid dat ze toch zo te beklagen zijn en "geen alternatief" hebben.

En het wordt pas helemaal idioot als enkele kortzichtige politici de nood voelen om daar ook effectief op in te gaan.
C) Geen enkele verandering hoeft plots te zijn. In uw leven moet je constant uw huidige situatie updaten naar een nieuwe realiteit. En daar gaan uiteraard shiften gebeuren in de kosten/baten-analyse gedurende uw leven/carrière. Wat had je verwacht? Dat het leven 80 jaar stilstaat en dat er niets verandert?
Ik zou in dit geval dus heel nederig in eigen boezem kijken, beseffen dat je de verkeerde keuzes hebt gemaakt, ... en stilaan die fout proberen rechtzetten middels een ander vervoersmiddel, als dat niet kan een andere job, als dat niet kan een ander huis, ... Je bent vrij hierin.
Wat is dat eigenlijk met die pampercultuur waarin we zijn terechtgekomen? We zagen het ook al tijdens de Corona-crisis. Eerst grote statements maken over ons te groot overheidsbeslag, maar bij de minste tegenslag allemaal massaal lopen huilen bij de overheid voor compensaties. Wie heeft er jou ooit beloofd dat we in een nul-risico-maatschappij zouden terechtkomen? Waar staat er geschreven dat de overheid als kerntaak heeft om alle financiële gevolgen van alle individuele keuzes te moeten compenseren?
Het recht opeisen om te studeren wat ze willen, het recht opeisen om te wonen waar ze willen, het recht opeisen om te werken waar ze willen, het recht opeisen om zich te verplaatsen hoe ze willen, ... Maar dan wel van de overheid eisen dat hun individuele keuzes allemaal goed uitdraaien in alle omstandigheden terwijl er 0,0 responsabilisering meer lijkt te zijn.