Ik heb wel wat ervaring met mechanische schijfremmen, zou ze zeker niet direct afschrijven. Tijdje met TRP Spyre's rondgereden op mijn drop-bar mtb, werkten eigenlijk wel goed. Uiteindelijk vervangen door hydraulische om mijn handen wat te ontlasten op meerdaagse tochten (op offroad downhill stukken moet je uiteraard soms wel hard remmen).Conceptueel is een schijfrem, of dat nu mechanisch is of hydraulisch toch sowieso veel beter? De peperdure velg wordt opeens te verantwoorden, want ze verslijt niet meer.
Daarenboven heeft een mechanische schijfrem nauwelijks last in de regen. En voor een bikepacker/wereldfietser is een universele remkabel makkelijker mee te nemen of lokaal te sourcen dan een bleedkit en minerale olie.
Wat @R1TM1X zegt klopt echter wel; er zijn quasi geen deftige merken/reeksen die mechanische schijfremmen aanbieden dus zit je meestal met minder kwalitatieve componenten.
@_Pe_ dat geldt in mijn optiek voor hydraulische Magura velgremmen. Wel de nadelen van schijfremmen, niet de voordelen.
Op onze longtail zitten bb7's, de bekendste mechanische schijfrem. Werkt eigenlijk perfect; goed af te stellen, meer dan voldoende remkracht.
Waar het veelal fout gaat met mechanische schijfremmen: goedkope kabels. Een setje kabels met compressieloze housing, en je zit goed.
Moest ik nog eens een toerfiets samenstellen (offroad of asfalt), ik zou er gewoon bb7's in steken. Voor (dropbar-)mtb's (en gravel bikes) verkies ik toch hydraulisch.
Magura hydraulische velgremmen: vind ik eigenlijk wel echt goed op mijn toerfiets; nul onderhoud en werkt gewoon altijd - het voordeel is uiteraard ook dat het vriendelijker is voor je handen (maar dat merk je pas wanneer je lange dagen/weken doet op de fiets).




nog mensen bij wie dit ook al is geweest?
