500.000 langdurig zieken in België

Afgang? Mij lijkt de afgang eerder dat géén enkel land zoveel langdurig zieken heeft als België. Jij voelt je persoonlijk aangesproken maar dat is helemaal mijn bedoeling niet, maar op het hogere niveau moet inderdaad beslist worden om hierin in te grijpen.
Als Duitsland slechts 3% langdurig zieken heeft, Nederland 4,5% en België 8% en stijgend dan scheelt er iets fundamenteels.

Ziekenzorg zou in de eerste plaats moeten dienen voor medische pathologiën en niet voor aandoenningen waarvan zelfs medische autoriteiten zoals de WHO in twijfel trekt of het een formele medische diagnose is. Integendeel door burn-out te medicaliseren is hetgeen we nu zien het gevolg: mensen zitten lang thuis alsof ze ziek zijn, in plaats van initiatief te nemen om de oorzaken te veranderen, of mentaal weerbaarder te worden. Je kan perfect naar de psycholoog gaan terwijl je werkt bijvoorbeeld. Je kan een nieuwe job zoeken.

Ziekteverlof voor mentaal leed moet absoluut kunnen, maar ik denk dan eerder aan het verlies van een kind, een familielid of zelfs een nauwe vriend, want dat kan werkelijk alleen de tijd helen, maar niet een vechtscheiding of je ongelukkig voelen op je werk, dat zijn gewoon problemen die je moet aanpakken.



Zoals ik eerder zei: de profiteurs zijn al veel te snel "de ander", wat bij bijna dubbel zoveel langdurig zieken zoals onze buurlanden een moeilijk te verdedigen stelling lijkt voor mij.
En puntje 3: ik zie niet in waarom er een apart belastingregime zou moeten zijn voor mensen die al net uit een steunsysteem komen.

Punt 3 is er al: verlaagde belastingvrije som. Het zou tijdelijk even uitgebreid kunnen worden om mensen te re activeren met 40 60% werk eerst, dan naar 80% of full time toe, en compleet geen ziekte uitkering meer welke het meest kost. Wie nu even 60% werkt, en 40% op de ziekenkas zit, betaald opeens een ferm pak meer belasting, dus blijven velen dan maar langer 100% ziek.

Zelf over pathologie en psychiatrie(waar al veel zaken geen exacte wetenschap zijn ) gaan oordelen is gevaarlijk. Laat ik liefst over aan de mensen uit het vak, dan aan een politicus die elke laatste euro zoekt. Laat staan iemand random die gaat beslissen hoe ziek iemand anders wel zou zijn of moeten zijn.

Akkoord dat het fundamenteel fout loopt. Haal ik ook aan met vb'den waar ik probeer te achterhalen waar het fout loopt. Met afgang bedoel ik net het falen, zoals zoveel zaken in ons land. Een afgang in de vorm van achteruitgang van zaken die voorheen beter liepen.

Wat je bedoelt met profiteurs zijn de ander? Begrijp je intentie moeilijk hier... dus ik niet? Ja, die hebben wel invloed op me. Door hen is er nu een nog sterker vooroordeel op langdurig zieken aan het ontstaan. Drijf dat verder of te ver door, en ik verlies mogelijks inkomen omwille de rotte appels.

Afijn genoeg voor me in dit topic. Ikzelf ben geen burnout, maar heb een slepende aandoening. Die aandoening is soms zeer stresvol, en dat zorgt er vooral ook voor dat ik ook veel ander klachten krijg. En dan leer je wel echt hoe stres een lichaam compleet ziek kan maken, zelfs op pathologisch vlak. (zie nogmaals link hpa as, jobat artikel link die ik postte). Maar das al blijkbaar te moeilijk begrijpen voor velen (ook wel wat medisch jargon, dus logisch) ... tot het je zelf overkomt.
 
Laatst bewerkt:
Hiermee bevestig je dus gewoon wat ik zeg hé: een jonge twintiger die openlijk praat over naar de psycholoog gaan wordt scheef bekeken ("statussymbool"). Dat noemen we dus een taboe.

Niet als de al die gasten die naast hem zaten ook zeggen dat ze naar de psycholoog gaan...binnenkort is het taboe als je niet naar de psycholoog gaat 🤔

En als iedereen naar de psycholoog gaat gaan om zijn gedachten te ventileren gaat dat nog een kostelijk grapje worden...
 
ik denk dat er maar weinig naar de psycholoog gaan puur om wat oppervlakkige gedachten te ventileren. Zo zal men dat wel vaag omschrijven aan buitenstanders ja maar psychologisch is er wel veel meer aan de hand natuurlijk. Anders zouden die mensen ook liever in de zetel voor hun tv gaan liggen of een pizza bestellen voor die tijd en geld.

Zeggen dat ge een psycholoog bezoekt is niet echt taboe, de problemen waarover ge met een psycholoog praat zeggen tegen collega’s en omstanders of zelfs familie of vrienden is meer een taboe. Omdat die mensen nu eenmaal geen psychologen zijn en daar vaak weinig boodschap aan hebben. Als ge op “hoe gaat het” iets anders antwoord dan “heel goed en met u” dan is dat al taboe. Niet dat ik mij daarvoor ga inhouden.
 
Hiermee bevestig je dus gewoon wat ik zeg hé: een jonge twintiger die openlijk praat over naar de psycholoog gaan wordt scheef bekeken ("statussymbool"). Dat noemen we dus een taboe.
Net niet, want hij kan er precies open over praten op het werk. Twintig jaar geleden zou dat veel gevoeliger hebben gelegen.
 
Dat is een zéér mooie manier om te zeggen dat je voor anti-democratische partijen, fascisten en communisten stemt.
Want via eliminatie hebben zowel: liberalen (nog 't langst), christendemocraten, socialisten, groenen en vlaams-nationalisten allen wel op een bovengemeentelijk nvieau meegeregeerd.

Géén enkel totaalpakket van oplossingen van PvdA of Vlaams Belang is echter realistisch, om van de dubieuze tot walgelijke figuren in hun rangen nog maar te zwijgen.
Redelijk off-topic, maar dat is ook deze opmerking, dus reageer ik toch even:
We zien dat geen enkel totaalpakket of zelfs samengesteld pakket van traditionele partijen het goed doet, en dat is dan gebaseerd op feiten ipv aannames.
Wat is volgens jou dan beter: nog enkele Vivaldi regeringen waar totaal uiteenlopende partijen mekaars achterban wat prijzen gunnen, gewoon om nog even vast te klampen aan de macht? Fiasco's zoals het nucleaire beleid en onzekerheid voor ondernemers zijn daar een rechtstreeks gevolg van. Nog zo'n paar Vivaldi's en onze economie is helemaal dood, als het nu al niet te laat is.

Een proteststem is mi dan de enige juiste stem, om dat "ons kent ons" spelletje eens te doorbreken, niet enkel in de politiek, maar ook richting justitie, intercommunales, OCMW's enz... want dat leidt tot slecht (of gewoon geen) beleid en opent de deuren naar corruptie.

Een voorbeeld: het uitdelen van uitkeringen aan postbussen of zelfs aan adressen die niet eens in Anderlecht woonden. Zo'n zaken durft men enkel doen als men een politiek hand boven het hoofd heeft. Het verkoopspraatje van de sossen mag dan nog zo mooi zijn, dan stem ik nog liever op eender welke -ist dat je opnoemt dan op een sos als die zo'n dingen uitsteken. Maar wat zien we: veel mensen blijven daarop stemmen. En dat vind ik onbegrijpelijk. Uiteraard stem ik niet "voor" walgelijke figuren. Jouw post laat wel zien dat de demonisering van concurrenten door traditionele partijen goed gelukt is.
Zoals je zegt hebben we bvb al Vlaams-nationalisten in de regering gehad. Vlaanderen is toen misschien buiten wat gerommel in de marge niet veel onafhankelijker geworden en hun coalitiepartner is zelfs Marakeshakkoorden gaan tekenen. Dus what's in a name?
 
Wat opvalt is dat de zeer grote stijging vooral over vrouwen gaat en dat de meeste langdurig zieken op de arbeidsmarkt vrouwen zijn, terwijl dat vrouwen minder aan het werk zijn in absolute getallen en voor degenen die wel willen werken er een lagere werkloosheid is.
Eind 2021 waren er 273.000 vrouwen langdurig ziek (langer dan een jaar), tegenover 183.000 mannen. En dat terwijl hun aantal in 2008 nog gelijk liep.
240314_Invaliditeit_D.png

Dus vrouwen zijn blijkbaar een heel pak gevoeliger aan dit langdurig ziek zijn op de arbeidsmarkt.

Ik heb geen verklaring gevonden voor dit zo grote verschil, mogelijks omdat vrouwen in andere sectoren werken waar meer stress is of omdat vrouwen sneller aan de noodrem durven trekken als het om psychologische problemen gaat, of nu eenmaal onder zwaardere druk staan van het gezin/kinderen, of minder goesting hebben om te werken, of fysiek misschien zwakker zijn en sneller langdurig ziek zijn (?), het kan vanalles zijn maar het is alvast een groot verschil.
 
Wat opvalt is dat de zeer grote stijging vooral over vrouwen gaat en dat de meeste langdurig zieken op de arbeidsmarkt vrouwen zijn, terwijl dat vrouwen minder aan het werk zijn in absolute getallen en voor degenen die wel willen werken er een lagere werkloosheid is.

240314_Invaliditeit_D.png

Dus vrouwen zijn blijkbaar een heel pak gevoeliger aan dit langdurig ziek zijn op de arbeidsmarkt.

Ik heb geen verklaring gevonden voor dit zo grote verschil, mogelijks omdat vrouwen in andere sectoren werken waar meer stress is of omdat vrouwen sneller aan de noodrem durven trekken als het om psychologische problemen gaat, of nu eenmaal onder zwaardere druk staan van het gezin/kinderen, of minder goesting hebben om te werken, of fysiek misschien zwakker zijn en sneller langdurig ziek zijn (?), het kan vanalles zijn maar het is alvast een groot verschil.
Als de man gaat werken en de vrouw krijgt een ziekte-uitkering van 1340 euro, wat is dan de motivator voor de vrouw om terug te gaan werken?
Inkomen man + ziekte-uitkering is wellicht zelf voordeliger als er kinderen zijn (geen kinderopvang nodig).
Blijkbaar is het zo dat een ziekte-uitkering niet zakt voor een samenwonende dus altijd 1340 euro?
Dat is om problemen vragen natuurlijk....
 
Als je je woning deelt, dan heeft dat geen invloed op de terugbetaling van je ziektekosten en je ziekte-uitkering tijdens het 1ste jaar dat je niet kan werken door je ziekte.
Dus pas na 1 jaar zakt de ziekte-uitkering voor samenwonende? En dat zakt dan tot 1340 euro? Niet lager?
Dat is gewoon om problemen vragen....natuurlijk zijn er dan zoveel langdurig zieken. Je moet al gek zijn om voor een paar 100 euro te gaan werken zeker in het geval van kinderen.
 
Als je je woning deelt, dan heeft dat geen invloed op de terugbetaling van je ziektekosten en je ziekte-uitkering tijdens het 1ste jaar dat je niet kan werken door je ziekte.
Dus pas na 1 jaar zakt de ziekte-uitkering voor samenwonende? En dat zakt dan tot 1340 euro? Niet lager?
Dat is gewoon om problemen vragen....natuurlijk zijn er dan zoveel langdurig zieken. Je moet al gek zijn om voor een paar 100 euro te gaan werken zeker in het geval van kinderen.
Mag ik even bronnen voor die bodem van 1340? Wetgeving en uitkeringen en indexaties etc veranderen continu maar, en ik weet anekdotisch bewijs is anekdotisch, tijdens mijn vrouw haar langdurige ziekte was haar uitkering nog maar net geen 1100 tegen het einde, wat dus rond die 60% zal schommelen en dat voelt ge wel hoor.


Ook nog kort over progressieve werkhervatting: mooi in theorie maar hier schort nog heel veel, vooral in praktische uitvoering. Werkgevers staan echt niet te springen om mensen "scheve" uren in te plannen en dat is ergens ook verstaanbaar. Hell, mijn vrouw haar werkgever stond nogvin de krant met hun "menselijk, innovatief en flexibel nieuw werkhervattingsbeleid" de dag dat haar diensthoofd haar gewoon vlakaf heeft gezegd dat die gespreide uren gewoon niet meer doenbaar waren en ze best thuisblijft tot ze terug 100% aankon of iets totaals anders zoekt.
 
Mag ik even bronnen voor die bodem van 1340? Wetgeving en uitkeringen en indexaties etc veranderen continu maar, en ik weet anekdotisch bewijs is anekdotisch, tijdens mijn vrouw haar langdurige ziekte was haar uitkering nog maar net geen 1100 tegen het einde, wat dus rond die 60% zal schommelen en dat voelt ge wel hoor.
60% vh minimumloon?
1100 was dat daarvoor fulltime tewerkgesteld?

En wanneer zakt dat naar dat minimum? Na 1 jaar?

Ook nog kort over progressieve werkhervatting: mooi in theorie maar hier schort nog heel veel, vooral in praktische uitvoering. Werkgevers staan echt niet te springen om mensen "scheve" uren in te plannen en dat is ergens ook verstaanbaar. Hell, mijn vrouw haar werkgever stond nogvin de krant met hun "menselijk, innovatief en flexibel nieuw werkhervattingsbeleid" de dag dat haar diensthoofd haar gewoon vlakaf heeft gezegd dat die gespreide uren gewoon niet meer doenbaar waren en ze best thuisblijft tot ze terug 100% aankon of iets totaals anders zoekt.
Zal afhangen van werkgever tot werkgever. Misschien zijn ze bij de overheid (ambtenarij) menselijker?
 
60% vh minimumloon?
1100 was dat daarvoor fulltime tewerkgesteld?

En wanneer zakt dat naar dat minimum? Na 1 jaar?

Hier het je alle info en cijfers. 60% is bij de start.



Samenwonenden kunnen zakken tot 40%. Gezinslast wordt niet meegerekend als de partner werkt.
Het minimumbedrag is dus ook lager dan de 1340 BRUTO die jij zonder bron vermeldt.
 
Laatst bewerkt:
Wat opvalt is dat de zeer grote stijging vooral over vrouwen gaat en dat de meeste langdurig zieken op de arbeidsmarkt vrouwen zijn, terwijl dat vrouwen minder aan het werk zijn in absolute getallen en voor degenen die wel willen werken er een lagere werkloosheid is.

240314_Invaliditeit_D.png

Dus vrouwen zijn blijkbaar een heel pak gevoeliger aan dit langdurig ziek zijn op de arbeidsmarkt.

Ik heb geen verklaring gevonden voor dit zo grote verschil, mogelijks omdat vrouwen in andere sectoren werken waar meer stress is of omdat vrouwen sneller aan de noodrem durven trekken als het om psychologische problemen gaat, of nu eenmaal onder zwaardere druk staan van het gezin/kinderen, of minder goesting hebben om te werken, of fysiek misschien zwakker zijn en sneller langdurig ziek zijn (?), het kan vanalles zijn maar het is alvast een groot verschil.

Ik vind dat citaat eigenlijk misleidend:
Eind 2021 waren er 273.000 vrouwen langdurig ziek (langer dan een jaar), tegenover 183.000 mannen. En dat terwijl hun aantal in 2008 nog gelijk liep.
Twee curves die elkaar snijden rond 2008 --> toen liepen ze nog gelijk. :unsure:

Die cjjfers spreken over invaliditeit, dat is kennelijk vanaf 6 maand onafgebrokten ziekte. Mijn eerste gedacht zou zijn dat vrouwen zwanger kunnen worden. Een zwangerschap is sowieso een aanslag op het lichaam en kan langdurige klachten kan veroorzaken. Verder zullen vrouwen ook wel nog altijd meer instaan voor de kinderen, terwijl ze tegenwoordig wel bijna allemaal ook een job hebben. De toetreden van vrouwen tot de arbeidsmarkt zie je mooi in die curve, die in absolute getallen staat. Lijkt me ook logisch dat er in percentages meer vrouwen langdurig ziek gaan zijn.

En dan kan je inderdaad ook gaan kijken naar de sectoren waar vrouwen oververtegenwoordigd zijn, ik vermoed dat in pakweg de zorg of poetspersoneel er meer langdurig zieken gaan zijn dan gemiddeld.

Wat me ook opvalt is dat beide curves sneller stijgen de laatste 10-15 jaar.

Als de man gaat werken en de vrouw krijgt een ziekte-uitkering van 1340 euro, wat is dan de motivator voor de vrouw om terug te gaan werken?
Inkomen man + ziekte-uitkering is wellicht zelf voordeliger als er kinderen zijn (geen kinderopvang nodig).
Blijkbaar is het zo dat een ziekte-uitkering niet zakt voor een samenwonende dus altijd 1340 euro?
Dat is om problemen vragen natuurlijk....
Het bedrag dat je vooropstelt is blijkbaar al te hoog. Gemiddeld heeft een Belgische vrouw 1.5 of 1.6 kinderen. Voor 1 kind spaar je dan misschien 600 EUR uit aan opvang, maar je inkomen zakt meer dan dat...waarom is het tweeverdienermodel dan eigenlijk standaard, als dat zo'n jackpot is? Vanaf 2 of meer kinderen zou je er wat aan hebben, maar praktisch...Je moet om kinderopvang te vinden al een jaar op voorhand een plaats hebben. Lijkt me nogal moeilijk om dat even allemaal te plannen met langdurige ziekte eerlijk gezegd. Je hebt ongetwijfeld ergens bewijzen hiervoor?
 
Laatst bewerkt:

Hier het je alle info en cijfers. 60% is bij de start.



Samenwonenden kunnen zakken tot 40%. Gezinslast wordt niet meegerekend als de partner werkt.
Het minimumbedrag is dus ook lager dan de 1340 BRUTO die jij zonder bron vermeldt.
alleenstaanden en samenwonenden
61,77​
En dit op basis van een 6 daags-week regeling dus 24 * 61.77= 1482 bruto dus hoger dan 1340 BRUTO

Samenwonenden: uitkering zakt pas vanaf de 7de maand en enkel in het geval dat partner minder dan X inkomsten heeft.
 
alleenstaanden en samenwonenden
61,77​
En dit op basis van een 6 daags-week regeling dus 24 * 61.77= 1482 bruto dus hoger dan 1340 BRUTO
Lees de tabel en de uitleg eens volledig, zodat we er eerlijk over kunnen praten.

Niet gelimiteerd minimum vanaf de 1ste dag van de 3de maand = 61.77.

Dan vanaf 4e maand tot en met de 6e afhankelijk van de situatie, maar met een minimum van 49,56 euro. +- 1190 euro bruto. Een heel stuk lager dan je bewering. Dat is natuurlijk voor iemand die geen "regelmatig werknemer" is.

Stel nu nog dat het iemand is die 20 jaar gewerkt heeft en ziek valt, met 3 kinderen ten laste, maar een werkende partner, dan is het minimum 52,97. Ofwel +-1271 bruto per maand.
 
Lees de tabel en de uitleg eens volledig, zodat we er eerlijk over kunnen praten.

Niet gelimiteerd minimum vanaf de 1ste dag van de 3de maand = 61.77.

Dan vanaf 4e maand tot en met de 6e afhankelijk van de situatie, maar met een minimum van 49,56 euro. +- 1190 euro bruto. Een heel stuk lager dan je bewering. Dat is natuurlijk voor iemand die geen "regelmatig werknemer" is.

Stel nu nog dat het iemand is die 20 jaar gewerkt heeft en ziek valt, met 3 kinderen ten laste, maar een werkende partner, dan is het minimum 52,97. Ofwel +-1271 bruto per maand.
Dat is als NIET regelmatig werknemer (en zonder kinderen): als beroepsdopper dus....

EN pas na 7 maanden: Vanaf de 1ste dag van 7de maand van de arbeidsongeschiktheid

En met een kind ten laste (als regelmatig werknemer) is het 1870 bruto. Dus waarom gaan werken voor 100 euro bruto meer?
 
Laatst bewerkt:
Dat is als NIET regelmatig werknemer (en zonder kinderen): als beroepsdopper dus....
Uh ja, lees jij eigenlijk ooit iets volledig, dat staat letterlijk in mijn post.

EN pas na 7 maanden: Vanaf de 1ste dag van 7de maand van de arbeidsongeschiktheid
Je hebt het over langdurig zieken, dus per definitie langer dan 7 maand, wat is het punt hiervan nu?

Over je punt dat het enkel zakt naar een minimum als de partner een beroepsinkomen heeft boven een bepaalde grens: Heb je zelf een idee van deze grens? €2070,49 bruto per maand, berekend op jaarbasis, dus incl vakantiegeld, incl eindejaarspremie, zelfs incl extralegale voordelen zoals maaltijdcheques. Dat zijn niet de grootverdieners die er van gaan profiteren om de vrouw thuis te zetten he.

Ik heb trouwens ook al 2 of 3x vermeld dat kinderen niet meetellen in die berekening als je samenwoont met je partner. Enkel en alleen die partner is dan van belang.

Het is echt enorm vervelend om iets duidelijk proberen maken als de andere heel selectief gaat lezen om alles wat niet in het plaatje past te negeren of een foutieve draai te geven. Dit begint aan te leunen bij met opzet foutieve informatie verspreiden hoor. Over dat sociaal tarief voor zieken was je ook al aan het liegen, om daarna niet meer te reageren als ik met bronnen afkwam.
 
Dit klopt toch:

Een alleenstaande met een kind ten laste (als regelmatig werknemer) is minimum 1870 bruto. Dus waarom gaan werken voor 100 euro bruto meer?
 
Dit klopt toch:

Een alleenstaande met een kind ten laste (als regelmatig werknemer) is minimum 1870 bruto. Dus waarom gaan werken voor 100 euro bruto meer?
Ja, ik reageerde toch niet daarop, maar op je stelling dat er vrouwen zijn die langdurige ziekte faken, om met 1340 euro thuis te zitten terwijl de man werkt?
 
Ja, ik reageerde toch niet daarop, maar op je stelling dat er vrouwen zijn die langdurige ziekte faken, om met 1340 euro thuis te zitten terwijl de man werkt?
Allez, het zal 70 euro minder zijn (en dan nog pas na 7 maanden)....alsof dat het verschil zal maken....
 
Terug
Bovenaan