500.000 langdurig zieken in België

[Brt]

Als dat je inkomen is, zal dat idd uitmaken.

1200 euro ziekte-uitkering als samenwonende. Als werkloze is het als samenwonende minder dan 900. Dan zou ik kiezen voor ziekte.

Onlangs nog iemand in de familie: man werkt, vrouw even ziek maar maakt er een burn-out van en maanden profiteren: ik citeer; 'Nu is het mijn beurt om is goed te profiteren'. 1200 euro uitkering, man inkomen werk. Betaalde loopbaanonderbreking : burn-out.

Dat ga jij mij niet wijsmaken dat 40% van de meer dan 500K langdurig werklozen die thuiszitten met een burn-out (of depressie) na een jaar niet in staat zijn om te gaan werken.

 

[Loser]

1200 euro ziekte-uitkering als samenwonende. Als werkloze is het als samenwonende minder dan 900. Dan zou ik kiezen voor ziekte.

Onlangs nog iemand in de familie: man werkt, vrouw even ziek maar maakt er een burn-out van en maanden profiteren: ik citeer; 'Nu is het mijn beurt om is goed te profiteren'. 1200 euro uitkering, man inkomen werk. Betaalde loopbaanonderbreking : burn-out.

Dat ga jij mij niet wijsmaken dat 40% van de meer dan 500K langdurig werklozen die thuiszitten met een burn-out (of depressie) na een jaar niet in staat zijn om te gaan werken.

Je kiest niet voor ziekte. Je hebt het of je hebt het niet. Het feit dat je zou 'kiezen' voor ziekte ipv werkloze is dus irrelevant.
Die vrouw die je kent 'maakt' er geen burn-out van, ze heeft een burn-out. En ik kan haar reactie goed begrijpen: als het bedrijf mij ziek heeft gemaakt, is het daarna aan mij om te nemen wat er voorhanden is en weer gezond te worden. Jij interpreteert het meteen als iets onterecht krijgen.

Dat er misbruik is, dat zal vast wel. Maar ik heb geen idee van om hoeveel mensen dat precies gaat. Misschien is het ook wel niet oké van het bedrijf om misbruik te maken van zijn personeel op die manier, dat de gezondheid eronder lijdt. Maar als je een probleem hebt met het misbruik, moet je dat aanpakken. Niet het gebruik.

 

[Brt]

Je kiest niet voor ziekte. Je hebt het of je hebt het niet. Het feit dat je zou 'kiezen' voor ziekte ipv werkloze is dus irrelevant.
Die vrouw die je kent 'maakt' er geen burn-out van, ze heeft een burn-out. En ik kan haar reactie goed begrijpen: als het bedrijf mij ziek heeft gemaakt, is het daarna aan mij om te nemen wat er voorhanden is en weer gezond te worden. Jij interpreteert het meteen als iets onterecht krijgen.

Het was niet werkgerelateerd: ambras met haar man. Na een week terug peis en vree maar ondertussen wel al 4 maanden thuis.

Dat er misbruik is, dat zal vast wel. Maar ik heb geen idee van om hoeveel mensen dat precies gaat. Misschien is het ook wel niet oké van het bedrijf om misbruik te maken van zijn personeel op die manier, dat de gezondheid eronder lijdt. Maar als je een probleem hebt met het misbruik, moet je dat aanpakken. Niet het gebruik.

Dat is het probleem. Mensen die echt ziek zijn mogen van mij gerust meer uitkering krijgen. Probleem is meer uitkering is meer misbruik. Kijk maar naar de werkloosheidsval: het feit dat zoiets bestaat zegt al genoeg.

Het is mission impossible om het misbruik eruit te halen. Moest dat lukken dan konden die uitkeringen voor de echte zieken en echte werklozen omhoog gaan maar dat gaat dus niet....

En uw opmerking over bedrijven die hun personeel slecht behandelen: er zijn amper nog bazen die tegen hun personeel roepen itt 50 jaar geleden. En in een krappe arbeidsmarkt kan je gemakkelijk een andere job vinden.

 

[pardal]

En uw opmerking over bedrijven die hun personeel slecht behandelen: er zijn amper nog bazen die tegen hun personeel roepen itt 50 jaar geleden. En in een krappe arbeidsmarkt kan je gemakkelijk een andere job vinden.

Hangt toch echt van je sector af.

We zijn op 1 na allemaal vertrokken /ontslaan door het gedrag van de baas.

En ja we hebben allemaal terug werk, maar mijn werkhouding is wel serieus veranderd.

Van ik doe bij wijze van spreken alles voor mijn job en stank voor dank krijgen, naar ik doe nu juist wat ik moet doen.

 

[Five-seveN]

Die cjjfers spreken over invaliditeit, dat is kennelijk vanaf 6 maand onafgebrokten ziekte. Mijn eerste gedacht zou zijn dat vrouwen zwanger kunnen worden.

Nee het gaat, zoals ik ook citeerde, over minstens 1 jaar niet kunnen werken.
De cijfers komen van het RIZIV ik geloof van hier:

Statistieken over de invaliditeit van werknemers en werklozen in 2021 | RIZIV

www.riziv.fgov.be

Deze statistieken gaan over werknemers in de privésector en de werklozen (algemeen regime van de uitkeringen) die zich sinds meer dan 1 jaar in arbeidsongeschiktheid bevinden (“periode van invaliditeit”) en die als invaliden erkend zijn door de Geneeskundige Raad voor Invaliditeit.

Wat daar ook interessant is:

Hier zie je dus dat er 3x meer vrouwelijke bediendes op invaliditeit zitten dan mannelijke bediendes.
Dit in elke leeftijdscategorie, dat zou ik alvast niet wijten aan "zwangerschappen".

En dan kan je inderdaad ook gaan kijken naar de sectoren waar vrouwen oververtegenwoordigd zijn, ik vermoed dat in pakweg de zorg of poetspersoneel er meer langdurig zieken gaan zijn dan gemiddeld.

Personeel dat in de zorg werkt, of poetspersoneel, dat zijn geen bediendes.

En in de "zware jobs" zoals in de bouw, mensen dat nog ziek zijn van in de mijnen te werken, daar zou je van verwachten dat daar veel langdurig zieken uit komen... daar zijn juist de mannen oververtegenwoordigd en niet de vrouwen.

En als vrouwen dan toch sneller langdurig ziek zouden worden van allerlei zaken zoals een zwangerschap, hoe verklaar je dan dat vrouwen langer leven dan mannen maar toch zoveel vaker langdurig ziek zijn.

Dus waarom die getallen zo exotisch hoog liggen bij die vrouwen snap ik niet.

 

[Remake]

....

Personeel dat in de zorg werkt, of poetspersoneel, dat zijn geen bediendes.

Even je zeer interessante post afknippen om hier wat op te zeggen. Van poetspersoneel ga ik ook uit van een arbeidersstatuut, ik ken daar niemand in, maar van alle mensen in de zorg die ik in de familie heb, weet ik dat ze onder bediende vallen. Dit gaat van verpleegsters tot ergo's. Dus ik denk dat er toch een heel deel van die zieke bedienden uit de zorg kunnen komen.

 

[makila]

Bij bedienden hebben de meesten dat toch hoor, ik ken niemand die dat bijv. niet heeft.
Ik vind geen statistieken terug over wie wel of niet ADV verlofdagen geniet, wel statistieken dat 28.5 verlofdagen het gemiddelde is per Belg. Voor firma's boven de 500 werknemers springt het gemiddelde boven de 30.5 dagen.

Ik heb als consultant letterlijk 0 ADV dagen. Per 8 gewerkte uren bij een klant krijg ik 0.4 uren recup. En gene zever dat wordt letterlijk ook zo berekend. Ik heb nu in december 120 uren gewerkt. In januari krijg ik daardoor 120 * 0.4 = 6 uur recupverlof voor en géén minuut meer dan dat.

ik zit gemiddeld aan 31-32 dagen verlof per jaar maar ik heb dus géén ADV.

 

[Brt]

Nee het gaat, zoals ik ook citeerde, over minstens 1 jaar niet kunnen werken.
De cijfers komen van het RIZIV ik geloof van hier:

Statistieken over de invaliditeit van werknemers en werklozen in 2021 | RIZIV

www.riziv.fgov.be

Wat daar ook interessant is:

Hier zie je dus dat er 3x meer vrouwelijke bediendes op invaliditeit zitten dan mannelijke bediendes.
Dit in elke leeftijdscategorie, dat zou ik alvast niet wijten aan "zwangerschappen".

Personeel dat in de zorg werkt, of poetspersoneel, dat zijn geen bediendes.

En in de "zware jobs" zoals in de bouw, mensen dat nog ziek zijn van in de mijnen te werken, daar zou je van verwachten dat daar veel langdurig zieken uit komen... daar zijn juist de mannen oververtegenwoordigd en niet de vrouwen.

En als vrouwen dan toch sneller langdurig ziek zouden worden van allerlei zaken zoals een zwangerschap, hoe verklaar je dan dat vrouwen langer leven dan mannen maar toch zoveel vaker langdurig ziek zijn.

Dus waarom die getallen zo exotisch hoog liggen bij die vrouwen snap ik niet.

Vanaf 50+ vallen ze massaal uit en vooral omwille van psychische stoornissen. Pensioenleeftijd nu op 67jaar, volgende stap 70jaar want teveel zieken te onderhouden....

 

[Remake]

Ik heb als consultant letterlijk 0 ADV dagen. Per 8 gewerkte uren bij een klant krijg ik 0.4 uren recup. En gene zever dat wordt letterlijk ook zo berekend. Ik heb nu in december 120 uren gewerkt. In januari krijg ik daardoor 120 * 0.4 = 6 uur recupverlof voor en géén minuut meer dan dat.

ik zit gemiddeld aan 31-32 dagen verlof per jaar maar ik heb dus géén ADV.

Dat is toch gewoon het kind een andere naam geven dan?

 

[Remake]

Vanaf 50+ vallen ze massaal uit en vooral omwille van psychische stoornissen. Pensioenleeftijd nu op 67jaar, volgende stap 70jaar want teveel zieken te onderhouden....

Er is een tabel met leeftijden en een tabel met aandoeningen. Dat mag je volgens mij niet zomaar simpel beginnen mixen. Jouw buikgevoel zegt dat 50+ers vooral uitvallen met mentale aandoeningen doordat beide tabellen op dat punt samenkomen, maar mijn buikgevoel zegt dan eerder dat 50+ uitvalt door fysieke problemen en de mentale aandoeningen eerder voorkomen bij jongere mensen die nog een heel gezin moeten runnen na een zware werkdag.
Zolang we geen cijfers zien van die combinatie, zitten we alletwee fout.

 

[makila]

Dat is toch gewoon het kind een andere naam geven dan?

In praktijk kan ik maximaal aan 11, x dagen recup komen tov 12 dagen ADV door die maandelijkse berekening.
En als ik een maandje op de bench zit dan krijg ik die maand 0 dagen ADV / Recup.

Bench = 38 uur en 20 dagen verlof per jaar
Bij de klant = 40 uur en 31,x dagen verlof per jaar

 

[Five-seveN]

Hier zijn trouwens de cijfers van 31 december 2023.
Zelfde verhaal welliswaar met mannen/vrouwen.

https://www.riziv.fgov.be/SiteCollectionDocuments/stat_du2023_1_invaliditeit.pdf

Tussen 2019 en 2023 (voorlopige statistieken) is het aantal invaliden toegenomen, en dit vooral bij de vrouwelijke gerechtigden.

299.931 vrouwen dat langdurig ziek zijn > 1 jaar.
193.750 mannen dat langdurig ziek zijn > 1 jaar.
Dat terwijl er 10% meer mannen dan vrouwen werken.

En opnieuw staat psychische stoornissen en gedragsstoornissen op 1.

 

[contextbinder]

Hier zijn trouwens de cijfers van 31 december 2023.
Zelfde verhaal welliswaar met mannen/vrouwen.

https://www.riziv.fgov.be/SiteCollectionDocuments/stat_du2023_1_invaliditeit.pdf

299.931 vrouwen dat langdurig ziek zijn > 1 jaar.
193.750 mannen dat langdurig ziek zijn > 1 jaar.
Dat terwijl er 10% meer mannen dan vrouwen werken.

En opnieuw staat psychische stoornissen en gedragsstoornissen op 1.

Niet aan twijfelen: het misbruik is gigantisch, het is ook super makkelijk, er zijn geen drempels, het is populair, sociaal aanvaard, … ik spreek hier niet over ziektes en aandoeningen- maar van burn-out in de zin van wat stress, werkdruk, privé situatie… dat is geen burn-out maar een lichte tegenslag. Echter - bezoekje aan de eerste de beste arts en meteen 3 maand thuis, daarna nog eens en dan 50/50 werken/thuis … classic.

Genoeg mensen die alles kunnen en doen behalve werken hoor. Zou me niet verbazen dat er 80-90% misbruik is.

 

[Valkuil]

Hier zijn trouwens de cijfers van 31 december 2023.
Zelfde verhaal welliswaar met mannen/vrouwen.

https://www.riziv.fgov.be/SiteCollectionDocuments/stat_du2023_1_invaliditeit.pdf

299.931 vrouwen dat langdurig ziek zijn > 1 jaar.
193.750 mannen dat langdurig ziek zijn > 1 jaar.
Dat terwijl er 10% meer mannen dan vrouwen werken.

En opnieuw staat psychische stoornissen en gedragsstoornissen op 1.

Interessante gegevens.

Als we even de rapporten samenleggen:
- groep 5 (psychische stoornissen) in 6 jaar tijd +38% / in 13 jaar tijd +113%
- groep 13 (bot-spier-bindweefsel) in 6 jaar tijd +35% / in 13 jaar tijd +125%
In de overige (kleinere) groepen is de stijging beperkter (+48% in 13 jaar tijd). Ik ben geen arts maar zouden de grootste stijgers niet de moeilijkst objectief te diagnosticeren categoriën zijn?

Stijging van het aantal langdurig zieken in die periode:
- mannen: 6 jaar +20% / 13 jaar +58%
--- arbeiders 13 jaar +45%
--- bedienden 13 jaar +131%
- vrouwen: 6 jaar +37% / 13 jaar +122%
--- arbeiders 13 jaar +86%
--- bedienden 13 jaar +185%

Aantal werkenden (statbel)
- mannen 6 jaar +6%
- vrouwen 6 jaar +11%

Fractie langdurig zieken (20-64, statbel+riziv)
- mannen 6.6% (2017) 7.5% (2023)
- vrouwen 10.4% (2017) 13.0% (2023)

Dus vooral de vrouwen, en dan specifiek de vrouwelijke bedienden die almaar zieker worden. Oorzaak? Het leeftijdseffect lijkt beperkt, de stijging doet zich over alle leeftijden heen vrij gelijkmatig voor.

 

[Five-seveN]

Interessante gegevens.

Als we even de rapporten samenleggen:
- groep 5 (psychische stoornissen) in 6 jaar tijd +38% / in 13 jaar tijd +113%
- groep 13 (bot-spier-bindweefsel) in 6 jaar tijd +35% / in 13 jaar tijd +125%
In de overige (kleinere) groepen is de stijging beperkter (+48% in 13 jaar tijd). Ik ben geen arts maar zouden de grootste stijgers niet de moeilijkst objectief te diagnosticeren categoriën zijn?

Stijging van het aantal langdurig zieken in die periode:
- mannen: 6 jaar +20% / 13 jaar +58%
--- arbeiders 13 jaar +45%
--- bedienden 13 jaar +131%
- vrouwen: 6 jaar +37% / 13 jaar +122%
--- arbeiders 13 jaar +86%
--- bedienden 13 jaar +185%

Aantal werkenden (statbel)
- mannen 6 jaar +6%
- vrouwen 6 jaar +11%

Fractie langdurig zieken (20-64, statbel+riziv)
- mannen 6.6% (2017) 7.5% (2023)
- vrouwen 10.4% (2017) 13.0% (2023)

Dus vooral de vrouwen, en dan specifiek de vrouwelijke bedienden die almaar zieker worden. Oorzaak? Het leeftijdseffect lijkt beperkt, de stijging doet zich over alle leeftijden heen vrij gelijkmatig voor.

kijk hier cijfers tot 2021 staat ook een grafiekje bij van de gezinssituatie van die mannen en vrouwen.

https://www.riziv.fgov.be/SiteCollectionDocuments/stat_du2021_1_invaliditeit.pdf

Je ziet daar dat voor alleenstaande vrouwen of voor vrouwen met een kind als gezinslid er niet echt een verschil is in ziekte tov mannen (arbeiders + bediende).

Maar als je dan gaat zien naar de samenwonende vrouwen zonder een gezinslid (kind) ten laste dan zien we daar ineens meer dan dubbel zoveel vrouwen dat langdurig ziek zijn dan mannen.

Dus het gigantisch verschil komt niet door “een moeilijke zwangerschap” of door “de vrouw dat tegelijk moet instaan voor het kind”.

Opvallend.

Er zijn dus heel veel mannen dat samenwonen met een vrouw, zonder inwonend kind, waarvan die vrouw langdurig ziek is, meestal als bediende.

 

[Brt]

kijk hier cijfers tot 2021 staat ook een grafiekje bij van de gezinssituatie van die mannen en vrouwen.

https://www.riziv.fgov.be/SiteCollectionDocuments/stat_du2021_1_invaliditeit.pdf

Je ziet daar dat voor alleenstaande vrouwen of voor vrouwen met een kind als gezinslid er niet echt een verschil is in ziekte tov mannen (arbeiders + bediende).

Maar als je dan gaat zien naar de samenwonende vrouwen zonder een gezinslid (kind) ten laste dan zien we daar ineens dubbel zoveel vrouwen dat langdurig ziek zijn dan mannen.

Dus het komt niet door “een moeilijke zwangerschap” of door “de vrouw dat tegelijk moet instaan voor het kind”.

Opvallend.

Er zijn dus heel veel mannen dat samenwonen met een vrouw, zonder inwonend kind, waarvan die vrouw langdurig ziek is, meestal als bediende.

Juist zoals ik stelde in mijn vorige post:

1200 euro ziekte-uitkering als samenwonende. Als werkloze is het als samenwonende minder dan 900. Dan zou ik kiezen voor ziekte.

Onlangs nog iemand in de familie: man werkt, vrouw even ziek maar maakt er een burn-out van en maanden profiteren: ik citeer; 'Nu is het mijn beurt om is goed te profiteren'. 1200 euro uitkering, man inkomen werk. Betaalde loopbaanonderbreking : burn-out.

Dat ga jij mij niet wijsmaken dat 40% van de meer dan 500K langdurig werklozen die thuiszitten met een burn-out (of depressie) na een jaar niet in staat zijn om te gaan werken.

 

[Bongobong]

Waarom ziekteuitkeringen en werkloosheidsuitkeringen niet gewoon afschaffen? Zolang je medische kosten betaald worden vind ik niet dat een zieke of werkloze aanspraak zou moeten maken op meer steun dan voorzien door het leefloon.

 

[JPV]

Waarom ziekteuitkeringen en werkloosheidsuitkeringen niet gewoon afschaffen? Zolang je medische kosten betaald worden vind ik niet dat een zieke of werkloze aanspraak zou moeten maken op meer steun dan voorzien door het leefloon.

- Omdat de medische kosten niet alle ziekte-gerelateerde kosten dekken. Leefloon is soms onvoldoende om die kosten te dekken.
- Omdat zowel werkgevers als werknemers-vertegenwoordigingen beseffen dat wie plots van een hoog inkomen naar bijna niks gaat, veel risico-averser zal zijn en daardoor minder zal consumeren maar meer sparen (= slecht voor de economie).
- Omdat ziekte-uitkeringen, werkloosheidsuitkeringen (en andere zoals beroepsziekteverz./arbeidsongevallenverzekeringen) er gekomen zijn om bepaalde risico's die de werkgever nu niet moet dragen te compenseren. Schaf je dus ziekte en werkloosheidsuitkeringen af, dan mag de immuniteit van de werkgever en bvb het onbeperkt ontslagrecht ook afgeschaft worden. En dragen vele ondernemingen plots een héél zwaar risico. Wie start nog een bouwbedrijf als je aansprakelijk gesteld kan worden voor de rugproblemen van je werknemer?

Daarom dus.

 

[Yo-Han]

Waarom ziekteuitkeringen en werkloosheidsuitkeringen niet gewoon afschaffen? Zolang je medische kosten betaald worden vind ik niet dat een zieke of werkloze aanspraak zou moeten maken op meer steun dan voorzien door het leefloon.

Alweer werklozen en zieken over dezelfde kam scheren ... alweer, zucht.

Ik kan ook zo roepen: schaf kindergeld af! (ik heb toch geen kinderen), schaf bedrijfswagens af zonder loonopslag ... zware operatie, trek uw plan!

We moeten wat serieus blijven.

 

[Bongobong]

@JPV

Goede argumenten waarvoor dank.

Er zijn inderdaad ziekte-gerelateerde kosten die medische kosten niet dekken, maar moeten die dan bepaald worden op basis van een brutoloon uit het verleden?

Het is niet ondenkbaar dat meer materiële zekerheid tot verhoogde consumptie zou leiden maar het lijkt mij vooral een cultureel gegeven. Kijk bijvoorbeeld naar de VS waar men gemiddeld net weinig spaart.

Tenslotte, aansprakelijkheid van een werkgever is niet weg bij nalatigheid. En uiteindelijk geldt de ziekteuitkering ook wanneer je thuis van de trap valt. Mocht die verantwoordelijkheid inderdaad volledig naar de werknemer verplaatst worden dan zie ik inderdaad ook niet wie er nog boomchirurgen of dakwerkers in dienst gaat nemen wanneer het risico op aansprakelijkheid zo hoog is. Maar sommige aandoeningen en kwalen zijn gewoon eigen aan de stiel en kunnen gerust buiten de aansprakelijkheid van de werkgever blijven. Daar bij is een beetje risico aversie niet slecht als het invaliditeit kan vermijden.

@Yo-Han

Ik nam ze enkel samen omdat ze aanspraak maken op een percentage van het brutoloon. Het is niet mijn bedoeling om ziekte en werkloosheid over dezelfde kam te scheren.