Archief - Wat is uw brutoloon? - Deel 9

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

gumball4000

Legacy Member
Affinity zei:
Ik weet niet of ik hier een uitzondering in ben... Maar ik zou dat nu echt niet erg vinden om mijn vriendin maar 1-2u per dag te zien... Zolang je natuurlijk dan bvb het volledige weekend samen hebt.

Ik weet niet hoelang jullie al samen zijn, in't begin wil je natuurlijk héél véél samen zijn, maar na een paar jaar vermindert dat imo wel fel.

We zijn al 9,5 jaar samen maar hebben nog nooit samengewoond (ik wou eerst dat ze afstudeerde enzo).
We zien elkaar nu ook wel enkel op vrijdag vond en het weekend.

@mulan, bedankt voor jouw verhelderend inzicht!
Nu ik hoorde mijn vriendin onlangs nog zeggen “euh nee, ik ga niet later slapen omdat ge later van het werk komt. Ge begint dan maar vroeger met werken”.
Achteraf niet op ingegaan omdat ik iets had van “problemen voor later, we wonen nog niet samen”. Wel benieuwd hoe het zal uitdraaien

Broodjesalami

Legacy Member
hannidas zei:
Hier ook dergelijke job. Ik werk uitsluitend op projecten in het buitenland (vaste werkgever).
Van het effectief aantal dagen per jaar werk ik er ongeveer (momenteel) 53%. Van de 53% buitenland werk ik doorgaans 6 op 7 dagen, gemiddeld 12u.
En dus 47% van het jaar verlof. Het nettoloon ligt dan tussen de 3000 en 6000 euro netto, afhankelijk van het land.

Voordelen: geen files, reisdagen zijn ook nog verlofdagen, lokaal reizen, op standby staan voor zo,n 2500 netto, kosten zijn gedekt, eten, de was, ... In de 12u zit de lunch inbegrepen
Nadelen: weinig te kiezen waar je naar toe gaat, meestal andere mensen, soms goede hotels, soms een huis die je deelt, soms eenzaam in het buitenland, sociaal leven, ...

Interessante job. Kan de werkgever in PM?

Het valt mij op dat er weinig arbeiders posten.
Is hard werken (veel uren) op een (buitenlands)project geen shortcut om in het begin van de carrière al veel te verdienen?
En verantwoordelijkheid te krijgen?

Rekt, SlashDotDash en Necreo

Wonen jullie in het centrum van het land?
Maken jullie hierbij ook sprongen van woonwerk afstand/tijd?

Rekt

Legacy Member
Broodjesalami zei:
Rekt, SlashDotDash en Necreo

Wonen jullie in het centrum van het land?
Maken jullie hierbij ook sprongen van woonwerk afstand/tijd?

Centrum van Antwerpen, dus vrij centraal ja, maar das gewoon omdat mijn thuisbasis hier in Antwerpen is.
Ik moet veel reizen naar allerlei sites over heel de EU dus veel meer vliegverkeer dan auto verkeer. Meestal ben ik dan een week weg naar een bepaalde site en zit ik in een hotel vlakbij dus mijn woon-werk verkeer valt eigenlijk heel goed mee :p

Mijn langste ritten zijn naar de luchthaven aangezien wij niet meer via Zaventem mogen vliegen door teveel stakingen, dus is het rijden naar Eindhoven of Dusseldorf...

LaCucaracha

Legacy Member
DieG zei:
Update na 1 jaar

1. PERSONALIA
Leeftijd: 28 ==> 29
Opleiding: master rechten, manama fiscaal recht
Werkervaring (wat/hoelang) : 1j ==> 2j
Alleenstaand/getrouwd/wettelijk samenwonend: alleenstaand
Aantal kinderen ten laste:

2. ARBEIDSOVEREENKOMST
Arbeider/bediende/ambtenaar: bediende
Werkgever/Industrie waar je in werkt (+ paritair comité?): accountancy
Huidige functie: dossierbeheerder/jurist
Functiebeschrijving: accountancy, fiscaliteit, vennootschapsrecht
Anciënniteit: 0j ==> 1j
Werkweek (parttime/fulltime/hoeveel uren/week effectief): 38u
Ploegarbeid (? shiften)/dagwerk: dagwerk
Land waar je werkzaam bent: Enkel invullen indien je in het buitenland werkt.
Plaats waar je werkzaam bent: (Stad/Provincie)
Verantwoordelijkheid over personeel: leiding over 3-tal dossierbeheerders

3. LOONVOORWAARDEN (vermeld enkel wat van toepassing is)
Maand salaris (bruto): 2600 ==> 3750
Maand salaris (netto incl. nettovergoedingen): 2100 ==> 2500
Nettovergoedingen: 273
13e maand (volledig/gedeeltelijk):volledig
14e maand of winstuitkering:
GSM (eigen bijdrage)?:
Auto (VAA & Budget?): geen ==> volkswagen golf
Woon-werkverkeer vergoed?:
Tankkaart: ja
Laptop (eigen bijdrage?):
Maaltijdcheques (eigen bijdrage?): ja, 8euro
Ecocheques:
Groepsverzekering: 4%
Hospitalisatieverzekering
Andere voordelen:

4. WERKOMSTANDIGHEDEN
Afstand woon/werk in km's: 20 km
Afstand woon/werk in tijd: 30 min
Aantal wettelijke vakantiedagen: 20
Vakantiedagen (arbeidsduurvermindering):
Vakantiedagen (andere extra):
Vrijheid om verlof te nemen: ja
Aantal uur/week voor werk bezig/onderweg?: 50
Glijdende werkuren: ja
Oproepbaar door werkgever?:
Stress?
Hoe vaak overuren te presteren? indien nodig, volledig te recupereren
Auto nodig voor het werk?
Mogelijkheid tot het volgen van opleidingen: ja, zoveel als gewenst. Binnenkort manama vennootschapsrecht
Telewerk: mogelijk

Reeds 29, maar slechts 1 jaar ancienniteit?

Werk je in consultancy?

PS: hier zelfde achtergrond (master rechten + manama fiscaliteit , weliswaar aan de ULB:))

LaCucaracha

Legacy Member
Rekt zei:
Die move naar Sydney is bij hetzelfde bedrijf hoor, zit nu gewoon op een EU positie en ga naar een ASIA positie. Maar inderdaad, ik zie mezelf ook niet snel van bedrijf meer veranderen, heel aangename sfeer en super top management dat alle kansen geeft aan wie er voor wilt gaan, zelfs aan de jeugd zoals mij. Ik denk dat er héél veel bedrijven zijn waar ik deze kansen nooit gekregen zou hebben, gewoon door mijn leeftijd.



Mijn versie:
- Is het belangrijk lang bij eenzelfde werkgever te blijven of is jobhoppen net de weg naar een mooie carrière?
Hangt van werkgever tot werkgever af, maar ik ben wel van mening dat niet veel mensen bij hun eerste werkgever écht gaan doorgroeien. De meeste mensen beginnen ergens als groentje en teveel bedrijven blijven die mensen aanzien als groentje, zelfs na enkele jaren dienst en zeer goed werk. In mijn geval kwam ik na mijn jobhop in mijn huidig bedrijf aan als "ervaren met veel nuttige kennis" en werd direct zo aanzien en dat opende wel meer deuren voor door te groeien. In mijn eerste bedrijf zou ik lang niet zo ver zitten. Je moet in ieder geval zelf het gevoel hebben dat ze jou serieus nemen en toekomst in jou zien, anders kan je imo beter vertrekken als je carrière wilt maken.

Een VP van GE die ik in de USA heb leren kennen gaf me ooit de raad om in mijn jonge jaren minstens 2 keer te jobhoppen om verschillende sectoren en bedrijfsculturen te leren kennen, omdat je daar enorm veel van kan leren en best practices van overal combineren. Ik vind daar ook wel een waarheid in zitten en raad eigenlijk iedereen aan om toch minstens één keer te jobhoppen, tenzij je direct écht bij je droomwerkgever zit. En die ene jobhop doe je best niet na 10 jaar pas, maar na 2-3 jaar werkervaring.

- Helpt netwerken effectief zoveel als sommigen laten blijken?
Zowat hét belangrijkste als je echt naar hoger management wilt doorgroeien. In mijn geval kwam ik na mijn jobhop bij een zeer goede baas (en mentor) terecht die mij heeft meegetrokken naar hoger management. Goede connecties met management en externen kan je enorm helpen.

Een beslissing voor promotie naar hogere posities hangt echt niet alleen van je kwaliteiten af, je moet ook op persoonlijk vlak goed liggen bij degene die de beslissing neemt. Ik beslis nu bijvoorbeeld mee voor promoties naar verschillende middle management posities (CI Managers, Ops managers, SC Managers, ...), en no way dat ik iemand die mij persoonlijk niet aanstaat op die positie laat komen. Zo is de realiteit gewoon.

- Heeft continu bijscholen tijdens je loopbaan een grote invloed op je carrière?
Dat is vrij sector afhankelijk, maar je zal altijd wel moeten blijven bijleren aangezien de industrie en markt continu innoveert en je moet wel mee zijn hiermee. Daarom moet je zélf die kennis niet persé hebben of leren hé, gewoon op de hoogte zijn van nieuwe dingen en weten waar je hiervoor moet zijn. Ik ken niks van automatisatie etc zelf, maar ik weet voor élk probleem bij wie ik moet zijn.
Mijn persoonlijke situatie: ik heb direct een LSS Black Belt mogen volgen en dat heeft ook wel geholpen voor mijn verdere carrière, heel nuttige en interessante opleiding (afhankelijk van industrie etc natuurlijk).

- Welke vaardigheden hebben volgens jullie het meest bijgedragen aan de uitbouw van je carrière?
Het belangrijkste is goed kunnen communiceren wat je overtuiging is en mensen mee krijgen. Ik heb absoluut niet altijd de beste oplossingen of whatever, waar ik wel overtuigd zéér goed in ben is management overtuigen in welke richting we het bedrijf moeten sturen en welke beslissingen genomen moeten worden. Beslissingen (en verantwoordelijkheid hiervoor) kunnen en durven nemen is ook iets zeer belangrijk, waar veel managers helaas geen ballen voor hebben en teveel paraplu's opentrekken. En liever een foute beslissing nemen en hieruit leren en vooruitgaan dan geen beslissing nemen en ter plaatse blijven trappelen.

Maar verder is ook de geluksfactor enorm belangrijk. Twee van mijn promoties zijn puur gekomen omdat er "toevallig" iemand vertrok en dat voor een opening zorgde, moesten die personen gebleven zijn zou het heel goed kunnen zijn dat ik nog 2-3 trappen lager stond nu. Wie weet zou ik dan wel aan een nieuwe jobhop gedacht hebben, ik weet het niet. Als ik ook voor een ander bedrijf zou gekozen hebben ipv waar ik nu zit had het ook totaal anders kunnen uitdraaien. Mijn "succes" heeft enorm veel met geluk te maken in ieder geval, en ik denk dat dat bij veel mensen wel zo is. Je moet het kunnen waarmaken als je de kans krijgt, maar je moet natuurlijk wel eerst het geluk hebben de kans te krijgen.


Van mijn kant ook een vraagje aan onze carrièretijgers Rekt, Necreo en Slashdotslash: waren jullie van in het begin zo ambitieus? Of is dat in de loop der jaren vanzelf gekomen omdat jullie gepassioneerd zijn door wat je doet? Of worden jullie gedreven door de drang naar een welvarender leven dan hetgeen jullie tijdens jullie jeugd hebben gekend( genre " ik wil mijn kinderen meer kunnen geven dan ikzelf heb gekregen tijdens mijn jeugd") ? Of...?

DieG

Legacy Member
LaCucaracha zei:
Reeds 29, maar slechts 1 jaar ancienniteit?

Werk je in consultancy?

PS: hier zelfde achtergrond (master rechten + manama fiscaliteit , weliswaar aan de ULB:))

Ik heb lang gestudeerd, en ook nog een paar jaar in het buitenland gezeten. Top-ervaringen dus heb zeker geen spijt dat ik laat ben beginnen werken (kunnen we nog heel ons leven doen e)

Nee geen consultancy; sterk groeiend accountancy/boekhoud - kantoor.

hannidas

Legacy Member
Broodjesalami zei:
Interessante job. Kan de werkgever in PM?

Het valt mij op dat er weinig arbeiders posten.
Is hard werken (veel uren) op een (buitenlands)project geen shortcut om in het begin van de carrière al veel te verdienen?
En verantwoordelijkheid te krijgen?

Rekt, SlashDotDash en Necreo

Wonen jullie in het centrum van het land?
Maken jullie hierbij ook sprongen van woonwerk afstand/tijd?

Baggersector.

Wat is veel verantwoordelijkheid? Je krijgt veel vrijheid en zelfstandigheid. Projecten gaan ook dikwijls over grote bedragen. Maar uiteindelijk moet je het toch samen proberen op te lossen.

zarathustra

Legacy Member
Evaluatie gesprek, ~14% bij

Kan ik enkel tevreden mee zijn.

eniac

Legacy Member
gumball4000 zei:
Hoe regelen jullie jullie werk-privé als één van beiden andere uren heeft/meer moet werken?

Mijn vriendin zou hier binnenkort inwonen, maar die haar ritme is totaal anders dan de mijne. Werkt om 8u, tegen 16-17u is ze terug thuis. En om 22u gaat ze slapen.
Ik begin om 10u en ben meestal pas rond 20u terug. Dan nog eten, is het 21u ofzo. En tegen 1-2u ga ik slapen.
Ik zie het niet zitten om mijn vriendin dagelijks maar 1u te zien.
Zegt zij doodleuk “ja begin vroeger met werken hé, dan zijt ge vroeger thuis”. Probleem is dat mijn collega’s op de bureau zelfde uren hebben als ik nu, waardoor we nu echt goed op mekaar afgestemd zijn. En ik vrees dat ik dan meer uren zal moeten doen dan ik nu presteer.

Affinity zei:
Ik weet niet of ik hier een uitzondering in ben... Maar ik zou dat nu echt niet erg vinden om mijn vriendin maar 1-2u per dag te zien... Zolang je natuurlijk dan bvb het volledige weekend samen hebt.

Ik weet niet hoelang jullie al samen zijn, in't begin wil je natuurlijk héél véél samen zijn, maar na een paar jaar vermindert dat imo wel fel.

Heel persoonlijk natuurlijk. Ik ben ondertussen bijna 18 jaar samen met mijn vrouw, waarvan bijna 12 jaar getrouwd, en ik zou met bovenstaande regeling heel moeilijk kunnen omgaan. Wij steken er dan ook best wat moeite in om een gelukkig en hecht gezin te zijn, en doen heel veel samen. Mijn vrouw 1u zien op een dag, ook al is dat "enkel" tijdens de werkweek, zou ik veel te weinig vinden. Dat kan eens occasioneel, maar niet structureel.

Persoonlijke mening over het geval van gumball4000: even logisch nadenken, jij wil je vriendin meer zien, EN jij wil je werkritme aanpassen aan dat van je collega's. Dat botst, zeker gezien je in dit geval naar vrij "onconventionele" (slecht woord misschien, maar je begrjipt het misschien wel) uren gaat qua werken. Je kan moeilijk je vriendin vragen dat zij haar zeer normale werkuren aanpast aan jouw collega's? Ik snap haar antwoord dus eigenlijk wel volledig.
Lijkt me dus dat je zal moeten kiezen, ofwel wil je haar echt meer zien en pas je je werkuren aan (desnoods 2 keer per week of iets dergelijks), ofwel leer je ermee leven dat je elkaar tijdens de werkweek 1u/dag ziet. Maar haar laten aanpassen vind ik moeilijk.

Overigens, ik weet niet of je ooit kinderen ambieert, maar eens die er zijn lijkt me een werkritme van 10u-20u ook weinig realistisch. Je mag dan al vergeten om je kinderen 's avonds te zien en je mag al goed op tijd opstaan om ze 's morgens te zien.

gumball4000

Legacy Member
eniac zei:
Heel persoonlijk natuurlijk. Ik ben ondertussen bijna 18 jaar samen met mijn vrouw, waarvan bijna 12 jaar getrouwd, en ik zou met bovenstaande regeling heel moeilijk kunnen omgaan. Wij steken er dan ook best wat moeite in om een gelukkig en hecht gezin te zijn, en doen heel veel samen. Mijn vrouw 1u zien op een dag, ook al is dat "enkel" tijdens de werkweek, zou ik veel te weinig vinden. Dat kan eens occasioneel, maar niet structureel.

Persoonlijke mening over het geval van gumball4000: even logisch nadenken, jij wil je vriendin meer zien, EN jij wil je werkritme aanpassen aan dat van je collega's. Dat botst, zeker gezien je in dit geval naar vrij "onconventionele" (slecht woord misschien, maar je begrjipt het misschien wel) uren gaat qua werken. Je kan moeilijk je vriendin vragen dat zij haar zeer normale werkuren aanpast aan jouw collega's? Ik snap haar antwoord dus eigenlijk wel volledig.
Lijkt me dus dat je zal moeten kiezen, ofwel wil je haar echt meer zien en pas je je werkuren aan (desnoods 2 keer per week of iets dergelijks), ofwel leer je ermee leven dat je elkaar tijdens de werkweek 1u/dag ziet. Maar haar laten aanpassen vind ik moeilijk.

Overigens, ik weet niet of je ooit kinderen ambieert, maar eens die er zijn lijkt me een werkritme van 10u-20u ook weinig realistisch. Je mag dan al vergeten om je kinderen 's avonds te zien en je mag al goed op tijd opstaan om ze 's morgens te zien.

Dit is al de grote vraag in onze relatie. Eigen kinderen kunnen we niet hebben, dus is sowieso adoptie/draagmoederschap, waar ik zeker voor opensta maar mijn vriendin (op dit moment) totaal niet.

SlashDotDash

Legacy Member
Broodjesalami zei:
Wonen jullie in het centrum van het land?
Maken jullie hierbij ook sprongen van woonwerk afstand/tijd?

Ja, rand van Brussel (Zemst en binnenkort Overijse). Ons kantoor ligt niet ver van Brussels Airport en ik bezoek ziekenhuizen over het hele land. De meeste potentiële jobs voor mij liggen op de as Antwerpen/Brussel. Verste dat ik zou moeten reizen zou een job in Beerse zijn. Weet niet of dat haalbaar is icm. de kindjes, of ik zou al 2-3 dagen per week thuis moeten kunnen werken.

LaCucaracha zei:
Van mijn kant ook een vraagje aan onze carrièretijgers Rekt, Necreo en Slashdotslash: waren jullie van in het begin zo ambitieus? Of is dat in de loop der jaren vanzelf gekomen omdat jullie gepassioneerd zijn door wat je doet? Of worden jullie gedreven door de drang naar een welvarender leven dan hetgeen jullie tijdens jullie jeugd hebben gekend( genre " ik wil mijn kinderen meer kunnen geven dan ikzelf heb gekregen tijdens mijn jeugd") ? Of...?

Hehe, carrièretijgers :p

Voor mij vele verschillende factoren denk ik. In éérste instantie geluk hebben met de kansen die je krijgt (mogen studeren, mogen doctoreren, aan de slag kunnen bij de juiste firma..).

Dan is het voor mij wel gelukt om bezig te zijn met iets wat mij ongelooflijk boeit: de "wetenschappelijke strijd" tegen kanker. Ik denk dat mijn passie daarvoor wel aanstekelijk werkt, en dat helpt wel om goeie werkrelaties op te bouwen. Deels ook de motivatie om een zelfde levensstandaard aan te houden als deze die ik vroeger thuis had (mijn pa is huisarts). En ik heb gedurende mijn korte loopbaan wel snel geleerd dat het belangrijk is om ervoor te zorgen dat het goeie werk wat je doet ook gezien wordt.

Ambitieus ben ik wel altijd geweest, maar dan met betrekking tot het hebben van een job met inhoud, waar je het verschil kan maken. Een doel qua loon heb ik me nooit voorgehouden, al wist ik wel dat er in mijn sector veel potentiëel is qua verloning.

Oh en voor mij is een goeie work/life balans wel essentiëel. Ik heb mijn kindjes in co-ouderschap dus wanneer ik ze heb wil ik er voor ze zijn. Zoals het nu is kan ik zeker niet klagen maar ben zeker bereid om in te boeten op loon om dat te behouden. Heb trouwens 2 maanden halftijdse ouderschapsverlof op de planning staan in dat kader.

Broodjesalami

Legacy Member
hannidas zei:
Baggersector.

Ik had ook keuze (2) voor die sector.
Uiteindelijk niet gedaan.

Ben je een nummer binnen die grootte bedrijven?
Is het echt 12uur op een dag 6 op 7?
Evolueert het startloon?
Deme?
Doe je het een aantal jaar of zie je dit als lange termijn optie?

Rekt

Legacy Member
LaCucaracha zei:
Van mijn kant ook een vraagje aan onze carrièretijgers Rekt, Necreo en Slashdotslash: waren jullie van in het begin zo ambitieus? Of is dat in de loop der jaren vanzelf gekomen omdat jullie gepassioneerd zijn door wat je doet?
Ik ben altijd wel ambitieus geweest op verschillende vlakken, en heel internationaal-minded. Nooit dat kerktoren gevoel gehad zoals vele Vlamingen die niet weg willen in hun geboortedorp, en ik wil dus de wereld zien. Zowel op reis-vlak als op werk-vlak, weten hoe de wereld draait. En daarvoor heb ik altijd een hoge internationale positie gewild, zodat ik ook effectief kan zien hoe de wereld in elkaar zit op dat vlak. Het interessantste in mijn job is voor mij alles wat ik leer over hoe verschillende landen werken en hoe dit bedrijven beïnvloedt. Ik zou bijvoorbeeld nooit nog een site in België openen voor onze Europese markt ;).

Op wereldvlak zie je de EU zelfs in het geheel enorm verzwakken en aan aantrekking verliezen. Als ik zie hoe Azië ons op alle vlakken mijlenver voor is al, en hoe die cultuur ervoor zorgt dat wij dat nooit nog gaan goedmaken, dat is gewoon super interessant in mijn ogen. Vorige maand zat ik in Singapore in een rooftop bar met een topman van Temasek te praten en ik ben een paar dagen later uitgenodigd om enkele bedrijven te bezoeken binnen hun holding als benchmark oefening, gewoon enorm interessant dat soort zaken en dat wou ik altijd bereikt hebben. Dat voelt voor mij ook niet als werken aan. Dus ik heb dit altijd al wel willen doen maar hoe dichter ik hierbij kwam in mijn carrièrepad hoe groter die passie werd.

Een andere reden is ook dat ik al van kleins af aan zeg dat ik op mijn 40 op pensioen wil gaan. Ik wil gewoon zo snel mogelijk FI zijn en mij nergens nog zorgen over te moeten maken, dat er passief genoeg binnenstroomt dat ik kan doen wat ik wil. Ik zie mezelf echt niet volledig stoppen met werken en zeker zolang ik een aangename functie binnen mijn huidig bedrijf heb niet. Maar ik zie mezelf wel perfect zeggen op mijn 40 tegen mijn CEO dat ik gewoon als adviseur/consultant wil werken en enkel wanneer ik het wil, zodat ik alle vrije tijd heb voor mijn kinderen/gezin en om te reizen en te genieten van het leven dan.

Of worden jullie gedreven door de drang naar een welvarender leven dan hetgeen jullie tijdens jullie jeugd hebben gekend( genre " ik wil mijn kinderen meer kunnen geven dan ikzelf heb gekregen tijdens mijn jeugd") ? Of...?
Nooit iets tekort gekomen in mijn jeugd dus neen, ik wil mijn kinderen wel minstens kunnen geven wat ik van mijn ouders heb gekregen. En voor mij persoonlijk is dat ook een internationaal gegeven. Ik kan mijn kinderen een veel beter leven geven in andere landen dan België tbh, dus de kans is ook zeer klein dat ik ze hier zal gaan opvoeden.

KerberosX

Legacy Member
gumball4000 zei:
We zijn al 9,5 jaar samen maar hebben nog nooit samengewoond (ik wou eerst dat ze afstudeerde enzo).
We zien elkaar nu ook wel enkel op vrijdag vond en het weekend.

@mulan, bedankt voor jouw verhelderend inzicht!
Nu ik hoorde mijn vriendin onlangs nog zeggen “euh nee, ik ga niet later slapen omdat ge later van het werk komt. Ge begint dan maar vroeger met werken”.
Achteraf niet op ingegaan omdat ik iets had van “problemen voor later, we wonen nog niet samen”. Wel benieuwd hoe het zal uitdraaien
Al 10 jaar een koppel, nooit samengewoond en mekaar enkel in het weekend zien. Je leert mekaar pas écht kennen als je dag in dag uit op mekaars lip zit. Heb je geen schrik dat je beiden zo op je "vrijheid" gesteld zijt, dat dit problemen gaat geven? Samenleven betekent zowiezo compromissen sluiten en (hopelijk allebei) water in de wijn doen.

Five-seveN

Legacy Member
We zijn al 9,5 jaar samen maar hebben nog nooit samengewoond (ik wou eerst dat ze afstudeerde enzo).
Wat bedoel je met enzo? Afstuderen duurt toch geen 9.5 jaar?

Lexx

Legacy Member
KerberosX zei:
Al 10 jaar een koppel, nooit samengewoond en mekaar enkel in het weekend zien. Je leert mekaar pas écht kennen als je dag in dag uit op mekaars lip zit. Heb je geen schrik dat je beiden zo op je "vrijheid" gesteld zijt, dat dit problemen gaat geven? Samenleven betekent zowiezo compromissen sluiten en (hopelijk allebei) water in de wijn doen.

Waarom moeten ze na 10 jaar ineens gaan veranderen en mogelijk de problemen gaan opzoeken als ze op deze manier al 10 jaar gelukkig zijn? :p
Als het voor beide werkt en beiden het zo willen doen, des te beter toch?

Al hoop ik niet dat 1 van de 2 er een andere vaste relatie (enkel door de week) op achterlaat :lol:

eniac

Legacy Member
Lexx zei:
Waarom moeten ze na 10 jaar ineens gaan veranderen en mogelijk de problemen gaan opzoeken als ze op deze manier al 10 jaar gelukkig zijn?
emoji14.png

Als het voor beide werkt en beiden het zo willen doen, des te beter toch?

Misschien nog eens zijn originele post lezen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan