uip zei:
Nanotechnologie lijkt mij zelf ook zeer interessant (maar ook theoretisch & weinig praktisch). En waar moet je naartoe als je binnen de nanotechnologie geen werk vindt?
Wat is practisch? Het lijkt mij juist een enorme kick om iets uit te vinden zelfs al is het in een multidisciplinair team i.p.v. op de zolder.
Wat is nu practischer dan een zonnecel uit te vinden die 3 keer zo veel rendement haalt of een capsule uit te vinden die regelt dat insuline zeer nauwkeurig wordt vrijgezet in functie van de glucose-spiegel?
Natuurlijk, in vergelijking met het werk van bijvoorbeeld een arts ben je relatief veel aan het lezen enz. maar wanneer je eens wat praktijk hebt dan is het wel direct spannend. Het is natuurlijk maar net waardoor je gepassioneerd raakt.
Het werk vinden lijkt me niet zo'n probleem aangezien je een zeer brede basis in de wetenschappen hebt (maar tegelijk ook wel redelijk diep in bepaalde domeinen) en dus breed inzetbaar bent maar je kan natuurlijk altijd nog een manama (nuclear engineering bijvoorbeeld) of een 2de master in de ingenieurs-wetenschappen doen. Je kan ook met een klein aanpassingsprogramma bijvoorbeeld een master in de fysica halen (ik vind toegepaste fysica ook zeer interessant dus ik had ook eens gekeken). Dus allemaal geen probleem i.m.o.
dee zei:
Zo is het bij de meeste onderzoekscentra. Ze zoeken de beste persoon en er zijn niet veel plaatsen voor elk onderwerp (meestal 1 of 2). Er is een hierarchie in het onderzoek. Hoe lager je start hoe lager de eisen. Natuurlijk wil je als master in de nano niet beginnen als labo medewerker ofzo.
Je wil ook het onderwerp waar je voor solliciteerde.
Ik kan het niet met zekerheid zeggen maar het lijkt mij dat ze gewoon op de cijfers en de beoordeling van de stage afgaan. Twee keer een grote onderscheiding is sowieso voldoende, weet ik van anderen. Nu onderschat ik dat geenzins maar als je al 3 bachelor-jaren achter de rug hebt en je werkt er hard voor dan heb je dat m.i. in deze richting zelf voor een groot deel in de hand.
Torche zei:
Haa, da's gelijk de master in milieuwetenschappen dan, waar je dezelfde afstudeerrichtingen hebt. Iemand die vorig jaar bij mij in de klas zat doet deze master nu omdat ze per sé de titel ir. wou hebben. :ironic:
Ik hoop voor haar dat dit niet haar hoofdmotief was want als zij daar haar studiekeuze op baseert dan voorspel ik haar een ongelukkige loopbaan, Ik ben er van overtuigd dat je moet kiezen voor iets waar je een passie voor voelt wanneer je er plezier in wil hebben en eventueel ook nog goed wil worden.
Of je moet wel heel veel talent hebben en heel veel geluk hebben dat de job net bij jou past.
Het is niet omdat je vanuit verschillende studierichtingen kan instromen in de nanotechnologie dat daarom de vakken niet goed aansluiten op de ingenieurs-bachelor en typische ingenieurs-vakken zijn. Kijk hier maar eens:
Master in de nanowetenschappen en de nanotechnologie
Zoals je ziet zitten er eveneens echte ingenieursvakken tussen en bovendien heb je al 3 jaar bachelor achter je kiezen. Wat maakt het echter uit welke titel je krijgt? Niemand geeft er iets om welke titel je hebt behalve eventueel jijzelf. Voor mijzelf ben ik heel wat meer geinteresseerd in wat bij mij past, wat ik leuk en uitdagend vind en hoe goed ik in datgeen presteer.
Respect dus!!
