Archief - Time to face the music: Diploma's die nooit passen bij Banen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
cma
Legacy Member
Schitterend voorbeeld hierboven. Jammer genoeg zijn er veel zulke mensen. Ik ken een meisje die Zweeds doet aan den unief. Na 3 jaar studeren beseft ze dat ze een heel zwakke positie heeft op de arbeidsmarkt. Typisch verhaal van de mensen die talen doen. Nuja, er mag gewoon heel wat meer duidelijkheid komen over jobkansen met diploma x op opendeurdagen en dergelijke. Geen enkele school zal dit doen omdat dit zo goed als in hun eigen vel snijden is.
solidraven
Legacy Member
Die Ines zou ik ook nooit aannemen eerlijk gezegd. Koekjes eten op je CV plaatsen is "not-done". Je kan er wel eens over grappen op het job interview tussendoor als je merkt dat de interviewer een gevoel voor humor heeft, maar om het werkelijk in tekst te zetten...
Wat ik ook niet snap is de mensen die beweren dat ze tegenwoordig de carrière perspectieven niet kennen. Maandelijks komen er toch vrij veel statistieken in de kranten over dit onderwerp, misschien eens de vinger wijzen naar het werkelijke probleem en het middelbaar onderwijs aanpakken?
Klinkt allemaal mooi, maar vanuit het perspectief van de staat is het hoger-onderwijs een economische investering en niet zo zeer een maatschappelijke verplichting. Het hoofd idee er achter is dat een hoogopgeleid persoon een hoger inkomen heeft en dus meer belastingen zal betalen. De andere positieve neveneffecten zijn mooi meegenomen, maar dit is en blijft de hoofdreden. Het hoger-onderwijs word gesubsidieerd omdat het financieel goed is voor de maatschappij ALS de afgestudeerden werk vinden ten minste.
Hoeveel denk je dat de opleiding van één persoon in het hoger-onderwijs de belastingbetaler kost? We zitten over enkele tienduizenden euro's per persoon te praten voor de sociale richtingen over de hele opleiding. Dat is een serieuze kost die niet onderschat mag worden, zeker als je kijkt naar de bijkomende inkomsten voor de belastingen. Wegens saturatie van de markt vallen de lonen vrij snel, als je dat samen op tafel wilt leggen met de belastingschalen ziet het er niet zo goed uit. Je zal meerdere jaren nodig hebben om zelfs nog maar één studiejaar terug te verdienen van je investering.
En ja, een ingenieursopleiding kost nog meer, zal makkelijk 25000 euro per jaar aan kosten per student zijn, als het zelfs niet meer is. Weinig studenten en veel infrastructuur nodig. Maar de vraag is natuurlijk of en hoe snel je dat er kan uithalen. Een ingenieur kan na 10 jaar echt wel meer dan 5000 euro per maand binnenhalen zonder zich in het zweet te werken. Dan realiseer je snel dat hij meer dan 25000 euro per jaar zal mogen afstaan aan de belastingen dus dat er een zeer goede "return on investment" is voor de maatschappij.
Wat ik ook niet snap is de mensen die beweren dat ze tegenwoordig de carrière perspectieven niet kennen. Maandelijks komen er toch vrij veel statistieken in de kranten over dit onderwerp, misschien eens de vinger wijzen naar het werkelijke probleem en het middelbaar onderwijs aanpakken?
Avondland zei:
Klinkt allemaal mooi, maar vanuit het perspectief van de staat is het hoger-onderwijs een economische investering en niet zo zeer een maatschappelijke verplichting. Het hoofd idee er achter is dat een hoogopgeleid persoon een hoger inkomen heeft en dus meer belastingen zal betalen. De andere positieve neveneffecten zijn mooi meegenomen, maar dit is en blijft de hoofdreden. Het hoger-onderwijs word gesubsidieerd omdat het financieel goed is voor de maatschappij ALS de afgestudeerden werk vinden ten minste.
Hoeveel denk je dat de opleiding van één persoon in het hoger-onderwijs de belastingbetaler kost? We zitten over enkele tienduizenden euro's per persoon te praten voor de sociale richtingen over de hele opleiding. Dat is een serieuze kost die niet onderschat mag worden, zeker als je kijkt naar de bijkomende inkomsten voor de belastingen. Wegens saturatie van de markt vallen de lonen vrij snel, als je dat samen op tafel wilt leggen met de belastingschalen ziet het er niet zo goed uit. Je zal meerdere jaren nodig hebben om zelfs nog maar één studiejaar terug te verdienen van je investering.
En ja, een ingenieursopleiding kost nog meer, zal makkelijk 25000 euro per jaar aan kosten per student zijn, als het zelfs niet meer is. Weinig studenten en veel infrastructuur nodig. Maar de vraag is natuurlijk of en hoe snel je dat er kan uithalen. Een ingenieur kan na 10 jaar echt wel meer dan 5000 euro per maand binnenhalen zonder zich in het zweet te werken. Dan realiseer je snel dat hij meer dan 25000 euro per jaar zal mogen afstaan aan de belastingen dus dat er een zeer goede "return on investment" is voor de maatschappij.
MaximumOfBass
Legacy Member
Ik kan hier moeilijk zelf een vrij correcte mening over geven aangezien ik zelf nog student ben, maar toch een paar dingen die ik zelf al heb opgemerkt bij vrienden of mensen waarmee ik al mee heb gepraat over job mogelijkheden etc.
Ten eerste heb ik heel hard de indruk (net zoals in de blog van Ines) dat mensen te veel verwachten dat ze direct in hun droomjob gekegeld worden. Dat wanneer ze in het bezit zijn van een master, dat ze al direct ergers kort tegen de kaderfuncties gaan zitten omwille van die master of dat ze direct in die functie gaan komen waar feitelijk wel wat ervaring voor nodig is. Mensen beseffen niet dat (het gehate woord) ervaring wel heel belangrijk is. Er kan toch niet verwacht worden dat je zonder ervaring al weet hoe alles in elkaar zit, een opleiding is één ding, maar ervaring is voor mij zeker even belangrijk.
Ten tweede, en dit hangt misschien onrechtstreeks ook samen met het eerste puntje, zie ik ook veel mensen kiezen voor richtingen zoals rechten, geneeskunde, TEW, HI, ... omdat ze denken dat ze hiermee jobs zullen krijgen waarmee ze goed hun brood zullen verdienen. Is dit uit schrik voor het later moeilijk te hebben, of kiezen ze dit om later gewoon "meer als de rest" te kunnen zijn, ik ga hier zelf geen antwoord op geven daar ik het echt niet weet.
Ten derde (en dit wil ik absoluut niet generaliseren naar alle studenten uit dergelijke richtingen!) merk ik toch ook op dat veel mensen uit mijn vriendenkring en klasgenoten uit mijn oude scholen kiezen voor richtingen (zoals communicatiemanagement, toegepaste psychologie, leerkracht kleuteronderwijs, leerkracht lager onderwijs,...) om toch maar iets te doen omdat ze niet weten wat ze willen doen. Vele met het gevolg dat ze na één jaar er dan erachter komen dat die richting toch totaal niets voor hun is.
Zelf heb ik ook niet gekozen voor mijn passie/hoofdinteresse, maar natuurlijk wel iets wat mij toch interesseert om de studie te doen. Nu, ik besef zelf ook maar al te goed dat mijn mening hier en ik het algemeen niet zoveel zal voorstellen.
Ten eerste heb ik heel hard de indruk (net zoals in de blog van Ines) dat mensen te veel verwachten dat ze direct in hun droomjob gekegeld worden. Dat wanneer ze in het bezit zijn van een master, dat ze al direct ergers kort tegen de kaderfuncties gaan zitten omwille van die master of dat ze direct in die functie gaan komen waar feitelijk wel wat ervaring voor nodig is. Mensen beseffen niet dat (het gehate woord) ervaring wel heel belangrijk is. Er kan toch niet verwacht worden dat je zonder ervaring al weet hoe alles in elkaar zit, een opleiding is één ding, maar ervaring is voor mij zeker even belangrijk.
Ten tweede, en dit hangt misschien onrechtstreeks ook samen met het eerste puntje, zie ik ook veel mensen kiezen voor richtingen zoals rechten, geneeskunde, TEW, HI, ... omdat ze denken dat ze hiermee jobs zullen krijgen waarmee ze goed hun brood zullen verdienen. Is dit uit schrik voor het later moeilijk te hebben, of kiezen ze dit om later gewoon "meer als de rest" te kunnen zijn, ik ga hier zelf geen antwoord op geven daar ik het echt niet weet.
Ten derde (en dit wil ik absoluut niet generaliseren naar alle studenten uit dergelijke richtingen!) merk ik toch ook op dat veel mensen uit mijn vriendenkring en klasgenoten uit mijn oude scholen kiezen voor richtingen (zoals communicatiemanagement, toegepaste psychologie, leerkracht kleuteronderwijs, leerkracht lager onderwijs,...) om toch maar iets te doen omdat ze niet weten wat ze willen doen. Vele met het gevolg dat ze na één jaar er dan erachter komen dat die richting toch totaal niets voor hun is.
Zelf heb ik ook niet gekozen voor mijn passie/hoofdinteresse, maar natuurlijk wel iets wat mij toch interesseert om de studie te doen. Nu, ik besef zelf ook maar al te goed dat mijn mening hier en ik het algemeen niet zoveel zal voorstellen.
solidraven
Legacy Member
Een persoonlijke mening is altijd correct!MaximumOfBass zei:
Binnen meeste vakgebieden zijn de eerste twee jaren in feite "leergeld" zoals men in de volksmond wel durft te zeggen. Er zijn er ook veel die op een sollicitatiegesprek daar zitten tegen hun zin omdat ze moeten van mama en papa. Als je zelfs niet enthousiast kan opdagen zullen meeste werkgevers ook geen moeite doen.
Er zijn er toch wel zo wat, maar vaak halen ze de eindmeet niet gezien motivatie toch wel belangrijk is op het moment dat je een toren boeken voor je liggen hebt.
Dat is nog veel erger gezien men dan vaak meerdere keren van richting wijzigt, om dan uiteindelijk de rekken te gaan vullen in de lokale supermarkt in vele gevallen.
scriptkiddie
Legacy Member
cege zei:
Mijn idee van een 1-jarige 'intelligentietest'-opleiding was juist ter vervanging van 3-jarige 'nutteloze' bacheloropleidingen, niet ter vervanging van een ingenieursdiploma uiteraard. Ik vind het triestig, zowel voor de maatschappij als voor de persoon zelf, dat je 3 jaar nodig hebt om simpelweg te bewijzen dat je niet dom bent. Waarom moet je 3 jaar hogeschool doen om loketbediende in een bank te worden?
Smiles_
Legacy Member
MaximumOfBass zei:
Dat is nu éénmaal de realiteit, maar wat dan nog? De meeste mensen op elke werkplek zitten daar gewoon puur om den brode. Uren doen waarvoor ze betaald worden, geen enkel initiatief nemen, lak hebben aan opleiding , geen ambitie, niet meedenken met het bedrijf,...
Dat is hun goed recht natuurlijk. Het leven is meer dan werken alleen.
Werk is voor de meesten puur genereren van inkomen. Meeste mensen moet je écht niks méér vragen of ze weigeren.
En laat ons blij zijn dat de meeste mensen hun werk als een noodzakelijk kwaad zien. Des te meer speelruimte voor mensen die wel ambitie hebben.
scriptkiddie zei:
Bij ons zit er een master achter 't loket én iemand met ASO-diploma.
En het is zeker niet dat de ene beter is dan de andere, ook niet in het verwerken van nieuwe regelgeving.
Diploma zegt niet alles op de werkvloer, anders was de master al lang doorgegroeid.
Fransz
Legacy Member
Er is werk genoeg. Alleen zijn er altijd afgestudeerden die niet 'onder hun niveau' willen beginnen. Als IT'er ben ik indertijd 6 maanden pintjes gaan tappen in Zaventem (Belgian Beer Café). Spijt van? Hell no! Ik verdiende centjes en kon ondertussen verder solliciteren. Na 6 maanden ergens kunnen beginnen (je kan namelijk bewijzen dat je wil werken) als IT'er en nu meer dan 10 jaar later is dat nog steeds zo.
En oh ja, mijn eerste IT job was ook saai en niet wat ik er van verwacht had, maar het staat opnieuw op je cv en de volgende job was een stukje beter. Toen was ik wel al 18 maanden aan het werk. Ik durf zeggen dat ik pas een leuke job had na 36 maanden werken. Wat ik normaal vind.
En dat is denk ik het verschil. Vele afgestudeerden hopen op een goed betaalde leuke job zonder stress. Yeah right. Welcome to the real world. Eerst eens een beetje ervaring kweken, en dan pas heb je een beetje recht van spreken. Als afgestudeerde kun je niets. Niets. Kom je een bedrijf binnen, dan moet je alles nog leren. De meeste denken het omgekeerde denk ik.
Ik heb zelfs transport gedaan en een B&B. En dat als IT'er. Geld is geld. Mentaliteit is belangrijk in het zoeken naar een job. Iemand die al een jaar werkloos is, heeft bij mij al afgedaan. Liever een werk dan geen werk. Zielige blogs schrijven zoals die dame hierboven kan iedereen.
En ja, ik heb ook HONDERDEN negatieve antwoorden ontvangen indertijd met de melding dat ik geen ervaring had. Iedereen maakt dat mee. Maar ofwel zet je door, ofwel zaag je een paar maanden / jaren.
En oh ja, mijn eerste IT job was ook saai en niet wat ik er van verwacht had, maar het staat opnieuw op je cv en de volgende job was een stukje beter. Toen was ik wel al 18 maanden aan het werk. Ik durf zeggen dat ik pas een leuke job had na 36 maanden werken. Wat ik normaal vind.
En dat is denk ik het verschil. Vele afgestudeerden hopen op een goed betaalde leuke job zonder stress. Yeah right. Welcome to the real world. Eerst eens een beetje ervaring kweken, en dan pas heb je een beetje recht van spreken. Als afgestudeerde kun je niets. Niets. Kom je een bedrijf binnen, dan moet je alles nog leren. De meeste denken het omgekeerde denk ik.
Ik heb zelfs transport gedaan en een B&B. En dat als IT'er. Geld is geld. Mentaliteit is belangrijk in het zoeken naar een job. Iemand die al een jaar werkloos is, heeft bij mij al afgedaan. Liever een werk dan geen werk. Zielige blogs schrijven zoals die dame hierboven kan iedereen.
En ja, ik heb ook HONDERDEN negatieve antwoorden ontvangen indertijd met de melding dat ik geen ervaring had. Iedereen maakt dat mee. Maar ofwel zet je door, ofwel zaag je een paar maanden / jaren.
profound
Legacy Member
Fransz zei:
Niet 100, maar 200% akkoord!
Mensen staren hun zodanig blind op hun eerste loon/werk (zelfs op hun eerste jaren....), ironisch genoeg net de mensen die jarenlange studies achter de rug hebben, en net zouden moeten uitblinken in een langetermijnvisie. Dit ontbreekt spijtig genoeg bij zeer veel 'hooggeschoolden'. Triestig.
boogje
Legacy Member
cege zei:
Misschien ben ik een enorm saaie kerel geworden in een korte tijdsspanne, maar ik vind Ines hier vrij...kinderlijk overkomen? "iets doen met tv"; "koekjes eten". Ah ja...
Ik heb ook communicatiewetenschappen gestudeerd in Leuven en dit jaar als back-up een jaartje Specifieke Lerarenopleiding gevolgd. Leraar zijn is niet mijn droom, maar het brengt geld in het laatje en ze hebben een enorm tekort aan mannelijke leerkrachten. Bovendien leg ik het wel graag uit.
Ik deed mijn best op mijn stageplaats, nam initiatief en leverde onbetaald extra inspanningen. Resultaat: ik had werk (in het volwassenenonderwijs) vooraleer ik was afgestudeerd. Dit is niet wat ik altijd wil doen, maar het levert me ervaring op in het lesgeven. Bovendien heb ik nog 40+ jaar de tijd om mijn weg te zoeken. Ondertussen werk ik nog wat verder om ooit (volgend jaar in september of binnen twee jaar) te beginnen aan een doctoraat/academische carrière. Je bent inderdaad niet veel met mijn diploma als je (a) denkt meteen een geweldige job te vinden en (b) je geen doorzettingsvermogen hebt (mijn vriendin zou zeggen " een koppige ezel zijn", maar soit) om te krijgen wat je wil. In het begin moet je denk ik nemen wat je kan krijgen. Daarna mag je wel niet stilstaan en u settelen, maar steeds vooruit denken en uw doel voor ogen houden. Zo ga ik toch momenteel te werk.
cege
Legacy Member
boogje zei:
Vrij kinderlijk is wel de juiste omschrijving. Daarom niet verwonderlijk dat ze zo lang werkloos was waarschijnlijk.
Maar ik verschiet er niet van hoor. Ken nog andere mensen die zich zo profileren naar buiten toe. Ik zal waarschijnlijk ook wel nog af en toe kinderachtig doen (als ik mijn vriendin toch mag geloven
), maar op je cv zetten dat je iets wil doen met koekjes... beeld je eens in dat je dat voor je zitten hebt voor een interview...
Ik wil niet stoefen, maar ik had op 25 al wetenschappelijke artikels gepubliceerd en presentaties in usa gegeven over mijn onderzoek. Als ik dan 30ers soms hoor esoterische prietpraat verkopen denk ik soms van 'hellooooo, je hebt 5 jaar gehad om te feesten en het zwijn uit te hangen en zo dom te doen als je wilt, nu is het tijd om eens wat productief te doen'. Zo ook mijn schoonzus. Die is ondertussen 27 denk ik, ook al 2 jaar werkloos na een brokkelparcours criminologie. Deze zomer niet gesolliciteerd want het is zomer. Daarvoor 'al 3 keer afgewezen, de wereld is zo oneerlijk'. Dan moet er weer een maand zielig gedaan worden en 'je kunt toch moeilijk elke week CVs opsturen en meer dan 1 job tegelijk nastreven'... En als haar job waar ze vakantiejob deed dan eens iets semi-permanent aanbiedt in afwachting van een echte job dat ze zou vinden, dan is dat 'een job voor losers, dat ga ik niet doen hoor'.
glashelder
Legacy Member
Dat is dus niet altijd zo, is onlangs nog een onderzoek van de UGent naar geweest:Fransz zei:
En ook hier: hangt ervan af. Ik ben opgeleid als sociale wetenschapper. Mijn job? Sociale wetenschapperFransz zei:
Het project waarvoor ik ingezet word, vraagt net dezelfde vaardigheden als ik doorheen heel mijn opleiding heb moeten gebruiken. Het is dezelfde onderzoeksmethode, de opzet is hetzelfde, het analyseren is hetzelfde. Het enige wat verschilt met mijn thesis, is de doelgroep en de theorie. Dus ja, ik ga mij moeten inlezen maar het zou niet goed komen moest ik werkelijk niets kunnen of weten van hoe je een onderzoek op poten zet. Ik weet hoe dat in elkaar zit, ik weet hoe je wetenschappelijk moet schrijven, correct moet refereren, interviewen, analyseren,... Het is net hetzelfde als mijn thesis maar een ander onderwerp.Ik vind het nog zo gek niet hoor. Ze ambieert een job in een creatieve sector, dan moet je juist niet met een gortdroog C.V. afkomen. Ze wil juist haar talent om te schrijven en te entertainen weerspiegelen in die jobomschrijving. Zo valt ze op.cege zei:Maar ik verschiet er niet van hoor. Ken nog andere mensen die zich zo profileren naar buiten toe. Ik zal waarschijnlijk ook wel nog af en toe kinderachtig doen (als ik mijn vriendin toch mag geloven
Beeldbuis
Legacy Member
Poekie95 zei:
100 keer dit. Een voorbeeld hiervan dat ik mij herinner is een leraar geschiedenis in het middelbaar die steevast verkondigde dat je zolang je een master diploma had zonder problemen een leuke uitdagende job vond.
Ik heb uiteraard niets tegen geschiedenis maar het valt moeilijk te ontkennen dat de gemiddelde geschiedkundige/socioloog/politicoloog/etc moeilijker werk vindt dan bijvoorbeeld een ingenieur/econoom/jurist/arts/etc.
Er zullen natuurlijk altijd uitzonderingen zijn maar je moet natuurlijk ook een beetje realistisch blijven.
SlashDotDash
Legacy Member
"Vuilbakrichtingen, they are real" - klopt. De harde waarheid is gewoon ook dat er überhaupt bitter weinig interessante jobs zijn, zeker voor starters. Wie zichzelf niet kan onderscheiden (op welke manier dan ook) is een vogel voor de kat.
Hier spreek je wellicht voor je eigen studierichting. Er zijn er genoeg waar je wel degelijk iets kan als je afstudeert
Fransz zei:
Hier spreek je wellicht voor je eigen studierichting. Er zijn er genoeg waar je wel degelijk iets kan als je afstudeert
Sovereign
Legacy Member
JPV
Legacy Member
extreem gesteld, maar het klopt voor mij wel. De leerkrachten die bij mij de grootste (positieve) indruk nalieten waren:JasperCLA zei:
- leerkracht wiskunde 5e & 6e : leefde voor z'n werk, maar tegelijk liet hij ons héél vrij. Die vrijheid was onder voorwaarden: dat we de leerstof deels zelf onder de knie kregen en de oefeningen maakten. Deden we dat, dan mochten we gerust compleet andere zaken doen tijdens de les wanneer het nuttig was voor ons (schoolreis voorbereiden, schooltoneel regelen, ...). Leerde ons m.a.w. zelfdiscipline.
- leerkracht godsdienst 5e & 6e: was een filosoof, kregen geen les over Jezus, maar over morele thema's en hoe ze te benaderen.
Veel andere leerkrachten ben ik al lang vergeten, hun leerstof meestal ook.
sandervdw
Legacy Member
Ik heb eerst een jaar mijn "eigen passie" gevolgd (dit was fysica, dus qua jobmogelijkheden zat dat ook goed). Dit bleek te moeilijk en ben toen Toegepaste Informatica gaan volgen. Ben ik tevreden dat ik die keuze gemaakt heb!
Als ik kijk naar mijn kennissenkring merk ik vaak echt domme beslissingen. 2 voorbeelden:
* Master in communcatiewetenschappen en journalistiek die nu in een reisbureau naast een BSO kantoor zit
* Master in film en kunst die klaagt dat er geen werk voor haar diploma is
Hiernaast zat Ines van hierboven bij mij op school, ze was toen ook al een ramp die "zichzelf ontplooien als mens zijnde" belangrijker vond dan de inhoud van de leerstof.
Als ik kijk naar mijn kennissenkring merk ik vaak echt domme beslissingen. 2 voorbeelden:
* Master in communcatiewetenschappen en journalistiek die nu in een reisbureau naast een BSO kantoor zit
* Master in film en kunst die klaagt dat er geen werk voor haar diploma is
Hiernaast zat Ines van hierboven bij mij op school, ze was toen ook al een ramp die "zichzelf ontplooien als mens zijnde" belangrijker vond dan de inhoud van de leerstof.
Lord Kveldulv
Legacy Member
Ik heb gevolgd wat ik graag deed en gelukkig met een paar goeie diploma's thuisgekomen.
Daarnaast heb ik wel vrienden die tijdens de studies al wisten dat het moeilijk ging worden. Eentje uit pol&soc die brains te over heeft, maar nu op haar 30ste beseft dat ze op een dood spoor zit. Dat er weinig vraag is achter haar profiel.
En een andere die archeologie of zoiets nog gestudeerd heeft. Beetje aangemodderd eigenlijk tot de frank viel dat ze er nergens mee naartoe kon. Ze heeft dan op latere leeftijd echt uit noodzaak een bachelor gehaald (exacte benaming ben ik vergeten). Nu is ze opvoedster op haar 32ste. Ze doet het graag en ze mag dit jaar nog doorgroeien naar een hogere functie. Zij is de eerste om te zeggen dat ze 10 jaar weg gegooid heeft.
Mijn schoonzus is dan weer een beetje zoals die van cege. 26, vanalles geprobeerd. Meermaals. Gefaald. Jobs opzeggen om 3 maand congé te nemen zodat ze uitgerust is tegen dat ze weer een richting gaat proberen. Ze is bezig voor hare A2 verpleegkundige (het graduaat heeft ze 2 of 3 keer geprobeerd en mislukt). Nu eerste jaar A2 gebuisd of toch 2de zit. Ze durft het mij niemeer zeggen denk ik want ben al eens heel kritisch geweest tegen haar (en heel de familie gaf mij nog gelijk ook).
Wat mij er aan stoort is dat ze af en toe zo jaloerse opmerkingen heeft. "Jullie hebben een huis, auto's, kinderen,... waarom ik nie." Tja wij werken. Mijn vriendin, haar zus, had op haar 21 een bachelor, een job en was al het huis uit.
Als ge de capaciteiten niet hebt om te studeren dan zoekt ge gewoon ne job he. Die had ze. Verschillende maar nooit langer dan 3 maanden. Ze stapt elke keer zelf op.
Om iets aan te kaarten dat nog lang voor de diploma's zit. Onze dochter ging vandaag voor het eerst naar de kleuterklas. Mijn vriendin wou dat ze naar een andere school ging met 'ervaringsgericht onderwijs'. Ik zag da echt nie zitten en heb mijn veto gesteld. Vooral omdat je redelijk wat ervaringen leest over kinderen die later geen discipline hebben, een te laag niveau. Kortom niet kunnen meedraaien.
Wat vinden jullie daar van?
Daarnaast heb ik wel vrienden die tijdens de studies al wisten dat het moeilijk ging worden. Eentje uit pol&soc die brains te over heeft, maar nu op haar 30ste beseft dat ze op een dood spoor zit. Dat er weinig vraag is achter haar profiel.
En een andere die archeologie of zoiets nog gestudeerd heeft. Beetje aangemodderd eigenlijk tot de frank viel dat ze er nergens mee naartoe kon. Ze heeft dan op latere leeftijd echt uit noodzaak een bachelor gehaald (exacte benaming ben ik vergeten). Nu is ze opvoedster op haar 32ste. Ze doet het graag en ze mag dit jaar nog doorgroeien naar een hogere functie. Zij is de eerste om te zeggen dat ze 10 jaar weg gegooid heeft.
Mijn schoonzus is dan weer een beetje zoals die van cege. 26, vanalles geprobeerd. Meermaals. Gefaald. Jobs opzeggen om 3 maand congé te nemen zodat ze uitgerust is tegen dat ze weer een richting gaat proberen. Ze is bezig voor hare A2 verpleegkundige (het graduaat heeft ze 2 of 3 keer geprobeerd en mislukt). Nu eerste jaar A2 gebuisd of toch 2de zit. Ze durft het mij niemeer zeggen denk ik want ben al eens heel kritisch geweest tegen haar (en heel de familie gaf mij nog gelijk ook).
Wat mij er aan stoort is dat ze af en toe zo jaloerse opmerkingen heeft. "Jullie hebben een huis, auto's, kinderen,... waarom ik nie." Tja wij werken. Mijn vriendin, haar zus, had op haar 21 een bachelor, een job en was al het huis uit.
Als ge de capaciteiten niet hebt om te studeren dan zoekt ge gewoon ne job he. Die had ze. Verschillende maar nooit langer dan 3 maanden. Ze stapt elke keer zelf op.
Om iets aan te kaarten dat nog lang voor de diploma's zit. Onze dochter ging vandaag voor het eerst naar de kleuterklas. Mijn vriendin wou dat ze naar een andere school ging met 'ervaringsgericht onderwijs'. Ik zag da echt nie zitten en heb mijn veto gesteld. Vooral omdat je redelijk wat ervaringen leest over kinderen die later geen discipline hebben, een te laag niveau. Kortom niet kunnen meedraaien.
Wat vinden jullie daar van?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.