Archief - Studeren na je 25

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

The reader

Legacy Member
Eigenlijk kunt ge gelijk wanneer een studie aanvatten en een manier zoeken dat ge niet teveel afhankelijk zijt van de staat.

Hiapoe

Legacy Member
Kandul zei:
Het is inderdaad absurd dat zij die later wensen te beginnen met studeren hier normaal gezien geen financiële tegemoetkoming kunnen voor krijgen. Of je nu 5 jaar wenst te studeren direct na je middelbaar of je wenst eerst 5 jaar te wachten, dat zou niks mogen uitmaken. Het zou een ander verhaal zijn indien je al 3 jaar aanmoddert natuurlijk, maar dat spreekt voor zich.

Je moeder zal je wel nog ten laste hebben en dus minder belastingen moeten betalen indien jij maximum x euro netto op jaarbasis verdient.

Ik begrijp wat je bedoelt.

Misschien zou een volgend systeem beter zijn:
- kindergeld stop automatisch op 18 jarige leeftijd én beëindigen van middelbaar onderwijs (tot max. 20).
- Vanaf dan krijg je gesubsidieerd hoger onderwijs op volgende manier:
--> Je krijgt X+1 aantal jaar gesubsidieer onderwijs waar X=de duur van de opleiding in aantal jaren.

- Start je een opleiding van 5 jaar en je slaagt niet in bvb. het 1e jaar, dan mag je gerust een andere richting gaan doen, maar zal dit jaar afgetrokken worden van je X+1 voor de NIEUWE richting.

Vbn.
Ik start geneeskunde (7-jarige opleiding) en slaag niet in het eerste jaar, en doe het volgende jaar een 3-jarige opleiding verpleegkundige --> Ik heb nog 3 gesubsidieerde jaren (3 + 1 - 1)
Ik slaag opnieuw niet in het eerste jaar verpleegkundige en ik besluit nogmaals een nieuwe opleiding te proberen, nu een 5-jarige master biomedische wetenschappen --> ik krijg nog 4 jaar van deze opleiding max. gesubsidieerd (5 + 1 - 2) en weet op voorhand dat ik het laatste jaar zelf zal moeten bekostigen.

eventuele uitzondering: eenmaal je een 5+ jarige opleiding hebt geprobeerd en hebt gefaald, word je maximum aantal subsidiejaren vastgezet op 5 (anders kan je te lang 'profiteren').

- Met gesubsidieerde opleiding bedoel ik dat er 0 euro inschrijvingsgeld moet betaald worden. Kot, eten, drinken, niet-curriculum boeken,... zijn uiteraard niet gesubsidieerd (niemand verplicht je namelijk van op kot te gaan).

- Dit systeem zou het dus ook mogelijk maken om je 'gesubsidieerde' jaren te gaan invullen op latere leeftijd. je krijgt van de overheid zogezegd op je 18e een aantal jokers die je mag inzetten wanneer het je past, bijvoorbeeld na een paar jaar werken indien je dit eerst wenst.
- Je kan er wel een max. leeftijd op zetten van pakweg 35 bvb.

Voor mij zou dit bijvoorbeeld een ideale oplossing geweest zijn. Ik ben nu 30 en weet 100% zeker dat ik toen ik 18 was, nog niet klaar was (mentaal niet rijp) om universiteit aan te kunnen. Ik was bij wijze van spreken nog een 'kind'... En ik denk dat dit bij vele jongens vooral dikwijls voorkomt.
Ik heb na 2 jaar universiteit, hoge school gedaan zonder probleem en nu ik 30 ben besef ik dat ik nu wél een universitaire studie zou aankunnen. Aangezien het puur aan mijn onrijpe mentaliteit lag toen en ik nu wél die zelfdiscipline zou kunnen aan de dag leggen.
Ik heb nu het geluk dat ik veel opleidingen kan doen vanuit mijn werkgever, dus ik heb het nu niet echt meer nodig, maar niet iedereen heeft dat geluk en zou een systeem zoals hierboven beschreven dus best kunnen gebruiken.

My 5 cents...

The reader

Legacy Member
Welke kinderen van 18 Jaar weten nu in godsnaam wat ze willen doen voor de rest voor hun leven? oke je hebt uitzonderingen..je studeert iets en je doet dan een job die er totaal niets mee te maken heeft. Ik ben nu 24 en weet het nog altijd niet.. ik heb wel een idee maar of de job zelf financieel haalbaar is is natuurlijk weer iets anders..Maar maakt geld nu echt zoveel uit als je je job graag doet? tis tenslotte voor 40 jaar he en dat is heeeeel lang

BeeLz

Legacy Member
Kandul zei:
Het is inderdaad absurd dat zij die later wensen te beginnen met studeren hier normaal gezien geen financiële tegemoetkoming kunnen voor krijgen. Of je nu 5 jaar wenst te studeren direct na je middelbaar of je wenst eerst 5 jaar te wachten, dat zou niks mogen uitmaken. Het zou een ander verhaal zijn indien je al 3 jaar aanmoddert natuurlijk, maar dat spreekt voor zich.

Je moeder zal je wel nog ten laste hebben en dus minder belastingen moeten betalen indien jij maximum x euro netto op jaarbasis verdient.

Je krijgt wel een tegemoetkoming. Je betaalt amper inschrijvingsgeld. Tis nu niet dat kindergeld zo een verschil maakt, 100€ per maand das ocharme 1 dag gaan werken.

Beste optie is gewoon te gaan studeren en halftijds te werken of in de horeca te werken. Dan verdien je toch een 1000€ de maand waar je makkelijk mee kan rondkomen indien je nog thuis woont. Valt ook best te combineren indien je wat moeite doet.

ryoudragon

Legacy Member
Het systeem dat Hiapoe hier voorstelt lijkt mij een geweldig systeem en een gelijkaardig systeem bestaat nu al veel langer in Nederland. Daar krijg je een soort beurs maar als je langer dan een modeltraject + 1 jaar over je studies doet, moet je je gehele studiebeurs terugbetalen op het einde.

Ik zie zelf als student hoe hard het systeem wel niet misbruikt wordt door mensen omdat ze dan 1. (in sommige gevallen) een studiebeurs krijgen 2. niet opgeroepen worden door de vdab, en ondertussen maar nooit naar de les gaan en niet eens studeren.

Of mensen die voor de 3de, 4de, 5de... keer in hun eerste jaar zitten, te belachelijk voor woorden. Die zouden niet eens meer een studiebeurs (als ze daar 'recht' op hebben) mogen krijgen me dunkt, Dat is puur staatsgeld verspillen. (zware ziekte is idd een uitzondering, but you get my point ;) ) Zo'n mensen zouden mijn part de volle pot mogen betalen voor het inschrijvingsgeld. (en dan heb ik het niet over die 'luttele' 600 euro, maar over een volledig ongesubsidieerd jaar betalen.) Ze zouden opeens WEL hard kunnen studeren.

Ik zit nu in mijn laatste jaar, en heb altijd modeltraject gedaan. Ik ontvang GEEN studiebeurs, dus ik weet maar al te goed wie mijn studies betaalt... mijn mama. Ik werk dus keihard om ervoor te zorgen dat ze niet onnodig een extra jaar zou moeten betalen. Maar dan heb je van die beursstudentjes (of ook niet-beursstudenten die geen reet geven om hun ouders) die gewoon lekker leuk de helft niet mee doen en "volgend jaar wel doen". Pure luiheid en dat verspilt enkel maar overheidsgeld, dat veel beter besteed zou kunnen worden.

JPV

Legacy Member
Hiapoe zei:
Ik begrijp wat je bedoelt.

Misschien zou een volgend systeem beter zijn:
...
My 5 cents...

zou ik ook een goed systeem vinden. Wel limiet op 30 jaar leggen qua aanvang van de studies, met eventueel een uitzondering wie tegen dan al 10 jaar + de jaren boven de 30 gewerkt heeft (berekening volgens brugpensioensysteem).

Ofwel bvb 25 jaar (datum aanvang studies) én 30 jaar voor knelpuntberoepen

BeeLz

Legacy Member
Je krijgt ook maar 1j een studiebeurs, als je faalt kan je nog kans maken op een jokerbeurs maar dan is het gedaan. En 1x falen is menselijk imo, zeker aangezien ons middelbaar onderwijs zo in niveau aan het dalen is en ons absoluut niet meer voorbereid op hoger onderwijs.

ryoudragon

Legacy Member
BeeLz zei:
Je krijgt ook maar 1j een studiebeurs, als je faalt kan je nog kans maken op een jokerbeurs maar dan is het gedaan. En 1x falen is menselijk imo, zeker aangezien ons middelbaar onderwijs zo in niveau aan het dalen is en ons absoluut niet meer voorbereid op hoger onderwijs.

Wat je hier zegt, klopt niet. Je maakt altijd aanspraak op een beurs, zolang het loon van je ouders niet te hoog ligt. (ik ken de berekeningen niet)
Ik ken er meer dan genoeg die nu voor de 2de, 3de... tot zelfs 5de!! keer in het eerste jaar zitten, en die hebben allemaal nog steeds een studiebeurs, telkens even hoog als in het eerste jaar.

En ja, 1x falen kan imo ook, dat je een veel te moeilijke richting hebt gekozen, of omdat het helemaal anders is dan je had verwacht. Maar als je voor meer dan de helft van je vakken gebuisd bent in het eerste jaar, moet je niet zo dom zijn om dezelfde richting nog maar eens een jaar te doen, goed wetende dat je er nooit van je leven gaat door zijn. Zo zijn er veel hoor... en die zitten dan voor de 3de keer in een eerste jaar, na 2 jaar van koppigheid een vorige richting te moeten hebben opgeven.
1x falen kan, maar je moet zelf maar slim genoeg zijn om in te kunnen schatten wat je aankan, en wat niet, zeker nadat je al een volledig jaar hebt weten te verprutsen.

Daarbij moet je ook niet te naïef willen zijn, de Titanic kon ook niet zinken ;) Het ligt in 95% van de gevallen niet aan 'het slechte middelbare onderwijs' of aan 'niet slim genoeg zijn en de richting niet aankunnen' maar wel aan de eeuwige luiheid die er onder de vele studenten heerst.
5 jaar of meer doen over een richting van 3 jaar... zoiets is toch te gek voor woorden? En de staat maar sponsoren. =.=" dat noem ik luiheid promoten

Gekke_Koerd

Legacy Member
Let wel op dat er hogescholen zijn die je niet meer toelaten als je geen of te weinig studiepunten hebt, dit is ook een klotesysteem

de ene school zegt dat je moet bijbetalen, en de andere zegt 'no thx'.

The reader

Legacy Member
Iets anders
Als je een jaar volledig gebuisd bent hoeveel studiepunten heb je dan nog over?
Heb je dan helemaal niks meer?
Iedereen kan in het begin toch een foute keuze maken? Hoe zit dat juist ineen?
Ik heb al opgezocht maar begrijp er nix van

glashelder

Legacy Member
The reader zei:
Iets anders
Als je een jaar volledig gebuisd bent hoeveel studiepunten heb je dan nog over?
Heb je dan helemaal niks meer?
Iedereen kan in het begin toch een foute keuze maken? Hoe zit dat juist ineen?
Ik heb al opgezocht maar begrijp er nix van

Je begint met 140 studiepunten. Je zet er 60 in voor een volledig jaar. Als je voor niets geslaagd bent, ben je die 60 studiepunten kwijt en eindig je dus met 80 punten.

Let wel, je eerste 60 verdiende studiepunten krijg je dubbel terug. Dus als je na dat jaar verandert van richting en daar wél goed zit, zit je na een jaar weer op 140 (je begint met 80, je zet er 60 in, je bent voor alles geslaagd dus win je 120 punten).

Dan moet je de rest van je jaren afmaken met die 140 studiepunten (na die 60 krijg je ze niet meer dubbel terug) en mag je dus ook niet teveel meer sukkelen. Er is dus wel ruimte om een keer een verkeerde keuze te maken. Meestal is het ook niet zó erg als ik hier voorstel: zelfs als je een verkeerde keuze maakt, kan je nog altijd slagen voor een paar vakken (waarvoor je dan dubbele studiepunten krijgt en dus wel wat meer zal hebben dan 80 na een verkeerd jaar). Er zijn mensen die in een eerste jaar echt voor álles buizen (ik ken er zelf ook), maar dan stel ik mij eerder de vraag of die überhaupt wel geschikt zijn voor hoger onderwijs, er zijn namelijk altijd wel 1 of 2 vakken die relatief gemakkelijk zijn.

die_another_day

Legacy Member
The reader zei:
Iets anders
Als je een jaar volledig gebuisd bent hoeveel studiepunten heb je dan nog over?
Heb je dan helemaal niks meer?
Iedereen kan in het begin toch een foute keuze maken? Hoe zit dat juist ineen?
Ik heb al opgezocht maar begrijp er nix van

Als je je ingeschreven hebt voor 60studiepunten en je slaagt op geen enkel vak dan gaan er 60studiepunten af. 140-60= 80

ryoudragon

Legacy Member
Gekke_Koerd zei:
Let wel op dat er hogescholen zijn die je niet meer toelaten als je geen of te weinig studiepunten hebt, dit is ook een klotesysteem

de ene school zegt dat je moet bijbetalen, en de andere zegt 'no thx'.

klotesysteem? Zeg maar: een goed systeem om de "eeuwige studenten" die toch nergens door geraken eindelijk op de arbeidsmarkt te smijten.
Daarbij, je begint echt wel met een hoog aantal studiepunten, meer dan genoeg om 3 jaar te verkwisten.
Vroeger (ik spreek van 3 jaar terug) was het ook zo dat als je van de Unief naar de hogeschool ging, je sp terug op 140 werden gezet, ik heb gehoord dat dit tegenwoordig al is afgeschaft, gelukkig.

glashelder

Legacy Member
ryoudragon zei:
klotesysteem? Zeg maar: een goed systeem om de "eeuwige studenten" die toch nergens door geraken eindelijk op de arbeidsmarkt te smijten.
Daarbij, je begint echt wel met een hoog aantal studiepunten, meer dan genoeg om 3 jaar te verkwisten.
Vroeger (ik spreek van 3 jaar terug) was het ook zo dat als je van de Unief naar de hogeschool ging, je sp terug op 140 werden gezet, ik heb gehoord dat dit tegenwoordig al is afgeschaft, gelukkig.

Vergeet niet dat sommige onderwijsinstellingen nog eens eigen regels hebben, de zogenaamde studievoortgangsbewaking. Zo zijn aan de UGent de volgende regels van toepassing:

* Ben je voor minder dan de helft van de opgenomen studiepunten geslaagd, dan zul je bij een volgende inschrijving voor dezelfde opleiding wél voor minstens de helft van de opgenomen studiepunten moeten slagen. Als je niet aan die bindende voorwaarde voldoet, kun je niet meer via diplomacontract inschrijven voor dezelfde opleiding.
* Was je al tweemaal voor een opleidingsonderdeel ingeschreven zonder het creditbewijs te behalen, dan kan je geen derde keer meer inschrijven via creditcontract of examencontract met het oog op het behalen van een creditbewijs.
* Je kunt ook niet meer inschrijven als je na drie inschrijvingen via diplomacontract voor minder dan één derde van de opgenomen studiepunten (van die drie inschrijvingen) credits hebt verworven

In dit geval wordt het (zeker met de eerste regel) moeilijk om 3 of 4 keer in hetzelfde jaar te blijven zitten. Sommige mensen die ik ken zijn voor álles gebuisd in hun eerste jaar. Nu doen ze dit jaar dus opnieuw en zullen ze voor minstens de helft van de vakken moeten slagen. Dat is gewoon niet haalbaar voor hen (m.i. hadden ze al moeten stoppen na dat eerste jaar) en zij zullen dus gewoon iets anders moeten doen straks.

BeeLz

Legacy Member
ryoudragon zei:
Wat je hier zegt, klopt niet. Je maakt altijd aanspraak op een beurs, zolang het loon van je ouders niet te hoog ligt. (ik ken de berekeningen niet)
Ik ken er meer dan genoeg die nu voor de 2de, 3de... tot zelfs 5de!! keer in het eerste jaar zitten, en die hebben allemaal nog steeds een studiebeurs, telkens even hoog als in het eerste jaar.

En ja, 1x falen kan imo ook, dat je een veel te moeilijke richting hebt gekozen, of omdat het helemaal anders is dan je had verwacht. Maar als je voor meer dan de helft van je vakken gebuisd bent in het eerste jaar, moet je niet zo dom zijn om dezelfde richting nog maar eens een jaar te doen, goed wetende dat je er nooit van je leven gaat door zijn. Zo zijn er veel hoor... en die zitten dan voor de 3de keer in een eerste jaar, na 2 jaar van koppigheid een vorige richting te moeten hebben opgeven.
1x falen kan, maar je moet zelf maar slim genoeg zijn om in te kunnen schatten wat je aankan, en wat niet, zeker nadat je al een volledig jaar hebt weten te verprutsen.

Daarbij moet je ook niet te naïef willen zijn, de Titanic kon ook niet zinken ;) Het ligt in 95% van de gevallen niet aan 'het slechte middelbare onderwijs' of aan 'niet slim genoeg zijn en de richting niet aankunnen' maar wel aan de eeuwige luiheid die er onder de vele studenten heerst.
5 jaar of meer doen over een richting van 3 jaar... zoiets is toch te gek voor woorden? En de staat maar sponsoren. =.=" dat noem ik luiheid promoten

De jokerbeurs
Vroeger kreeg je als bisstudent geen studiebeurs. Nu kan je één
keer een joker inzetten en dus toch een studiefinanciering krijgen.
Die jokerbeurs telt ook als je wil veranderen van studierichting of
om een voortgezette opleiding te volgen.

Kan natuurlijk anders zijn tegenwoordig maar dit komt uit een document van 2008

Edit: heb even gekeken en ondertussen is het licht aangepast maar nog steeds hetzelfde principe. Je hebt 60 studiepunten bonuscrediet, dus in principe mag je een volledig jaar bissen en vooraleer je studietoelage wegvalt.

Voor de rest ga ik zeker akkoord, het falen heeft 9/10de met de student zelf te maken. Maar die luiheid wordt wel ontwikkeld door een slechter wordend middelbaar onderwijs waar punten/moeilijkheidsgraden worden aangepast om bepaalde quota's te halen, waar leerkrachten vaak zelf te lui zijn geworden om te verbeteren en punten zetten op nutteloze dingen etc.

BeeLz

Legacy Member
glashelder zei:
Vergeet niet dat sommige onderwijsinstellingen nog eens eigen regels hebben, de zogenaamde studievoortgangsbewaking. Zo zijn aan de UGent de volgende regels van toepassing:



In dit geval wordt het (zeker met de eerste regel) moeilijk om 3 of 4 keer in hetzelfde jaar te blijven zitten. Sommige mensen die ik ken zijn voor álles gebuisd in hun eerste jaar. Nu doen ze dit jaar dus opnieuw en zullen ze voor minstens de helft van de vakken moeten slagen. Dat is gewoon niet haalbaar voor hen (m.i. hadden ze al moeten stoppen na dat eerste jaar) en zij zullen dus gewoon iets anders moeten doen straks.

Is in Antwerpen net hetzelfde. Indien je niet voor meer dan de helft van je studiepunten slaagt kom je onder een studievoortgangbewaking, de juiste voorwaarde ken ik niet maar denk dat het is dat je voor 75% van je vakken die je opnieuw doet moet slagen of je moet stoppen met de richting.

Hiapoe

Legacy Member
JPV zei:
zou ik ook een goed systeem vinden. Wel limiet op 30 jaar leggen qua aanvang van de studies, met eventueel een uitzondering wie tegen dan al 10 jaar + de jaren boven de 30 gewerkt heeft (berekening volgens brugpensioensysteem).

Ofwel bvb 25 jaar (datum aanvang studies) én 30 jaar voor knelpuntberoepen

Die detailmodaliteiten zijn uiteraard bespreekbaar...

Hetgeen ik neergezet heb, is 'ter plaatse uitgevonden'. Dus perfect zal het niet zijn en fouten in de redenering zijn niet uitgesloten (zonder extra denkwerk). Maar qua framework zou me dat wel wat lijken...

goingfor2nd

Legacy Member
Om even terug te komen op de kernvraag van deze topic: dus het gemakkelijkste om aan een bachelor via dagonderwijs te komen als je al enkele jaren gewerkt hebt en toch nog iets van inkomen te hebben, is een werkloosheidsuitkering krijgen en voor een bachelor in een knelpuntberoep gaan?
Concreet voorbeeld: ik vraag mijn ontslag bij mijn huidige werkgever (ontslag krijgen, niet nemen owv uitkering) en dan papierwerk regelen zodat ik met uitkering aan de bachelor kan starten?
Ik wel gewoon eens weten of mijn redenering juist is of niet. Thanx!

die_another_day

Legacy Member
Maar als je wilt dat je werkgever je ontslaagt dan moet die u toch nog een aantal maanden uitbetalen? Die wilt da toch ni zomaar doen? Of hoe gaat dat precies in zijn werk? Ik heb niet veel kennis daarvan dus mss stomme vraag ma soit.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan