Archief - Psychologie studeren

medea zei:

Goh, dus iets in de trend van psychologische functieleer dan? Of zijn dat eerder de grote baanbrekende verhalen
Je bericht lezend besef ik wel dat experimentele niets voor mij is, maar toch is het leuk om te weten wat het precies inhoudt

Klik om te vergroten...

dat is idd in die trend, maar daar krijgt ge inderdaad gewoon de grote verhalen verteld

oké als ge een model kunt opstellen over semantiek bv, das al wa 'baanbrekender' maar da wordt toch nog altijd geverifieerd met enorm specifieke experimentjes
kvind het moeilijk om da uit te leggen maar als ge wa papers zou lezen zou ge direct begrijpen dat er gewoon geen duidelijk algemeen beeld is, en dat ge dat voor uzelf moet opbouwen uit allemaal kleinere bevindingen (die elkaar soms tegenspreken ^^), die da allemaal op andere details steunen

een groot model in elkaar flansen gebeurt echt ni zomaar

Enige interesse in psychologie zal je niet echt helpen door de studies, je moet het echt wel willen.

Ik studeer in een technisch richting, maar ik lees af en toe ook wel eens een boek over psychologie. Momenteel ben ik bezig met een boek over lichaamstaal, zeer geinig als je dan rondom jou kijkt en al die signalen ziet ^^

Al zie ik mezelf GEEN psychologie studeren.

Tha_nOn zei:

en ja de conclusie pff, kzal anders gewoon mijnen thesis is doorsturen, dan kunt ge het is lezen ^^ (wc-lectuur ofzo)

Klik om te vergroten...

Ik kan altijd wat luchtige WC-lectuur gebruiken ;-) Ben wel eens benieuwd eigenlijk.

medea zei:

Ik zie mezelf zowel Bedrijfs als klinische doen later, dus dat is ook al geen criterium meer.
Een bijkomend vraagje: Is klinische een psychologisch belastend werk of krijg je genoeg ademruimte? Of hangt dat vooral af welke job je doet?
Ik ben namelijk vooral bang dat ik me teveel zou laten meeslepen door de patiënten.

Klik om te vergroten...

Het is wel een criterium, je hebt gewoon nog niet gekozen . Op basis van 2 zaken zou je moeten beslissen: Interesse & wat je later van werk wilt doen. Meestal overlappen die wel wat

Goh, hangt af van waar je staat en van persoon tot persoon. Er zijn er genoeg die gekraakt worden tijdens hun stage op bepaalde plaatsen (bv spoedafdeling aan het UZ). Geconfronteerd worden met zelfmoord, gebrek aan medewerking, aftakeling, emotionele verhalen van mensen, ... kan idd zwaar zijn. De ene persoon zal er al beter mee omkunnen dan de andere. Maar gelukkig is het veld ook divers genoeg. Groot verschil tussen werken op het CLB of als studiebegeleider met werken op de psychiatrie en dat is dan weer enorm verschillend van werken in CGG's, opnameafdelingen, werken met delinquenten, ... En dan is er nog verschil of je vooral met kinderen, adolescenten, volwassenen werkt. En eigenlijk nog een hele boel factoren die een rol spelen . Doorgaans zal je sowieso wel geconfronteerd worden met moeilijke (emotionele) interpersoonlijke situaties, meer dan in bedrijfs/experimentele. Doch het daar (althans in bedrijfs) ook wel eens durft voorvallen.

medea zei:

Ik zie mezelf zowel Bedrijfs als klinische doen later, dus dat is ook al geen criterium meer.
Een bijkomend vraagje: Is klinische een psychologisch belastend werk of krijg je genoeg ademruimte? Of hangt dat vooral af welke job je doet?
Ik ben namelijk vooral bang dat ik me teveel zou laten meeslepen door de patiënten.

Klik om te vergroten...

Je krijgt enkel de ademruimte die je zelf opeist. Als je makkelijk uit balans gebracht wordt, is een strikt klinische functie wellicht niks voor jou. Gelukkig kan je in de stage genoeg proeven van het werkveld om te zien of dit ook een probleem zal vormen. Ik zou je wel aanraden een stageplaats te kiezen waar genoeg variatie in zit, zodat je niet ineens blokkeert nadat je een maand ver in je stage bent, dan ben je in de meeste gevallen een jaar kwijt, ik heb het al een paar keer weten gebeuren.

Uit mijn stage heb ik vooral geleerd dat je echt iemand moet zijn die de fijne lijn wat kan bewandelen tussen empathisch genoeg zijn en anderzijds genoeg afstand bewaren. Daarvoor was pendelen in mijn geval trouwens ideaal, even hoofd leegmaken voor het thuiskomen. Sommige patiënten kruipen in je kleren, je moet nu eenmaal een persoon zijn die dat van zich kan afzetten.

TheFallen zei:

Ik kan altijd wat luchtige WC-lectuur gebruiken ;-) Ben wel eens benieuwd eigenlijk.

Klik om te vergroten...

stuur mij uwe mail dan nog eens door ik denk datk hem wel nog vanbuiten ken, maar kheb die blijkbaar nergens meer staan

Mannen ongelofelijk bedankt voor jullie reacties allemaal. Ik ga zeker nog is uitkijken naar andere richtingen en zeker naar infodagen gaan. De statistiek schrikt me nu ook al wat minder af! Ook bedankt om mij duidelijk te maken dat er wel werk in te vinden valt! iets wat ik zelfs nog niet wist!
Merci iedereen

Om mijn vragenvuur af te ronden: Iemand tips voor het vak psychodiagnostiek I? Is het vooral theorie of oefeningen?

Psychodiagnostiek I & oefeningen?

Is dat nogsteeds met dat boek met die verschillende kleurkes zo? (titel is psychodiagnostiek en ben te lui om naar auteurs te kijken).

Bedrijspsychologie, de rest is geschiedenis.

Met aanvullende opleidingen om niet in het doodlopend straatje genaamd 'HR in België' te belanden.

Wat is er aan de hand met "HR in België"?
Is die sector nog klein? In dat geval kudos, want de ervaren vakmensen kunnen voor veel minder geld zelf mensen aannemen (ik heb hetzelfde bezwaar tegen uitzendbureaus).
Of zijn er andere problemen in die sector?

Hahah ge zult niet gemakkelijk werk vinden! Nuja, das overal een beetje zeker!!!!!!!!!!

Benjamin zei:

Wat is er aan de hand met "HR in België"?
Is die sector nog klein? In dat geval kudos, want de ervaren vakmensen kunnen voor veel minder geld zelf mensen aannemen (ik heb hetzelfde bezwaar tegen uitzendbureaus).
Of zijn er andere problemen in die sector?

Klik om te vergroten...

Weer zo'n random claim zonder substantie.

HR in België wordt gedomineerd door praktijkmensen zonder enige feeling met de academische wereld. HR moet uitgaan van een scientist-practicioner model, maar ik heb op 2 zeer verschillende stages binnen HR gemerkt dat dit amper het geval is (Het zijn uiteraard maar 2 stages, maar wel 2 waar ik veel contacten had). Het zit vol van de Germanisten, Communicatiewetenschappers, Juristen, Pol&Soc'ers die denken dat het ongestructureerd interview het grootste goed is, en die voor de rest zoveel weten van arbeidspsychologisch/HRM-gerelateerd onderzoek als de doorsnee A2.

Iedereen kan interviews afnemen en studentenraters scoren op dat vlak haast zo goed als professionele recruiters.

In België kan je als Bedrijfspsycholoog met interesse in HR beter in een researchfunctie terecht komen ipv. het pure praktijkveld. Ik hoop maar dat men meer de Amerikaanse/Nederlandse benadering overneemt die veel sterkere banden met de wetenschap heeft.

De 2 stages hebben mij een afkeer doen krijgen van HR. Er is geen uitdaging, het is quasi bandwerk dat stoelt op belachelijk ongefundeerde vooroordelen en veronderstellingen. HR moet uitgaan van sterke, valide theorieën en daaromtrent middelen ontwikkelen in plaats van in het wilde weg (zoals waarschijnlijk maar te vaak het geval is) de ene tool na de andere te implementeren.

HR is in België toch vaak niet meer dan Rekrutering & Selectie (zeker in corporate omgevingen).

Genious zei:

Weer zo'n random claim zonder substantie.

Klik om te vergroten...

Zeg dan maar wat er niet klopt aan de stelling dat ervaren vakmensen voor minder geld zelf mensen kunnen aannemen.
Neem bijv. een schooldirecteur die zelf zijn leraren aanneemt, hij krijgt toch al een vast salaris (hopelijk zonder bonussen), ofdat hij nu als onderdeel van zijn takenpakket af en toe wat sollicitaties regelt maakt dan niet zoveel uit. Misschien veroorzaakt het een beetje extra kosten omdat hij ander werk dan even moet laten liggen maar die kosten zullen lager zijn dan wanneer je een extern bedrijf inhuurt om mensen aan te nemen.

Wat betreft de vraag wie beter personeel aanneemt, daar heb ik hierboven geen stelling over ingenomen ofdat jij dat er nu wel of niet in hebt gelezen.
Mijn gutfeeling zegt mij dat een ervaren leraar die directeur is geworden beter kan inschatten wie van de sollicitanten geschikt is om als nieuwe leraar in dienst te treden dan bijv. een psycholoog die geen dag in het onderwijs heeft gestaan. Niet alles is gemakkelijk te meten en met objectieve criteria vast te stellen, soms heb je ervaring nodig om iets goed in te kunnen schatten.
En ja, dat is wel een claim zonder substantie.

Benjamin zei:

Zeg dan maar wat er niet klopt aan de stelling dat ervaren vakmensen voor minder geld zelf mensen kunnen aannemen.
Neem bijv. een schooldirecteur die zelf zijn leraren aanneemt, hij krijgt toch al een vast salaris (hopelijk zonder bonussen), ofdat hij nu als onderdeel van zijn takenpakket af en toe wat sollicitaties regelt maakt dan niet zoveel uit. Misschien veroorzaakt het een beetje extra kosten omdat hij ander werk dan even moet laten liggen maar die kosten zullen lager zijn dan wanneer je een extern bedrijf inhuurt om mensen aan te nemen.

Klik om te vergroten...

Uw claim negeert de volledige kosten, daarom vind ik hem zonder substantie.
Als ge puur kijkt naar de loonkost die verdwijnt in aanwerving hebt ge vermoedelijk wel gelijk. Maar er zijn kosten verbonden aan een slechte aanwervingskeuze. (eventueel ontslagkosten, productiviteitskosten of de sfeer op de werkvloer die er onder leidt etc etc)

Benjamin zei:

Wat betreft de vraag wie beter personeel aanneemt, daar heb ik hierboven geen stelling over ingenomen ofdat jij dat er nu wel of niet in hebt gelezen.
Mijn gutfeeling zegt mij dat een ervaren leraar die directeur is geworden beter kan inschatten wie van de sollicitanten geschikt is om als nieuwe leraar in dienst te treden dan bijv. een psycholoog die geen dag in het onderwijs heeft gestaan. Niet alles is gemakkelijk te meten en met objectieve criteria vast te stellen, soms heb je ervaring nodig om iets goed in te kunnen schatten.
En ja, dat is wel een claim zonder substantie.

Klik om te vergroten...

En dat is net het grote probleem . Mensen die er hun eigen, foutieve, gedacht over hebben dat nergens op gebaseerd is.

Er zal btw amper verschil zijn tussen wie de directeur zou aannemen en iemand (eveneens geen psycholoog) die amper ervaring heeft in het onderwijs. Mensen laten zich allemaal beïnvloeden door dezelfde subjectieve factoren. Maar sowieso is het op onderwijs minder van toepassing. Voor bedrijven waar uw personeel meer instaat voor de productiviteit, etc. des te meer. In bepaalde landen en in de grootste bedrijven hebben ze dit al langer door. Hier in België blijft men echter gigantisch achter zitten.

Benjamin zei:

Mijn gutfeeling zegt mij dat een ervaren leraar die directeur is geworden beter kan inschatten wie van de sollicitanten geschikt is om als nieuwe leraar in dienst te treden dan bijv. een psycholoog die geen dag in het onderwijs heeft gestaan. Niet alles is gemakkelijk te meten en met objectieve criteria vast te stellen, soms heb je ervaring nodig om iets goed in te kunnen schatten.

Klik om te vergroten...

En dat is nu eens de onzin van de praktijk in een notendop. Intelligentietests hebben al onnoemlijke keren aangetoond betere voorspellers te zijn dan 'gutfeeling' of 'ervaring'. Wat jij voorop stelt is de slechtste voorspeller van toekomstige jobprestaties, maar wordt door de praktijk aanschouwd als de beste voorspeller, zonder enige academische steun. Geen enkele steun, nul zero noppes.

Gutfeeling is een illusie. Objectiveerbare, valide tests moeten de werkelijkheid zijn. En mensen die in staat zijn om die tests op correcte wijze af te nemen en te interpreteren.

De enige rol van die directeur is om diegene die de testing met glans doorstaan hebben rudimentair te assessen op vlak van persoonlijkheid en de fit met de organisatiecultuur. En dan nog zijn er tests die dit beter doen dan het interview, als die tests in-house en met grote specificiteit ontwikkeld worden. Duur? Zeker en vast, maar betere voorspellers dan wat jij denkt dat effectief is. En daar draait selectie om: Zo goed mogelijk het toekomstig presteren voorspellen om zo een objectieve én gefundeerde keuze te kunnen maken tussen kandidaten.

Ze mogen van mij het interview schrappen. Het is een belachelijk inefficiënte en invalide selectiemethode. Enkel wanneer er een onvermogen bestaat (voornamelijk financieel) om zelf een p-e fit test te ontwikkelen is de interviewmethodiek een interessante aanvulling op de intelligentietest. Maar de intelligentietest zou overal en altijd het voortouw moeten nemen en de sterkste weging krijgen onder de verschillende selectietools. Niets, maar dan ook niets komt in de buurt van de voorspellende kracht en de predicitieve validiteit van een intelligentietest, of noem het 'test van cognitief functioneren'. En hiermee doel ik niet op de schaamlap genaamd IQ-test.

En waarom zal dit nooit het geval zijn? Omdat de intelligentietest niet politiek correct is. Ze is te confronterend en wordt daarom maar in de vergeethoek geduwd. Onder andere omdat de intelligentietest 'discrimineert' tussen verschillende etnische groepen. Maar kan je over discriminatoire eigenschappen van een objectieve test spreken als die test bestaande onderliggende verschillen op groepsniveau bloot legt?

Kerktorenmentaliteit is het, en ik spuug ervan. Je kan er gerust de volgende papers op nalezen: Camerer & Johnson (1991), Dawes, Faust & Meehl (1989), Grove et al. (2000), Sherden (1998) en vooral deze: Highhouse, S. (2008). Stubborn reliance on intuition and subjectivity in employee selection. Industrial and Organizational Psychology, 1, 333-342. Deze haalt de mythe van ervaring, expertise in voorspellingen geheel onderuit.

Is het dan niet een heel groot probleem bij zo'n selectie van werknemers dat je tal van variabelen niet kan meten en dat de keuze baseren op die paar variabelen die wel praktisch gemeten kunnen worden daarom riskant is?

Benjamin zei:

Is het dan niet een heel groot probleem bij zo'n selectie van werknemers dat je tal van variabelen niet kan meten en dat de keuze baseren op die paar variabelen die wel praktisch gemeten kunnen worden daarom riskant is?

Klik om te vergroten...

Niet wanneer gigantisch veel onderzoek heeft aangetoond dat die paar variabelen de beste voorspellers zijn voor latere jobprestaties. Dit zowel gemeten adhv objectieve criteria zoals productiviteit als meer subjectievere (beoordelingen door supervisors). Ongestructureerde interviews van "jan-met-de-pet die wat ervaring heeft in het vak" halen nog niet de helft daarvan. Dit op basis van jarenlang onderzoek in zowat alle landen (met een groot aantal onderzoeken).

Het is misschien lastig te aanvaarden, maar het is nu eenmaal zo .

Let op, het is en blijft "voorspellen" (bepaalde kans, etc..) dus zeker niet absoluut.

Benjamin zei:

Is het dan niet een heel groot probleem bij zo'n selectie van werknemers dat je tal van variabelen niet kan meten en dat de keuze baseren op die paar variabelen die wel praktisch gemeten kunnen worden daarom riskant is?

Klik om te vergroten...

Je moet bij selectie gewoon aanvaarden dat je gedrag niet zomaar kan voorspellen. Er is nu eenmaal een probabilistische factor die je op voorhand niet kan bepalen, en dat is menselijk gedrag in de toekomst. Eenmaal je dat kan accepteren, dan kan je overgaan tot het gebruiken van valide testen om een zo goed mogelijk onderbouwde beslissing te nemen, en ongestructureerde, subjectieve 'gut feeling' methodes horen daar niet bij. Nooit.

Mensen in de praktijk denken maar al te vaak dat ze goede voorspellers zijn van gedrag. Dat is een mythe, een wetenschappelijk aangetoonde mythe. Traditionele Rekrutering & Selectie (want op vlak van Training kan HR wel een sterke bijdrage leveren) is gewoon hopeloos verouderd (dezelfde methodes als 100j geleden worden nog steeds als de meest effectieve aanschouwd) en in mijn ogen niet meer dan enkele pseudowetenschappers die zich uitleven onder het mom van 'mensenkennis'.