iamhollywood zei:
Eens je aan het werk bent snap je wel het belang van groepswerkjes. Ik heb het ook vervloekt (vooral diegene waarbij je uw groepje niet zelf mocht kiezen). Maar in uw carrière moet je ook constant met anderen samenwerken.
Mijn meest fundamentele bezwaar tegen dit motief (ik durf er geen vergif op in te nemen dat dit het belangrijkste motief is voor de verantwoordelijke besturen) is dat je dit in de praktijk vanzelf leert. Bedrijven profiteren 40 jaar lang (zo niet langer voor onze generatie) enorm van werknemers, laat ze dan in godsnaam maar die paar maanden investeren door iemand wat te begeleiden in het werken in groepjes in plaats van dat de uniefs dat doen. Bedrijven gaan niet investeren in fundamentele theorieën en inzichten zolang bedrijven er niets mee verdienen, universiteiten kunnen dit wel doen en moeten dit dan ook doen, te meer aangezien ze zodoende betere, kritischere en veelzijdigere denkers vormen.
Persoonlijk zou er van mij ook een groter aanbod aan groepswerkjes mogen komen, zij het wel rond boeiende uitdagingen

, meeste opdrachten stelden imo niet veel voor.
Sociale vaardigheden wegen echt enorm door in het bedrijfsleven. Uit wat ik met eigen ogen gezien heb weet ik dat het meer gewaardeerd wordt dan kennis.
De hogeschool dient voor het pur sang vormen voor het bedrijfsleven, de universiteiten dienen voor de academische vorming. TEW en HI zijn wat dat betreft een beetje buitenbeentjes, ze zijn afgesplitst van meer academische richtingen en dientengevolge zijn het universitaire opleidingen maar ze richten zich sterk op de beroepsvorming waar EW zich veel meer richt op de fundamentele theoretische ontwikkeling, nietwaar?
Ik kan me dan ook voorstellen dat jij stelt dat voor die opleidingen ook dat stukje praktijktraining aan bod moet komen (ik ben het echter niet met je eens) maar toch niet voor het gros van de universitaire richtingen.
Nogmaals, voor ingenieurs is het eigenlijk onvermijdelijk om eens tijdens de studie aan een project te werken. Zij moeten immers leren om kennis uit de exacte wetenschappen aan te wenden om technische problemen op te lossen, dat leer je alleen maar door het te doen en dat moet je grotendeels op de werkvloer leren maar het kan geen kwaad om tijdens de studie gebruik te maken van het feit dat je gemakkelijk verschillende disciplines kan laten samenwerken. Als dan het theoretische niveau ook hoog ligt dan is er niets mis mee om dat eens een keer te doen.
Waar ik grote vraagtekens bij plaats is het volgende:
- vanaf het eerste jaar dit soort projecten...je moet eerst een minimum aan kennis, inzicht en vaardigheden opdoen alvorens je zinvol en waarlijk zelfstandig een project kan uitvoeren (nu is het meer begeleide zelfstudie). Momenteel is het meer begeleide zelfstudie dan zelfstandig werken, maar dan met een slechte begeleiding en hele groepen die aan die 1 of 2 briljante jaargenoten om hulp vragen, en verzuipen studenten meer dan dat ze zwemmen
- geforceerd samenwerken in groepjes...het is niet omdat je moet samenwerken dat je daarom ook samen moet werken (een doordenkertje

) en samen beoordeeld moet worden. Je kan perfect taken verdelen en iedereen verantwoordelijk maken voor zijn eigen deel. De assistent, of liever een docent, behoort dan de groepsleider te zijn en de taken te verdelen. Als je eenmaal gaat werken dan is het ook een meer ervaren ingenieur die de leiding heet. Nu is er een hoog chaos, duurt het eeuwen voordat iets is besloten omdat niemand een natuurlijk leider is en voldoende beslagen ten ijs komt om leiding te kunnen nemen (het zijn slechts medestudenten) enz.
- de informatie niet op een ordelijke manier aangereikt krijgen waardoor er te veel wordt aangemodderd, en dan spreek ik over informatie die onderdeel behoort te zijn van de theoretische vorming van elke ingenieursstudie (iets fundamenteels als het werken met bepaalde software om maar een voorbeeldje te noemen)...in het echt ga je ook eens iets moeten opzoeken maar dan heb je ook al jaren extra scholing, de nodige ervaring, honderden wetenschappelijke artikels gelezen, tientallen collega's en een baas die je eens aan een juiste bron kunnen helpen voor die enkele keer dat het nodig is.
- het feit dat zulke zaken op verzoek van studenten zijn ingevoerd, studenten behoren wat dat betreft helemaal niet op gelijke voet te staan met de professoren en docenten, studenten hebben wat mij betreft pas recht van meespreken bij misstanden (prof die op het bord schrijft wat niet zichtbaar is als je niet op de voorste rijen zit terwijl alle plaatsen daar bezet zijn, prof die peilt naar kennis die enkel via de les werd aangeboden, prof die duidelijk verschillende personen met verschillende maten quoteert,...)
- de eindeloze kunstmatige zelfreflectie (alsof je dat niet doet wanneer je het niet op papier zet en je het zeker wel doet wanneer je het wel op papier zet, alsof mannen net zoveel de behoefte hebben als vrouwen om dat onder woorden te brengen en te delen met anderen), groepsbeoordelingen, peerbeoordelingen (helemaal leuk wanneer je op basis van sympathie beoordeelt en minimaal en maximaal 1 + en 1 - moet en mag gebruiken) en logboeken...
Het is allemaal geforceerd, kunstmatig en gezocht. In plaats van dat er een bepaalde nood zichtbaar wordt en op basis daarvan het onderwijs wordt aangepast, iets waar je voorzichtig mee moet zijn bij een academische opleiding, wordt een bepaalde religie gepredikt door onderwijsvernieuwers en wordt een opleiding aan die religie aangepast.
Projecten? Ja, maar enkel in de masterfase, in plaats van een eventuele stage en bij voorkeur in de zomervakantie.
Geforceerde groepswerkjes? Naar het onderwijsmuseum.