Subjectieve denkpistes? Daar ben ik het compleet niet mee eens. In de sociale wetenschappen, bijv. economie, worden theorieën ook wel degelijk getest. Maar het grote verschil is natuurlijk dat wij veel minder kunnen experimenteren (ge kunt geen test-economie opzetten) en ook dat de realiteit die we proberen te ontdekken vermoedelijk veel meer randomness bevat dan de fysische wereld.
Neem een zeer eenvoudig voorbeeld uit de fysica: E = mc². Die vergelijk klopt gewoon in de natuurlijk wereld. Diezelfde wet, hypothetisch gezien, zou er in de sociale wetenschappen als volgt uitzien: E = mc² + e, waarbij e een fout is. En die fout bestaat natuurlijk omdat de de omgeving die wij willen verklaren oneindig complex is. Pas op, ik heb zeer veel respect voor fysici, maar het belangrijke onderscheid dat je moet maken is dat ze andere fenomenen bestuderen. Experimenteren leidt bovendien tot het afleiden van causale relaties, iets wat je in de observationele wetenschappen veel minder makkelijk kunt doen, tenzij er een goede theorie achter zit.
Dat ze niks fysieks produceren of dat hun waarde virtueel is, daar ben ik het ook niet mee eens. Zelfs als het waar zou zijn trouwens, zie ik geen probleem. De waarde van goud is in zekere zin ook virtueel, en wiskunde produceert op zich ook rechtstreeks niks fysieks, ondanks haar grote waarde. Ik vind het vreemd dat je durft stellen dat economie bijv. niks produceert, terwijl die hele wetenschap nu bezig is met het zoeken en vinden van oplossingen voor de problemen die elke dag onze voorpagina's vullen.
Stel je eens voor dat bepaalde economische inzichten nooit gemaakt werden. Door een hoop economische concepten in de praktijk te brengen hebben we vandaag als maatschappij gigantische vooruitgang kunnen boeken. GIGANTISCHE vooruitgang. Natuurlijk staat de economie niet alleen, integendeel: ik ben geen voorstander van hokjesdenken.